Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 83-84 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τους Ψαλμούς 83-84, ο Μακλάρεν διερευνά τον βαθύ πόθο της ψυχής για την παρουσία του Θεού, την αντίθεση μεταξύ της ανθρώπινης ανησυχίας και της ικανοποίησης των κτισμάτων, καθώς και την πορεία του προσκυνητή που οδηγεί από την επιθυμία στην κατοίκηση με τον Κύριο. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και να βρούμε ανάπαυση στην εμπιστοσύνη. Στα επόμενα λεπτά θα διαβάσουμε την Γραφή, θα μελετήσουμε επιλεγμένα αποσπάσματα από τον Μακλάρεν, θα εξετάσουμε την πρακτική τους δύναμη, θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στους Ψαλμούς 83 και 84. Αφήστε τις λέξεις αυτών των δύο ψαλμών να σας περιλούσουν αργά. Ο πρώτος κραυγάζει εν μέσω εχθρών που τον περιβάλλουν· ο δεύτερος ψάλλει για τον πόθο προς τις αυλές του Κυρίου και τη μακαριότητα εκείνων των οποίων οι καρδιές είναι προσηλωμένες στην προσκυνηματική πορεία. Διαβάστε τους δυνατά αν είναι δυνατόν, κάνοντας παύση μετά από κάθε στροφή για να παρατηρήσετε την κίνηση από τη θλίψη στην επιθυμία και από την επιθυμία στην εμπιστευτική πεποίθηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει υπενθυμίζοντας τα λόγια του αγίου Ράδερφορντ.
Η γνωστή ρήση του αγίου Ράδερφορντ, όταν σιωπήθηκε και εξορίστηκε από την ενορία του, αντηχεί και ερμηνεύει αυτά τα λόγια. «Όταν σκέφτομαι», είπε, «τα σπουργίτια και τα χελιδόνια που χτίζουν τις φωλιές τους στον ναό του Ανγουόθ, και τις άλαλες Κυριακές μου, τα θλιμμένα, δακρυσμένα μάτια μου κοιτούν λοξά τον Χριστό και τον παρουσιάζουν ως οργισμένο.» Έτσι αναστέναξε ο Πρεσβυτεριανός ιερέας στην αναγκαστική αργία του σε μια πεζή σκωτσέζικη πόλη του δεκαεφτάτου αιώνα, απαντώντας στον αδελφό της καρδιάς του πολύ πίσω στον μακρινό χρόνο και σε τόσο διαφορετικές συνθήκες. Ο Ψαλμωδός ήταν πιθανώς μέλος της λευιτικής οικογένειας των Υιών του Κορέ, οι οποίοι ήταν «θυρωροί στον οίκο του Κυρίου». Γνώριζε τι έλεγε όταν προτιμούσε το ταπεινό του αξίωμα από όλες τις τιμές μεταξύ των ασεβών.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια αντλεί παράλληλο με την ρήση του Χριστού για τον Υιό του Ανθρώπου.
Αλλά, όσο παθητικό και αν είναι το παράπονο, όταν θεωρείται ως ο στεναγμός ενός λειτουργού του αγιαστηρίου εξόριστου από τον ναό που ήταν σαν σπίτι του και από τη λατρεία που ήταν η ασχολία και η χαρά του, ακούγεται μια βαθύτερη νότα και μία που ξυπνά ηχώ στις καρδιές μας, όταν ακούμε σε αυτό, όπως μπορούμε, το παράπονο της ανθρωπότητας που αντιπαραβάλλει την ανησυχία της με την ευτυχέστερη μοίρα των κατώτερων κτισμάτων. Θυμάστε ποιος ήταν αυτός που είπε —και με ποια αφορμή το είπε— «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές και τα πουλιά του ουρανού έχουν τόπους για να κουρνιάζουν, αλλά ο Υιός του Ανθρώπου δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι Του»; Αυτή η ρήση, όπως και το κείμενό μας, έχει στενότερη και ευρύτερη εφαρμογή. Στην πρώτη ζωγραφίζει παθητικά τον άστεγο Χριστό, έναν περιπλανώμενο σε γη ιδιαιτέρως «δική Του», και προειδοποιεί τον ενθουσιώδη επίδοξο ακόλουθό Του για τη μοίρα που αναλάμβανε τόσο ελαφρά την καρδιά του να μοιραστεί. Αλλά όταν ο Ιησούς αυτοαποκαλείται «Υιός του Ανθρώπου», διεκδικεί να είναι το πραγματοποιημένο ιδεώδες της ανθρωπότητας, και όταν, όπως σε εκείνη τη ρήση, αντιπαραβάλλει την κατάσταση του «Υιού του Ανθρώπου» με εκείνη της ζωικής δημιουργίας, δύσκολα μπορούμε να αποφύγουμε να δώσουμε στις λέξεις την ευρύτερη εφαρμογή τους στην ίδια αντίθεση μεταξύ της αστεγίας του ανθρώπου και της ανάπαυσης των κτισμάτων που βρήκαμε στον στεναγμό του Ψαλμωδού.Ο Μακλάρεν προχωρεί προσφέροντας μια ικεσία και μια υπόσχεση από τα λόγια του Ψαλμωδού.
«Τα θυσιαστήριά Σου, Κύριε των δυνάμεων! Βασιλιά μου και Θεέ μου.» Ο Ψαλμωδός ικετεύει τον Θεό και αρπάζει για τη δική του πεποίθηση το γεγονός ότι κτίσματα που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει το θυσιαστήριο, μπορούν να χτίσουν δίπλα του, και εκείνα που δεν έχουν ιδέα ποιος είναι ο Θεός στον οποίο είναι αφιερωμένος ο οίκος, φροντίζονται όμως από Αυτόν. Και σκέφτεται στον εαυτό του, «Αν μπορώ να πω “Βασιλιά μου και Θεέ μου”, σίγουρα Αυτός που φροντίζει εκείνα δεν θα με αφήσει αφρόντιστο.» Η ανησυχία της ψυχής που είναι ικανή να οικειοποιηθεί τον Θεό είναι μια ανησυχία που έχει μέσα της, αν την καταλάβουμε ορθά, τη βεβαιότητα ότι θα ηρεμήσει και θα χορτάσει. Εκείνος που είναι ικανός να εισέλθει στη στενή προσωπική σχέση με τον Θεό που εκφράζεται από αυτή την εύγλωττη μικρή αντωνυμία και την επανάληψή της με τις δύο λέξεις, “Βασιλιάς” και “Θεός” —ένα τέτοιο κτίσμα δεν μπορεί να κραυγάζει μάταια για ανάπαυση, ούτε μάταια να ψάχνει, ως άστεγος περιπλανώμενος, την πόρτα του οίκου του Πατέρα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας τον δρόμο της εμπιστοσύνης.
Έτσι, αδελφοί! αν θέλουμε ανάπαυση, ας αγκαλιάσουμε τον Θεό ως δικό μας· αν επιθυμούμε ένα σπίτι ζεστό, ασφαλές, προστατευμένο από κάθε άνεμο που φυσά και απρόσιτο σε εχθρούς, ας φωλιάσουμε, όπως τα χελιδόνια, κάτω από τις μαρκίζες του Ναού. Ας λάβουμε τον Θεό για Ελπίδα μας. Εκείνοι που έχουν κοινωνία μαζί Του —και όλοι μπορούμε να το κάνουμε αυτό όπου κι αν βρισκόμαστε και ό,τι κι αν κάνουμε— αυτοί, και μόνο αυτοί, «κατοικούν στον οίκο του Κυρίου όλες τις ημέρες της ζωής τους». Γι’ αυτό, με βαθύτατη απλότητα έκφρασης, ο ψαλμός συνεχίζει περιγράφοντας, ως εξίσου αποδέκτες μακαριότητας, «εκείνους που κατοικούν στον οίκο του Κυρίου» και εκείνους «των οποίων η καρδιά είναι στις οδούς» που οδηγούν σε αυτόν, και εξηγώντας τελικά, όπως έχω ήδη επισημάνει, ότι τόσο οι κάτοικοι όσο και οι προσκυνητές προς αυτή την οικειότητα της διαμονής με τον Θεό περιλαμβάνονται στην ευλογία που χύνεται σε εκείνους που προσκολλώνται σε Αυτόν, «Μακάριος ο άνθρωπος που εμπιστεύεται σε Σένα!»Τέλος, ο Μακλάρεν βεβαιώνει την οριστική άφιξη των προσκυνητών στη Σιών.
Να είστε βέβαιοι ότι «καθένας από αυτούς στη Σιών εμφανίζεται ενώπιον του Θεού».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε την ίδια αστεγία που περιγράφει ο Ψαλμωδός; Πώς μπορεί η ονομασία του Θεού ως “Βασιλιά μου και Θεού μου” να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τις απαιτήσεις της σημερινής ημέρας; Ποιο ένα βήμα προσκυνήματος μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα που θα μετέτρεπε μια κοιλάδα δακρύων σε τόπο πηγών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, Βασιλεῦ ἡμῶν καὶ Θεὲ ἡμῶν, κίνησον ἐν ἡμῖν τὸν αὐτὸν πόθον ποὺ γέμισε τὸν ψαλμῳδό, ὥστε αἱ καρδίαι ἡμῶν νὰ στραφῶσιν εἰς τὰς ὁδοὺς ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὴν παρουσίαν Σου. Μετάτρεψον τὰ δάκρυα ἡμῶν εἰς πηγὰς εὐλογίας καὶ σκέπασον τὰς ἐρήμους ἡμῶν μὲ τὴν βροχὴν τοῦ Πνεύματός Σου. Χάρισον ἡμῖν αὐξανομένην δύναμιν εἰς τὸ ταξίδι μέχρις ὅτου πᾶς εἷς ἐξ ἡμῶν ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν Σου ἐν Σιών, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ κτίζωμεν τὰς φωλεάς μας μὲ ἀδιαφορίαν πρὸς τὴν δόξαν Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →