Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Κατά Ιωάννην 20 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το καθαρό φως της Γραφής, ανοίγουμε σήμερα το μάθημα με τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή. Η ερμηνεία του κατά στίχο του Ιωάννη 20 μας οδηγεί μέσα από τον κενό τάφο, τις εμφανίσεις του αναστημένου Κυρίου και την πίστη που ομολογεί τον Ιησού ως Κύριο και Θεό. Με ευλαβή ακρίβεια ο Μπάρνς ιχνηλατεί τη μαρτυρία που θεμελιώνει την ανάσταση και εξοπλίζει την εκκλησία για την αποστολή της. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ευαγγελιστή να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με κατανόηση και χαρά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 20 του Ιωάννη με πνεύμα ήσυχης προσδοκίας. Ακούστε πάλι την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, τον κενό τάφο, το κλάμα της Μαρίας που μετατρέπεται σε λατρεία, τον φόβο των μαθητών που αλλάζει σε ειρήνη και την ομολογία του Θωμά που στεφανώνει το κεφάλαιο. Δεχθείτε την καταγραφή όπως το Πνεύμα την έδωσε, ώστε να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός και να έχετε ζωή στο όνομά του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς στρέφεται στη συνέχεια στη στιγμή που η Μαρία ακούει το όνομά της να προφέρεται.
Στίχος 16. Ο Ιησούς της λέγει, Μαρία - Αυτό ειπώθηκε, αναμφίβολα, με τόνο φωνής που αμέσως την επανέφερε στη μνήμη του. Ραββουνί - Αυτή είναι εβραϊκή λέξη που δηλώνει, κυριολεκτικά, μεγάλε μου διδάσκαλε. Ήταν ένας από τους τίτλους που δίνονταν στους Ιουδαίους διδασκάλους. Αυτός ο τίτλος δινόταν υπό τρεις μορφές: Ραβ, ή διδάσκαλος - ο κατώτερος βαθμός τιμής. Ραββί, διδάσκαλέ μου - τίτλος υψηλότερης αξιοπρέπειας. Ραββουνί, μεγάλε μου διδάσκαλε ο πιο έντιμος από όλους. Αυτός ο τίτλος, μεταξύ των Ιουδαίων, δινόταν μόνο σε επτά πρόσωπα, όλα πρόσωπα μεγάλης εξοχότητας. Όπως δόθηκε από τη Μαρία στον Σωτήρα, ήταν ταυτόχρονα έκφραση της χαράς της και αναγνώριση αυτού ως Κυρίου και Διδασκάλου της. Δεν είναι απίθανο ότι αυτή, γεμάτη χαρά, επρόκειτο να ριχθεί στα πόδια του.Στη συνέχεια εκθέτει τον λόγο του αναστημένου Κυρίου προς αυτήν.
Στίχος 17. Μη με αγγίξεις ... - Αυτό το χωρίο έχει δώσει αφορμή για ποικίλες ερμηνείες. Ο Ιησούς απαίτησε από τον Θωμά να τον αγγίξει Ιωάννης 20:27, και ήταν δύσκολο να διαπιστωθεί γιατί το απαγόρευσε τώρα στη Μαρία. Ο λόγος για τον οποίο κατεύθυνε τον Θωμά να το κάνει αυτό ήταν ότι αμφέβαλλε αν είχε αποκατασταθεί στη ζωή. Η Μαρία δεν αμφέβαλλε γι' αυτό. Ο λόγος για τον οποίο της απαγόρευσε να τον αγγίξει τώρα πρέπει να αναζητηθεί στις περιστάσεις της περίπτωσης. Η Μαρία, γεμάτη χαρά και ευγνωμοσύνη, επρόκειτο να προσκυνήσει στα πόδια του, διατεθειμένη να παραμείνει μαζί του και να του προσφέρει εκεί την ομολογία της ως αναστημένου Κυρίου της. Αυτό περιλαμβάνεται πιθανώς στη λέξη άγγιγμα σε αυτό το σημείο· και η γλώσσα του Ιησού μπορεί να σημαίνει αυτό: «Μην πλησιάσεις τώρα για αυτόν τον σκοπό. Μην καθυστερείς εδώ. Άλλες ευκαιρίες θα δοθούν ακόμη για να με δεις. Δεν έχω ακόμη αναληφθεί - δηλαδή, δεν πρόκειται να αναληφθώ αμέσως, αλλά θα παραμείνω ακόμη στη γη για να δώσω ευκαιρία στους μαθητές μου να απολαύσουν την παρουσία μου.» Από το Ματθαίος 28:9, φαίνεται ότι οι γυναίκες, όταν συνάντησαν τον Ιησού, τον κράτησαν από τα πόδια και τον προσκύνησαν. Αυτό το είδος προσκύνησης ήταν πιθανώς η πρόθεση της Μαρίας να προσφέρει, και αυτό, εκείνη τη στιγμή, ο Ιησούς το απαγόρευσε και την κατεύθυνε να πάει αμέσως και να δώσει στους μαθητές του ειδοποίηση ότι είχε αναστηθεί. Αδελφούς μου - Βλέπε Ιωάννης 15:15. Πατέρα μου και Πατέρα σας ... - Τίποτα δεν ήταν πιο κατάλληλο για να τους προσφέρει παρηγοριά από αυτή τη διαβεβαίωση ότι αυτός ο Θεός ήταν δικός τους· και ότι, αν και είχε σκοτωθεί, ήταν ακόμη αδιάλυτα ενωμένοι στην προσκόλληση στον ίδιο Πατέρα και Θεό.Ο Μπάρνς εξετάζει στη συνέχεια την απαίτηση του Θωμά για απόδειξη.
Στίχος 25. Εάν δεν δω ... - Δεν είναι γνωστό ποια ήταν η βάση της απιστίας του Θωμά. Είναι πιθανό, ωστόσο, ότι ήταν, εν μέρει τουλάχιστον, αποτέλεσμα βαθιάς λύπης και αυτής της απελπισίας που γεμίζει τον νου όταν μια μακροχρόνια ελπίδα αφαιρείται. Σε μια τέτοια περίπτωση απαιτείται απόδειξη ασυνήθιστης σαφήνειας και δύναμης για να υπερνικηθεί η απελπισία και να μας πείσει ότι μπορούμε να αποκτήσουμε το αντικείμενο των επιθυμιών μας. Ο Θωμάς έχει κατηγορηθεί πολύ από τους ερμηνευτές, αλλά ζήτησε μόνο απόδειξη που θα ήταν ικανοποιητική στις περιστάσεις του. Η μαρτυρία δέκα μαθητών θα έπρεπε πράγματι να είναι επαρκής, αλλά δόθηκε έτσι ευκαιρία στον Σωτήρα να πείσει τον τελευταίο από αυτούς για την αλήθεια της ανάστασής του. Αυτό το περιστατικό δείχνει, αυτό που όλη η συμπεριφορά των αποστόλων αποδεικνύει, ότι δεν είχαν συνωμοτήσει μαζί για να εξαπατήσουν τον κόσμο. Ακόμη και αυτοί ήταν αργοί να πιστέψουν, και ένας από αυτούς αρνήθηκε να βασιστεί ακόμη και στη μαρτυρία δέκα από τους αδελφούς του. Πόσο διαφορετικό είναι αυτό από τη συμπεριφορά ανθρώπων που συμφωνούν να επιβάλουν μια ιστορία στην ανθρωπότητα! Πολλοί είναι σαν τον Θωμά. Πολλοί τώρα είναι απρόθυμοι να πιστέψουν επειδή δεν βλέπουν τον Κύριο Ιησού, και με εξίσου λίγο λόγο όπως είχε ο Θωμάς. Η μαρτυρία αυτών των έντεκα ανδρών - συμπεριλαμβανομένου του Θωμά που τον είδε ζωντανό αφού σταυρώθηκε· που ήταν πρόθυμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για να βεβαιώσουν ότι τον είχαν δει ζωντανό· που δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν από απάτη, και η συμπεριφορά των οποίων ήταν όσο το δυνατόν πιο μακριά από την εμφάνιση απάτης, πρέπει να θεωρηθεί ως επαρκής απόδειξη του γεγονότος ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει την αποστολική ομολογία της θεότητας του Χριστού.
Στίχος 28. Κύριέ μου και Θεέ μου - Σε αυτό το χωρίο το όνομα Θεός δίνεται ρητά στον Χριστό, παρουσία του ιδίου και από έναν από τους ιδίους αποστόλους. Αυτή η δήλωση έχει θεωρηθεί ως σαφής απόδειξη της θεότητας του Χριστού, για τους εξής λόγους: 1. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτό ήταν απλή έκφραση, όπως υποθέτουν μερικοί, έκπληξης ή θαυμασμού. 2. Η γλώσσα απευθυνόταν στον ίδιο τον Ιησού - «Ο Θωμάς ... είπε προς αυτόν.» 3. Ο Σωτήρας δεν τον επέπληξε ούτε τον συγκράτησε ως χρησιμοποιούντα ακατάλληλη γλώσσα. Αν δεν ήταν θεϊκός, είναι αδύνατο να συμφιλιωθεί αυτό με την ειλικρίνειά του ότι δεν επέπληξε τον μαθητή. Κανένας ευσεβής άνθρωπος δεν θα επέτρεπε τέτοια γλώσσα να απευθυνθεί σε αυτόν. Συγκρίνετε Πράξεις 14:13-15· Αποκάλυψη 22:8-9. 4. Ο Σωτήρας προχωρεί αμέσως να επαινέσει τον Θωμά για την πίστη του· αλλά ποια ήταν η απόδειξη της πίστης του; Ήταν αυτή η δήλωση, και μόνο αυτή. Αν αυτό ήταν απλή έκφραση έκπληξης, ποια απόδειξη ήταν ότι ο Θωμάς πίστεψε; Πριν από αυτό αμφέβαλλε. Τώρα πίστεψε και εξέφρασε την πίστη του ότι ο Ιησούς ήταν Κύριός του και Θεός του. 5. Αν αυτό δεν ήταν το νόημα του Θωμά, τότε η έκφρασή του ήταν απλή πράξη βλασφημίας, και ο Σωτήρας δεν θα τον είχε επαινέσει για το ότι πήρε το όνομα του Κυρίου του Θεού του μάταια. Το χωρίο αποδεικνύει, επομένως, ότι είναι σωστό να εφαρμόζεται στον Χριστό το όνομα Κύριος και Θεός, και έτσι συμφωνεί με αυτό που ο Ιωάννης διακήρυξε στον Ιωάννη 1:1, και που θεμελιώνεται σε όλο αυτό το ευαγγέλιο.Κλείνει ξεδιπλώνοντας τον δηλωμένο σκοπό του ευαγγελιστή.
Στίχος 31. Αυτά γράφτηκαν - Αυτά που καταγράφηκαν σε αυτό το ευαγγέλιο. Για να πιστέψετε ... - Αυτό είναι κλειδί για τον σκοπό που είχε ο Ιωάννης κατά νου γράφοντας αυτό το ευαγγέλιο. Ολόκληρο το πεδίο ή το τέλος του βιβλίου είναι να επιτύχει δύο στόχους: Να αποδείξει ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας· και, Ότι αυτοί που κοίταξαν την απόδειξη μπορεί να πεισθούν και να έχουν αιώνια ζωή. Αυτός ο σκοπός διατηρείται κατά νου σε όλο το βιβλίο. Τα θαύματα, τα γεγονότα, τα επιχειρήματα, οι διδασκαλίες και οι συνομιλίες του Κυρίου μας όλα τείνουν σε αυτό. Αυτό το σημείο δεν είχε διατηρηθεί κατά νου τόσο άμεσα από κανέναν από τους άλλους ευαγγελιστές, και ήταν επιφυλαγμένο για τον τελευταίο των αποστόλων να συλλέξει αυτά τα επιχειρήματα και να κάνει μια συνδεδεμένη απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας. Αν αυτός ο σκοπός του Ιωάννη διατηρείται σταθερά κατά νου, θα ρίξει πολύ φως στο βιβλίο, και το επιχείρημα είναι αναπάντητο, διατυπωμένο σύμφωνα με τους αυστηρότερους κανόνες της λογικής, απείρως πέρα από την ικανότητα του ανθρώπου, και έχοντας σε όλο του την σαφέστερη απόδειξη της απόδειξης.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς διαμορφώνει η προσωπική προσφώνηση του αναστημένου Κυρίου προς τη Μαρία τον τρόπο με τον οποίο περιμένετε να τον συναντήσετε στη Γραφή σήμερα;
2. Πού στη δική σας ζωή η λύπη ή η αμφιβολία, όπως του Θωμά, καθυστέρησε τη χαρά του να πιστέψετε τη μαρτυρία που έχει ήδη δοθεί;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα ζήσετε αυτή την εβδομάδα ως ένας απεσταλμένος από τον Πατέρα και τον Υιό, φέρνοντας την ειρήνη που ο Χριστός χαρίζει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε υμνούμε για την ανάσταση του Υιού σου, όπως την κατέγραψε ο Ιωάννης, και για τη ζωντανή ελπίδα που εξασφαλίζει ο κενός Τάφος Του. Με το ίδιο Πνεύμα που ανέστησε τον Ιησού εκ νεκρών, ενίσχυσε την πίστη μας να ομολογήσουμε με τον Θωμά ότι Αυτός είναι ο Κύριος και ο Θεός μας, και χάρισέ μας την ειρήνη που ο αναστημένος Σωτήρας ενέπνευσε στους μαθητές Του. Στείλε μας να πορευτούμε όπως ακριβώς έστειλες Εκείνον, ώστε οι ζωές μας να μαρτυρούν τη νίκη Του μέχρι να έρθει ξανά. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →