← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Ο Χριστός Ανάμεσα στους Λυχνοστάτες

Αποκάλυψη 1Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Σκέψεις του Ουρία Σμιθ για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη ανοίγουν το μεγαλειώδες όραμα της Αποκάλυψης 1 με νηφάλια σαφήνεια. Ο Σμιθ παρουσιάζει τον αιώνιο Χριστό που περπατά ανάμεσα στις εκκλησίες Του, κρατώντας τους διακόνους της ευαγγελικής εποχής στο δεξί Του χέρι. Το μάθημα ιχνηλατεί τον βέβαιο λόγο της προφητείας από την Πάτμο μέχρι την τελική συντέλεια, αγκυρώνοντας κάθε ελπίδα στο ουράνιο αγιαστήριο και την ευλογημένη Παρουσία. Οι αναγνώστες καλούνται να δουν τον ίδιο αναστημένο Κύριο που ακόμη μιλά στον λαό Του σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στην Αποκάλυψη κεφάλαιο 1. Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εντυπώσει την περιγραφή του δοξασμένου Υιού του ανθρώπου. Σημειώστε κάθε τίτλο που δίνεται στον Χριστό και την εντολή να γράψετε όσα βλέπετε για τις εκκλησίες. Προετοιμάστε την καρδιά για να δεχθεί τη προφητική μαρτυρία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σμιθ πρώτα ξεδιπλώνει το νόημα των επτά αστέρων που κρατά το δεξί χέρι του Υιού του ανθρώπου. 3. Τα επτά αστέρια που ο Υιός του ανθρώπου κρατούσε στο δεξί του χέρι (εδάφιο 20), δηλώνονται ότι είναι οι άγγελοι των επτά εκκλησιών. Οι άγγελοι των εκκλησιών, αναμφίβολα όλοι θα συμφωνήσουν, είναι οι διάκονοι των εκκλησιών. Το ότι κρατούνται στο δεξί χέρι του Υιού του ανθρώπου δηλώνει τη δύναμη στήριξης, την καθοδήγηση και την προστασία που τους παρέχεται. Αλλά υπήρχαν μόνο επτά από αυτούς στο δεξί του χέρι. Και υπάρχουν μόνο επτά που φροντίζονται έτσι από τον μεγάλο Δεσπότη των συνάξεων; Μήπως, μάλλον, όλοι οι αληθινοί διάκονοι ολόκληρης της ευαγγελικής εποχής αντλούν από αυτή την παράσταση την παρηγοριά ότι στηρίζονται και καθοδηγούνται από το δεξί χέρι του μεγάλου Κεφαλής της εκκλησίας: Αυτό φαίνεται να είναι το μόνο συνεπές συμπέρασμα. Στη συνέχεια δείχνει πώς οι επτά λυχνοστάτες αντιπροσωπεύουν την πλήρη ευαγγελική εκκλησία διαμέσου όλου του χρόνου. 4. Πάλι, ο Ιωάννης, κοιτάζοντας στη χριστιανική οικονομία, είδε μόνο επτά λυχνοστάτες, που αντιπροσώπευαν επτά εκκλησίες, στο μέσο των οποίων στεκόταν ο Υιός του ανθρώπου. Η θέση του Υιού του ανθρώπου στο μέσο τους πρέπει να δηλώνει την παρουσία Του μαζί τους, τη φροντίδα Του γι' αυτές και την ερευνητική Του εξέταση όλων των έργων τους. Αλλά έτσι λαμβάνει υπόψη μόνο επτά μεμονωμένες εκκλησίες σε αυτή την οικονομία; Μήπως δεν μπορούμε μάλλον να συμπεράνουμε ότι αυτή η σκηνή αντιπροσωπεύει τη θέση Του σε σχέση με όλες τις εκκλησίες Του κατά τη διάρκεια της ευαγγελικής εποχής; Τότε γιατί αναφέρθηκαν μόνο επτά; Το επτά, όπως χρησιμοποιείται στις Γραφές, είναι αριθμός που δηλώνει πληρότητα και τελειότητα, αποτελώντας αναμφίβολα ένα είδος μνημείου των μεγάλων γεγονότων των πρώτων επτά ημερών του χρόνου, που έδωσαν στον κόσμο τον ακόμη χρησιμοποιούμενο εβδομαδιαίο κύκλο. Όπως τα επτά αστέρια, οι επτά λυχνοστάτες πρέπει να δηλώνουν το σύνολο των πραγμάτων που αντιπροσωπεύουν. Η ολόκληρη ευαγγελική εκκλησία σε επτά διαιρέσεις, ή περιόδους, πρέπει να συμβολίζεται από αυτούς· και επομένως οι επτά εκκλησίες πρέπει να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο. Ο Σμιθ στη συνέχεια παρουσιάζει την αιώνια πηγή ευλογίας από Εκείνον που είναι, και που ήταν, και που έρχεται. 5. Γιατί, λοιπόν, επιλέχθηκαν οι επτά συγκεκριμένες εκκλησίες που αναφέρονται; Για τον λόγο, αναμφίβολα, ότι στα ονόματα αυτών των εκκλησιών, σύμφωνα με τους ορισμούς των λέξεων, προβάλλονται τα θρησκευτικά χαρακτηριστικά εκείνων των περιόδων της ευαγγελικής εποχής που αντιστοίχως επρόκειτο να αντιπροσωπεύσουν. Για αυτούς τους λόγους, 'οι επτά εκκλησίες' είναι αναμφίβολα να εννοηθούν ότι σημαίνουν όχι μόνο τις επτά κυριολεκτικές εκκλησίες της Ασίας που είχαν τα ονόματα που αναφέρθηκαν, αλλά επτά περιόδους της χριστιανικής εκκλησίας, από τις ημέρες των αποστόλων μέχρι το τέλος της δοκιμασίας. (Βλέπε στο κεφάλαιο 2, εδάφιο 1.) Η Πηγή Ευλογίας. - 'Από Εκείνον που είναι, και που ήταν, και που έρχεται,' ή πρόκειται να είναι, - μια έκφραση που σημαίνει πλήρη αιωνιότητα, παρελθόν και μέλλον, και μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στον Θεό τον Πατέρα. Αυτή η γλώσσα, πιστεύουμε, δεν εφαρμόζεται ποτέ στον Χριστό. Αυτός μνημονεύεται ως άλλο πρόσωπο, σε διάκριση από το ον που περιγράφεται έτσι. Τα Επτά Πνεύματα. - Αυτή η έκφραση πιθανώς δεν έχει αναφορά σε αγγέλους, αλλά στο Πνεύμα του Θεού. Στη συνέχεια προχωρεί να δηλώσει τα κύρια χαρακτηριστικά του Χριστού ως του πιστού μάρτυρα και του πρωτοτόκου εκ νεκρών. - Τότε ο Χριστός δεν είναι το πρόσωπο που, στο εδάφιο ενώπιον μας, χαρακτηρίζεται ως 'Εκείνος που είναι, και που ήταν, και που έρχεται.' Μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά που ανήκουν στον Χριστό αναφέρονται εδώ. Είναι, - Ο Πιστός Μάρτυρας. - Ό,τι μαρτυρεί είναι αληθινό. Ό,τι υπόσχεται, θα το εκπληρώσει σίγουρα. Ο Πρωτότοκος εκ Νεκρών. - Αυτή η έκφραση είναι παράλληλη με Α' Κορ.15:20,23· Εβρ.1:6· Ρωμ.8:29· και Κολ.1:15,18, όπου βρίσκουμε τέτοιες εκφράσεις εφαρμοσμένες στον Χριστό ως 'ο πρώτος καρπός των κεκοιμημένων,' 'ο πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών,' 'ο πρωτότοκος πάσης κτίσεως,' και 'ο πρωτότοκος εκ των νεκρών.' Αλλά αυτές οι εκφράσεις δεν δηλώνουν αναγκαστικά ότι ήταν ο πρώτος χρονικά που αναστήθηκε εκ νεκρών· γιατί άλλοι αναστήθηκαν πριν από Αυτόν. Αυτό θα ήταν πολύ ασήμαντο σημείο· αλλά ήταν η κύρια και κεντρική μορφή όλων όσων ανέβηκαν από τον τάφο· γιατί ήταν με αρετή της ελεύσεως, του έργου και της αναστάσεως του Χριστού, που κάποιοι αναστήθηκαν πριν από τον καιρό Του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σμιθ στη συνέχεια μεγαλύνει την αγάπη του Χριστού που μας έπλυνε από τις αμαρτίες μας στο ίδιο Του το αίμα. - Έχουμε σκεφτεί ότι οι επίγειοι φίλοι μας αγαπούσαν, - ένας πατέρας, μια μητέρα, αδελφοί και αδελφές, ή στενοί φίλοι, - αλλά βλέπουμε ότι καμία αγάπη δεν είναι άξια του ονόματος σε σύγκριση με την αγάπη του Χριστού για εμάς. Και η ακόλουθη πρόταση προσθέτει ένταση νοήματος στα προηγούμενα λόγια: 'Και μας έπλυνε από τις αμαρτίες μας στο ίδιο Του το αίμα.' Τι αγάπη είναι αυτή! 'Μεγαλύτερη αγάπη,' λέει ο απόστολος, 'δεν έχει άνθρωπος από αυτή, ότι ένας άνθρωπος θυσιάζει τη ζωή του για τους φίλους του.' Αλλά ο Χριστός έχει δείξει την αγάπη Του για εμάς, στο ότι πέθανε για εμάς 'ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί.' Αλλά περισσότερο από αυτό - 'Μας έκανε βασιλείς και ιερείς στον Θεό και τον Πατέρα Του.' Από το να είμαστε λεπροί με αμαρτία, γινόμαστε καθαροί ενώπιον Του· από εχθροί, όχι μόνο γινόμαστε φίλοι, αλλά υψωνόμαστε σε θέσεις τιμής και αξιοπρέπειας. Αυτός ο καθαρισμός, και αυτή η βασιλική και ιερατική εξύψωση - σε ποια κατάσταση ανήκουν; στο παρόν ή στο μέλλον; - Κυρίως στο μέλλον· γιατί τότε μόνο θα απολαύσουμε αυτές τις ευλογίες στον υψηλότερο βαθμό. Κλείνει τον συλλογισμό με την επιβεβαίωση ότι ο Χριστός κρατά τα κλειδιά του θανάτου και του τάφου. Νικημένος από την παρουσία αυτού του σεβαστού Όντος, και ίσως υπό οξεία αίσθηση όλης της ανθρώπινης αναξιότητας, ο Ιωάννης έπεσε στα πόδια Του σαν νεκρός· αλλά ένα παρηγορητικό χέρι τοποθετείται επάνω του, και μια φωνή γλυκιάς διαβεβαίωσης του λέει να μη φοβάται. Είναι εξίσου προνόμιο των χριστιανών σήμερα να αισθανθούν το ίδιο χέρι τοποθετημένο επάνω τους για να τους ενδυναμώσει και να τους παρηγορήσει σε ώρες δοκιμασίας και θλίψης, και να ακούσουν την ίδια φωνή που λέει σε αυτούς, 'Μη φοβάσαι.' Αλλά η πιο ενθαρρυντική διαβεβαίωση σε όλα αυτά τα λόγια παρηγοριάς είναι η δήλωση αυτού του υψωμένου που ζει για πάντα, ότι είναι ο διαιτητής του θανάτου και του τάφου. 'Έχω,' λέει, 'τα κλειδιά του άδη [του τάφου] και του θανάτου.' Ο θάνατος είναι κατακτημένος τύραννος. Μπορεί να ασκεί τα ζοφερά έργα του αιώνα μετά αιώνα, συγκεντρώνοντας στον τάφο τα πολύτιμα της γης, και να χαίρεται για μια εποχή για την φαινομενική του νίκη· αλλά εκτελεί άκαρπο έργο· γιατί το κλειδί του σκοτεινού οικήματός του έχει αρπαχθεί από τη λαβή του, και τώρα κρατιέται στα χέρια ισχυρότερου από αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς ενισχύει η όραση του Χριστού που περπατά ανάμεσα στους λυχνοστάτες την εμπιστοσύνη σας στην παρούσα φροντίδα Του για την εκκλησία; Με ποιους τρόπους η διαβεβαίωση ότι κρατά τα κλειδιά του θανάτου και του τάφου σταθεροποιεί την ελπίδα σας εν μέσω απώλειας; Ποια απόκριση λατρείας και υπακοής αναδύεται στην καρδιά σας καθώς ακούτε τους τίτλους που δίνονται στον αναστημένο Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του δούλου Σου σχετικά με τον δοξασμένο Υιό του ανθρώπου. Δώσε μας μάτια να Τον δούμε όπως είναι, περπατώντας στο μέσο του λαού Του και στηρίζοντας κάθε πιστό διάκονο με το δεξί Του χέρι. Ας μας συνδέσει η αγάπη που μας έπλυνε στο αίμα Του σε άγια ζωή. Κράτα μας σταθερούς στην υπομονή του Ιησού μέχρι να έλθει με νεφέλες. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.

Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →