← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 18 — με τον Benson

Λουκάς 18Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Joseph Benson, αυτόν τον αξιόπιστο Ουεσλεϋανό οδηγό που ανοίγει τις Γραφές με ποιμαντική σαφήνεια και ευαγγελική θέρμη. Στο 18ο κεφάλαιο του Λουκά ο Κύριος Ιησούς θέτει ενώπιόν μας την αναγκαιότητα της επίμονης προσευχής και την ταπεινοφροσύνη που μόνη βρίσκει αποδοχή από τον Θεό. Ο Benson περπατά μαζί μας μέσα από αυτά τα ιερά μαθήματα, δείχνοντας πώς οι παραβολές μιλούν απευθείας στη ζωή της πίστης εν μέσω δοκιμασίας και αυτοεξαπάτησης. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ευαγγελιστή να ζωογονήσει τώρα την ανάγνωσή μας και να κλίνει τις θελήσεις μας σε κάθε λόγο αλήθειας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή σε ολόκληρο το 18ο κεφάλαιο του Λουκά. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί στην καρδιά. Παρατηρήστε πώς ο Κύριος κινείται από την κλήση στην αδιάλειπτη προσευχή, μέσω της προειδοποίησης κατά της αυτοπεποίθησης, στην τρυφερή υποδοχή των μικρών παιδιών και την ερευνητική κλήση στον πλούσιο άρχοντα. Σταματήστε όπου σας τραβάει το Πνεύμα, και δεχθείτε τον λόγο ως τροφή για την ψυχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά συνδέοντας την πρώτη παραβολή απευθείας με την προηγούμενη ομιλία περί προσευχής. Στίχος 1. Λουκάς 18:1. Και είπε, κ.λπ. Έλεγε δε και παραβολήν αυτοίς. Είπε επίσης μια παραβολή σε αυτούς. Το μόριο δε, που χρησιμοποιείται εδώ, υποδηλώνει σαφώς ότι αυτή η παραβολή έχει σχέση με την προηγούμενη ομιλία, της οποίας πράγματι αποτελεί συνέχεια, αλλά η οποία διακόπτεται ακατάλληλα από τη διαίρεση των κεφαλαίων. Υπάρχει σε αυτήν, και στην ακόλουθη παραβολή, μια ιδιαίτερη αναφορά στη δυσκολία και τον κόπο που επρόκειτο σύντομα να αντιμετωπίσουν από τους διώκτες τους, κάτι που θα καθιστούσε τα καθήκοντα της προσευχής, της υπομονής και της επιμονής ιδιαίτερα επίκαιρα. Ότι οι άνθρωποι πρέπει να προσεύχονται πάντοτε. Πάντοτε, σε όλες τις περιστάσεις, ή συχνά, (όπως σημαίνει η λέξη πάντοτε, που αποδίδεται εδώ ως πάντοτε, Ιωάννης 18:20,) και να μην λιποψυχούν. Υπό τις δοκιμασίες τους, να μην απελπίζονται, ή να υποχωρούν στα κακά, όπως σημαίνει το εκκακείν, που χρησιμοποιείται εδώ, ώστε να κουραστούν από αυτά, και να σταματήσουν την προσευχή, ως άκαρπη για την εξασφάλιση ανακούφισης. Στη συνέχεια αναπτύσσει το επιχείρημα που αντλείται από τον άδικο κριτή για τη βέβαιη απάντηση του Θεού στους εκλεκτούς του. Στίχοι 6-8. Λουκάς 18:6-8. Και είπε ο Κύριος, Ακούσατε τι λέγει ο άδικος κριτής. 'Εάν οι επανειλημμένες, επίμονες κραυγές των θλιμμένων τελικά κάνουν εντύπωση στις καρδιές ακόμη και ανθρώπων τόσο κακών ώστε να καυχώνται για την ασέβεια, την αδικία και τη βαρβαρότητά τους, πολύ περισσότερο θα ληφθούν υπόψη από τον Θεό· τον πιο φιλεύσπλαχνο, ο οποίος είναι πάντα πρόθυμος να δώσει τις καλύτερες ευλογίες του, όταν βλέπει τα πλάσματά του ικανά να τις δεχθούν. Τέτοια επιχειρήματα, που λαμβάνονται από την αισθαντική καλοσύνη, ή ακόμη και από τις ατέλειες των ανθρώπων, για να απεικονίσουν τις ανώτερες και άπειρες τελειότητες του Θεού, χρησιμοποιήθηκαν συχνά από τον Ιησού, και με μεγάλη επιτυχία, στην επίτευξη της επιδιωκόμενης πεποίθησης. Τέτοιες εκκλήσεις διαπερνούν απευθείας τις καρδιές των ανθρώπων, καταρρίπτουν κάθε αντίσταση και κάνουν μια διαρκή εντύπωση.' Και δεν θα εκδικηθεί ο Θεός τους εκλεκτούς του, κ.λπ. Στρέφοντας στην δεύτερη παραβολή, ο Benson παρουσιάζει τον Φαρισαίο και τον τελώνη ως ζωντανά παραδείγματα δύο αντίθετων πνευμάτων ενώπιον του Θεού. Στίχοι 9-10. Λουκάς 18:9-10. Και είπε αυτήν την παραβολή. Έχοντας στην προηγούμενη παραβολή προφυλάξει τους μαθητές του από την αδυναμία και την κούραση στην προσευχή, εδώ τους προφυλάσσει από το αντίθετο άκρο της αυτοπεποίθησης: σε ορισμένους. Για την καταδίκη ορισμένων προσώπων στην ακολουθία του· οι οποίοι εμπιστεύονταν στον εαυτό τους ότι ήταν δίκαιοι. Οι οποίοι είχαν υψηλή γνώμη για την δική τους ευσέβεια, και γι' αυτό τον λόγο περιφρονούσαν τους άλλους ως πολύ κατώτερους από αυτούς, τόσο στην αγιότητα όσο και στην εύνοια του Θεού. Παρατηρήστε, αναγνώστη, αυτά τα πρόσωπα δεν ήταν, κυριολεκτικά, υποκριτές: ο Φαρισαίος που αναφέρεται εδώ δεν ήταν προφανώς υποκριτής, όπως δεν ήταν και εξωτερικός μοιχός· αλλά, παρερμηνεύοντας την πραγματική του κατάσταση και τον χαρακτήρα του, πίστευε ειλικρινά ότι ήταν δίκαιος, και αναλόγως το είπε στον Θεό στην προσευχή που κανείς άλλος εκτός από τον Θεό δεν άκουσε. Δύο άνδρες ανέβηκαν στον ναό για να προσευχηθούν. Φαίνεται ότι δεν ήταν η ώρα της δημόσιας προσευχής, αλλά πήγαν εκεί για να προσφέρουν τις προσωπικές τους δεήσεις, όπως συνηθιζόταν από τους ευσεβείς ανθρώπους εκείνη την εποχή, όταν ο ναός δεν ήταν μόνο ο τόπος, αλλά και το μέσο λατρείας· ο Θεός είχε υποσχεθεί, σε απάντηση στο αίτημα του Σολομώντα, ότι όποια προσευχή προσφερόταν με σωστό τρόπο μέσα, ή προς αυτόν τον οίκο, θα γινόταν, επομένως, πιο εύκολα δεκτή. Ο Χριστός είναι ο ναός μας, και σε αυτόν πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας σε όλες μας τις προσεγγίσεις στον Θεό. Ο ένας Φαρισαίος. Σαν να έλεγε, Ένας από αυτήν την αίρεση τόσο τιμημένη μεταξύ τους· και ο άλλος τελώνης. Τους οποίους συνήθιζαν να κατατάσσουν στους πιο περιφρονημένους της ανθρωπότητας.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson κλείνει την έκθεση συγκεντρώνοντας τα διαρκή μαθήματα που προφυλάσσουν τόσο την ειλικρίνεια όσο και την ταπεινοφροσύνη στην προσευχή. Συνολικά, 'αυτή η παραβολή μας διδάσκει πολλά σημαντικά μαθήματα: όπως, ότι η πλειονότητα των ανθρώπων είναι μεγάλοι ξένοι προς τον εαυτό τους, και αγνοούν τον δικό τους χαρακτήρα· ότι συχνά ευχαριστούν τον Θεό με λόγια, ενώ οι καρδιές τους δεν είναι καθόλου διαποτισμένες με την πρέπουσα αίσθηση αυτών· ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι πολύ πρόθυμος να επικρίνει άλλους, χωρίς ποτέ να σχηματίσει σκέψη για τη μεταρρύθμιση του εαυτού του· και ότι, με μια ορισμένη έννοια, μπορεί να είμαστε καθαροί από ανοιχτές και σκανδαλώδεις αμαρτίες, ενώ είμαστε γεμάτοι εσωτερική πνευματική κακία, υπερηφάνεια, φθόνο, κακία και υποκρισία. Για να τελειώσουμε: προτείνοντας αυτήν την παραβολή αμέσως μετά από αυτήν της επίμονης χήρας, ο Κύριός μας μας δίδαξε, ότι αν και οι προσευχές μας πρέπει να είναι πολύ έντονες και συχνές, πρέπει πάντα να συνοδεύονται από τη βαθύτερη ταπεινοφροσύνη· διότι καμία διάθεση του νου δεν είναι πιο κατάλληλη για τόσο αδύναμα και εύθραυστα όντα όπως οι άνθρωποι να εμφανίζονται ενώπιον του μεγάλου Θεού, από μια απόλυτη αυτοταπείνωση.' Macknight.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στις παρούσες δοκιμασίες μου πειράζομαι να λιποψυχώ αντί να συνεχίζω στην προσευχή; 2. Πώς η στάση του τελώνη ενώπιον του Θεού αποκαλύπτει οποιαδήποτε εναπομένουσα αυτοπεποίθηση στην καρδιά μου; 3. Ποια μία πράξη ταπεινής εξάρτησης από το έλεος θα εξασκήσω σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως που μας χάρισες μέσω του δούλου σου Benson. Δίδαξέ μας να προσευχόμαστε χωρίς να λιποψυχούμε και να σε πλησιάζουμε με την συντετριμμένη και ταπεινή καρδιά του τελώνη. Απογύμνωσέ μας από κάθε υπερήφανη εμπιστοσύνη στη δική μας δικαιοσύνη, και φύτεψε μέσα μας αυτή τη βαθιά ταπεινοφροσύνη που εσύ υψώνεις. Δώσε να επιμείνουμε στην ικεσία για την εκκλησία σου και για την έλευση της βασιλείας σου, εμπιστευόμενοι ότι θα εκδικηθείς τους εκλεκτούς σου γρήγορα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα ζει και βασιλεύει, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →