Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Γεννημένος Άνωθεν: Ο Νικόδημος και η Αγάπη του Θεού
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ένας άρχων των Ιουδαίων έρχεται στον Ιησού τη νύχτα — ο Νικόδημος, δάσκαλος εν Ισραήλ που δεν ντρέπεται να διδαχθεί. Και σε αυτόν τον προσεκτικό, διστακτικό άνθρωπο ο Κύριος λέγει μερικές από τις πιο εκπληκτικές λέξεις σε όλα τα Ευαγγέλια: ότι ο άνθρωπος πρέπει να γεννηθεί άνωθεν, γεννημένος από ύδωρ και Πνεύμα, αν θέλει να δει τη Βασιλεία του Θεού. Η Χριστιανική Ανατολή πάντοτε άκουσε σε αυτό το κεφάλαιο τη μουσική δύο μεγάλων θαυμάτων — τη νέα γέννηση που δίνει το Βάπτισμα, και την απεριόριστη αγάπη του Θεού που δίνει τον ίδιο τον Υιό Του για τον κόσμο. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που βάπτισε και κατήχησε τόσους πολλούς στην Αντιόχεια και την Κωνσταντινούπολη, έρχεται στον Ιωάννη 3 όχι ως κάποιος που εξηγεί αίνιγμα, αλλά ως κάποιος που τρέμει ενώπιον δώρου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε ολόκληρη τη νυχτερινή συνομιλία, Ιωάννη 3:1–21 — από το «γνωρίζουμε ότι είσαι διδάσκαλος ερχόμενος από τον Θεό» του Νικοδήμου μέχρι το «Ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο» του Κυρίου. Προσέξτε πώς ο Ιησούς οδηγεί αυτόν τον μορφωμένο άνθρωπο κάτω από όσα νομίζει ότι γνωρίζει, και πάνω προς όσα μόνο το Πνεύμα μπορεί να αποκαλύψει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χρυσόστομος στέκεται έκθαμβος πρώτα στη νέα γέννηση.
Μεγάλα μυστήρια είναι αυτά, για τα οποία ο Μονογενής Υιός του Θεού μας αξίωσε, αρχίζει — διότι αυτό που δίδεται στη κολυμβήθρα δεν είναι τίποτε λιγότερο από επαναθεμελίωση της φύσεώς μας. Η παλαιά γέννηση ήλθε δια της σαρκός και του χρόνου· αυτή η μία γίνεται άνωθεν:
εξής όλη η υφή της φύσεώς μας πλάθεται άνωθεν, εκ του Αγίου Πνεύματος και ύδατος. Δεν είναι παράξενο που ο Νικόδημος ταράσσεται — αλλά παρατηρήστε την πραότητα του Διδασκάλου:
Όταν ο Νικόδημος ακούγοντας αυτά ακόμη ταρασσόταν, δείτε πώς ο Χριστός μερικώς ανοίγει σε αυτόν το μυστικό αυτού του μυστηρίου, και καθιστά σαφές εκείνο που ήταν για λίγο ασαφές σε αυτόν.Ο Χρυσόστομος εμμένει στην υπομονή του Διδασκάλου με αυτόν τον διστακτικό, βραδυπίστη άνθρωπο:
Παρατηρήστε πώς πουθενά δεν κατηγορεί τον άνθρωπο για πονηρία, αλλά μόνο για αδυναμία και απλότητα.Έπειτα ο λόγος ανέρχεται στην κορυφή του, τον στίχο που ολόκληρη η Εκκλησία φέρει στην καρδιά της — «Ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τον μονογενή Υιό Του». Ο Χρυσόστομος ζυγίζει κάθε λέξη:
Διότι με την έκφραση τόσο αγάπησε, και εκείνη την άλλη, ο Θεός τον κόσμο, δείχνει τη μεγάλη δύναμη της αγάπης Του.Και από πού τέτοια αγάπη για κόσμο που τόσο συχνά αποστράφηκε; Απαντά απλώς, και η απλότητα είναι η δόξα της:
Και από πού ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο; Από καμία άλλη πηγή παρά μόνο από την αγαθότητά Του.Και η αγάπη αυτή μετριέται από το δώρο της: ο Υιός πρέπει να υψωθεί, όπως ο Μωυσής ύψωσε τον όφι στην έρημο, ώστε οι απολλύμενοι να ζήσουν. Ο Χρυσόστομος παρατηρεί πώς ο Κύριος απαλύνει ακόμη και τη λέξη για τον Σταυρό — δεν λέγει «πρέπει να κρεμασθεί» αλλά «πρέπει να υψωθεί» — και την στρέφει ολόκληρη προς εμάς:
Μην απορείτε ότι πρόκειται να υψωθώ για να σωθείτε, διότι αυτό φαίνεται καλό στον Πατέρα, και τόσο σας αγάπησε ώστε να δώσει τον Υιό Του για δούλους, και αχάριστους δούλους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Κρατήστε αυτά τα δύο μαζί, διότι ο Ιωάννης τα θέτει πλάι πλάι: γεννιόμαστε εκ νέου, και ο Θεός τόσο αγάπησε. Η νέα γέννηση δεν είναι κάτι που επιτυγχάνουμε· χύνεται επάνω μας από αγάπη που δεν μας όφειλε τίποτε. Ο Χρυσόστομος δεν θα μας αφήσει να συρρικνώσουμε εκείνη την αγάπη σε διαχειρίσιμο μέγεθος. Ο Θεός δεν αγάπησε τους άξιους, αλλά τους αχάριστους· όχι φίλους, αλλά εκείνους που τον είχαν αδικήσει.
Και όμως κανείς δεν θα έδειχνε τέτοια μέριμνα για το ίδιο του το παιδί, όπως ο Θεός για τους αχάριστους δούλους Του.Ο Υιός υψωμένος στον Σταυρό — όπως ο Μωυσής ύψωσε τον όφι στην έρημο — είναι το μέτρο της. Εδώ δεν υπάρχει μακρινή θεότητα, αλλά Πατέρας που δεν φείδεται του Μονογενούς Του ώστε εμείς που απολλυόμαστε να «έχουμε αιώνια ζωή». Και το κεφάλαιο τελειώνει με σοβαρό τόνο: το Φως ήλθε στον κόσμο, και η κρίση είναι απλώς αυτό που συμβαίνει όταν ο άνθρωπος αποστρέφεται από αυτό. Ο Χρυσόστομος είναι σαφής ότι η καταδίκη είναι αυτοεπιλεγμένη:
τιμωρούνται, διότι δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν το σκότος, και να σπεύσουν προς το φως.Η αγάπη που δίνει τον Υιό μας αφήνει ελεύθερους — και περιμένει να βήσουμε προς το φως.
Απαντήστε
Απόκριση
Ο Νικόδημος ήλθε τη νύχτα, μισός στη σκιά. Εντούτοις το Ευαγγέλιο θα τον δείξει πάλι — να ομιλεί υπέρ του Χριστού ενώπιον του συνεδρίου, και στο τέλος να φέρνει σμύρνα και αλόη για να αλείψει το σώμα του Κυρίου. Ο σπόρος που φυτεύθηκε σε αυτή τη νυχτερινή συνομιλία βλάστησε. Πού ακόμη έρχεστε στον Χριστό «τη νύχτα» — ελκυόμενοι, αλλά διστακτικοί, κρατώντας την πίστη σας στην άκρη της ζωής σας; Η νέα γέννηση προορίζεται να ωριμάσει στο φως της ημέρας της ανοικτής μαθητείας. Και όταν η αγάπη του Θεού σε αυτό το κεφάλαιο αρχίζει να σας φαίνεται συνηθισμένη, αφήστε τον Χρυσόστομο να σας εκπλήξει πάλι: Σας αγάπησε «από καμία άλλη πηγή παρά μόνο από την αγαθότητά Του». Ονομάστε έναν τρόπο με τον οποίο μπορείτε να βγείτε από τη νύχτα σήμερα.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ, που τόσο αγάπησες τον κόσμο ώστε έδωσες τον Μονογενή Υιό Σου: Σε ευχαριστώ που γεννήθηκα εκ νέου όχι εκ αίματος, ούτε εκ θελήματος σαρκός, αλλά εκ ύδατος και Πνεύματος, πλάστηκα εκ νέου άνωθεν μόνο από την αγαθότητά Σου. Όπως ο Νικόδημος, έρχομαι με τις ερωτήσεις μου και τον δισταγμό μου· δέξου με, και οδήγησε την καρδιά μου από τη νύχτα στο φως Σου. Ας κάνει η αγάπη που δεν εφείσθη του Υιού Σου να μη ντρέπομαι να ομολογήσω Αυτόν, και να αγαπώ όπως αγαπήθηκα· δια του αυτού Κυρίου Ιησού Χριστού, μετά Σου και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →