Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 45-46 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 45 και 46 του Ησαΐα. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς ο Κύριος υψώνει κυριαρχικά τον Κύρο και κυβερνά κάθε γεγονός για χάρη του εκλεκτού λαού του. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εμπιστευθούμε τον ίδιο πιστό Θεό που διατάσσει την ιστορία για την απελευθέρωση της Εκκλησίας. Μέσα από το σχόλιο του Καλβίνου μας υπενθυμίζεται ότι καμία δύναμη ή περίσταση δεν διαφεύγει από το χέρι του Κυρίου. Ας ενισχύσουν αυτές οι αρχαίες γνώσεις την εμπιστοσύνη μας στη σοφή και γεμάτη χάρη διακυβέρνηση του Θεού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε τον Ησαΐα 45–46 αργά. Άκουσε τις διακηρύξεις του Κυρίου ότι αυτός μόνος είναι Θεός, ότι καλεί τον Κύρο ονομαστικά και ότι θα πραγματοποιήσει τη σωτηρία για τον λαό του. Πρόσεξε τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από αυτόν. Άφησε τα λόγια του προφήτη να σε προετοιμάσουν να δεχθείς την ερμηνεία του Καλβίνου για τα ίδια αυτά κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας την υπόσχεση της απελευθέρωσης μέσω του Κύρου.
1. Έτσι λέγει ο Ιεχωβά. Συνεχίζει το θέμα που είχε αρχίσει να πραγματεύεται. Δείχνει ότι όχι μάταια υποσχέθηκε απελευθέρωση στον λαό του, αφού ο τρόπος της ήταν εντελώς αποφασισμένος και ορισμένος από αυτόν· [191] γιατί όταν το ζήτημα αφορά τη σωτηρία μας, πάντα ερευνούμε τον τρόπο και τη μέθοδο. Αν και ο Θεός συχνά επιλέγει να μας κρατά σε αγωνία, και έτσι μας κρύβει τη μέθοδο που έχει έτοιμη, όμως σε αυτή την περίπτωση επιτρέπει την αδυναμία του λαού του και εξηγεί τη μέθοδο με την οποία θα τους ελευθερώσει.Σχετικά με τον τίτλο που δίνεται στον Κύρο, ο Καλβίνος γράφει:
Ωστόσο μπορεί να φανεί παράξενο ότι αποκαλεί τον Κύρο Χρισμένο του· γιατί αυτός είναι ο προσδιορισμός που δόθηκε στους βασιλείς του Ισραήλ και του Ιούδα, επειδή αντιπροσώπευαν το πρόσωπο του Χριστού, ο οποίος μόνος, αυστηρά μιλώντας, είναι «ο Χρισμένος του Κυρίου». «Ο Κύριος εξήλθε με τον Χρισμένο του», λέει ο Αββακούμ, «για τη σωτηρία του λαού του». (Αββακούμ 3:13.) Στο πρόσωπο του Δαβίδ είχε στηθεί μια βασιλεία, η οποία διακήρυττε ότι είναι εικόνα και τύπος του Χριστού· και γι' αυτό επίσης οι προφήτες σε πολλά χωρία τον αποκαλούν «Δαβίδ» και «Υιό του Δαβίδ». (Ιεζεκιήλ 37:24, 25.) Ήταν πράγματι μια ειδική χρίση, προορισμένη να διακρίνει εκείνη τη βασιλεία των ιερέων από όλα τα ειδωλολατρικά βασίλεια. Αφού λοιπόν αυτός ο τίτλος ανήκε μόνο στους βασιλείς της Ιουδαίας, μπορεί να φανεί παράξενο ότι αποδίδεται εδώ σε έναν ειδωλολάτρη βασιλιά και λάτρη ειδώλων· γιατί αν και διδάχθηκε από τον Δανιήλ, δεν διαβάζουμε ότι άλλαξε τη θρησκεία του. Αληθινά, σεβάστηκε τον Θεό του Ισραήλ και τον θεώρησε ως τον Ύψιστο· αλλά δεν ωθήθηκε από ειλικρινή αγάπη της καρδιάς να τον λατρέψει, και δεν προχώρησε τόσο ώστε να εγκαταλείψει τις δεισιδαιμονίες και τις ειδωλολατρίες.Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει γιατί αυτός ο τίτλος εφαρμόζεται σε έναν ειδωλολάτρη βασιλιά.
Έτσι ο Θεός αξιώνει να τον αποκαλεί «Χρισμένο του», όχι με αιώνιο τίτλο, αλλά επειδή εκπλήρωσε για ένα διάστημα το έργο του Λυτρωτή· γιατί και εκδικήθηκε την Εκκλησία του Θεού και την ελευθέρωσε από τους Ασσυρίους, που ήταν οι εχθροί της. Αυτό το έργο ανήκει ιδιαιτέρως στον Χριστό· και αυτός ο συνηθισμένος προσδιορισμός των βασιλέων πρέπει να περιοριστεί σε αυτή την περίσταση, ότι αποκατέστησε τον λαό του Θεού στην απόλαυση της ελευθερίας. Αυτό πρέπει να μας οδηγήσει να παρατηρήσουμε πόσο πολύ εκτιμά ο Θεός τη σωτηρία της Εκκλησίας, επειδή, για χάρη αυτού του μοναδικού ωφελήματος, ο Κύρος, ένας ειδωλολάτρης άνθρωπος, αποκαλείται «ο Μεσσίας», [192] ή «ο Χρισμένος.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει την απελευθέρωση με τη διδασκαλία της εκλογής.
Και Ισραήλ ο εκλεκτός μου. Σε αυτή τη δεύτερη πρόταση υπάρχει μια επανάληψη που χρησιμεύει για να εξηγήσει ακόμη περισσότερο εκείνο τον λόγο· και ταυτόχρονα δείχνει σε ποια βάση θεωρεί τους Ισραηλίτες «δούλους του». Είναι επειδή συγκατατέθηκε να τους εκλέξει με ελεύθερη χάρη· γιατί δεν είναι στη δύναμη των ανθρώπων να κάνουν τους εαυτούς τους «δούλους του Θεού», ή να αποκτήσουν τόσο μεγάλη τιμή με τις δικές τους προσπάθειες. Αυτή η πρόταση προστίθεται λοιπόν, [195] όπως πριν, για χάρη της εξήγησης. Αλλά ακόμη δηλώνει και τον σκοπό της εκλογής· γιατί, αφού είμαστε φυσικά δούλοι του Σατανά, καλούμαστε ώστε, αποκατασταθέντες στην ελευθερία, να υπηρετούμε τον Θεό. Όμως δείχνει ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι άξιος εκείνης της τιμής, όπως είπαμε, παρά μόνο αυτός που ο Θεός έχει εκλέξει· γιατί ποιος θα καυχηθεί ότι είναι άξιος τόσο υψηλής τιμής, ή τι μπορούμε να αποδώσουμε ή να προσφέρουμε στον Θεό; Έτσι «δεν είμαστε ικανοί από τον εαυτό μας, αλλά ο Κύριος μας έκανε ικανούς», όπως λέει ο Παύλος. (Β' Κορινθίους 3:5.) Η αρχή της σωτηρίας μας, επομένως, είναι η εκλογή του Θεού με ελεύθερη χάρη· και το τέλος της είναι η υπακοή που οφείλουμε να του αποδώσουμε.Εφαρμόζει περαιτέρω το χωρίο στη συνεχιζόμενη φροντίδα του Θεού για την Εκκλησία.
Αλλά αν και αυτό περιορίζεται στην ιστορία του Κύρου, ακόμη μπορούμε να αντλήσουμε από αυτό μια γενική διδασκαλία. Όταν συμβαίνουν διάφορες αλλαγές στον κόσμο, ο Θεός εξασφαλίζει ταυτόχρονα τη σωτηρία του λαού του, και μέσα στις καταιγίδες διατηρεί θαυμαστά την Εκκλησία του. Είμαστε πράγματι τυφλοί και ανόητοι ως προς τα έργα του Θεού, όμως οφείλουμε να πιστεύουμε σταθερά ότι, ακόμη και όταν όλα φαίνονται να οδηγούνται τυχαία και να ταλαντεύονται πάνω κάτω, ο Θεός δεν ξεχνά ποτέ την Εκκλησία του, της οποίας τη σωτηρία, αντίθετα, προάγει με κρυφές μεθόδους, ώστε τελικά να φανεί ότι είναι ο φύλακας και υπερασπιστής της.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει η έμφαση του Καλβίνου στην κυρίαρχη επιλογή του Κύρου από τον Θεό την άποψή σου για τα τρέχοντα παγκόσμια γεγονότα; Με ποιους τρόπους πειράζεσαι να αμφισβητήσεις τον χρόνο ή τη μέθοδο της απελευθέρωσης του Θεού; Πού χρειάζεσαι νέα διαβεβαίωση ότι ο Κύριος μόνος κυβερνά όλα τα πράγματα για χάρη του λαού του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ καλῶν τὸν Κῦρον ἐξ ὀνόματος καὶ διακηρύττων ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν Σοῦ, προσκυνοῦμεν τὴν ἀνεξιχνίαστόν Σου σοφίαν ἐν τῇ διατάξει τῆς ἀναδείξεως καὶ πτώσεως τῶν ἐθνῶν χάριν τοῦ λαοῦ τῆς διαθήκης Σου. Δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ κεκρυμμένῃ ἀλλὰ πιστῇ χειρί Σου, ἐμπιστευόμενοι ὅτι πᾶσα διάταξις ὑπηρετεῖ τῇ δόξῃ Σου καὶ τῇ σωτηρίᾳ τῶν καλουμένων διὰ τοῦ ὀνόματός Σου. Ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα περιπατῶμεν ἐνώπιόν Σου ἀνευθύνως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →