Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ομολογία της Συμφωνίας: Επιτομή
Επιτομή Ι — Περί Προπατορικού Αμαρτήματος — Βιβλίο της Ομολογίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε προς τη Φόρμουλα της Ομολογίας, Επιτομή Ι — Περί Προπατορικού Αμαρτήματος. Αυτό το ομολογιακό άρθρο φυλάττει προσεκτικά την χριστιανική πίστη διακρίνοντας τη δημιουργημένη από τον Θεό φύση από τη διαφθορά που εισήλθε μέσω της Πτώσης. Δείχνει γιατί αυτή η διάκριση έχει σημασία για τη δημιουργία, τη λύτρωση, τον αγιασμό και την ανάσταση, προστατεύοντας την ευαγγελική υπόσχεση ότι ο Χριστός ανέλαβε και λυτρώνει την αληθινή ανθρώπινη φύση μας ενώ το προπατορικό αμάρτημα παραμένει ξένος εισβολέας που τελικά θα καταστραφεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε την Επιτομή Ι — Περί Προπατορικού Αμαρτήματος από τη Φόρμουλα της Ομολογίας. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τις Γραφές που επικαλούνται οι ομολογητές για να θεμελιώσουν τη διδασκαλία τους, συμπεριλαμβανομένων των Ιώβ 10:8, Δευτερονόμιο 32:18, Ησαΐας 45, Εβραίους 2:14-16, Ματθαίος 15:19 και Γένεση 6:5. Αφήστε το ίδιο το άρθρο να σας οδηγήσει σε ό,τι ομολογεί η Λουθηρανική Εκκλησία για την ανθρώπινη φύση μετά την Πτώση.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ανοίγει δηλώνοντας το ακριβές ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Εάν το προπατορικό αμάρτημα είναι κυρίως και χωρίς καμία διάκριση η διεφθαρμένη φύση, η ουσία και η υπόσταση του ανθρώπου, ή τουλάχιστον το κύριο και καλύτερο μέρος της ουσίας του [υπόστασης], δηλαδή η ίδια η λογική ψυχή στην υψηλότερη κατάσταση και δυνάμεις της· ή εάν, ακόμη και μετά την Πτώση, υπάρχει διάκριση μεταξύ της ουσίας, της φύσης, της υπόστασης, του σώματος, της ψυχής του ανθρώπου και του προπατορικού αμαρτήματος, ώστε η φύση [ίδια] να είναι ένα πράγμα και το προπατορικό αμάρτημα, που ενυπάρχει στη διεφθαρμένη φύση και διαφθείρει τη φύση, ένα άλλο.Στη συνέχεια θέτει την πρώτη καταφατική διακήρυξή της.
1. Πιστεύουμε, διδάσκουμε και ομολογούμε ότι υπάρχει διάκριση μεταξύ της φύσης του ανθρώπου, όχι μόνο όπως δημιουργήθηκε αρχικά από τον Θεό καθαρή και άγια και χωρίς αμαρτία, αλλά και όπως την έχουμε [αυτή τη φύση] τώρα μετά την Πτώση, δηλαδή μεταξύ της φύσης [ίδιας], η οποία ακόμη και μετά την Πτώση είναι και παραμένει δημιούργημα του Θεού, και του προπατορικού αμαρτήματος, και ότι αυτή η διάκριση είναι τόσο μεγάλη όσο η διάκριση μεταξύ έργου του Θεού και έργου του διαβόλου.Η Ομολογία εξηγεί στη συνέχεια γιατί η διάκριση πρέπει να διατηρηθεί με προσοχή.
2. Πιστεύουμε, διδάσκουμε και ομολογούμε επίσης ότι αυτή η διάκριση πρέπει να διατηρηθεί με τη μεγαλύτερη προσοχή, διότι αυτή η διδασκαλία, ότι δεν πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ της διεφθαρμένης ανθρώπινης φύσης μας και του προπατορικού αμαρτήματος, έρχεται σε σύγκρουση με τα κύρια άρθρα της χριστιανικής μας πίστης σχετικά με τη δημιουργία, τη λύτρωση, τον αγιασμό και την ανάσταση του σώματός μας, και δεν μπορεί να συνυπάρξει με αυτά.Συνεχίζει δείχνοντας πώς η διάκριση αφορά το έργο του Χριστού.
Επιπλέον, ο Υιός του Θεού ανέλαβε αυτή την ανθρώπινη φύση, όμως χωρίς αμαρτία, και επομένως όχι ξένη, αλλά τη δική μας σάρκα, στην ενότητα του προσώπου Του, και σύμφωνα με αυτή έγινε αληθινός Αδελφός μας. Εβραίους 2:14: Επειδή λοιπόν τα παιδιά μετέχουν σαρκός και αίματος, και Αυτός ομοίως μετέσχε των ιδίων. Πάλι, 16· 4:15: Δεν ανέλαβε τη φύση των αγγέλων, αλλά ανέλαβε το σπέρμα του Αβραάμ. Γι' αυτό σε όλα έπρεπε να ομοιωθεί με τους αδελφούς Του, πλην αμαρτίας. Ομοίως ο Χριστός το εξαγόρασε επίσης ως έργο Του, το αγιάζει ως έργο Του, το εγείρει εκ νεκρών και το κοσμεί ενδόξως ως έργο Του. Το προπατορικό αμάρτημα όμως δεν το δημιούργησε, δεν το ανέλαβε, δεν το εξαγόρασε, δεν το αγίασε· ούτε θα το εγείρει, ούτε θα το κοσμήσει ούτε θα το σώσει στους εκλεκτούς, αλλά στην [μακαρία] ανάσταση θα καταστραφεί εντελώς.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Ομολογία κλείνει τη θετική διδασκαλία της ορίζοντας τον όρο φύση-αμαρτία.
10. Τώρα, αυτό το προπατορικό αμάρτημα ονομάζεται από τον Δρ. Λούθηρο φύση-αμαρτία, πρόσωπο-αμαρτία, ουσιώδες αμάρτημα, όχι επειδή η φύση, το πρόσωπο ή η ουσία του ανθρώπου είναι, χωρίς καμία διάκριση, το ίδιο το προπατορικό αμάρτημα, αλλά για να δείξει με τέτοια λόγια τη διάκριση μεταξύ του προπατορικού αμαρτήματος, που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση, και άλλων αμαρτημάτων, που ονομάζονται πραγματικά αμαρτήματα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η διατήρηση της διάκρισης μεταξύ φύσης και προπατορικού αμαρτήματος ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στην ενσάρκωση του Χριστού; Πού βλέπετε το άρθρο να προστατεύει την ελπίδα της ανάστασης; Ποια παρηγοριά λαμβάνετε από το ότι γνωρίζετε πως το προπατορικό αμάρτημα θα αφαιρεθεί εντελώς στη μέλλουσα ζωή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Θεέ, Σε ευχαριστούμε για την καθαρή ομολογία της Εκκλησίας Σου σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα. Φύλαξέ μας από το να συγχέουμε την καλή δημιουργία Σου με τη διαφθορά που προσκολλάται σε εμάς. Δώσε μας να αναπαυθούμε στον Υιό που ανέλαβε τη σάρκα μας χωρίς αμαρτία, την εξαγόρασε και υπόσχεται να την εγείρει ολόκληρη. Διατήρησε σε εμάς ορθή κατανόηση αυτού του άρθρου ώστε να προσκολληθούμε ακόμη πιο σταθερά στο ευαγγέλιό Σου και να προσδοκούμε την ανάσταση στην οποία κάθε ίχνος αμαρτίας θα έχει εξαφανιστεί· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →