← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 147-148 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 147-148Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε το έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, για να σταθούμε στους Ψαλμούς 147 και 148. Η θερμή, πνευματικά χρισμένη έκθεση του Σπέρτζεον μας ελκύει στις αναμεμειγμένες δόξες της δημιουργίας και της λύτρωσης, όπου κάθε πλάσμα καλείται να υψώσει τον Κύριο Ιησού Χριστό. Είθε αυτά τα αρχαία άσματα, φρεσκοφωτισμένα, να ανάψουν νέο έπαινο στις καρδιές και στα σπίτια μας.
Διαβάστε
Με χαρούμενη ευλάβεια, διαβάστε δυνατά τους Ψαλμούς 147 και 148. Ακούστε για τα δίδυμα θέματα της τρυφερής φροντίδας του Θεού για τους ταπεινούς και την παγκόσμια κλήση για έπαινο που ανεβαίνει από τον ουρανό στη γη και πάλι πίσω. Αφήστε τα Αλληλούια να πλημμυρίσουν την ψυχή σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει εισάγοντας το αξιοσημείωτο άσμα του Ψαλμού 147. Εισαγωγή. . Θέμα. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο άσμα. Σε αυτό εορτάζεται το μεγαλείο και η συγκαταβατική αγαθότητα του Κυρίου. Ο Θεός του Ισραήλ παρουσιάζεται στην ιδιαιτερότητα της δόξας του ως φροντίζων για τους θλιμμένους, τους ασήμαντους και τους ξεχασμένους. Ο ποιητής βρίσκει μια μοναδική χαρά στην εξύμνηση αυτού που είναι τόσο μοναδικά χαριτωμένος. Είναι ένας Ψαλμός της πόλης και του αγρού, της πρώτης και της δεύτερης δημιουργίας, της κοινοπολιτείας και της εκκλησίας. Είναι καλός και ευχάριστος σε όλη του την έκταση. Διαίρεση. Το άσμα φαίνεται να διαιρείται σε τρία μέρη. Από τους Ψαλμούς 147:1-6, ο Ιεχωβά εξυμνείται για την οικοδόμηση της Σιών και την ευλογία των πενθούντων του· από τους Ψαλμούς 147:7-11, δίνεται ομοίως έπαινος λόγω της πρόνοιάς του για τους ταπεινούς και της ευχαρίστησής του σε αυτούς· και στη συνέχεια, από τους Ψαλμούς 147:12-20, μεγαλοποιείται για το έργο του υπέρ του λαού του και τη δύναμη του λόγου του στη φύση και στη χάρη. Ας μελετηθεί με χαρούμενη ευγνωμοσύνη. Στη συνέχεια στρέφεται στο αδιαίρετο άσμα του Ψαλμού 148. Εισαγωγή. . Το άσμα είναι ένα και αδιαίρετο. Φαίνεται σχεδόν αδύνατο να το εξηγήσουμε λεπτομερώς, γιατί ένα ζωντανό ποίημα δεν πρέπει να ανατέμνεται στίχο προς στίχο. Είναι ένα άσμα της φύσης και της χάρης. Όπως μια αστραπή φλέγεται μέσα στο διάστημα, και περιβάλλει τόσο τον ουρανό όσο και τη γη με ένα ένδυμα δόξας, έτσι και η λατρεία του Κυρίου σε αυτόν τον Ψαλμό φωτίζει όλο το σύμπαν, και το κάνει να λάμπει με μια ακτινοβολία επαίνου. Το άσμα αρχίζει στους ουρανούς, σαρώνει προς τα κάτω στους δράκοντες και σε όλα τα βάθη, και στη συνέχεια ανεβαίνει ξανά, μέχρι που οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στον Ιεχωβά αναλαμβάνουν το άσμα. Για την Ο Σπέρτζεον εξηγεί την αρχική κλήση να υμνήσουμε τον Ιεχωβά από τους ουρανούς. Στίχος 1. η κύρια απαίτηση είναι μια καρδιά που φλέγεται από ευλαβική αγάπη προς τον Κύριο των πάντων, ο οποίος πρέπει να ευλογείται για πάντα. ΕΚΘΕΣΗ. Στίχ. 1. Αινείτε τον Κύριο. Όποιοι κι αν είστε εσείς που ακούτε αυτόν τον λόγο, καλείστε, παρακαλείστε, διατάσσεστε, να μεγαλύνετε τον Ιεχωβά. Βεβαίως σας έχει δημιουργήσει, και, αν όχι για τίποτα άλλο, είστε υποχρεωμένοι, βάσει της ιδιότητας του πλάσματος, να λατρεύετε τον Δημιουργό σας. Αυτή η προτροπή δεν μπορεί ποτέ να είναι ακατάλληλη, όπου κι αν την πούμε· και ποτέ εκτός χρόνου, όποτε κι αν την πούμε. Αινείτε τον Κύριο από τους ουρανούς. Εφόσον είστε πλησιέστερα στον Ύψιστο και Υψηλό, να είστε σίγουροι ότι θα ηγηθείτε του άσματος. Εσείς άγγελοι, εσείς χερουβείμ και σεραφείμ, και όλοι οι άλλοι που κατοικείτε στα όρια των αυλών του, αινείτε τον Ιεχωβά. Κάντε το αυτό ως αφετηρία από την οποία ο έπαινος θα περάσει σε άλλα βασίλεια. Μην κρατάτε τη λατρεία σας για τον εαυτό σας, αλλά αφήστε την να πέσει σαν χρυσή βροχή από τους ουρανούς στους ανθρώπους κάτω. Αινείτε τον στα ύψη.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον καταλήγει επιμένοντας ότι όλος ο έπαινος ανήκει διακριτά και προσωπικά μόνο στον Ιεχωβά. Στίχος 3. 'Πάλι είπαν, Αλληλούια.' Όλος αυτός ο έπαινος είναι διακριτά και προσωπικά για τον Ιεχωβά. Μην επαινείτε τους υπηρέτες του ούτε τα έργα του· αλλά επαινέστε ΑΥΤΟΝ. Δεν είναι άξιος κάθε δυνατού επαίνου; Εκχύστε τον ενώπιόν ΤΟΥ σε πλήρη όγκο· εκχύστε τον μόνο εκεί!
Απαντήστε
1. Σε ποιο σημείο της καθημερινότητάς σας χρειάζεται περισσότερο να θυμάστε ότι ο Κύριος ευφραίνεται στους ταπεινούς και τους συντετριμμένους; 2. Πώς θα μπορούσε το νοικοκυριό σας να γίνει μια χορωδία που καθημερινά προσφέρει τη θυσία του επαίνου; 3. Με ποιον νέο τρόπο μπορείτε να ενωθείτε με τον ουρανό και τη γη για να μεγαλύνετε τον Χριστό αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε ουρανού και γης, Σε ευλογούμε για τη χάρη που σκύβει για να επουλώσει τους συντετριμμένους και να συγκεντρώσει τους απόβλητους. Ας γεμίσει τώρα ο έπαινος που πλημμυρίζει αυτούς τους ψαλμούς τα στόματα και τις καρδιές μας. Είθε κάθε πλάσμα, από τον υψηλότερο άγγελο μέχρι τη βαθύτερη θάλασσα, να μας διδάξει να λατρεύουμε τον αναστημένο Χριστό. Κράτησέ μας από το να επαινούμε τα δώρα Σου αντί για το Πρόσωπό Σου, και δώσε να αντηχούν τα σπίτια μας με ιερό άσμα μέχρι να ενωθούμε με το αιώνιο Αλληλούια γύρω από τον θρόνο Σου. Στο άξιο όνομα του Ιησού, Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →