Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 3 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Ουεσλεϋανής αγιότητας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην ελεύθερη χάρη, ανοίγουμε το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη για τη μελέτη μας του τρίτου κεφαλαίου του Δανιήλ. Ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τη δοκιμασία πιστών μαρτύρων κάτω από ένα υπερήφανο παγκόσμιο βασίλειο, δείχνοντας πώς ο Θεός όλων των αιώνων στηρίζει όσους αρνούνται να υποκλιθούν. Οι προσεκτικές του σημειώσεις για την ιστορία, τη γλώσσα και την πίστη μας καλούν να σταθούμε με τους τρεις Εβραίους με θάρρος και ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο του Δανιήλ δυνατά με ευλαβικές καρδιές, ακούγοντας τη φωνή του μόνου αληθινού Θεού που περπατά με τον λαό του στο καμίνι της θλίψης και καλεί κάθε έθνος να αναγνωρίσει την κυρίαρχη δύναμή του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά πλαισιώνοντας τη μοίρα των δικαίων ανθρώπων κάτω από ένα παγκόσμιο βασίλειο.
Εισαγωγή. Η ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΥΠΟ ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ.Στη συνέχεια εξερευνά την ταυτότητα της χρυσής εικόνας ως αυτή του Βήλ-Μαρδούκ.
Ο Budge είναι βέβαιος ότι αυτό το άγαλμα ήταν η εικόνα του θεού Βήλ, του οποίου το κύριο ιερό στη Βαβυλώνα ονομαζόταν Ε-σαγκίλι, 'υψηλόκορμο'. Οι επιγραφές μιλούν για την ανέγερση τέτοιων αγαλμάτων των θεών, όπως, για παράδειγμα, από τον Ασουρναζιρπάλ, ο οποίος λέει, 'Ανέγειρα μια εικόνα του Νινίβ… από εκλεκτό ορεινό λίθο και από καθαρό χρυσό'. Ενώ οι θεοί συνήθως αναπαρίσταντο καθιστοί παρά όρθιοι, έχουν βρεθεί μερικά όρθια αγάλματα, όπως αυτό του Ραμσή που αναφέρθηκε προηγουμένως, και ο Παυσανίας δηλώνει ότι ο Βαθύκλης ο Μαγνήτης ακριβώς αυτή την εποχή (550 π.Χ.) ανέγειρε κοντά στη Σπάρτη ένα θρόνο για ένα χάλκινο όρθιο άγαλμα του Απόλλωνα ύψους 30 πήχεων. Αν αυτό ήταν πράγματι μια εικόνα του Βήλ-Μαρδούκ, τότε όσοι αρνήθηκαν να υποκλιθούν μπροστά της αψήφησαν τον μεγάλο θεό της Βαβυλώνας, στον οποίο ο Ναβουχοδονόσορ στις επιγραφές του αποδίδει συνεχώς την κυριαρχία πάνω στα τέσσερα σημεία του κόσμου.Στρέφοντας στην ποινή του πύρινου καμινιού, ο Whedon αναλύει τις βαβυλωνιακές και περσικές ρίζες του.
Εδάφιο 6. 6. Αν αυτή η εικόνα ήταν πράγματι αυτή της κύριας βαβυλωνιακής θεότητας, δεν χρειάζεται να εκπλαγούμε που η ποινή του θανάτου θα έπεφτε σε όσους αρνούνταν να τη λατρέψουν. Ο Knabenbauer (σελ. 7) δίνει ένα παράδειγμα σε σχετικά σύγχρονες εποχές, με κάπως αμφίβολη όμως αυθεντία, όπου, με αυστηρές ποινές, ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας ανέστειλε όλη τη θρησκευτική λατρεία της αυτοκρατορίας εκτός από ένα συγκεκριμένο είδωλο. Όσοι αρνούνταν την υποταγή στους θεούς της χώρας θεωρούνταν προδότες της κυβέρνησης. (Βλέπε Pusey, 444, κ.λπ.) Φυσικά η λατρεία του Βήλ δεν θα είχε, από την ειδωλολατρική άποψη, αποκλείσει τη λατρεία και του Ιεχωβά· αλλά από την εβραϊκή άποψη αυτός που λάτρευε τον Ένα Θεό δεν μπορούσε να λατρέψει κανέναν άλλο χωρίς αποστασία. Η τιμωρία με φωτιά ήταν σύμφωνα με το βαβυλωνιακό και περσικό έθιμο (Ιερεμίας 29:22). Ο Bertin και ο Budge έκαναν λάθος παλαιότερα υποθέτοντας ότι αυτά τα πύρινα καμίνια ήταν κρεματόρια, καθώς είναι πλέον γνωστό ότι η πρακτική της καύσης των νεκρών μεταξύ των Βαβυλωνίων ήταν 'πρακτικά άγνωστη' (Jastrow)· αλλά αρκετά κείμενα μιλούν για την καύση ζωντανών των εχθρών του βασιλιά. Αυτό το έθιμο συνεχίστηκε μέχρι τους Μακκαβαϊκούς χρόνους (2 Μακκαβαίων 7:5). Ο Ασσουρμπανιπάλ (668-626 π.Χ.) λέει για έναν πρίγκιπα που είχε εκστομίσει κατάρες εναντίον των αγαπημένων του θεών, 'Πάνω από ένα καμίνι τον έβαλαν και τον κατανάλωσαν' (Records of the Past, 1:76-79· 9:56). Καθώς ο θεός της φωτιάς (Nusku) ήταν ο 'αγγελιοφόρος' και 'πρωτότοκος' του Βήλ, αν οι Εβραίοι είχαν αρνηθεί να λατρέψουν αυτή την κύρια θεότητα της Βαβυλώνας, η τιμωρία του θανάτου με φωτιά θα ήταν ιδιαιτέρως κατάλληλη.Στην ακλόνητη απάντηση των τριών Εβραίων, υπογραμμίζει την ακλόνητη εμπιστοσύνη τους.
Εδάφια 16-18. 16-18. Σε απάντηση στην παρατήρηση του βασιλιά σχετικά με τον Ιεχωβά, οι Εβραίοι απάντησαν: 'Δεν έχουμε ανάγκη να σου απαντήσουμε ούτε λέξη σε αυτό το ζήτημα. Αν ο Θεός μας, τον οποίο υπηρετούμε, είναι ικανός να μας σώσει [καθόλου], είναι ικανός να μας σώσει από το καιόμενο πύρινο καμίνι και από το χέρι σου, ω βασιλιά· και αν όχι, ας γίνει γνωστό σε σένα' — δηλαδή, ακόμα κι αν για κάποιο ανεξήγητο λόγο ο Ιεχωβά δεν τους έσωζε, θα πέθαιναν παρ' όλα αυτά εμπιστευόμενοι Αυτόν και αρνούμενοι την υποταγή σε οποιονδήποτε άλλο θεό ή είδωλο. Ο Prince μεταφράζει: 'Αν ο Θεός μας… υπάρχει, είναι ικανός να μας σώσει… και από το χέρι σου, ω βασιλιά, θα μας σώσει'.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Στην εμφάνιση της τέταρτης μορφής στο καμίνι, ο Whedon τονίζει την ξαφνική αναγνώριση του βασιλιά.
Εδάφιο 25. 25. Η κατασκευή του βαβυλωνιακού καμινιού στο οποίο υπάρχουν μνημειακές αποδείξεις ότι μερικές φορές εκτελούνταν υψηλοί εγκληματίες δεν είναι καλά κατανοητή. Φαίνεται ότι υπήρχε μια πλαϊνή πόρτα από την οποία μπορούσε να κοιτάξει ο βασιλιάς. Μέσα στις φλόγες ο έκπληκτος βασιλιάς βλέπει όχι μόνο τρεις άνδρες να περπατούν αβλαβείς, αλλά και έναν άλλο μαζί τους, 'και η όψη του τέταρτου είναι σαν γιος θεών'. Ήταν αυτός ο τέταρτος ο Γκιμπίλ-Νούσκου, ο θεός της φωτιάς και ο 'αγγελιοφόρος' του Βήλ, ο οποίος έτσι εκφράζει την καλή θέληση του βαβυλωνιακού θεού προς αυτούς τους άνδρες; Όχι· ο βασιλιάς είναι αρκετά λογικός για να δει, τουλάχιστον προς το παρόν, ότι αυτός είναι ο αγγελιοφόρος του Ιεχωβά (Δανιήλ 3:28), και επομένως ότι αυτός ο υπέρτατος κύριος της φωτιάς είναι μια μεγαλύτερη θεότητα από τον ίδιο τον Μαρδούκ. Αυτή η σωτηρία των τριών Εβραίων παιδιών έχει διεγείρει τη φαντασία πλήθους καλλιτεχνών και ποιητών· έτσι ακόμα και ο Caedman τραγούδησε: Τότε ήταν στον φούρνο Όταν ο άγγελος ήρθε Ανεμώδης και γοητευτικός σαν τον καιρό όταν εκεί στην καλοκαιρινή εποχή, στέλνεται μια πτώση σταγόνων στην διάρκεια της ημέρας μια ζεστή βροχή από τα σύννεφα. Έτσι ο Samuel Wesley (1724) παραφράζει την αφήγηση: Ας δοξάζουμε για πάντα το πανένδοξο Όνομά σου, Ω Υιέ του Θεού, κατεβαίνοντας από τους Ουρανούς Σε Μορφή Ανθρώπου για να καταπνίξεις την οργισμένη Φλόγα, Η Παρουσία σου κάνει την Κόλαση Παράδεισο.Ο Whedon καταλήγει με το βασιλικό διάταγμα που προστατεύει την τιμή του Υψίστου Θεού.
Εδάφια 28-29. 28, 29. Αυτό ακούγεται σαν ομιλία Εβραίου, όχι Βαβυλωνίου, και το διάταγμα (Δανιήλ 3:29· σύγκρινε Δανιήλ 6:25-28) είναι πολύ διαφορετικό από αυτά που ανακαλύφθηκαν στη Βαβυλώνα· αλλά βλέπε σημείωση Δανιήλ 3:26· Δανιήλ 4:1-3. Η οργή του Ναβουχοδονόσορα τώρα φλέγεται τόσο καυτή όσο το καμίνι του εναντίον των κατηγόρων των Εβραίων (Δανιήλ 3:12) οι οποίοι, όπως σκέφτεται τώρα ο βασιλιάς, είχαν σχεδόν κάνει αυτόν τον παντοδύναμο Θεό εχθρό της αυτοκρατορίας και επομένως όσοι στο εξής θα πουν 'οτιδήποτε κακό' ('οποιαδήποτε συκοφαντία', Kautzsch) εναντίον αυτού του Θεού θα χαθούν οι ίδιοι. Η καταδίκη που εκφωνείται εδώ δεν είναι αφύσικη. Ο Ασσουρμπανιπάλ λέει, 'Τους έριξα στο λάκκο, τους έκοψα τα μέλη και τους έκανα να φαγωθούν από σκύλους, αρκούδες, αετούς, γύπες, πουλιά του ουρανού και ψάρια του βυθού'. (Βλέπε επίσης Δανιήλ 2:5.)
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στην καθημερινότητά σου είναι πιο επιτακτική η κλήση να υποκλιθείς σε κατώτερες δυνάμεις; 2. Πώς η ακλόνητη απάντηση των τριών Εβραίων ενισχύει τη δική σου αποφασιστικότητα να εμπιστευτείς μόνο τον Θεό; 3. Με ποιους τρόπους θα μπορούσε η εκκλησία σήμερα να μαρτυρήσει ότι ο Κύριος του καμινιού είναι μεγαλύτερος από κάθε επίγειο θρόνο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων και παντοδύναμε Θεέ, που περπάτησες με τους τρεις πιστούς Εβραίους εν μέσω της φωτιάς, χάρισέ μας το ίδιο θάρρος να αρνηθούμε κάθε είδωλο της εποχής μας. Με τη δύναμη της ελεύθερης χάριτός σου, κράτησε τις καρδιές μας πιστές μόνο σε σένα. Είθε η μαρτυρία των συντρόφων του Δανιήλ να ανάψει άγια τόλμη στην εκκλησία σου, ώστε οι άρχοντες και τα έθνη να ομολογήσουν ακόμα το όνομά σου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, που σώζει όλους όσους σε επικαλούνται, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →