Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σολομώντος
Σοφία 1-2 — αντλώντας από τον Θωμά Ακουίνα (Σούμμα Ι-ΙΙ ερώτηση 85 αποτελέσματα της αμαρτίας + ΙΙΙ ερώτηση 46 Πάθος + Χρυσή Αλυσίδα επί Ματθαίου 27)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια πρώτο και δεύτερο της Σοφίας παρουσιάζουν μια σαφή όραση δύο οδών που τίθενται ενώπιον της ανθρώπινης ψυχής: την οδό της δικαιοσύνης που οδηγεί στην αφθαρσία και τη συμβουλή των ασεβών που καταλήγει σε αυτοεπιβαλλόμενη καταστροφή. Ο ιερός συγγραφέας δείχνει πώς ο φθόνος της αγιότητας αναδύεται όταν το πλάσμα αποστρέφεται τη θεία τάξη, παράγοντας μίσος που τελικά στρέφεται προς τον αθώο πάσχοντα. Αυτή η δυναμική βρίσκει την πληρέστερη ιστορική έκφρασή της στην απόρριψη και τον θάνατο του Χριστού, του οποίου το Πάθος αποκαλύπτει τόσο την κακία που λανθάνει στη πεπτωκυία φύση όσο και την μυστηριώδη άδεια με την οποία ο Θεός αντλεί λυτρωτικό αγαθό από τέτοιο κακό. Ο άγιος Θωμάς παρατηρεί ότι η αμαρτία διαφθείρει το αγαθό της φύσης χωρίς να το καταστρέφει εντελώς, αφήνοντας τον νου και τη θέληση τραυματισμένους αλλά ακόμη ικανούς να αναγνωρίσουν το φως που έχουν εγκαταλείψει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τη Σοφία 1–2 στην έκδοση Ντουάι-Ρέιμς. Προσέξτε την αρχική προτροπή ότι η δικαιοσύνη και η σοφία βρίσκονται μόνο από εκείνους που ζητούν τον Θεό με ειλικρίνεια. Παρατηρήστε τον εσωτερικό μονόλογο των ασεβών καθώς υπολογίζουν τη συντομία της ζωής και αποφασίζουν να καταπιέσουν τον πτωχό δίκαιο που ισχυρίζεται ότι είναι υιός του Θεού. Παρατηρήστε πώς η συλλογιστική τους μεταβαίνει από τον ηδονισμό στην ενεργό βία και τελικά στη δοκιμασία της υπομονής του δικαίου. Σημειώστε την αφηγηματική πεποίθηση ότι οι ψυχές των δικαίων αναπαύονται εν ειρήνη ενώ η ελπίδα των ασεβών αποδεικνύεται κενή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ακινάτης πραγματεύεται τα αποτελέσματα της αμαρτίας στη Σύνοψη της Θεολογίας Ι-ΙΙ ερώτηση 85, εξηγώντας ότι η αμαρτία μειώνει την φυσική ροπή προς την αρετή και επιβάλλει χρέος τιμωρίας ενώ αφήνει ανέπαφη την ουσία της ανθρώπινης φύσης. Το άρθρο έκτο της ίδιας ερώτησης διευκρινίζει ότι αυτή η μείωση συμβαίνει μέσω της στέρησης της οφειλόμενης τάξης και όχι μέσω κάποιας θετικής διαφθοράς των δυνάμεων της ψυχής. Όταν το κείμενο της Σοφίας απεικονίζει τους ασεβείς να συνωμοτούν κατά του δικαίου ανθρώπου, απεικονίζει ακριβώς αυτή την αταξία: η θέληση, στραμμένη από τον έσχατο σκοπό της, βιώνει την παρουσία της αγιότητας ως κατηγορία και επομένως επιδιώκει να εξαλείψει τον μάρτυρα. Η ίδια λογική φτάνει στο τέρμα της στο Πάθος του Χριστού. Στο τρίτο μέρος ερώτηση 46 άρθρο 1 ο Θωμάς ρωτά εάν το Πάθος ήταν αναγκαίο για την ανθρώπινη λύτρωση και απαντά ότι δεν απαιτούνταν απολύτως από τη θεία δύναμη αλλά ήταν πολύ ταιριαστό δεδομένης της κατάστασης της πεσμένης ανθρωπότητας. Το άρθρο τέταρτο προσθέτει ότι το πάθος του Χριστού ήταν εκούσιο, αναληφθέν για να ικανοποιήσει το χρέος που προκλήθηκε από την αμαρτία και να φανερώσει τη σοβαρότητα του αδικήματος κατά του Θεού. Η Χρυσή Αλυσίδα στο Ματθαίος 27 καταγράφει την παρατήρηση των Πατέρων ότι η χλεύη που στρεφόταν κατά του σταυρωμένου Κυρίου επαναλαμβάνει ακριβώς τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν στη Σοφία: ο δίκαιος άνθρωπος δοκιμάζεται, η αξίωσή του για θεία υιοθεσία χλευάζεται, και ο θάνατός του απαιτείται ως απόδειξη. Έτσι το δευτεροκανονικό χωρίο παρέχει το προφητικό πρότυπο που η ευαγγελική αφήγηση εκπληρώνει, δείχνοντας πώς τα αποτελέσματα της αμαρτίας που απαριθμούνται από τον Ακινάτη φτάνουν στην συμπυκνωμένη έκφρασή τους στην απόρριψη της ενσαρκωμένης Σοφίας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η συλλογιστική των ασεβών στη Σοφία αποκαλύπτει έναν αέναο πειρασμό: να αντιμετωπίζεται η ορατή συντομία της ζωής ως δικαιολογία για αδικία και να θεωρούνται οι αξιώσεις του δικαίου ως αφόρητες απειλές. Η ανάλυση του Ακινάτη για τις επιδράσεις της αμαρτίας βοηθά τον αναγνώστη να αντιληφθεί ότι τέτοια εχθρότητα δεν είναι απλή άγνοια αλλά σκόπιμη στέρηση τάξης εντός της θελήσεως. Όταν το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται στο Πάθος, καθίσταται σαφές ότι ο Χριστός αποδέχθηκε ελεύθερα αυτή την εχθρότητα για να αποκαταστήσει την τάξη που διέκοψε η αμαρτία. Ο πιστός επομένως καλείται να εξετάσει αν οι παρούσες στάσεις απέναντι στις απαιτήσεις της δικαιοσύνης αντηχούν τους υπολογισμούς της Σοφίας 2 ή αν συμμορφώνονται με την υπομονετική υπομονή που εκδηλώθηκε από τον Υιό στον Γολγοθά.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη κατάσταση αισθάνομαι τον εσωτερικό συλλογισμό της Σοφίας Σολομώντος Βʹ να αναδύεται εντός μου και πώς η διδασκαλία του πρώτου δευτέρου ερωτήματος ογδόντα πέντε με βοηθά να το ονομάσω αμαρτία αντί ανάγκης; Πώς η μελέτη επί του τρίτου ερωτήματος τεσσαρακοστού έκτου άρθρου τετάρτου σχετικά με την εκουσιότητα του Πάθους του Χριστού μεταβάλλει την αντίδρασή μου προς το άδικο πάθημα που συναντώ ή προκαλώ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Αιώνια Σοφία, που επέτρεψες την κακία των αμαρτωλών να φθάσει στο ύψος της επί του Σταυρού, χάρισε μας τη χάρη να αναγνωρίσουμε την αταξία που παράγει ο φθόνος της αγιότητας στην καρδιά. Ας θεραπεύσει το Πάθος του Υιού σου, όπως το ερμηνεύει ο Θωμάς, τις πληγές που άφησαν οι αμαρτίες μας και ας επαναφέρει τις θελήσεις μας στη δικαιοσύνη που οδηγεί στη ζωή. Διά της μεσιτείας του Αγγελικού Διδασκάλου, λύτρωσέ μας από τη συμβουλή των ασεβών και στήριξέ μας σε εκείνη την ειρήνη που απολαμβάνουν ήδη οι ψυχές των δικαίων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →