Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 3-4 — με τον Benson
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της Ουεσλεϋανής παράδοσης στρεφόμαστε ξανά στο Υπόμνημα του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Εδώ οι αρχαίες κραυγές του Ιώβ συναντούν τη σταθερή συμβουλή των φίλων, και κάθε γραμμή μας προσκαλεί να εξετάσουμε τόσο τον πόνο όσο και τον Θεό που τον επιτρέπει. Η μετρημένη έκθεση του Μπένσον μας καθοδηγεί μέσα από τον ωμό θρήνο και την μετρημένη απάντηση, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ειλικρινής πάλη με τον πόνο δεν χρειάζεται να μας χωρίσει από τον φόβο του Κυρίου. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να δώσει την ίδια ταπεινή, σταθερή καρδιά που χαρακτήριζε τους ανθρώπους που ονομάζονταν Μεθοδιστές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Ιώβ. Με ευλάβεια και προσοχή δεχόμαστε την πρώτη εκδήλωση της αγωνίας του Ιώβ και την αρχική απάντηση του Ελιφάζ του Θαιμανίτη. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον μετρημένο ρυθμό του κειμένου να εγκατασταθεί στην καρδιά. Παρατηρήστε πώς η διαμαρτυρία και η συμβουλή στέκονται δίπλα-δίπλα, η καθεμία μαρτυρώντας το μυστήριο της θλίψης υπό το χέρι του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά σκιαγραφώντας την περίσταση του θρήνου του Ιώβ.
Εισαγωγή. Α.Μ. 2484. Π.Χ. 1520. Εδώ ο Ιώβ καταριέται την ημέρα της γέννησής του, και παραπονιέται ότι γεννήθηκε, Ιώβ 3:1-10. Παραπονιέται ότι δεν πέθανε μόλις γεννήθηκε, Ιώβ 3:11-19. Παραπονιέται ότι η ζωή του συνεχίστηκε τώρα που ήταν σε δυστυχία, Ιώβ 3:20-26.Ο Benson στη συνέχεια εισάγει τον Ελιφάζ και τη γραμμή συλλογισμού που θα ακολουθήσει.
Εισαγωγή. Α.Μ. 2484. Π.Χ. 1520. Ο Ελιφάζ αναγνωρίζει την προηγούμενη χρησιμότητα του Ιώβ, αλλά συμπεραίνει από την παρούσα κατάσταση και συμπεριφορά του ότι ήταν υποκριτής, Ιώβ 4:1-6. Βεβαιώνει ότι ο Θεός ποτέ δεν θλίβει τον άνθρωπο παρά μόνο για την κακία του, Ιώβ 4:7-11. Επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του με τα λόγια που άκουσε σε ένα όραμα, Ιώβ 4:12-21. Με όλα αυτά στοχεύει να κάνει τον Ιώβ τόσο μετανοημένο όσο και υπομονετικό κάτω από τα παθήματά του.Ο Benson στη συνέχεια αναπτύσσει την έκκληση του Ελιφάζ στην εμπειρία και σε ένα όραμα που θυμόταν.
Εδάφιο 1. Ιώβ 4:1. Τότε ο Ελιφάζ ο Θαιμανίτης απάντησε στους τρεις φίλους του Ιώβ που συλλογίζονταν με βάση τις αρχές μιας ίσης πρόνοιας, και υποθέτοντας ότι η θλίψη μπορούσε να συμβεί μόνο ως τιμωρία, πράγμα που αναγκαστικά συνεπαγόταν ενοχή, και θεωρώντας ότι οι διαμαρτυρίες του υπερέβαιναν τα όρια της ευπρέπειας, ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο Ελιφάζ, παρεμβαίνει εδώ. Ζητά από τον Ιώβ να αναλογιστεί, να μην υποκύψει σε άκαρπους θρήνους, αλλά να εφαρμόσει αυτά τα μαθήματα που είχε συχνά συστήσει σε άλλους. Του υπενθυμίζει αυτό, όπως νόμιζε, αλάνθαστο αξίωμα, ότι όσοι θέριζαν δυστυχία πρέπει να είχαν σπείρει ανομία, ένα αξίωμα που επιβεβαιώνει με τη δική του ιδιαίτερη εμπειρία, και το οποίο υποθέτει ότι ήταν αποδεκτό από όλη την ανθρωπότητα. Και, στην ανάπτυξη αυτού του αξιώματος, προσθέτει πολλές από τις ιδιαίτερες περιστάσεις που συνοδεύουν την καταστροφή του Ιώβ, υπονοώντας, ότι πρέπει να ήταν ένας μεγάλος, αν και μυστικός καταπιεστής, και ότι, επομένως, η πνοή του Θεού τον είχε καταστρέψει αμέσως. Επιβεβαιώνει επίσης την αλήθεια αυτής της αρχής με μια αποκάλυψη, η οποία, λέει, του έγινε σε ένα όραμα. Υποστηρίζει περαιτέρω, ότι υποθέτοντας ότι αυτός, ο Ιώβ, δεν είχε διαπράξει κανένα πολύ αποτρόπαιο έγκλημα· ωστόσο οι κοινές αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης ήταν άφθονες για να εξηγήσουν οποιεσδήποτε θλίψεις που θα ευαρεστούσε τον Θεό να επιβάλει στον άνθρωπο· αλλά φροντίζει, καθώς προχωρά, (όπως μπορεί να φανεί στο επόμενο κεφάλαιο,) να του γνωστοποιήσει, ότι είχαν μια πολύ χειρότερη γνώμη γι' αυτόν· παρουσιάζοντάς τον ως κακό και ανόητο, και ένα κατάλληλο αντικείμενο της θείας οργής.Ο Benson κλείνει την ενότητα ζυγίζοντας τη δύναμη της κατηγορίας του Ελιφάζ.
Εδάφιο 7. Ιώβ 4:7. Θυμήσου, σε παρακαλώ, Συμβουλέψου τη δική σου εμπειρία, παρατήρηση ή ανάγνωση, και παράγετε ένα παράδειγμα. Ποιος χάθηκε ποτέ; Δηλαδή, καταστράφηκε τόσο ολοκληρωτικά όσο εσύ, τόσο άθλια θλιμμένος από τέτοιες απαράμιλλες και ποικίλες κρίσεις από τον Θεό και τους ανθρώπους, όλοι συνωμοτώντας εναντίον σου· όντας αθώος; Ποιος δεν είχε, με την κακία του, προκαλέσει έναν τόσο ελεήμονα Θεό να κάνει κάτι τόσο ασυνήθιστο, και αντίθετο με την ευγενική του φύση. Επομένως, είσαι ένοχος κάποιων μεγάλων, αν και μυστικών εγκλημάτων, και η αμαρτία σου σε βρήκε τώρα, και έφερε αυτές τις εκπληκτικές καταστροφές πάνω σου. Ή, πού κόπηκαν οι δίκαιοι; Από το ξίφος της θείας εκδίκησης πριν από την ώρα του, πράγμα που είναι πιθανό να είναι η περίπτωσή σου. Έτσι ο Ελιφάζ εδώ προβάλλει ένα άλλο επιχείρημα για να αποδείξει τον Ιώβ υποκριτή, όχι μόνο από την ανυπομονησία του κάτω από τις θλίψεις, αλλά από τις ίδιες τις θλίψεις του.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson τέλος αναλογίζεται την μερική αλήθεια αλλά τελικά την απερισκεψία του συμπεράσματος του Ελιφάζ.
Η κρίση του σε αυτό ήταν αναμφίβολα απερίσκεπτη και ψευδής, αλλά όχι χωρίς κάποια εμφάνιση αλήθειας· διότι ο Θεός είχε κάνει πολλές υποσχέσεις, όχι μόνο πνευματικών και αιώνιων, αλλά και πρόσκαιρων ευλογιών σε όλους όσους θα τον υπηρετούσαν πιστά και θα τον υπάκουαν, τις οποίες και τους χορηγούσε αναλόγως από καιρό σε καιρό, όπως βλέπουμε στα παραδείγματα του Νώε, του Λωτ, του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, και αναμφίβολα πολλών άλλων που είχαν ζήσει στις ημέρες τους ή πριν από αυτές. Και, πράγματι, αυτή ήταν η συνήθης μέθοδος του Θεού σε όλες τις εποχές της Παλαιάς Διαθήκης, όπως βλέπουμε με τον λαό του Ισραήλ, οι οποίοι ήταν γενικά είτε σε ευτυχισμένη και ακμάζουσα, είτε σε θλιβερή και άθλια κατάσταση, ανάλογα με την υπακοή τους στον Θεό ή την αποστασία τους από αυτόν. Και, επομένως, δεν είναι περίεργο που ο Ελιφάζ και οι φίλοι του έπεσαν σε αυτό το λάθος.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στην ιστορία της ζωής μου, όπως ο Ιώβ, ένιωσα το βάρος ημερών που κάποτε καλωσόρισα; 2. Πώς δέχομαι συμβουλές που ακούγονται αληθινές αλλά μπορεί να μην περιλαμβάνουν την πλήρη συμβουλή του Θεού; 3. Ποια χάρη χρειάζομαι σήμερα για να κρατήσω τόσο τον ειλικρινή θρήνο όσο και την ακλόνητη εμπιστοσύνη ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, που δεν περιφρονείς τους συντετριμμένους στην καρδιά, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Ιωσήφ Μπένσον. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, την ίδια ευλαβική τόλμη να φέρουμε τις λύπες μας στην παρουσία σου και την ίδια ταπεινή ετοιμότητα να ακούσουμε τον λόγο σου μέσω της συμβουλής των άλλων. Κράτησέ μας από την απερίσκεπτη κρίση και από την απελπιστική διαμαρτυρία. Είθε το Πνεύμα του Υιού σου να κυβερνά τις σκέψεις μας, ώστε κάθε δοκιμασία να μας φέρνει πιο κοντά στον σταυρό και κάθε λέξη που λέμε να οικοδομεί το σώμα με αγάπη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →