Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 15 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις ήσυχες ώρες πριν την αυγή το βάρος της αρχαίας προφητείας συναντά την εκπλήρωσή του καθώς ο Ιησούς στέκεται ενώπιον των επίγειων εξουσιών. Η προσεκτική έκθεση του Ματθαίου Χένρι για το κεφάλαιο 15 του Μάρκου μας προσκαλεί να παραμείνουμε στους πρόποδες του σταυρού όπου κάθε λεπτομέρεια του πόνου αποκαλύπτει το βάθος της λυτρωτικής αγάπης. Μέσα από τα λόγια του ανιχνεύουμε το μονοπάτι από την άδικη δίκη στην εκούσια θυσία επιτρέποντας στο Πνεύμα να διεγείρει φρέσκο δέος και ευγνωμοσύνη. Αυτό το μάθημα ανοίγει χώρο για την καρδιά να δεχθεί την ιστορία εκ νέου όχι ως μακρινή ιστορία αλλά ως ζωντανή πρόσκληση να εμπιστευθούμε τον Βασιλιά που στέφθηκε με αγκάθια για εμάς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρε την Αγία Γραφή σου και διάβασε το κεφάλαιο 15 του Μάρκου αργά επιτρέποντας στην αφήγηση της δίκης της χλεύης και της σταύρωσης του Ιησού να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Πρόσεξε τις φωνές που κραυγάζουν τη σιωπή του Σωτήρα και το απροσδόκητο έλεος κρυμμένο στο σκοτάδι. Άφησε το κείμενο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σου πριν στραφείς στις σκέψεις του Χένρι ζητώντας από τον Κύριο να ανοίξει τα μάτια σου για να δεις τον Χριστό πιο καθαρά σε κάθε στίχο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρις ανοίγει περιγράφοντας τη διαβούλευση του Σανχεδρίν νωρίς το πρωί.
Εδώ έχουμε Ι. Μια διαβούλευση που έγινε από τον μεγάλο Σανχεδρίν για την αποτελεσματική δίωξη του Κυρίου μας Ιησού. Συναντήθηκαν νωρίς το πρωί γι' αυτό και μπήκαν σε μια μεγάλη επιτροπή για να βρουν τρόπους και μέσα να τον θανατώσουν δεν έχασαν χρόνο αλλά ακολούθησαν το χτύπημά τους με σοβαρότητα μήπως υπάρξει ταραχή ανάμεσα στον λαό. Η ακούραστη επιμέλεια των πονηρών ανθρώπων στο να κάνουν το κακό πρέπει να μας ντροπιάζει για την οπισθοδρόμηση και την οκνηρία μας σε ό,τι είναι καλό. Αυτοί που πολεμούν τον Χριστό και την ψυχή σου είναι ξύπνιοι νωρίς Πόσο καιρό λοιπόν θα κοιμάσαι ω οκνηρέ;Ο Χένρις στρέφεται έπειτα στη σιωπή του Χριστού ενώπιον των κατηγόρων του.
IV. Τα άρθρα της κατηγορίας που παρουσιάστηκαν εναντίον του και η σιωπή του υπό την κατηγορία και την κατηγορία. Οι αρχιερείς ξέχασαν την αξιοπρέπεια του τόπου τους όταν έγιναν κατήγοροι και κατηγόρησαν προσωπικά τον Χριστό για πολλά πράγματα (εδ. 3) και μαρτύρησαν εναντίον του εδ. 4. Πολλοί από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης κατηγορούν τους ιερείς της εποχής τους για μεγάλη πονηρία με την οποία προφήτευσαν καλά για αυτούς τους ιερείς δες Ιεζ. κβ΄ 26 Ωσ. ε΄ 1 στ΄ 9 Μιχ. γ΄ 11 Σοφ. γ΄ 4 Μαλ. α΄ 6 β΄ 8. Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Χαλδαίους λέγεται ότι έγινε για την ανομία των ιερέων που έχυσαν το αίμα του δικαίου Θρ. δ΄ 13. Σημείωσε οι πονηροί ιερείς είναι γενικά οι χειρότεροι άνθρωποι. Όσο καλύτερο είναι κάτι τόσο χειρότερο γίνεται όταν διαφθείρεται. Οι λαϊκοί διώκτες βρέθηκαν γενικά πιο συμπονετικοί από τους εκκλησιαστικούς. Αυτοί οι ιερείς ήταν πολύ πρόθυμοι και θορυβώδεις στην κατηγορία τους αλλά ο Χριστός δεν απάντησε τίποτα εδ. 3. Όταν ο Πιλάτος τον παρότρυνε να υπερασπιστεί τον εαυτό του και επιθυμούσε να το κάνει (εδ. 4) όμως παρέμεινε σιωπηλός (εδ. 5) δεν απάντησε τίποτα πράγμα που ο Πιλάτος θεώρησε πολύ παράξενο. Έδωσε στον Πιλάτο μια άμεση απάντηση (εδ. 2) αλλά δεν ήθελε να απαντήσει στους κατηγόρους και τους μάρτυρες επειδή τα πράγματα που ισχυρίζονταν ήταν προφανώς ψευδή και ήξερε ότι ο ίδιος ο Πιλάτος ήταν πεπεισμένος ότι ήταν έτσι. Σημείωσε Όπως ο Χριστός μίλησε προς θαυμασμό έτσι κράτησε σιωπή προς θαυμασμό.Ο Χένρις δείχνει έπειτα την απόφαση του Πιλάτου να απελευθερώσει τον Βαραββά αντί του Ιησού.
Εδώ Ι. Ο Πιλάτος για να ικανοποιήσει την κακία των Ιουδαίων παραδίδει τον Χριστό για σταύρωση εδ. 15. Θέλοντας να ικανοποιήσει τον λαό να κάνει αρκετά γι' αυτούς (έτσι είναι η λέξη) και να τους κάνει εύκολους ώστε να τους κρατήσει ήσυχους απελευθέρωσε τον Βαραββά σ' αυτούς που ήταν το σκάνδαλο και η πληγή του έθνους τους και παρέδωσε τον Ιησού για σταύρωση που ήταν η δόξα και η ευλογία του έθνους τους. Αν και τον είχε μαστιγώσει πριν ελπίζοντας ότι αυτό θα τους ικανοποιούσε και τότε δεν σχεδίαζε να τον σταυρώσει όμως προχώρησε σ' αυτό γιατί δεν είναι παράξενο ότι αυτός που μπορούσε να πείσει τον εαυτό του να τιμωρήσει κάποιον αθώο (Λουκ. κγ΄ 16) μπορούσε βαθμιαία να πείσει τον εαυτό του να τον σταυρώσει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται σχετικά με το νόημα της σταύρωσης ως καταραμένου αλλά εξιλαστικού θανάτου.
Ο Χριστός σταυρώθηκε, γιατί αυτό ήταν, 1. Ένας αιματηρός θάνατος, και χωρίς αίμα δεν υπάρχει άφεση, Εβρ. θ΄. 22. Το αίμα είναι η ζωή (Γεν. θ΄. 4)· είναι το όχημα των ζωικών πνευμάτων, που συνδέουν την ψυχή και το σώμα, έτσι ώστε η εξάντληση του αίματος είναι η εξάντληση της ζωής. Ο Χριστός επρόκειτο να παραδώσει τη ζωή του για εμάς, και γι' αυτό έχυσε το αίμα του. Το αίμα έκανε εξιλέωση για την ψυχή (Λευιτ. ιζ΄. 11), και γι' αυτό σε κάθε θυσία εξιλέωσης δόθηκε ειδική εντολή για την έκχυση του αίματος, και τον ραντισμό αυτού ενώπιον του Κυρίου. Τώρα, για να απαντήσει ο Χριστός σε όλους αυτούς τους τύπους, έχυσε το αίμα του. 2. Ήταν ένας οδυνηρός θάνατος· οι πόνοι ήταν εξαιρετικοί και οξείς, γιατί ο θάνατος έκανε τις επιθέσεις του στα ζωτικά όργανα μέσω των εξωτερικών μερών, που είναι τα πιο ευαίσθητα. Ο Χριστός πέθανε, έτσι ώστε να μπορέσει να αισθανθεί ο ίδιος ότι πεθαίνει, επειδή επρόκειτο να είναι και ο ιερέας και η θυσία· έτσι ώστε να μπορέσει να είναι ενεργός στο να πεθαίνει· επειδή επρόκειτο να κάνει την ψυχή του προσφορά για αμαρτία. Ο Κικέρων αποκαλεί τη σταύρωση, Teterrimum supplicium—Μια πιο τρομερή τιμωρία: Ο Χριστός θα συναντούσε τον θάνατο στον μεγαλύτερο τρόμο του, και έτσι θα τον κατανικούσε. 3. Ήταν ένας επαίσχυντος θάνατος, ο θάνατος των δούλων, και των πιο άθλιων κακοποιών· έτσι λογιζόταν μεταξύ των Ρωμαίων. Ο σταυρός και η ντροπή τίθενται μαζί. Επειδή ο Θεός είχε αδικηθεί στην τιμή του από την αμαρτία του ανθρώπου, είναι στην τιμή του που ο Χριστός του κάνει ικανοποίηση, όχι μόνο αρνούμενος τον εαυτό του, και απογυμνώνοντας τον εαυτό του από τις τιμές που οφείλονται στη θεία φύση του, για ένα διάστημα, αλλά υποβάλλοντας τον εαυτό του στη μεγαλύτερη ονειδισμό και ατιμία που η ανθρώπινη φύση ήταν ικανή να φορτωθεί. Ωστόσο αυτό δεν ήταν το χειρότερο. 4. Ήταν ένας καταραμένος θάνατος· έτσι στιγματίστηκε από τον ιουδαϊκό νόμο (Δευτ. κα΄. 23)· Εκείνος που κρεμιέται, είναι καταραμένος από τον Θεό, βρίσκεται υπό ένα ιδιαίτερο σημάδι της δυσαρέσκειας του Θεού. Ήταν ο θάνατος στον οποίο παραδόθηκαν οι γιοι του Σαούλ, όταν η ενοχή του αιματηρού οίκου του πατέρα τους επρόκειτο να εξιλεωθεί, Βασ. Β΄ κα΄. 6. Ο Αμάν και οι γιοι του κρεμάστηκαν, Εσθ. ζ΄. 10· θ΄. 13. Δεν διαβάζουμε κανέναν από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης που κρεμάστηκαν· αλλά τώρα που ο Χριστός υποτάχθηκε να κρεμαστεί σε ένα δέντρο, ο ονειδισμός και η κατάρα αυτού του είδους θανάτου έχουν εντελώς απομακρυνθεί, έτσι ώστε δεν πρέπει να αποτελεί κανένα εμπόδιο στην παρηγοριά εκείνων που πεθαίνουν είτε αθώα είτε μετανοημένα, ούτε καμία μείωση από, αλλά μάλλον προσθήκη στη δόξα εκείνων που πεθαίνουν μάρτυρες για τον Χριστό, να είναι όπως εκείνος, κρεμασμένοι σε ένα δέντρο.Ο Χένρι αργότερα εξετάζει την επιγραφή που τοποθετήθηκε πάνω από τον σταυρό.
3. Έστησαν μια επιγραφή πάνω από το κεφάλι του, με την οποία σκόπευαν να τον ονειδίσουν, αλλά πραγματικά του απέδωσαν και δικαιοσύνη και τιμή, Ο βασιλιάς των Ιουδαίων, εδ. 26. Εδώ δεν αναφέρθηκε κανένα έγκλημα, αλλά η κυριαρχία του αναγνωρίστηκε. Ίσως ο Πιλάτος σκόπευε να ρίξει ατίμωση στον Χριστό ως έναν ηττημένο βασιλιά, ή στους Ιουδαίους, που με την επιμονή τους τον είχαν αναγκάσει, ενάντια στη συνείδησή του, να καταδικάσει τον Χριστό, ως έναν λαό που δεν άξιζε καλύτερο βασιλιά από αυτόν που φαινόταν να είναι· ωστόσο, ο Θεός το προόριζε να είναι η διακήρυξη ακόμη και του Χριστού πάνω στον σταυρό, του βασιλιά του Ισραήλ· αν και ο Πιλάτος δεν ήξερε τι έγραφε, περισσότερο από ό,τι ο Καϊάφας τι έλεγε, Ιω. ια΄. 51. Ο Χριστός ο εσταυρωμένος είναι βασιλιάς της εκκλησίας του, του πνευματικού του Ισραήλ· και ακόμη τότε που κρεμόταν στον σταυρό, ήταν σαν βασιλιάς, κατακτώντας τους εχθρούς του και του λαού του, και θριαμβεύοντας επάνω τους, Κολ. β΄. 15. Τώρα έγραφε τους νόμους του στο ίδιο του το αίμα, και προετοίμαζε τις ευεργεσίες του για τους υπηκόους του. Όποτε κοιτάζουμε τον Χριστό τον εσταυρωμένο, πρέπει να θυμόμαστε την επιγραφή πάνω από το κεφάλι του, ότι είναι βασιλιάς, και πρέπει να παραδώσουμε τον εαυτό μας για να είμαστε υπήκοοί του, ως αληθινοί Ισραηλίτες.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι ότι ο φθόνος ή ο φόβος επηρεάζει τις επιλογές σου όπως επηρέασε τους αρχιερείς και τον Πιλάτο; Πώς η σιωπή του Χριστού ενώπιον ψευδών κατηγοριών μιλάει στις δικές σου αντιδράσεις όταν παρεξηγείσαι; Με ποιον τρόπο η επιγραφή 'Βασιλιάς των Ιουδαίων' σε προσκαλεί να παραδώσεις μια νέα περιοχή της καρδιάς σου στη βασιλεία Του σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού καθώς περπατούμε μέσα από τις τελευταίες ώρες που καταγράφονται στο Μάρκος 15 Σε ευχαριστούμε που υπέμεινες τον σταυρό με σταθερή αγάπη. Δώσε μας χάρη να δεχθούμε το πλήρες βάρος της θυσίας Σου χωρίς να βιαστούμε να περάσουμε το κόστος της. Ησύχασε τις καρδιές μας όταν ο φθόνος ή η πίεση του πλήθους μας πειράζει να προδώσουμε ό,τι είναι σωστό. Ας μας τραβήξει η όψη του θρόνου Σου από αγκάθια σε βαθύτερη πίστη και ταπεινή λατρεία. Ας μας βεβαιώσει η αλήθεια ότι αριθμήθηκες με τους παραβάτες ότι καμία αμαρτία δεν είναι πέρα από την εμβέλειά Σου. Ενίσχυσέ μας να ζούμε ως πολίτες της βασιλείας Σου ακόμη και όταν ο κόσμος χλευάζει. Στο πολύτιμο όνομά Σου προσευχόμαστε Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →