← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ρωμαίους 12Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στην Προς Ρωμαίους 12 προσφέρει έναν βαθύ οδηγό για τη διαμόρφωση της χριστιανικής ζωής μετά τη θεμελίωση της πίστης. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς μεταβαίνει από τη διδασκαλία στην πράξη, δείχνοντας πώς οι πιστοί πρέπει να ζουν την απολύτρωσή τους. Η προσεκτική ερμηνεία του τονίζει το έλεος του Θεού ως το αληθινό κίνητρο για την αγιότητα και μας καλεί να προσφέρουμε τον εαυτό μας ολόκληρο στον Κύριο. Μέσα από τα λόγια του ανακαλύπτουμε τόσο την τάξη όσο και τη δύναμη της ηθικής του ευαγγελίου. Ας σας οδηγήσουν οι γνώσεις του Καλβίνου βαθύτερα σε μια ζωή αφιερωμένη στον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 12 της Προς Ρωμαίους. Ακούστε την ήπια αλλά επείγουσα πρόσκληση να προσφέρετε ολόκληρο τον εαυτό σας στον Θεό. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από τα ελέη του Θεού σε συγκεκριμένες πράξεις αγάπης και υπηρεσίας. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για την ερμηνεία του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει το κεφάλαιο θεμελιώνοντας τη σωστή βάση για τη χριστιανική ζωή. Αφού πραγματεύθηκε εκείνα τα πράγματα που είναι αναγκαία για την ανέγερση της βασιλείας του Θεού, — ότι η δικαιοσύνη πρέπει να ζητείται από τον Θεό μόνο, ότι η σωτηρία έρχεται σε εμάς μόνο από το έλεός Του, ότι όλες οι ευλογίες είναι αποθηκευμένες και καθημερινά προσφέρονται σε εμάς μόνο εν Χριστώ, — ο Παύλος προχωρεί τώρα, σύμφωνα με την καλύτερη τάξη, για να δείξει πώς πρέπει να διαμορφώνεται η ζωή. Αν είναι ότι μέσω της σωτηριώδους γνώσεως του Θεού και του Χριστού η ψυχή αναγεννάται κατά κάποιον τρόπο σε ουράνια ζωή, και ότι η ζωή διαμορφώνεται και ρυθμίζεται κατά κάποιον τρόπο από ιερές προτροπές και εντολές, τότε είναι μάταιο να δείχνετε επιθυμία να διαμορφώσετε τη ζωή ορθά, εκτός αν αποδείξετε πρώτα ότι η αρχή όλης της δικαιοσύνης στους ανθρώπους βρίσκεται στον Θεό και στον Χριστό· διότι αυτό σημαίνει να τους αναστήσετε από τους νεκρούς. Στρεφόμενος στον στίχο 1, ο Καλβίνος γράφει για τα ελέη του Θεού ως το αληθινό κίνητρο για την υπακοή. 1. Σας παρακαλώ λοιπόν διά των οικτιρμών του Θεού, κ.λπ. Γνωρίζουμε ότι οι ασεβείς άνθρωποι, για να ικανοποιήσουν τη σάρκα, αρπάζουν με άγχος οτιδήποτε εκτίθεται στην Αγία Γραφή σχετικά με την άπειρη αγαθότητα του Θεού· και οι υποκριτές επίσης, όσο μπορούν, σκοτεινιάζουν κακόβουλα τη γνώση αυτής, σαν να έσβηνε η χάρη του Θεού την επιθυμία για θεοσεβή ζωή και άνοιγε στην αυθάδεια την πόρτα της αμαρτίας. Αλλά αυτή η προτροπή μας διδάσκει ότι μέχρις ότου οι άνθρωποι αντιληφθούν πραγματικά πόσο οφείλουν στο έλεος του Θεού, δεν θα λατρεύουν ποτέ αυτόν με ορθό αίσθημα, ούτε θα διεγείρονται αποτελεσματικά σε φόβο και υπακοή. Αρκεί για τους Παπικούς, αν μπορούν να αποσπάσουν με τρόμο κάποιας μορφής αναγκαστική υπακοή, δεν ξέρω τι. Αλλά ο Παύλος, για να μας δεσμεύσει στον Θεό, όχι με δουλικό φόβο, αλλά με την εκούσια και πρόθυμη αγάπη της δικαιοσύνης, μας δελεάζει με την γλυκύτητα εκείνης της εύνοιας, με την οποία επιτυγχάνεται η σωτηρία μας· και συγχρόνως μας ελέγχει για αχαριστία, εκτός αν, αφού βρήκαμε έναν Πατέρα τόσο καλό και γενναιόδωρο, αγωνισθούμε με τη σειρά μας να αφιερώσουμε τον εαυτό μας ολόκληρο σε Αυτόν. [377] Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια τι σημαίνει να προσφέρουμε τα σώματά μας ως ζωντανή θυσία. Να προσφέρετε τα σώματά σας, κ.λπ. Τότε είναι η αρχή μιας ορθής πορείας στα καλά έργα, όταν κατανοούμε ότι είμαστε αφιερωμένοι στον Κύριο· διότι από αυτό έπεται ότι πρέπει να παύσουμε να ζούμε για τον εαυτό μας, ώστε να αφιερώσουμε όλες τις πράξεις της ζωής μας στην υπηρεσία Του. Για τη φύση αυτής της θυσίας ο Καλβίνος συνεχίζει με τρεις περιγραφικούς όρους. Αλλά υπάρχει σε όλο το κείμενο μεγάλη καταλληλότητα στις εκφράσεις. Λέει πρώτα ότι το σώμα μας πρέπει να προσφερθεί θυσία στον Θεό· με αυτό υπονοεί ότι δεν είμαστε δικοί μας, αλλά έχουμε περάσει εντελώς ώστε να γίνουμε ιδιοκτησία του Θεού· το οποίο δεν μπορεί να γίνει, εκτός αν απαρνηθούμε τον εαυτό μας και έτσι αρνηθούμε τον εαυτό μας. Έπειτα, δεύτερον, προσθέτοντας δύο επίθετα, δείχνει τι είδους θυσία πρέπει να είναι αυτή. Αποκαλώντας την ζωντανή, υπονοεί ότι θυσιαζόμαστε στον Κύριο για αυτόν τον σκοπό, — ότι η προηγούμενη ζωή μας καταστρέφεται μέσα μας, για να αναστηθούμε σε νέα ζωή. Με τον όρο άγια, δείχνει αυτό που ανήκει αναγκαστικά σε μια θυσία, που ήδη σημειώθηκε· διότι ένα θύμα τότε μόνο εγκρίνεται, όταν έχει γίνει προηγουμένως άγιο. Με την τρίτη λέξη, ευπρόσδεκτη, μας υπενθυμίζει ότι η ζωή μας διαμορφώνεται ορθά, όταν αυτή η θυσία γίνεται έτσι ώστε να είναι ευάρεστη στον Θεό· μας φέρνει συγχρόνως όχι κοινή παρηγοριά· διότι μας διδάσκει ότι το έργο μας είναι ευάρεστο και αποδεκτό στον Θεό όταν αφιερωνόμαστε στην καθαρότητα και την αγιότητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει την πρόσκληση για θυσία με την ιδέα της λογικής λατρείας. Η λογική σας λατρεία Αυτή η πρόταση, νομίζω, προστέθηκε, ώστε να εφαρμόσει και να επιβεβαιώσει σαφέστερα την προηγούμενη προτροπή, σαν να είχε πει, — «Προσφέρετε τον εαυτό σας θυσία στον Θεό, αν έχετε στην καρδιά σας να υπηρετήσετε τον Θεό· διότι αυτός είναι ο ορθός τρόπος υπηρεσίας του Θεού· από τον οποίο, αν κάποιος απομακρυνθεί, δεν είναι παρά ψευδείς προσκυνητές.» Αν λοιπόν μόνο ο Θεός λατρεύεται ορθά, όταν τηρούμε όλα τα πράγματα σύμφωνα με ό,τι έχει ορίσει, ας απομακρυνθούν τότε όλες εκείνες οι επινοημένες μορφές λατρείας, τις οποίες δικαίως απεχθάνεται, αφού εκτιμά την υπακοή περισσότερο από τη θυσία. Οι άνθρωποι πράγματι ευαρεστούνται με τις δικές τους εφευρέσεις, οι οποίες έχουν μια κενή επίδειξη σοφίας, όπως λέει ο Παύλος σε άλλο μέρος· αλλά μαθαίνουμε εδώ τι δηλώνει ο ουράνιος Κριτής σε αντίθεση με αυτό διά του στόματος του Παύλου· διότι αποκαλώντας εκείνο λογική λατρεία που προστάζει, απορρίπτει ως ανόητο, άνοστο και αυθάδη, οτιδήποτε επιχειρούμε πέρα από τον κανόνα του λόγου Του. [379] Ο Καλβίνος εφαρμόζει περαιτέρω την αρχή προειδοποιώντας κατά της συμμόρφωσης με τον κόσμο. 2. Και μη συμμορφώνεσθε με τον κόσμο τούτον, κ.λπ. Ο όρος κόσμος έχει διάφορες σημασίες, αλλά εδώ σημαίνει τα αισθήματα και τα ήθη των ανθρώπων· στα οποία, όχι χωρίς αιτία, μας απαγορεύει να συμμορφωνόμαστε. Διότι αφού ολόκληρος ο κόσμος κείται στην πονηρία, πρέπει να αποβάλουμε ό,τι έχουμε από τον παλαιό άνθρωπο, αν θέλουμε πραγματικά να ενδυθούμε τον Χριστό· και για να αφαιρέσει κάθε αμφιβολία, εξηγεί τι εννοεί, δηλώνοντας τι είναι αντίθετης φύσεως· διότι μας προστάζει να μεταμορφωθούμε σε ανακαίνιση του νου. Αυτά τα είδη αντιθέσεως είναι κοινά στην Αγία Γραφή· και έτσι ένα θέμα εκτίθεται σαφέστερα.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς αλλάζει τον τρόπο που προσεγγίζετε την καθημερινή υπακοή η ανάμνηση των ελέων του Θεού; 2. Σε ποια περιοχή της ζωής αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να προσφέρετε τον εαυτό σας πληρέστερα ως ζωντανή θυσία; 3. Πού μπορεί να πειρασθείτε να συμμορφωθείτε με τον κόσμο αντί να μεταμορφωθείτε με την ανακαίνιση του νου σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Πάτερ πολυεύσπλαγχνε, διὰ τῶν ἐλέων τῶν ἀποκαλυφθέντων ἐν τῷ Υἱῷ σου, παράστησον τὰ σώματα ἡμῶν θυσίας ζώσας, ἁγίας καὶ εὐαρέστους σοι. Ἀνακαίνισον τοὺς νοῦς ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα διακρίνωμεν καὶ πράττωμεν τὸ ἀγαθὸν καὶ τέλειον θέλημά σου, μηκέτι συσχηματιζόμενοι τῷ αἰῶνι τούτῳ ἀλλὰ μεταμορφούμενοι ἐν ταπεινῇ ἀγάπῃ πρὸς ἀλλήλους κατὰ τὰ χαρίσματα ἃ ἐκυριάρχως ἐδωρήσω. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι μέχρις οὗ τελειωθῶμεν ἐν δόξῃ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →