← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Αποκάλυψη 18 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)

Αποκάλυψη 18Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η Αποκάλυψη 18 έρχεται σε εμάς σαν προσωπική επιστολή από τον αναστημένο Ιησού, γραμμένη μέσα από τους αιώνες κατευθείαν στην καθημερινή μας ζωή. Σε αυτούς τους στίχους το Πνεύμα μας δείχνει την ξαφνική κατάρρευση όλων όσων κάποτε φαίνονταν τόσο μόνιμα και ισχυρά εκτός από τον Χριστό. Η Βαβυλών αντιπροσωπεύει κάθε σύστημα, κάθε αγορά, κάθε λαμπερή υπόσχεση που απομακρύνει τις καρδιές μας από το Αρνίον που σφαγιάστηκε. Καθώς ακούμε, ακούμε τόσο μια προειδοποίηση όσο και μια πρόσκληση: τα πράγματα αυτού του κόσμου ήδη παρέρχονται, όμως ο Ιησούς παραμένει ο ίδιος χθες, σήμερα και για πάντα. Μας καλεί να ζούμε με ανοιχτά χέρια, με καρδιές αγκυρωμένες μόνο σε αυτόν, ώστε όταν η μεγάλη πόλη πέσει να μην βρεθούμε να θρηνούμε την απώλειά της αλλά να χαίρομαστε για τη δικαιοσύνη και το έλεος του Σωτήρα μας. Αυτό το κεφάλαιο δεν προορίζεται να μας τρομάξει αλλά να μας σταθεροποιήσει, υπενθυμίζοντάς μας ότι η αληθινή μας υπηκοότητα είναι ήδη ασφαλής στη Νέα Ιερουσαλήμ που ο Ιησούς ετοιμάζει για όσους τον αγαπούν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε την Αποκάλυψη 18 αργά, σαν να την διάβαζε ο ίδιος ο Ιησούς δυνατά σε εσάς στην ησυχία του δωματίου σας. Ακούστε τη δυνατή φωνή του αγγέλου που αναγγέλλει ότι η Βαβυλών έπεσε. Προσέξτε πώς οι βασιλείς και οι έμποροι της γης θρηνούν για ό,τι έχασαν, ενώ ο ουρανός καλείται να χαίρεται. Προσέξτε την ξαφνικότητα της κρίσης και την οριστικότητά της. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού μπορεί ακόμη να είναι δεμένη η δική σας καρδιά με πράγματα που δεν μπορούν να διαρκέσουν. Αφήστε το απόσπασμα να σας διαβάσει όσο εσείς το διαβάζετε, και προσέξτε πώς η προσωπική παρουσία του Ιησού λάμπει μέσα από κάθε γραμμή, καλώντας σας να θέσετε την ελπίδα σας πλήρως σε αυτόν.
Μελετήστε

Μελέτη

Καθώς ανοίγει το κεφάλαιο, ένας άλλος άγγελος κατεβαίνει από τον ουρανό με μεγάλη εξουσία, και ολόκληρη η γη φωτίζεται από τη λαμπρότητά του. Το μήνυμά του είναι ήδη εκπληρωμένο: η μεγάλη Βαβυλών έπεσε. Η φωνή είναι δυνατή επειδή το αποτέλεσμα είναι βέβαιο στις βουλές του Θεού. Αυτό που φαινόταν σαν μια ασταμάτητη πόλη πλούτου και ηδονής δείχνεται κενό και κρινόμενο σε μία μόνο ώρα. Οι βασιλείς που κάποτε μοιράζονταν την πολυτέλειά της στέκονται τώρα από απόσταση, τρομοκρατημένοι από το μαρτύριό της. Οι έμποροι που πλούτισαν εμπορευόμενοι μαζί της θρηνούν επίσης, επειδή το φορτίο στο οποίο βασίζονταν —χρυσός, άργυρος, λεπτό λινό, κάθε πολυτέλεια— εξαφανίστηκε. Ακόμη και οι πλοίαρχοι και οι ναυτικοί που μετέφεραν τα αγαθά της θρηνούν από τη θάλασσα, ρίχνοντας σκόνη στα κεφάλια τους. Όλοι τους φωνάζουν ότι σε μία ώρα τέτοιος μεγάλος πλούτος καταστράφηκε. Ωστόσο ακριβώς στη μέση του θρήνου τους το Πνεύμα στρέφει τα μάτια μας προς τα πάνω. Ο ουρανός καλείται να χαίρεται γι’ αυτήν, μαζί με τους αγίους, τους αποστόλους και τους προφήτες, επειδή ο Θεός την έκρινε για τον τρόπο που φέρθηκε στον λαό του. Το αίμα των μαρτύρων θυμάται, και ο Κύριος ενεργεί ως ο δίκαιος Κριτής που υπερασπίζεται όσους ανήκουν στον Ιησού. Αυτό που αγγίζει την καρδιά πιο βαθιά είναι πόσο προσωπικό φαίνεται όλο αυτό. Ο ίδιος Κύριος που περπάτησε ανάμεσα στις λυχνίες στο κεφάλαιο 1 φέρνει τώρα δικαιοσύνη για τους δικούς του. Δεν ευχαριστιέται στην καταστροφή, αλλά δεν θα αφήσει τα υπερήφανα συστήματα που αντιτίθενται στη βασιλεία του να σταθούν για πάντα. Για εμάς σήμερα αυτό σημαίνει ότι καλούμαστε να εξετάσουμε σε τι πραγματικά εμπιστευόμαστε. Κάθε φορά που βρίσκουμε την ασφάλειά μας στην άνεση, την κοινωνική θέση ή την έγκριση του κόσμου, χτίζουμε μια μικρή Βαβυλών δική μας. Ο Ιησούς μας καλεί απαλά πίσω στον εαυτό του, αυτόν που κρίθηκε στη θέση μας ώστε να σταθούμε ασφαλείς όταν όλα τα άλλα πέσουν. Το κεφάλαιο τελειώνει με μια τελική, αποφασιστική πράξη: ένας άγγελος παίρνει μια μεγάλη μυλόπετρα και τη ρίχνει στη θάλασσα, δηλώνοντας ότι η Βαβυλών δεν θα βρεθεί ποτέ ξανά. Η μουσική σταματά, τα λυχνάρια σβήνουν, οι φωνές του γαμπρού και της νύφης σιωπούν. Μόνο η φωνή του Ιησού παραμένει, και όσοι ακολούθησαν το Αρνίον όπου κι αν πηγαίνει ανακαλύπτουν ότι η αληθινή τους χαρά δεν ήταν ποτέ στην πόλη που έπεσε αλλά στον Σωτήρα που ζει για πάντα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτό το όραμα της πτώσης της Βαβυλώνας αντηχεί σε όλη την ιστορία της Γραφής. Οι προφήτες του παρελθόντος τραγούδησαν το ίδιο τραγούδι για αρχαίες αυτοκρατορίες που εμπιστεύονταν στη δική τους δύναμη. Ο ίδιος ο Ιησούς προειδοποίησε ότι τα πράγματα που χτίζουν οι άνθρωποι χωρίς τον Θεό δεν θα διαρκέσουν. Στα Ευαγγέλια μας λέει να μην αποθηκεύουμε θησαυρούς στη γη όπου ο σκόρος και η σκουριά καταστρέφουν. Εδώ στην Αποκάλυψη αυτή η προειδοποίηση φτάνει στην πληρέστερη νότα της. Η χαρά που νιώθει ο ουρανός είναι η ίδια χαρά που γνώριζαν οι άγγελοι τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός και τη νύχτα που αναστήθηκε: η δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού συναντώνται στον σταυρό. Αυτό που φαινόταν σαν ήττα για το Αρνίον έγινε η ίδια η στιγμή που εξασφάλισε την πτώση κάθε υπερήφανης εξουσίας. Έτσι όταν διαβάζουμε την Αποκάλυψη 18 διαβάζουμε πραγματικά τη συνέχεια της ευαγγελικής ιστορίας. Ο προσωπικός Ιησούς που πέθανε για εμάς βασιλεύει τώρα, και κάθε σύστημα που στρέφεται εναντίον του είναι ήδη σε δανεικό χρόνο. Αυτό μας δίνει θάρρος να ζούμε διαφορετικά σήμερα, επενδύοντας τη ζωή μας σε ό,τι δεν μπορεί να κλονιστεί.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή πειράζεστε περισσότερο να βρείτε ασφάλεια στα ίδια πράγματα στα οποία εμπιστεύονταν οι έμποροι της Βαβυλώνας; Πώς μπορεί η προσωπική παρουσία του Ιησού να σας προσκαλεί να χαλαρώσετε το κράτημά σας σε αυτά τα πράγματα ώστε η καρδιά σας να αναπαυθεί πληρέστερα σε αυτόν; Με ποιον μικρό τρόπο αυτή την εβδομάδα θα μπορούσατε να ασκηθείτε στη χαρά του ουρανού χαίροντας για τη δικαιοσύνη του Θεού αντί να θρηνείτε για την απώλεια κάποιου πράγματος που εκτιμά ο κόσμος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μιλάς τόσο προσωπικά μέσα από αυτά τα λόγια. Γνωρίζεις πόσο εύκολα οι καρδιές μας παρασύρονται προς τη λάμψη της Βαβυλώνας και πόσο γρήγορα ξεχνούμε ότι μόνο εσύ παραμένεις όταν όλα τα άλλα πέφτουν. Δώσε μας μάτια να δούμε το κενό όσων δεν μπορούν να διαρκέσουν και καρδιές που χαίρονται για τη δικαιοσύνη και το έλεός σου. Κράτησέ μας κοντά σου σήμερα, αγκυρωμένους στην αγάπη που δεν αποτυγχάνει ποτέ. Βοήθησέ μας να ζούμε με ανοιχτά χέρια, έτοιμοι να αφήσουμε οτιδήποτε θα μας απομάκρυνε από εσένα. Εμπιστευόμαστε ότι είσαι ακόμη το Αρνίον που σφαγιάστηκε και ο Βασιλιάς που βασιλεύει, και αναπαυόμαστε στην υπόσχεση ότι κάνεις όλα τα πράγματα νέα. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.