Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 12 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην ελεύθερη χάρη, ανοίγουμε το Σχόλιο του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη για το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon μας καθοδηγεί στις τελευταίες δημόσιες ημέρες του Κυρίου μας, από τη Βηθανία στην Ιερουσαλήμ και την ερευνητική ομιλία ενώπιον Ελλήνων αναζητητών. Οι σημειώσεις του φωτίζουν την εκπληρωμένη προφητεία, το μυστήριο του σταυρού ως δόξα, και τη σοβαρή ευθύνη εκείνων που ακούν το Φως. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ζωογόνησε τους μαθητές να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τον λόγο με πίστη που εργάζεται μέσω της αγάπης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το δωδέκατο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Δώστε προσοχή στο δείπνο στη Βηθανία, την θριαμβευτική είσοδο, τη φωνή από τον ουρανό, και τις τελικές εκκλήσεις του Κυρίου προς τον λαό. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε σκηνή να ηρεμήσει στην καρδιά, ώστε η αρμονία της προφητείας και του γεγονότος να ενισχύσει την πίστη στον σταυρωμένο αλλά δοξασμένο Λυτρωτή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon στρέφεται στη συνέχεια στην άφιξη ορισμένων Ελλήνων και την προσέγγισή τους μέσω του Φιλίππου.
Στίχος 21. 21 . Προς τον Φίλιππο Το όνομα του Φιλίππου (Ελληνικό, (όπως και του Ανδρέα,) υποδηλώνει Ελληνική σύνδεση, και εξηγεί την έκκλησή τους σε αυτόν. Ο Ιησούς ήταν αναμφίβολα στην Αυλή των Γυναικών, στην οποία κανένας Εθνικός δεν μπορούσε να εισέλθει. Αυτοί οι Έλληνες, οι οποίοι πιθανότατα είχαν ακούσει για τα θαύματα που είχε κάνει ο Ιησούς, είχαν δει τη βασιλική του είσοδο στην Ιερουσαλήμ, και είχαν ακούσει, ίσως, κάποια αμυδρή αναφορά των θαυμαστών διδασκαλιών του, έχουν την επιθυμία να συστηθούν σε αυτόν. Το αν ο Ιησούς τους δέχτηκε ή όχι δεν αναφέρεται, και αμφισβητείται από ορισμένους επιφανείς μελετητές. Αλλά το να υποθέσουμε ότι ο Ιησούς αρνήθηκε το αίτημά τους είναι να στερήσουμε την αφήγηση από κάθε σημασία. Ο Ιωάννης παρέχει σαφώς το γεγονός για να εξηγήσει την ομιλία που ακολουθεί. Ο Ιωάννης παραλείπει, επειδή υποθέτει, τις μικρές λεπτομέρειες της εισαγωγής και της παρεμπίπτουσας συνομιλίας. Καθώς ο Κύριος ανεβαίνει σε μια σημαντική ομιλία, ο Ιωάννης αρχίζει να καταγράφει. Καθώς αυτοί οι Έλληνες είχαν δει τον θρίαμβό του, αλλά επρόκειτο σύντομα να δουν την ταπείνωσή του, ο Ιησούς αρπάζει τη στιγμή για να δείξει ότι τα ίδια του τα πάθη είναι μια δοξολογία. Πεθαίνει για να παράγει νέα ζωή, όπως όλοι οι ακόλουθοί του πρέπει να απαρνηθούν τη ζωή για να ζήσουν, 23-26. Ένας πόνος θλίψης για μια στιγμή κατακλύζει την ψυχή του, για να ακολουθήσει μια δοξολογία, μια φωνή από τον Πατέρα, που μαρτυρεί ακουστικά εκ μέρους του, 27-29. Ο Ιησούς, έτσι υποστηριζόμενος από τη θεία Φωνή, απεικονίζει την ανατροπή του άρχοντα του σκότους στον κόσμο, 30-33. Στους ερωτώντες ανθρώπους ο Ιησούς δίνει την τελευταία του νουθεσία να συνειδητοποιήσουν το Φως όσο λάμπει μπροστά τους, 34-36.Στη συνέχεια αναπτύσσει την απάντηση του Κυρίου σχετικά με την ώρα της δοξολογίας.
Στίχος 23. 23 . Αυτούς Δηλαδή, τους Έλληνες και τους μαθητές του σε ενωμένο ακροατήριο. Η απάντησή του ήταν σε απάντηση προκαταρκτικής συνομιλίας που δεν αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή. Η ώρα Η πολυαναμενόμενη ώρα της σταύρωσής του, που θεωρείται ιδανικά παρούσα. Βλέπε σημείωση στον Ιωάννη 2:4 . Δοξάστηκε Το σύνολο του πάθους που καταλήγει σε δόξα παρουσιάζεται εδώ από αυτόν σε αυτούς τους Έλληνες ως το ίδιο επιχρυσωμένο με δόξα και εξ ολοκλήρου μια δοξολογία. Έτσι ο σταυρός πρόκειται σύντομα να παρουσιαστεί στον κόσμο των Εθνικών, όχι ως ατίμωση, αλλά ως δόξα.Ο Whedon συνεχίζει να εξηγεί το ρητό του κόκκου σιταριού που πρέπει να πεθάνει.
Στίχος 24. 24 . Εκτός… σιτάρι… πεθάνει Στη φυσική δημιουργία ο θάνατος είναι το προοίμιο και η πηγή της ζωής. Στον φυτικό κόσμο ο σπόρος εκπνέει δίνοντας τη ζωή του, και περισσότερο από τη ζωή του, στο φύτρο. Έτσι ο Χριστός, ο σπόρος όλης της ανθρωπότητας, εκπνέει για να δώσει ζωή στην ανθρωπότητα. Ας μην, λοιπόν, αυτοί οι φιλοσοφικοί Έλληνες που ήρθαν να δουν τον Ιησού, περιφρονούν αυτόν τον επαίσχυντο θάνατο που πρόκειται σύντομα να δουν, ο οποίος πρόκειται να είναι η ζωή της φυλής. Ούτε ας περιφρονούν το θυσιαζόμενο Θύμα που ακόμη και στον θάνατο πρόκειται να κατακτήσει τον κόσμο.Περαιτέρω εκθέτει τη μαγνητική έλξη του υψωμένου Υιού του ανθρώπου.
Στίχος 32. 32 . Εάν εγώ υψωθώ Αυτό το 'υψωθώ' είναι όμορφα αμφίσημο. Είναι ταυτόχρονα η ταπείνωση και η εξύψωση. Είναι η ντροπή και η δόξα. Διότι, υψωμένος στον σταυρό, είναι το κεντρικό αντικείμενο, ο θεϊκός μαγνήτης, που έλκει με τη μυστική του δύναμη τα πνεύματα όλων των ανθρώπων προς αυτόν. Έλκει, δεν σέρνει. Εκθέτει ένα στοιχείο συγγένειας για όλους τους αδελφούς του της ανθρώπινης φυλής. Προς αυτόν όλοι βιώνουν μια μυστική βαρύτητα, η οποία, αν υπάκουαν, θα τους έκανε ένα με αυτόν. Ωστόσο, δεν είναι κομμάτια σιδήρου αλλά ζωντανοί παράγοντες. Η μαγνητική έλξη είναι θεϊκά φυσική, αλλά όχι φυσικά αναγκαστική. Οι ισχυρότερες έλξεις της μπορούν να απορριφθούν· οι πιο ήπιες έλξεις της μπορούν να υπακουστούν. Όλοι, κάθε ηλικίας και κάθε χώρας, έχουν αρκετά για να τους επιτρέψουν να έρθουν, και να τους καταστήσουν υπεύθυνους για τη μεγάλη απόρριψη. 'Θα τους ελκύσω προς εμένα· και αυτό σημαίνει τελικά, μακριά από τη γη σε ουράνιους τόπους· όμως μόνο μέσω του σταυρού, και, επομένως, πρώτα απ' όλα, σε Εμένα στον σταυρό. Αυτό είναι το νόημα του 'όπου είμαι', Ιωάννης 12:26 .' Stier.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon καταλήγει δείχνοντας πώς η επίμονη απόρριψη σκληραίνει την καρδιά ενάντια στην προσφερόμενη ευσπλαχνία.
Στίχος 40. 40 . Ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτών Είχαν κλειστεί μέσα, και όσο πιο δυνατά τους πίεζε, τόσο πιο σφιχτά έκλεινε η πόρτα. Είχαν κάνει την επιλογή τους· και όσο περισσότερο προσπαθούσε να τους πείσει, τόσο πιο σταθερά αντιστέκονταν σε αυτόν. Προσάρμοσαν τα μάτια τους στο σκοτάδι· και, σαν κουκουβάγιες, όσο πιο καθαρό ήταν το φως τόσο πιο πλήρης ήταν η τύφλωσή τους. Έτσι, αν και ο Θεός, σύμφωνα με τον προφήτη, ήταν η απρόθυμη αιτία της τύφλωσής τους, ωστόσο ήταν η κακή τους θέληση που έδωσε στην αιτία το αποτέλεσμά της. Και μεταστραφούν Το οποίο ήταν το επιθυμητό αποτέλεσμα εκ μέρους του Θεού. Αλλά η διεστραμμένη τους θέληση μετέτρεψε το έλεός του σε κρίση· τα μέσα του για μαλάκυνση σε αποτελέσματα σκλήρυνσης. Έτσι ο ίδιος ήλιος που λιώνει το κερί σκληραίνει τον πηλό. Αλλά ο πηλός είναι άψυχος και άμεμπτος· αυτοί οι ζωντανοί παράγοντες, σκληρυμένοι από τις θείες μαλακύνσεις, ήταν ελεύθεροι και υπεύθυνοι. Ο Ευαγγελιστής δεν έχει καμία ιδέα του σύγχρονου επιχειρήματος, ότι επειδή οι Ιουδαίοι δεν πίστεψαν τα θαύματα δεν ήταν πραγματικά. Αντιθέτως, η απιστία τους, όντας εκπλήρωση προφητείας, ήταν μια πραγματική απόδειξη της υπερφυσικής τους πραγματικότητας. Αυτή η απιστία προεβλέφθη από τον Θεό, και από αυτόν προβλέφθηκε και προφητεύτηκε. Γνωρίζοντας τι θα έκαναν ελεύθερα οι Ιουδαίοι, ο Θεός είχε αναλόγως προσαρμόσει τα σχέδιά του, σχέδια που εξαρτώνταν πράγματι από την πράξη τους, αλλά βέβαια επειδή αυτή η πράξη ήταν ελεύθερα βέβαιη και προεβλέφθη η Ιουδαϊκή απόρριψη, σύμφωνα με την προφητεία, είναι καλή απόδειξη της πραγματικότητας της Μεσσιανικής ιδιότητας του Ιησού.Στην τελική περίληψη επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος ο λόγος θα κρίνει όσους αρνούνται τον Υιό.
Στίχος 43. 43 . Αγάπησαν την δόξαν των ανθρώπων Και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον Ιωάννη 5:44 , ενώ αυτή η αγάπη γέμιζε τις καρδιές τους, δεν μπορούσαν να πιστέψουν. Αυτό δεν ήταν, κυριολεκτικά, μια λεγόμενη 'ηθική αδυναμία'. Ήταν απλώς μια ασυμβατότητα μεταξύ των δύο πραγμάτων. Ενώ διατηρούσαν αυτή την κοσμική αγάπη, την οποία μπορούσαν και έπρεπε να είχαν αποβάλει από τις καρδιές τους, η πίστη στον Χριστό ήταν αφ' εαυτής αδύνατη. Τα δύο αντίθετα δεν μπορούσαν να ενωθούν στον ίδιο νου. Έτσι ο Ευαγγελιστής μας, στο πνεύμα της νηφάλιας θλίψης, εξηγεί την τελική απιστία της φυλής και του έθνους του. Για αυτή την απιστία είχε δει την πτώση τους και την απόρριψη του Θεού. Είχε αποδεχθεί αυτά τα φρικτά γεγονότα με μελαγχολική ηρεμία, ωστόσο ενθαρρύνθηκε από το ένδοξο μέλλον που άνοιξε μπροστά του στην ομιλία του Κυρίου ενώπιον των Ελλήνων, περιγράφοντας την ανατροπή του άρχοντα του σκότους στον ειδωλολατρικό κόσμο, και το άνοιγμα μιας εποχής χριστιανικού θριάμβου. Τώρα προχωρά να δώσει μια ανακεφαλαίωση της μεγάλης αποστολής του Ιησού που απορρίφθηκε από τους Ιουδαίους. Τελική περίληψη της δημόσιας μαρτυρίας του Ιησού προς τους Ιουδαίους, Ιωάννης 12:44-50 . Αυτή η τελική περίληψη αποτελείται κυρίως από σημειώσεις που συλλέχθηκαν από τις διάφορες διδασκαλίες του Ιησού. Έχουμε, Ιωάννης 12:44-46 , τον Χριστό να ταυτίζεται με τον Θεό ως Μάρτυρας και Φως· Ιωάννης 12:47-50 , η απόρριψή του, όντας απόρριψη του Πατέρα, θα κριθεί όχι από αυτόν τώρα προσωπικά, αλλά από τον εκφρασμένο λόγο του που θα αναπαραχθεί την τελευταία ημέρα, όντας επικυρωμένος από τον ίδιο τον Πατέρα, με την εντολή του οποίου και με τη θεία εξουσία του οποίου ομιλείται.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στη ζωή μου αισθάνομαι το Πνεύμα να με έλκει στον σταυρωμένο αλλά δοξασμένο Χριστό; 2. Έχω επιτρέψει σε κάποια κοσμική αγάπη να εμποδίσει την πλήρη ομολογία πίστης; 3. Πώς θα περπατήσω στο φως όσο ακόμα λάμπει, μήπως περάσει η ημέρα της ευκαιρίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, που έστειλες τον Υιό σου να υψωθεί για τη ζωή του κόσμου, δώσε μας χάρη να δεχτούμε το φως όσο λάμπει. Ελευθέρωσέ μας από κάθε αγάπη ανθρώπινου επαίνου που θα μας κρατούσε μακριά από την ανοιχτή ομολογία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που άνοιξε την κατανόηση των πρώτων μαθητών να φωτίσει το νου μας για να δούμε τη δόξα του σταυρού. Ενδυνάμωσέ μας να πεθαίνουμε καθημερινά στον εαυτό μας για να ζούμε για σένα, και να μας έλκεις όλο και πιο κοντά στον αναστημένο Κύριο. Στο όνομά του προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →