Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Προς Φιλιππησίους 2 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στους μετρημένους ρυθμούς της via media, το Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών ανοίγει την προς Φιλιππησίους 2 με ποιμαντική σοβαρότητα, καθοδηγώντας την Εκκλησία στον αποστολικό νου του Χριστού. Το σημερινό μάθημα αντλεί από τους λόγους του για την χριστιανική ενότητα και την ταπείνωση που μόνο αυτή τη συντηρεί, προσκαλώντας μας να δεχθούμε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τις παρακλήσεις του αποστόλου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακουστεί το ιερό κείμενο με ήσυχη προσοχή. Καθώς διαβάζονται δυνατά τα λόγια της προς Φιλιππησίους 2, ας προσέξουμε τόσο την επείγουσα παράκληση του αποστόλου για ένα νου όσο και το υπόδειγμα του Κυρίου που εκένωσε τον εαυτό του για χάρη μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει παρουσιάζοντας την αποστολική πρόσκληση στην ενότητα μέσα στην μία οικογένεια του Χριστού.
Στίχοι 1-2. ΛΟΓΟΣ: 2143 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Προς Φιλιππησίους 2:1-2 . Εάν λοιπόν υπάρχει κάποια παρηγοριά εν Χριστώ, εάν κάποια παρηγοριά αγάπης, εάν κάποια κοινωνία του Πνεύματος, εάν κάποια σπλάγχνα και οικτιρμοί, συμπληρώσατε την χαράν μου, ώστε να έχετε το αυτό φρόνημα, έχοντες την αυτήν αγάπην, σύμψυχοι, το αυτό φρονούντες . Η Εκκλησία του Χριστού είναι μία μεγάλη οικογένεια· όλα τα μέλη της είναι τέκνα ενός κοινού Πατρός και μετέχοντες ενός κοινού συμφέροντος. Το να φροντίζει κανείς το καλό του συνόλου είναι καθήκον του καθενός· κανείς δεν θεωρεί την προσωπική του ικανοποίηση, αλλά όλοι συνδυάζονται για το κοινό καλό. Αυτό ήταν αγαπητό θέμα με τον Απόστολο Παύλο. Η φροντίδα όλων των Εκκλησιών που του είχε ανατεθεί, του έδινε συνεχή αφορμή να διδάσκει την ανάγκη ενώσεως μεταξύ των πολυποίκιλων και ασυμφώνων χαρακτήρων από τους οποίους αποτελούνταν οι διάφορες κοινωνίες.Έπειτα δείχνει πώς η ενότητα στα θεμελιώδη της πίστεως μπορεί να επιτευχθεί για όλους τους πρακτικούς σκοπούς.
Βεβαίως, μία ενότητα στοργής πρέπει να εμποδίζεται σημαντικά από αυτές τις περιστάσεις· διότι συμφωνούμε φυσικά καλύτερα με εκείνους των οποίων τις γνώμες εγκρίνουμε· και εάν υπάρχει μεγάλη ποικιλία γνώμης σε σημαντικά θέματα, είμαστε επιρρεπείς να αισθανθούμε ανάλογη αποξένωση καρδιάς από το πρόσωπο στο οποίο υπάρχει.] Αλλά μολονότι μία τέλεια ένωση σε αυτά τα ζητήματα είναι δύσκολη, είναι, όσον αφορά ό,τι είναι αναγκαίο για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, σίγουρα εφικτή— [Διδασκόμαστε ρητώς ότι πρέπει , και μπορεί , να υπάρχει στα διάφορα μέλη του μυστικού σώματος του Χριστού [Σημείωση: 1 Κορινθίους 1:10 .] — — — Ο τρόπος να την επιτύχουμε είναι να περιοριστούμε στα θεμελιώδη της θρησκείας· και να τα κάνουμε δεσμούς ενώσεως· ενώ οι λιγότερο σαφείς ή λιγότερο σημαντικές αλήθειες αφήνονται ως ουδέτερο έδαφος, ανοικτό εξίσου σε κάθε μέρος, και να καταλαμβάνεται ή όχι από τον καθένα, όπως κρίνει σκόπιμο.Έπειτα ερμηνεύει την ιδιαίτερη χριστιανική εντολή ότι ο καθένας πρέπει να θεωρεί τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό του.
Στίχος 3. ΛΟΓΟΣ: 2144 ΤΟ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΜΑΣ Προς Φιλιππησίους 2:3 . Εν ταπεινοφροσύνη ας θεωρεί ο καθένας τον άλλον ανώτερον εαυτού . Είναι κοινή και παγκοσμίως εγκεκριμένη ρήση, ότι το δέντρο γνωρίζεται από τον καρπό του. Τώρα θα θέλαμε το Ευαγγέλιο να υποβληθεί σε αυτήν την δοκιμασία· και είμαστε πρόθυμοι να γίνει δεκτό ή απορριφθεί, ανάλογα με το αποτέλεσμα αυτής της δοκιμής. Ότι καλά πράγματα έχουν λεχθεί από μη εμπνευσμένους άνδρες για το θέμα της ταπεινοφροσύνης, το παραδεχόμαστε ευχαρίστως· διότι η μετριοφροσύνη και η υπακοή στις γνώμες των άλλων, αναγκαστικά συνιστώνται στην κρίση κάθε συνετού νου. Αλλά αντιλαμβανόμαστε ότι η εντολή ενώπιόν μας είναι ιδιότυπη του Χριστιανισμού· και, ως αρχή στην ηθική, παραμένει ανυπέρβλητη σε όλο τον κόσμο. Υποστηρίζοντας αυτήν την προτροπή, θα προσπαθήσω να δείξω, Ι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τέλος ιχνηλατεί την εξοχότητα αυτής της ταπεινοφροσύνης καθώς κοσμεί την Εκκλησία και συνιστά το Ευαγγέλιο στον κόσμο.
Αληθώς, δεν θα τον αγαπήσουν, διότι «μισούν το φως» που αντανακλά ένας τέτοιος χαρακτήρας· αλλά έχουν εσωτερική πεποίθηση ότι αυτός είναι ορθός· και μία επιθυμία, ότι, μολονότι δεν ζουν την ζωή του, «να αποθάνουν τον θάνατό του». Γνωρίζουν, στις ψυχές τους, ότι ο Θεός εγκρίνει τέτοιους χαρακτήρες, και ότι θα τους διακρίνει με την εύνοιά του, τόσο εδώ [Σημείωση: 1 Πέτρου 5:5 .], όσο και στον αιώνιο κόσμο [Σημείωση: Λουκάς 18:14 .]. Βλέπουν σε τέτοιους χαρακτήρες την θρησκεία κοσμημένη και τιμημένη [Σημείωση: 1 Πέτρου 3:4 .]. Θα θέλατε λοιπόν, αδελφοί, να συνιστάτε την θρησκεία, καλλιεργήστε αυτό το πνεύμα, και λογαριάστε τους εαυτούς σας τους κατώτερους όλων και τους ελάχιστους όλων [Σημείωση: 1 Κορινθίους 15:9 .].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην παρούσα κοινωνία μου αντιστέκομαι στην ταπεινότητα που ενσάρκωσε ο Χριστός; Ποια κρυμμένη προτίμηση για την δική μου κρίση εμποδίζει ακόμη την ενότητα για την οποία προσευχήθηκε ο Σιμεών; Πώς μπορεί η καθημερινή πρακτική του να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους να αναδιατάξει τον λόγο και την σιωπή μου ενώπιον του Θεού και του πλησίον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού, ο οποίος για χάρη μας δεν προσκολλήθηκες στην ισότητα με τον Θεό, χάρισέ μας τον νου που ήταν εν σοι. Ένωσε την Εκκλησία σου στην ίδια αγάπη και σε μία συμφωνία, ώστε η παρηγοριά του Πνεύματός σου να μην σβήνεται από την υπερηφάνειά μας. Υπόταξε σε εμάς κάθε υψηλόφρονα σκέψη· δίδαξέ μας να λογαριάζουμε τους άλλους ανώτερους από εμάς· και ας γίνει η ενότητα που ζητούμε ο ίδιος ο δεσμός της ειρήνης που διακηρύττει την δόξα σου στον κόσμο. Διά του αυτού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →