Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Η Κεφαλή Αποκομμένη, το Άσμα Αρχισμένο: Ιουδίθ 15-16 και η Ευχαριστία της Εκκλησίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η κεφαλή που αποκόπηκε κάποτε, ολόκληρη η στρατιά διαλύεται. Οι Ασσύριοι που είχαν σκοτεινιάσει τις κοιλάδες με το πλήθος τους τώρα φεύγουν άτακτα, βρίσκοντας τον αρχηγό τους ακέφαλο στη σκηνή του, και ο Ισραήλ χύνεται πίσω τους ως ένα σώμα, συγκεντρώνοντας τα λάφυρα ενός στρατού που εμπιστεύτηκε στην υπερηφάνειά του. Τότε η Ιουδίθ ανεβαίνει στην Ιερουσαλήμ και υψώνει τον μεγάλο της ύμνο, και ο λαός την ευλογεί ως τη δόξα του έθνους τους. Εδώ, στο τέλος του βιβλίου, ο Άγιος Ραβανός Μαύρος ακούει όλο το δράμα της λύτρωσης: η υπερηφάνεια του διαβόλου αποκόπηκε, η Εκκλησία πλουτίστηκε και δοξάστηκε, και το άσμα των απελευθερωμένων υψώνεται ενώπιον του Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε την Ιουδίθ 15 και 16 αργά — την τροπή των πανικόβλητων Ασσυρίων και τη λεηλασία του στρατοπέδου τους, τον αρχιερέα και τους πρεσβυτέρους που έρχονται από την Ιερουσαλήμ για να ευλογήσουν την Ιουδίθ με μία φωνή, και έπειτα τον μακρό ύμνο ευχαριστίας της που κλείνει το βιβλίο. Αναγνώστε το ως την καταληκτική μουσική μιας νίκης που έχει ήδη κερδηθεί, και ακούστε τον τόνο μιας απελευθέρωσης που υπερβαίνει τη μάχη.
Μελετήστε
Μελέτη
Όταν η κεφαλή του Ολοφέρνου υψώθηκε ενώπιον των τειχών, οι Ασσύριοι διαλύθηκαν και έφυγαν, και ο Ισραήλ τους καταδίωξε με τη σάλπιγγα και την κραυγή. Ο Άγιος Ραβανός δεν διαβάζει εδώ σαρκικό πόλεμο, αλλά τον πόλεμο του Ευαγγελίου:
οι άγιοι κήρυκες με τη σάλπιγγα του Ευαγγελίου, όχι με σαρκικά όπλα, τρέπουν σε φυγή τον στρατό των εχθρών και αγωνίζονται να κερδίσουν τη νίκη επί των αντιπάλων τους.Μόλις η υπερηφάνεια του διαβόλου αποκοπεί, οι διασκορπισμένες δυνάμεις του δεν μπορούν πλέον να σταθούν. Και τα λάφυρα που αφήνει πίσω του ο φεύγων στρατός γίνονται στολίδι της Εκκλησίας, διότι ό,τι οι πολεμιστές του Χριστού αρπάζουν από τον εχθρό παραδίδεται σε αυτήν, ώστε
ό,τι μπορούν να αρπάξουν από την άδικη κατοχή των εχθρών να το μετατρέψουν σε στολισμό και πλούτο της αγίας Εκκλησίας. Έτσι, όταν ο αρχιερέας και οι πρεσβύτεροι εξέρχονται και ευλογούν την Ιουδίθ ως δόξα της Ιερουσαλήμ, χαρά του Ισραήλ, τιμή του λαού τους, ο Ραβανός ακούει την ευλογία της νικηφόρου Εκκλησίας:
ο Κύριος ευλόγησε την Εκκλησία του όταν την πλήρωσε με την αφθονία των χαρίτων του και την έδειξε αξιέπαινη σε όλους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τότε η Ιουδίθ ψάλλει. Για τον Άγιο Ραβανό αυτός ο ύμνος είναι η ευχαριστία των λυτρωμένων στο τέλος του μακρού πολέμου:
η αγία Εκκλησία, η νύφη του υψίστου Βασιλέως, μετά τον πόλεμο της παρούσας ζωής που διεξήγαγε κατά του διαβόλου και των πνευματικών εχθρών, αποδίδει άξιες ευχαριστίες στον Κύριο για τον θρίαμβο και την απελευθέρωσή της. Η πρόσκλησή της — αρχίστε στον Κύριο επί τυμπάνων, μελωδήστε νέο ψαλμό σε αυτόν — καλεί την ψυχή να ψάλλει με καρδιά και στόμα και έργο μαζί:
Μελωδεί νέο ψαλμό σε αυτόν όποιος, πορευόμενος εν καινότητι ζωής, ενώνει με την ευσεβή πρόθεση της καρδιάς και την ορθή ομολογία του στόματος την αρμονική πράξη του αγαθού έργου.Και το ότι η Ιουδίθ διατήρησε τη χηρεία της εν αγνότητι μέχρι το τέλος της μακράς ζωής της, τιμώμενη μέχρι θανάτου, είναι για τον Ραβανό η εικόνα της Εκκλησίας που διατηρείται εν καθαρότητι μέχρι το τέλος του αιώνος — η ψυχή που πλύθηκε και αναγεννήθηκε, η οποία, αφού απαρνήθηκε την παλαιά ζωή,
ποτέ πλέον δεν επέτρεψε στον εαυτό της να υποτροπιάσει στις δελεαστικές απολαύσεις των σαρκικών ηδονών και τη αρχέγονη ακαθαρσία των αμαρτιών.
Απαντήστε
Απόκριση
Πειραζόμαστε να νομίζουμε ότι η μάχη κερδίζεται μόνο όταν σταματήσει ο θόρυβος. Αλλά ο Ραβανός μας δείχνει μια νίκη που δεν τελειώνει σε λάφυρα που παίρνουμε για τον εαυτό μας· τα λάφυρα πηγαίνουν να στολίσουν την Εκκλησία, όχι να πλουτίσουν τον στρατιώτη. Ρωτήστε πού κατατίθενται οι δικές σας κατακτήσεις — ένας πειρασμός που αντιστάθηκε, ένα πάθος που υποτάχθηκε, μια αλήθεια που ανακτήθηκε — στα δικά σας πόδια, ή ενώπιον του Κυρίου εν ευχαριστία; Και ας διδάξει ο ύμνος της Ιουδίθ την ολότητα της αίνεσης: δεν αρκεί να αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη στην καρδιά, ούτε μόνο να την ομολογείς με τα χείλη· ο νέος ψαλμός ψάλλεται όταν καρδιά, στόμα και το έργο των χεριών ηχούν όλοι τον ίδιο τόνο. Διατήρησε επίσης την αγνότητα της καρδιάς που επαινεί ο Ραβανός — χωρίς υποτροπή στην παλαιά ακαθαρσία αφού πλύθηκε — διότι η απελευθέρωση που διαρκεί είναι η καθαρότητα που διατηρείται μέχρι τέλους.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που συντρίβεις πολέμους, Κύριος είναι το όνομά Σου: Συ αποκόπηκες την υπερηφάνεια του εχθρού και έθεσες το στρατόπεδό Σου εν μέσω του λαού Σου. Πλούτισε την Εκκλησία Σου με τα λάφυρα κάθε κατακτήσεως, και διατήρησέ την εν αγνότητι καρδιάς μέχρι το τέλος του αιώνος. Δίδαξέ μας να ψάλλουμε τον νέο ψαλμό με καρδιά και στόμα και έργο μαζί, αποδίδοντάς Σοι άξιες ευχαριστίες για τον θρίαμβο και την απελευθέρωσή μας· και αρίθμησέ μας μεταξύ των λυτρωμένων Σου που, αφού απέβαλαν τον παλαιό άνθρωπο, δεν επιστρέφουν πλέον στην ακαθαρσία της αμαρτίας, αλλά πορεύονται εν καινότητι ζωής. Διότι Συ είσαι η απελευθέρωσή μας και το άσμα μας, και σε Σένα αποδίδουμε δόξα, μετά του αιωνίου Πατρός Σου και του παναγίου και αγαθού και ζωοποιού Πνεύματός Σου, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →