← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς

Β' Βασιλειών 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Βασιλείς 7-8Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα υποδεχόμαστε τον Ματθαίο Χένρι ως οδηγό μας μέσα από τις εκπληκτικές ανατροπές που καταγράφονται στα κεφάλαια 7 και 8 της Β' Βασιλειών. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι δείχνει πώς ο Θεός μεταβαίνει από απελπιστική πείνα σε ξαφνική αφθονία και από βασιλική απιστία σε επίσημη κρίση. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να ιχνηλατήσουμε το σταθερό χέρι της πρόνοιας ακόμη και όταν οι περιστάσεις φαίνονται απελπιστικές. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευόμαστε τον λόγο που ποτέ δεν πέφτει στο έδαφος. Η ποιμαντική διορατικότητα του Χένρι μας βοηθά να δούμε τόσο προειδοποίηση όσο και ενθάρρυνση για τη δική μας πορεία πίστης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 7 και 8 της Β' Βασιλειών στη δική σας Αγία Γραφή. Παρατηρήστε τη γρήγορη αλλαγή από την πολιορκία και την πείνα σε απροσδόκητη απελευθέρωση, και δείτε πώς τα λόγια του Ελισσαίου δοκιμάζονται και επιβεβαιώνονται. Αφήστε τον ρυθμό της αφήγησης και τις αντιδράσεις των προσώπων να προετοιμάσουν την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει αφηγούμενος την προφητεία του Ελισσαίου για ανακούφιση της Σαμάρειας. Εδώ, Ι. Ο Ελισσαίος προλέγει ότι, παρά τις μεγάλες στενοχώριες στις οποίες έχει περιέλθει η πόλη της Σαμάρειας, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες θα έχουν αφθονία, εδ. 1. Ο βασιλιάς του Ισραήλ απελπιζόταν γι' αυτό και κουράστηκε να περιμένει: τότε ο Ελισσαίος το προφήτευσε, όταν τα πράγματα ήταν στο χειρότερο. Η ακραία κατάσταση του ανθρώπου είναι η ευκαιρία του Θεού να μεγαλύνει τη δική του δύναμη· ο καιρός του να εμφανιστεί για τον λαό του είναι όταν η δύναμή τους έχει χαθεί, Δευτ. λβ', 36. Όταν είχαν παραιτηθεί από την προσδοκία βοήθειας, αυτή ήρθε. Όταν έρθει ο Υιός του ανθρώπου, θα βρει πίστη στη γη; Λουκ. ιη', 8. Ο βασιλιάς είπε: Τι να περιμένω πλέον τον Κύριο; Και ίσως μερικοί από τους πρεσβυτέρους ήταν έτοιμοι να πουν το ίδιο: 'Λοιπόν', είπε ο Ελισσαίος, 'ακούτε τι λένε αυτοί· τώρα ακούστε εσείς τον λόγο του Κυρίου, ακούστε τι λέει, ακούστε το και προσέξτε το και πιστέψτε το: αύριο σιτάρι θα πωλείται στη συνήθη τιμή στην πύλη της Σαμάρειας·' δηλαδή, η πολιορκία θα λυθεί, γιατί η πύλη της πόλης θα ανοιχθεί, και η αγορά θα γίνεται εκεί όπως παλαιότερα. Η επιστροφή της ειρήνης εκφράζεται έτσι (Κριτ. ε', 11), Τότε ο λαός του Κυρίου θα κατέβει στις πύλες, για να αγοράζει και να πωλεί εκεί. 2. Η συνέπεια αυτού θα είναι μεγάλη αφθονία. Αυτό θα ακολουθούσε φυσικά με τον καιρό, αλλά το ότι το σιτάρι θα ήταν τόσο φθηνό σε τόσο σύντομο χρόνο ήταν πέρα από κάθε σκέψη. Αν και ο βασιλιάς του Ισραήλ είχε απειλήσει μόλις τώρα τη ζωή του Ελισσαίου, ο Θεός υπόσχεται να σώσει τη ζωή του και τη ζωή του λαού του· γιατί όπου η αμαρτία περίσσεψε, η χάρη περίσσεψε πολύ περισσότερο. Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας τον μυστηριώδη φόβο που έδιωξε τους Σύρους. Ι. Πώς λύθηκε η πολιορκία της Σαμάρειας το βράδυ, στην άκρη της νύχτας (εδ. 6, 7), όχι με δύναμη ή ισχύ, αλλά με το Πνεύμα του Κυρίου των δυνάμεων, προκαλώντας τρόμο στα πνεύματα των πολιορκητών. Εδώ δεν τραβήχτηκε σπαθί εναντίον τους, δεν χύθηκε ούτε σταγόνα αίματος, δεν ήταν με βροντή ή χαλάζι που νικήθηκαν, ούτε σκοτώθηκαν, όπως ο στρατός του Σενναχειρείμ μπροστά στην Ιερουσαλήμ, από άγγελο καταστροφής· αλλά, 1. Ο Κύριος τους έκανε να ακούσουν θόρυβο από άρματα και άλογα. Οι Σύροι που πολιορκούσαν τη Δωθάιν είχαν επιβληθεί στην όρασή τους, κεφ. στ', 18. Αυτοί είχαν επιβληθεί στην ακοή τους. Γιατί ο Θεός ξέρει πώς να εργάζεται σε κάθε αίσθηση, σύμφωνα με τα δικά του σχέδια· όπως κάνει το αυτί που ακούει και το μάτι που βλέπει, έτσι κάνει τον κωφό και τον τυφλό, Έξ. δ', 11. Αν ο θόρυβος έγινε πραγματικά στον αέρα από τη διακονία αγγέλων, ή αν ήταν μόνο ήχος στα αυτιά τους, δεν είναι βέβαιο· ό,τι και αν ήταν, ήταν από τον Θεό, που φέρνει τον άνεμο από τους θησαυρούς του και πλάθει το πνεύμα του ανθρώπου μέσα του. Η όραση αλόγων και αρμάτων ενθάρρυνε τον υπηρέτη του προφήτη, κεφ. στ', 17. Ο θόρυβος αλόγων και αρμάτων τρόμαξε τα στρατεύματα της Συρίας. Γιατί οι ειδήσεις από τον αόρατο κόσμο είναι είτε πολύ παρηγορητικές είτε πολύ τρομακτικές, ανάλογα με το αν οι άνθρωποι είναι σε ειρήνη με τον Θεό ή σε πόλεμο μαζί του. 2. Ακούγοντας αυτόν τον θόρυβο, συμπέραναν ότι ο βασιλιάς του Ισραήλ είχε σίγουρα εξασφαλίσει βοήθεια από κάποια ξένη δύναμη: Ενοικίασε εναντίον μας τους βασιλείς των Χετταίων και τους βασιλείς των Αιγυπτίων. Υπήρχε, όσο γνωρίζουμε, μόνο ένας βασιλιάς της Αιγύπτου, και τι βασιλείς υπήρχαν των Χετταίων κανείς δεν μπορεί να φανταστεί· αλλά, όπως τους επιβλήθηκε από αυτόν τον τρομερό ήχο στα αυτιά τους, έτσι επέβαλαν στον εαυτό τους με την ερμηνεία που έδωσαν. Αν είχαν υποθέσει ότι ο βασιλιάς του Ιούδα είχε έρθει με τις δυνάμεις του, θα υπήρχε περισσότερη πιθανότητα στις υποψίες τους παρά να ονειρεύονται τους βασιλείς των Χετταίων και των Αιγυπτίων. Αν οι φαντασίες κάποιων από αυτούς ύψωσαν αυτό το φάντασμα, όμως οι λόγοι τους θα μπορούσαν σύντομα να το καταθέσουν: πώς μπορούσε ο βασιλιάς του Ισραήλ, που ήταν στενά πολιορκημένος, να κρατά επικοινωνία με αυτούς τους μακρινούς ηγεμόνες; Τι είχε να τους νοικιάσει; Ήταν αδύνατο να μην έρθει κάποια ειδοποίηση πριν, για τις κινήσεις τόσο μεγάλου στρατεύματος· αλλά ήταν εκεί με μεγάλο φόβο όπου δεν υπήρχε φόβος. 3. Εξαιτίας αυτού όλοι έφυγαν με απίστευτη βιασύνη, σαν για τη ζωή τους, άφησαν το στρατόπεδό τους όπως ήταν: ακόμη και τα άλογά τους, που θα μπορούσαν να επιταχύνουν τη φυγή τους, δεν μπόρεσαν να μείνουν για να τα πάρουν μαζί τους, εδ. 7. Κανείς από αυτούς δεν είχε τόση σύνεση ώστε να στείλει ανιχνευτές για να ανακαλύψει τον υποτιθέμενο εχθρό, πολύ λιγότερο αρκετό θάρρος για να αντιμετωπίσει τον εχθρό, αν και κουρασμένος από μακρινή πορεία. Ο ασεβής φεύγει όταν κανείς δεν καταδιώκει. Ο Θεός μπορεί, όταν θέλει, να αποθαρρύνει τον πιο τολμηρό και γενναίο, και να κάνει την πιο σκληρή καρδιά να τρέμει. Εκείνους που δεν φοβούνται τον Θεό μπορεί να τους κάνει να φοβηθούν στο τίναγμα ενός φύλλου. Ο Χένρι προχωρεί στην ανακάλυψη της αφθονίας και την ευθυγράμμισή της με τον θείο λόγο. ΙΙΙ. Η αφθονία που υπήρχε στη Σαμάρεια, από τα λάφυρα του στρατοπέδου των Σύρων, εδ. 16. Αν οι Σύροι κυβερνιούνταν από τις σύγχρονες πολεμικές πολιτικές, όταν δεν μπορούσαν να πάρουν τις αποσκευές και τις σκηνές τους μαζί τους θα τις έκαιγαν μάλλον (όπως συνηθίζεται με τα χορτάρια μιας χώρας) παρά να τις αφήσουν να πέσουν στα χέρια των εχθρών τους· αλλά ο Θεός καθόρισε ότι η πολιορκία της Σαμάρειας, που προοριζόταν για την καταστροφή της, θα γινόταν προς όφελός της, και ότι ο Ισραήλ θα πλουτιζόταν τώρα με τα λάφυρα των Σύρων όπως παλαιότερα με εκείνα των Αιγυπτίων. Εδώ δείτε, 1. Τον πλούτο του αμαρτωλού που φυλάγεται για τον δίκαιο (Ιώβ κζ', 16, 17) και τους λεηλάτες λεηλατημένους, Ησ. λγ', 1. 2. Τις ανάγκες του Ισραήλ που καλύπτονται με τρόπο που λίγο σκέφτονταν, που πρέπει να μας ενθαρρύνει να εξαρτόμαστε από τη δύναμη και την καλοσύνη του Θεού στις μεγαλύτερες στενοχώριες μας. 3. Ο λόγος του Ελισσαίου που εκπληρώθηκε μέχρι κεραίας: Ένα μέτρο εκλεκτού αλεύρου πωλήθηκε για ένα σίκλο· εκείνοι που λεηλάτησαν το στρατόπεδο είχαν όχι μόνο αρκετά για να εφοδιάσουν τους εαυτούς τους, αλλά και περίσσευμα για να πωλήσουν σε εύκολη τιμή προς όφελος άλλων, και έτσι ακόμη και εκείνοι που έμειναν στο σπίτι μοίρασαν τα λάφυρα, Ψαλμ. ξη', 12· Ησ. λγ', 23. Η υπόσχεση του Θεού μπορεί να βασιστεί με ασφάλεια, γιατί κανένας λόγος του δεν θα πέσει στο έδαφος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την ανάλυση του κεφαλαίου εξετάζοντας την κρίση στην απιστία. ΙV. Ο θάνατος του απίστου αυλικού, που αμφισβήτησε την αλήθεια του λόγου του Ελισσαίου. Οι θείες απειλές θα εκπληρωθούν τόσο σίγουρα όσο και οι θείες υποσχέσεις. Εκείνος που δεν πιστεύει θα κατακριθεί στέκεται τόσο σταθερά όσο Εκείνος που πιστεύει θα σωθεί. Αυτός ο άρχοντας, 1. Προτιμήθηκε από τον βασιλιά στη φύλαξη της πύλης (εδ. 17), για να διατηρεί την ειρήνη, και να βλέπει ότι δεν υπήρχε ταραχή ή αταξία στη διαίρεση και διάθεση των λαφύρων. Τόση εμπιστοσύνη έθεσε ο βασιλιάς σε αυτόν, στη σύνεση και τη σοβαρότητά του, και τόσο πολύ ευχαριστήθηκε να τον τιμά. Εκείνος που θέλει να γίνει μεγάλος, ας υπηρετήσει το κοινό. 2. Ποδοπατήθηκε μέχρι θανάτου από τον λαό στην πύλη, είτε κατά τύχη, επειδή το πλήθος ήταν υπερβολικά μεγάλο, και αυτός στο πιο πυκνό του, είτε ίσως σκόπιμα, επειδή κατέχρησε την εξουσία του, και ήταν αυταρχικός εμποδίζοντας τον λαό να ικανοποιήσει την πείνα του. Όπως και αν ήταν, η δικαιοσύνη του Θεού δοξάστηκε, και ο λόγος του Ελισσαίου εκπληρώθηκε. Είδε την αφθονία, για τη σιωπή και την ντροπή της απιστίας του, σιτάρι φθηνό χωρίς να ανοίξει παράθυρα στον ουρανό, και εκεί είδε τη δική του ανοησία στο να υπαγορεύει στον Θεό· αλλά δεν έφαγε από την αφθονία που είδε. Όταν επρόκειτο να γεμίσει την κοιλιά του ο Θεός έριξε πάνω του την οργή του θυμού του (Ιώβ κ', 23) και ήρθε ανάμεσα στο ποτήρι και το χείλος. Δικαίως εκείνοι που έτσι πειράζονται με τις υποσχέσεις του κόσμου πειράζονται με τις υποσχέσεις του Θεού. Αν το πιστεύειν δεν είναι το βλέπειν, το βλέπειν δεν είναι το απολαμβάνειν. Αυτό το θέμα επαναλαμβάνεται, και το γεγονός συγκρίνεται πολύ συγκεκριμένα με την πρόρρηση (εδ. 18-20), ώστε να προσέξουμε ιδιαίτερα αυτό, και να μάθουμε, (1.) Πόσο βαθιά ο Θεός δυσαρεστείται με την έλλειψη εμπιστοσύνης μας σε αυτόν, στη δύναμη, την πρόνοια και την υπόσχεσή του. Όταν ο Ισραήλ είπε, Μπορεί ο Θεός να ετοιμάσει τραπέζι; ο Κύριος το άκουσε και οργίστηκε. Η άπειρη σοφία δεν θα περιοριστεί από την ανοησία μας. Ο Θεός ποτέ δεν υπόσχεται το τέλος χωρίς να ξέρει πού να προμηθεύσει τα μέσα. (2.) Πόσο αβέβαιη είναι η ζωή και οι απολαύσεις της. Η τιμή και η δύναμη δεν μπορούν να προστατεύσουν τους ανθρώπους από ξαφνικούς και άδοξους θανάτους. Εκείνον στον οποίο στηριζόταν ο βασιλιάς τον ποδοπάτησε ο λαός· εκείνος που φανταζόταν τον εαυτό του ως στήριγμα και υποστήριγμα της κυβέρνησης ποδοπατήθηκε κάτω από τα πόδια σαν τη λάσπη στους δρόμους. Έτσι η υπερηφάνεια της δόξας των ανθρώπων έχει συχνά λερωθεί. (3.) Πόσο βέβαιες είναι οι απειλές του Θεού, και πόσο σίγουρα πέφτουν στα ένοχα και εκτεθειμένα κεφάλια. Ας φοβηθούν όλοι οι άνθρωποι ενώπιον του μεγάλου Θεού, που πατάει τους άρχοντες σαν κονίαμα και είναι τρομερός στους βασιλείς της γης.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας βρίσκετε πιο δύσκολο να πιστέψετε στην υπόσχεση του Θεού για πρόνοια; Πώς η ιστορία του άπιστου άρχοντα σας προειδοποιεί για τα λόγια που λέτε με αμφιβολία; Σε ποιο τομέα της ζωής σας μπορεί να χρειαστεί να ενεργήσετε σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου πριν δείτε το αποτέλεσμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, ἐν ἡμέρᾳ πολιορκίας καὶ ἐξαντλημένων πόρων, ἀγκυροβόλησον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὸν βέβαιον λόγον ὃν ἐλάλησας, ἵνα ἐμπιστευθῶμεν τὴν ὑπόσχεσίν σου περὶ ἀπαλλαγῆς ἀκόμη καὶ ὅταν ἡ ὅρασις ἀποτυγχάνει. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, στρέψον ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ἀπιστίαν ἡ ὁποία στερεῖ τὴν εὐλογίαν, καὶ κίνησον ἡμᾶς νὰ μεταφέρωμεν τὰ καλὰ νέα τῆς προνοίας σου εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔτι εἶναι κεκλεισμένοι ἐν φόβῳ. Ἡ βεβαιότης τῶν κρίσεών σου καὶ ἡ τρυφερότης τῶν ἐλέων σου ἐν Χριστῷ ἄς διαμορφώσῃ ἡμᾶς εἰς λαὸν ὁ ὁποῖος ζῇ καὶ λαλεῖ διὰ τὴν δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →