← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β' Σαμουήλ 5-6 — με τον Μακλάρεν

Β' Σαμουήλ 5-6Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες ο Μακλάρεν παρακολουθεί την άνοδο του Δαβίδ από τη Χεβρών στην Ιερουσαλήμ και την δραματική επιστροφή της κιβωτού, δείχνοντας πώς ο Θεός προετοιμάζει και καθαρίζει τον λαό Του. Θα ακούσουμε την προσεκτική ερμηνεία του για το Β' Σαμουήλ 5-6, επιτρέποντας στις γνώσεις του να φωτίσουν το κείμενο και να διεγείρουν τις καρδιές μας προς βαθύτερη εμπιστοσύνη και ευλάβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 5 και 6 του Β' Σαμουήλ. Προσέξτε την πολυαναμενόμενη ενοποίηση των φυλών, την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον Δαβίδ και την χαρούμενη αλλά σοβαρή πομπή της κιβωτού. Αφήστε την αφήγηση να μιλήσει· παρατηρήστε τις αντιθέσεις μεταξύ αυθάδειας και ευλάβειας, μεταξύ φόβου και ευλογίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας την επίσημη υποταγή των πρεσβυτέρων στη Χεβρών. Ι. Αυτό το απόσπασμα ασχολείται πρώτα με την υποταγή των φυλών και την επανένωση του διαιρεμένου βασιλείου. Μια σύγκριση του Β' Σαμ. 5:1 με το Β' Σαμ. 5:3 δείχνει ότι μια επίσημη αντιπροσωπεία πρεσβυτέρων από όλες τις φυλές που είχαν παραμείνει με τον Ιεβοσθέ, ήρθε στη Χεβρών με την υποταγή τους. Η αφήγηση στο Α' Χρονικών είναι κατά λέξη αντίγραφο αυτής, με την προσθήκη μιας λαμπρής εικόνας των συνοδευτικών εορτασμών και χαράς. Επίσης δίνει μεγάλη έμφαση στην ειλικρίνεια των νέων υπηκόων του Δαβίδ, η οποία χρειαζόταν κάποια επιβεβαίωση· διότι η πίστη που υπήρξε άπιστη όσο τολμούσε, μπορεί να είναι ύποπτη. Οι πρεσβύτεροι έχουν το στόμα τους γεμάτο εξαιρετικούς λόγους για να αναγνωρίσουν τη βασιλεία του Δαβίδ· είναι αδελφός τους· ήταν ο αληθινός αρχηγός τους στον πόλεμο, ακόμη και στον καιρό του Σαούλ· έχει διοριστεί από τον Θεό να είναι βασιλιάς και αρχιστράτηγος. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια στοχάζεται την πορεία του Δαβίδ προς τον θρόνο ως υπόδειγμα για ευγενείς ζωές. Έτσι ο Δαβίδ έφτασε επιτέλους στον θρόνο. Παιδευμένος από τα παθήματα, και στην πλήρη ωριμότητα των δυνάμεών του, πλουτισμένος από τις ιδιαίτερα ποικίλες εμπειρίες της αλλόκοτης ζωής του, σκληραγωγημένος από τις γρήγορες εναλλαγές θερμότητας και ψύχους, στιλβωμένος από την τριβή, στερεωμένος από βαριά πλήγματα, συγκολλήθηκε σε κατάλληλο όργανο για τους σκοπούς του Θεού. Έτσι πάντοτε προετοιμάζει για μεγαλύτερη υπηρεσία. Έτσι πάντοτε ανταμείβει την υπομονετική εμπιστοσύνη. Μέσα από δοκιμασίες σε θρόνο είναι ο νόμος για όλες τις ευγενείς ζωές όσον αφορά την επίγεια πρόοδό τους, καθώς και όσον αφορά τη σχέση μεταξύ γης και ουρανού. Αλλά ο Δαβίδ δεν είναι μόνο ένα υποδειγματικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο Θεός εκπαιδεύει τους δούλους Του, αλλά είναι και ένα προφητικό πρόσωπο· και στην πορεία του προς τη βασιλεία του έχουμε αμυδρά, αλλά πραγματικά, σκιαγραφημένη την οδό με την οποία ο Υιός και Κύριός του φτάνει στη δική του, μια οδός πυκνά σπαρμένη με αγκάθια, και βυθισμένη σε «κοιλάδες σκιών θανάτου» σε σύγκριση με τις οποίες η πιο σκοτεινή ώρα του Δαβίδ ήταν ηλιόλουστη. Οι ψαλμοί του διωκόμενου εξόριστου έχουν να ακούγονται μέσα τους μια βαθύτερη θλίψη· διότι «μαρτύρησαν προηγουμένως τα παθήματα του Χριστού». «Χωρίς σταυρό, χωρίς στέμμα», είναι το μάθημα της προηγούμενης ζωής του Δαβίδ. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια παρακολουθεί την αύξηση του βασιλείου υπό την παρουσία του Κυρίου. ΙΙΙ. Έχουμε, τέλος, την αύξηση του βασιλείου. Παραλείπω τοπογραφικά ζητήματα, που δεν χρειάζεται να μας απασχολήσουν εδώ. Τα σημεία που καταγράφονται είναι η εγκατάσταση του Δαβίδ στο οχυρό, οι προσθήκες του στην πόλη, η αυξανόμενη μεγαλειότητά του και ο λόγος της παρουσίας και της εύνοιας του «Θεού των δυνάμεων», το ειδικό παράδειγμα αυτού στη φιλική επικοινωνία με τον Χιράμ της Τύρου και την απασχόληση Τυρίων τεχνιτών, και η αναγνώριση της πηγής και του σκοπού της ευημερίας του από τον ευλαβή βασιλιά. Βλέπουμε εδώ τις προϋποθέσεις της αληθινής επιτυχίας, «Ο Κύριος, ο Θεός των δυνάμεων, ήταν μαζί του». Βλέπουμε επίσης τη σωστή χρήση της, «Ο Δαβίδ αντιλήφθηκε ότι ο Κύριος τον είχε εγκαταστήσει βασιλιά». Δεν υψώθηκε σε υπερηφάνεια από την ανύψωσή του, αλλά ευλαβικά και καθαρά είδε ποιος τον είχε τοποθετήσει στη υψηλή του θέση. Και, όπως ανίχνευσε τη βασιλεία του στον Θεό, έτσι αναγνώρισε ότι την είχε λάβει, όχι για τον εαυτό του, αλλά ως εμπιστοσύνη προς χρήση, όχι για αυτοϊκανοποίηση, αλλά για το εθνικό καλό, «και ότι την είχε εξυψώσει τη βασιλεία του για χάρη του λαού Ισραήλ». Όποιος κρατά στέρεα αυτές τις δύο σκέψεις, και τις ζει, θα κοσμήσει τη θέση του, όποια κι αν είναι, και θα είναι ένας από τους στεφανωμένους βασιλείς του Θεού, όσο ασαφής κι αν είναι ο κλήρος του και μικρά τα καθήκοντά του. Εκείνος που τις στερείται θα κάνει κακή χρήση των χαρισμάτων του και θα καταστρέψει τη ζωή του, και όσο πιο λαμπρά είναι τα προικίσματά του και υψηλότερη η θέση του, τόσο πιο εμφανής θα είναι η καταστροφή του και βαρύτερη η ενοχή του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν τέλος αντλεί το μάθημα από τον οίκο του Οβεδ-Εδώμ σχετικά με τη διπλή επίδραση της κιβωτού. ΙΙΙ. Το τελευταίο τμήμα Β' Σαμ. 6:10 - Β' Σαμ. 6:12 μας δίνει τις ευλογίες στον οίκο του Οβεδ-Εδώμ και την χαρούμενη μεταφορά της κιβωτού στην Ιερουσαλήμ. Ο Οβεδ-Εδώμ αποκαλείται «Γεθθαίος», ή άνθρωπος της Γαθ· αλλά δεν φαίνεται να ήταν Φιλισταίος μετανάστης, αλλά ιθαγενής μιας άλλης Γαθ, μιας λευιτικής πόλης, και ο ίδιος Λευίτης. Υπάρχει ένας Οβεδ-Εδώμ στους καταλόγους των Λευιτών του Δαβίδ στα Χρονικά που είναι πιθανώς ο ίδιος άνθρωπος. Δεν φοβήθηκε να δεχθεί την κιβωτό, και, δεόντως δεχθείσα, η παρουσία που είχε υπάρξει πηγή συμφοράς και θανάτου για ειδωλολάτρες, για βέβηλα περίεργους ερευνητές του μυστικού της, και για αυθάδη ασέβεια, έγινε πηγή αδιάλειπτης ευλογίας. Αυτή η διπλή επίδραση της ίδιας παρουσίας δεν είναι παρά σύμβολο ενός σοβαρού νόμου που διατρέχει όλη τη ζωή, και είναι ιδιαίτερα εμφανής στα αποτελέσματα του έργου του Χριστού στους ανθρώπους. Κάθε πράγμα έχει δύο λαβές, και εξαρτάται από εμάς από ποια από αυτές θα το πιάσουμε, και αν θα λάβουμε ένα πλήγμα που σκοτώνει, ή ευλογίες. Οι ίδιες περιστάσεις φτώχειας, ή πλούτου, ή θλίψης, ή πειρασμού, κάνουν έναν άνθρωπο καλύτερο και έναν άλλο χειρότερο. Η ίδια παρουσία του Θεού θα είναι για έναν άνθρωπο χαρά· για έναν άλλο, τρόμος. «Ό,τι κάνει τον ουρανό, αυτό κάνει και την κόλαση». Το ίδιο ευαγγέλιο δεχθέν γίνεται πηγή ζωής, καθαρότητας, ειρήνης· και, απορριφθέν ή παραμεληθέν, είναι πηγή βλάβης και θανάτου. Ο Ιησούς Χριστός είναι «τεθειμένος για την πτώση και την ανάσταση πολλών». Είτε είναι άρωμα ζωής προς ζωή, ο βράχος πάνω στον οποίο οικοδομούμε, είτε είναι άρωμα θανάτου προς θάνατο, ο λίθος πάνω στον οποίο σκοντάφτουμε και σπάμε τα μέλη μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου η υπομονετική εμπιστοσύνη προηγήθηκε μεγαλύτερης ευθύνης; Πώς θα μπορούσα να καλλιεργήσω βαθύτερη ευλάβεια για ό,τι είναι άγιο αντί να αντιμετωπίζω τα ιερά πράγματα με αδιαφορία; Σε ποια τρέχουσα περίσταση καλούμαι να δεχθώ την παρουσία του Θεού ως ευλογία παρά ως απειλή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε των δυνάμεων, Σε ευχαριστούμε για το σταθερό χέρι που διαμόρφωσε τον Δαβίδ μέσα από χρόνια αναμονής και για το ίδιο χέρι που διαμορφώνει εμάς σήμερα. Δώσε μας την ταπείνωση να δεχθούμε τη βασιλεία Σου με χαρά και την ευλάβεια που υποδέχεται την παρουσία Σου ως ζωή. Όπου έχουμε γίνει οικείοι και αμελείς, αποκατάστησε δέος· όπου ο φόβος έχει σιγήσει τη χαρά, αποκατάστησε εμπιστοσύνη. Ας φέρει η κατοίκησή Σου ανάμεσά μας ευλογία στα σπιτικά μας και δύναμη στον λαό Σου, δια του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →