← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 2 — με τον Γκιλ

Εφεσίους 2John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής όλης από τον Ιωάννη Γκιλ. Στο δεύτερο فصل προς Εφεσίους ο Γκιλ ξεδιπλώνει προσεκτικά τη διδασκαλία του αποστόλου για τη φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας και την υπερβαίνουσα δύναμη της θείας χάριτος. Οι παρατηρήσεις του κατά στίχο καθοδηγούν τους αναγνώστες μέσα από το σκοτάδι της αμαρτίας στο φως της σωτηρίας που εξασφαλίστηκε εν Χριστώ. Καθώς ακολουθούμε σήμερα την εξήγησή του προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχθούμε τόσο τη σοβαρή διάγνωση της προηγούμενης κατάστασής μας όσο και την ένδοξη αναγγελία του ελέους του Θεού. Ας σταθεροποιήσει η πιστή εξήγηση του Γκιλ το νου μας και ας διεγείρει την ευγνωμοσύνη μας για τον πλούτο της χάριτος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στο δεύτερο κεφάλαιο προς Εφεσίους και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν στο νου σας πριν στραφείτε στην εξήγηση του Γκιλ. Προσέξτε τη μετάβαση από τον θάνατο στις παραβάσεις και τις αμαρτίες στη ζωή μαζί με τον Χριστό. Παρατηρήστε την επανειλημμένη έμφαση στη χάρη στο έλεος και στον αποκλεισμό της ανθρώπινης καύχησης. Διαβάστε το κεφάλαιο για άλλη μία φορά αν επιτρέπει ο χρόνος ζητώντας από το Πνεύμα να ανοίξει την κατανόησή σας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ αρχίζει με την επεξεργασία του πρώτου στίχου. Στίχος 1. Και εσάς εζωοποίησε .... Ο σκοπός του αποστόλου σε αυτόν και σε μερικούς επόμενους στίχους είναι να δείξει την υπερβολική αμαρτωλότητα της αμαρτίας και να παρουσιάσει τη θλιβερή κατάσταση και θέση του ανθρώπου εκ φύσεως και να μεγαλύνει τον πλούτο της χάριτος του Θεού και να παραστήσει το υπερβολικό μέγεθος της δυνάμεώς του στη μεταστροφή: η φράση εζωοποίησε δεν βρίσκεται στο αρχικό κείμενο αλλά συμπληρώνεται από τον Εφεσίους 2:5 όπου θα συναντηθεί και θα εξηγηθεί: εδώ όσοι ζωοποιούνται με τον Χριστό και με τη δύναμη και χάρη του Θεού περιγράφονται στην φυσική και αμεταστρεπτή κατάστασή τους οι οποίοι ήσαν νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις· όχι μόνο νεκροί εν τω Αδάμ εν τω οποίω ημάρτησαν όντες η ομοσπονδιακή κεφαλή και αντιπρόσωπός τους· και με νομική έννοια η καταδίκη και η ποινή του θανάτου έχοντας περάσει επάνω τους· αλλά με ηθική έννοια δια της αρχικής αμαρτίας και των ιδίων πραγματικών παραβάσεών τους: ο οποίος θάνατος έγκειται σε χωρισμό από τον Θεό Πατέρα Υιό και Πνεύμα τέτοιοι είναι χωρίς Θεό και είναι αλλοτριωμένοι από τη ζωή του Θεού και είναι χωρίς Χριστό ο οποίος είναι ο συγγραφέας και δωρητής της ζωής και είναι σαρκικοί μη έχοντες το Πνεύμα το οποίο είναι το πνεύμα της ζωής· και σε παραμόρφωση της εικόνας του Θεού τέτοιοι είναι νεκροί ως προς τις αντιλήψεις τις θελήσεις και τα πάθη τους σε σχέση με πνευματικά πράγματα και ως προς την ικανότητά τους να κάνουν οτιδήποτε είναι πνευματικά καλό· και σε απώλεια της αρχικής δικαιοσύνης· και σε στέρηση της αίσθησης της αμαρτίας και της δυστυχίας· και σε δουλεία στην αμαρτία στον Σατανά και στον κόσμο: εξ ου φαίνεται ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι στον εαυτό του απαράδεκτος στον Θεό μολυσματικός και βλαβερός στους συνανθρώπους του και ανίκανος να βοηθήσει τον εαυτό του: έτσι ήταν συνήθεια στους Ιουδαίους να αποκαλούν έναν πονηρό και αμαθή άνθρωπο νεκρό άνθρωπο· λένε ι «δεν υπάρχει θάνατος όπως εκείνος εκείνων που παραβαίνουν τα λόγια του νόμου οι οποίοι καλούνται מתים "νεκροί άνθρωποι" και γι' αυτό η Γραφή λέει "στράφητε και ζήσατε". Ο Γκιλ συνεχίζει με τον στίχο 2 για την πορεία αυτού του κόσμου. Ο Θεός πριν τη μεταστροφή περπατούν στον ίδιο δρόμο που περπατούν και οι άλλοι· και ότι η μεταστροφή είναι μια στροφή έξω από αυτόν τον δρόμο· και ότι όταν τα πρόσωπα μεταστρέφονται η πορεία του περιπατήματός τους αλλάζει η οποία πριν ήταν σύμφωνα με την πορεία αυτού του κόσμου εννοώντας αυτόν τον κόσμο σε διάκριση από τον μέλλοντα κόσμο ή την παρούσα εποχή στην οποία ζούσε ο απόστολος και σχεδιάζει τους ανθρώπους αυτής· και η πορεία αυτής είναι το έθιμο ο τρόπος και η ζωή τους· προς την οποία οι εκλεκτοί του Θεού κατά την κατάσταση της αμεταστροφίας τους συμμορφώνονται τόσο σε σχέση με τη συναναστροφή όσο και με τη θρησκευτική λατρεία: μεγάλη είναι η δύναμη που έχουν τα επικρατούντα έθιμα επάνω στους ανθρώπους· είναι ένας κλάδος της απολύτρωσης από τον Χριστό να ελευθερώσει τους ανθρώπους από αυτόν τον παρόντα πονηρό κόσμο και να τους απελευθερώσει από μια μάταιη συναναστροφή σε αυτόν· και μόνο η χάρη του Θεού διδάσκει αποτελεσματικά να αρνηθούν τις επιθυμίες αυτού· και μόνο οφείλεται στην επικρατούσα μεσιτεία και δύναμη του Χριστού ότι ακόμη και μεταστραμμένα πρόσωπα φυλάσσονται από το κακό αυτού: σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος: το οποίο δεν πρέπει να νοηθεί ως κάποια υποτιθέμενη εξουσία που έχει ο διάβολος επάνω στον αέρα με θεία άδεια να υψώνει ανέμους αλλά ως μια ομάδα ή σώμα δαιμόνων οι οποίοι έχουν την κατοικία τους στον αέρα· διότι δεν ήταν μόνο η αντίληψη των Ιουδαίων μ ότι υπάρχουν βλαβερά και κατηγορούντα πνεύματα τα οποία πετούν γύρω באויר "στον αέρα" και ότι δεν υπάρχει χώρος μεταξύ της γης και του στερεώματος ελεύθερος και ότι όλος είναι γεμάτος από πλήθος αυτών· αλλά ήταν επίσης η γνώμη των Χαλδαίων ν και του Πυθαγόρα ο και του Πλάτωνα π ότι ο αέρας είναι γεμάτος από δαίμονες: τώρα υπάρχει ένας άρχοντας ο οποίος είναι επικεφαλής αυτών ο οποίος καλείται Βεελζεβούλ ο άρχοντας των δαιμόνων ή ο κύριος της μύγας διότι οι διάβολοι υπό αυτόν είναι σαν τόσες μύγες στον αέρα Ματθαίος 12:24 και από τους Ιουδαίους καλούνται ρ "ο άρχοντας των πνευμάτων"· και εδώ ονομάζεται το Πνεύμα το οποίο τώρα ενεργεί στα τέκνα της απειθείας· με το οποίο πνεύμα εννοείται όχι οι μικρότεροι διάβολοι που είναι υπό τον άρχοντα ούτε το πνεύμα του κόσμου που έρχεται από αυτόν και δεν είναι από τον Θεό· αλλά ο ίδιος ο Σατανάς ο οποίος είναι πνεύμα και πονηρό και ακάθαρτο· και ο οποίος ενεργεί δυνατά στους απίστους διότι αυτοί εννοούνται από τέκνα απειθείας ή απιστίας· ακριβώς όπως בני מהימנותא "τέκνα πίστεως" ρ στην ιουδαϊκή διάλεκτο σχεδιάζει τους πιστούς· και επάνω σε αυτούς ο Σατανάς έχει μεγάλη επιρροή ιδιαίτερα το αποδοκιμασμένο μέρος αυτών· των οποίων τυφλώνει τους νόες και των οποίων γεμίζει τις καρδιές και βάζει μέσα τους να κάνουν τα χειρότερα εγκλήματα· και πράγματι έχει μεγάλη δύναμη επάνω στους ίδιους τους εκλεκτούς ενώ είναι στην απιστία και τους οδηγεί αιχμαλώτους κατά το θέλημά του· και αυτοί μπορεί να λεχθεί ότι στην αμεταστροφία τους περπατούν κατόπιν αυτού όταν τον μιμούνται και κάνουν τις επιθυμίες του και συμμορφώνονται με ό,τι αυτός υπαγορεύει σε αυτούς ή τους πειράζει. Ο Γκιλ στρέφεται τότε στον στίχο 4 και στον πλούτο του ελέους. Στίχος 4. Αλλά ο Θεός ο οποίος είναι πλούσιος σε έλεος .... Το έλεος είναι τελειότητα της θείας φύσεως και είναι ουσιώδες στον Θεό· και μπορεί να θεωρηθεί σε σχέση με τα αντικείμενα αυτού είτε ως γενικό που εκτείνεται σε όλους τους ανθρώπους με προνοιακό τρόπο· είτε ως ειδικό που φθάνει μόνο σε μερικούς με τρόπο χάριτος· διότι αν και το έλεος είναι η φύση του όμως η επίδειξη και η άσκησή του προς οποιοδήποτε αντικείμενο είναι η πράξη του θελήματός του· και το ειδικό έλεος με όλες τις ευλογίες και τα οφέλη αυτού εκτίθεται μόνο εν Χριστώ Ιησού: και ο Θεός λέγεται ότι είναι "πλούσιος" σε αυτό διότι είναι ελεύθερος και γενναιόδωρος στη διανομή αυτού και των αποτελεσμάτων αυτού· και αυτό σε μεγάλο αριθμό προσώπων σε μεγάλη αφθονία και ποικιλία με διάφορους τρόπους και σε ποικίλες περιπτώσεις· όπως στη διαθήκη της χάριτος στην αποστολή του Χριστού στην απολύτρωση δι' αυτού στην αναγέννηση στη συγχώρηση της αμαρτίας και στην αιώνια σωτηρία· και όμως είναι ανεξάντλητο και αιώνιο· και αυτό παρουσιάζει την εξοχότητα και τη δόξα αυτού: για τη μεγάλη αγάπη με την οποία μας αγάπησε· η αγάπη του Θεού προς τον εκλεκτό λαό του είναι πολύ μεγάλη αν θεωρηθεί ποιος είναι αυτός που τους αγάπησε ο Θεός και όχι άνθρωπος· ο οποίος είναι άπειρο αμετάβλητο και κυρίαρχο Ον· και η αγάπη του είναι όπως ο ίδιος διότι ο Θεός είναι αγάπη· έχει ύψη και βάθη και μήκη και πλάτη αμέτρητα· δεν δέχεται καμία μεταβολή ούτε αλλοίωση· και είναι εντελώς ελεύθερη προερχόμενη από τον εαυτό του και όχι από οποιουσδήποτε λόγους και όρους στους ανθρώπους: και αν τα ίδια τα πρόσωπα θεωρηθούν τα οποία είναι τα αντικείμενα αυτής άνθρωποι αμαρτωλοί άνθρωποι ανάξιοι της θείας προσοχής και φροντίδας· και ότι αυτοί αγαπιούνται προσωπικά ιδιαίτερα και διακριτά και όχι άλλοι· γυμνά και όχι τα δικά τους ή για οτιδήποτε σε αυτούς ή γίνεται από αυτούς και αυτό παρά τις πολλαπλές αμαρτίες και παραβάσεις τους: προς τα οποία μπορεί να προστεθεί ότι αυτή η αγάπη παριστάνεται ως παρελθούσα πράξη· και πράγματι είναι από αιωνιότητα και είναι προγενέστερη του να ζωοποιηθούν και ήταν όταν ήσαν νεκροί εν παραπτώμασι και αμαρτίαις· και είναι η πηγή και η αρχή της ευλογίας που αναφέρεται αμέσως μετά: έτσι η θεία αγάπη συχνά καλείται στα Καμπαλιστικά συγγράμματα των Ιουδαίων τ "μεγάλη αγάπη". Ο Γκιλ εξηγεί στη συνέχεια τον στίχο 5 και την πηγή της σωτηρίας. Στίχος 5. Ακόμη και όταν ήμεθα νεκροί εν αμαρτίαις .... :- . Μας εζωοποίησε μαζί με τον Χριστό: το οποίο μπορεί να νοηθεί είτε ως αναγέννηση όταν μια ψυχή που είναι νεκρή με ηθική ή πνευματική έννοια ζωοποιείται και γίνεται ζωντανή· μια αρχή ζωής εμφυτεύεται και πράξεις ζωής τίθενται σε ενέργεια· τέτοιοι έχουν τις πνευματικές αισθήσεις τους και αυτές σε άσκηση· μπορούν να αισθανθούν το φορτίο και το βάρος της αμαρτίας· να δουν την απολωλυία κατάστασή τους και θέση τους την αηδία της αμαρτίας και την ομορφιά ενός Σωτήρα την ανεπάρκεια της ιδίας δικαιοσύνης τους και την πληρότητα και καταλληλότητα του Χριστού· να αναπνέουν μετά θείων και πνευματικών πραγμάτων· να ομιλούν στην προσευχή προς τον Θεό και τη γλώσσα της Χαναάν προς τους συναδέλφους χριστιανούς· να κινούνται προς τον Χριστό να ασκούν χάρη επάνω του να ενεργούν για αυτόν και να περπατούν εν αυτώ: και αυτή τη ζωή δεν την έχουν από τον εαυτό τους διότι προηγουμένως είναι νεκροί και σε αυτό το ζωοποιητικό έργο είναι εντελώς παθητικοί· ούτε μπορούν τα αναγεννημένα πρόσωπα να ζωοποιήσουν τον εαυτό τους όταν είναι σε νεκρά και άψυχα πλαίσια και πολύ λιγότερο οι αμεταστρεπτοί αμαρτωλοί· αλλά αυτό είναι η πράξη του Θεού η πράξη του Θεού του Πατέρα· αν και όχι αποκλειστική του Υιού ο οποίος ζωοποιεί όποιον θέλει· ούτε του Πνεύματος ο οποίος είναι το Πνεύμα της ζωής από τον Χριστό· και είναι ένα παράδειγμα του υπερβολικού μεγέθους τόσο της δυνάμεώς του όσο και της αγάπης του· και αυτό μπορεί να λεχθεί ότι έγινε με τον Χριστό διότι αυτός είναι η προμηθεύουσα και αξιομίσθια αιτία αυτού δια του θανάτου και της αναστάσεώς του εκ νεκρών· και είναι ο συγγραφέας και η αποτελεσματική αιτία αυτού· και αυτός είναι η ύλη αυτού δεν είναι τόσο πολύ τα ζωοποιημένα πρόσωπα που ζουν όσο ο Χριστός που ζει εν αυτοίς και είναι η ίδια ζωή που ζει ο ίδιος· και διότι αυτός ζει αυτοί θα ζήσουν επίσης· είναι εν αυτώ ως εν τη πηγῇ και εν αυτοίς ως εν τω ρεύματι: ή αλλιώς αυτό μπορεί να νοηθεί ως δικαίωση· οι άνθρωποι είναι νεκροί με νομική έννοια και εξ αιτίας αμαρτίας είναι υπό την ποινή του θανάτου· αν και φυσικά νομίζουν τον εαυτό τους ζωντανό και σε καλή κατάσταση· αλλά όταν έρχεται το Πνεύμα του Θεού αυτό θανατώνει όλες τις ελπίδες τους για ζωή δια μιας διαθήκης έργων· όχι απλώς αφήνοντας τους τρόμους του νόμου στη συνείδηση αλλά δείχνοντας την πνευματικότητα αυτού και την υπερβολική αμαρτωλότητα της αμαρτίας· και πόσο ανίκανοι είναι να ικανοποιήσουν τον νόμο για τις παραβάσεις αυτού· και τότε εργάζεται πίστη εν αυτοίς δια της οποίας αναζωογονούνται και ζουν· βλέπουν συγχώρηση και δικαιοσύνη εν Χριστώ και προσεύχονται για το ένα και επικαλούνται το άλλο· και επίσης πιάνουν και ζουν επάνω στη δικαιοσύνη του Χριστού όταν το Πνεύμα σφραγίζει τη συγχώρηση των αμαρτιών τους σε αυτούς και περνά την ποινή της δικαιώσεως επάνω τους και έτσι λογαριάζουν τον εαυτό τους ζωντανό στον Θεό· και αυτό είναι η δικαίωση της ζωής για την οποία ομιλεί η Γραφή· και αυτό είναι συνέπεια του να ζωοποιηθούν με τον Χριστό κατά τον χρόνο της αναστάσεώς του· διότι όταν αυτός αναστήθηκε εκ νεκρών αυτοί αναστήθηκαν με αυτόν· όταν αυτός δικαιώθηκε αυτοί δικαιώθηκαν εν αυτώ· και με αυτή την έννοια όταν αυτός ζωοποιήθηκε αυτοί ζωοποιήθηκαν με αυτόν: δια της χάριτος είσθε σεσωσμένοι: το χειρόγραφο του Κλαρομοντανού και η Λατινική μετάφραση της Βουλγάτας διαβάζουν "δια της χάριτος αυτού"· και οι Αραβικές και Αιθιοπικές μεταφράσεις "δια της χάριτος αυτού"· είτε δια της χάριτος εκείνου που ζωοποιεί είτε δια της χάριτος του Χριστού με τον οποίο ζωοποιήθηκαν· η Συριακή μετάφραση το αποδίδει "δια της χάριτος αυτού μας εξαγόρασε"· το οποίο φαίνεται να αναφέρεται στη λυτρωτική χάρη του Χριστού· και έτσι η Αιθιοπική μετάφραση "και μας ελευθέρωσε δια της χάριτος αυτού"· και υπάρχει αλλαγή του προσώπου σε "ημάς" το οποίο φαίνεται πιο σύμφωνο με ό,τι προηγείται και ακολουθεί μετά· :- .
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ στοχάζεται τον σκοπό που δηλώνεται στον στίχο 7. Στίχος 7. Ώστε εις τους αιώνας τους επερχομένους .... Αυτός είναι ο σκοπός της άδειας του Θεού για την αμαρτία στην οποία οι άνθρωποι είναι ηθικά νεκροί· και της υπομονής του να προχωρούν στην αμαρτία σε κατάσταση αμεταστροφίας· και της ζωοποίησής τους με τον Χριστό και της ανάστασής τους και της πρόκλησης να καθήσουν μαζί με αυτόν: δηλαδή ώστε να δείξει τον υπερβάλλοντα πλούτο της χάριτός του: πλούτη προστιθέμενα στη χάρη δηλώνουν την αξία αυτής καθώς και την αφθονία και την περίσσειά της· και επίσης την ελευθερία και τη γενναιοδωρία του Θεού στο να τη δίνει· και επίσης τη πλουτιστική φύση αυτής: και αυτά τα πλούτη είναι υπερβάλλοντα· υπερβαίνουν τα πλούτη αυτού του κόσμου στο αμέτρητο αυτών όντας ανεξιχνίαστα· και στο ανεξάντλητο αυτών διότι αν και τέτοιοι μεγάλοι θησαυροί έχουν δαπανηθεί σε τόσους αριθμούς προσώπων όμως υπάρχει ακόμη η ίδια ποσότητα· και στη διάρκειά τους διαρκούν για πάντα· και στο κέρδος και την ικανοποίηση που αποδίδουν όταν άλλα πλούτη μαραίνονται δεν είναι κερδοφόρα ούτε ικανοποιητικά· και υπερβαίνουν τη σύλληψη τη γνώση και την κατανόηση των ανθρώπων· και εννοούν την ύψιστη έκταση της χάριτος του Θεού: και τα οποία εμφανώς και αξιοσημείωτα επιδεικνύονται στην καλοσύνη του προς ημάς δια του Χριστού Ιησού· στο να προνοήσει αυτόν ως Σωτήρα για τον λαό του· στην αποστολή αυτού σε αυτόν τον κόσμο· στο να μην φεισθεί αλλά να τον παραδώσει ως θυσία στη δικαιοσύνη για τις αμαρτίες τους· και να τους ευλογήσει με όλες τις πνευματικές ευλογίες εν αυτώ: όλα αυτά ο Θεός σχεδίασε να δείξει στους επερχόμενους αιώνες· εννοώντας είτε τους αιώνες που ακολουθούν μέχρι το τέλος του χρόνου σε διάκριση από τους αιώνες που παρήλθαν: εξ ου φαίνεται ότι ο κόσμος δεν αναμενόταν να τελειώσει αμέσως· και ότι τα συγγράμματα της Καινής Διαθήκης έπρεπε να συνεχιστούν και το Ευαγγέλιο να κηρυχθεί μέχρι το τέλος του χρόνου στα οποία ο πλούτος της θείας χάριτος προβάλλεται προς θέα· και ότι αυτοί οι επερχόμενοι αιώνες είναι εποχές και ημέρες χάριτος· διότι μια ημέρα χάριτος δεν θα τελειώσει ποτέ όσο το Ευαγγέλιο της χάριτος κηρύσσεται· και ότι τα παραδείγματα χάριτος δια του Χριστού και στους χρόνους των αποστόλων είναι ενθαρρυντικά για τους ανθρώπους στους επόμενους αιώνες· και ότι η ίδια χάρη που επιδείχθηκε τότε δείχνεται σε αυτούς: ή αλλιώς εννοείται ο μέλλων κόσμος ο οποίος θα λάβει χώρα στο τέλος αυτού· και μπορεί να μας οδηγήσει να παρατηρήσουμε ότι θα υπάρχουν αιώνες στον άλλο κόσμο· και ότι ο Θεός όχι μόνο προετοίμασε πολύ χάρη και δόξα για τον λαό του αλλά διόρισε αρκετούς αιώνες για αυτούς να το απολαύσουν· και ότι τα πλούτη τους βρίσκονται σε άλλον κόσμο και είναι κατά κάποιο τρόπο κρυμμένα· και ότι αυτά είναι το προϊόν της χάριτος του Θεού· και ότι ο υπερβάλλων πλούτος αυτής θα φανερωθεί τότε όταν θα φανεί επίσης ότι η δόση χάριτος του Θεού στους ανθρώπους δεν είναι μόνο με σκοπό τη δική του δόξα αλλά είναι πράξη καλοσύνης προς αυτούς· και ότι η αιώνια ευτυχία θα δοθεί ειλικρινά και ελεύθερα σε αυτούς και αυτό δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου τους: η Συριακή μετάφραση το αποδίδει "ώστε εις τους αιώνες τους επερχομένους να δείξει" κ.λπ. Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα στον στίχο 9 αποκλείοντας τα έργα. Στίχος 9. Όχι εκ έργων .... Οποιουδήποτε είδους ηθικών ή τελετουργικών πριν ή μετά τη μεταστροφή γίνονται χωρίς πίστη ή εν αυτή ούτε αυτών με οποιαδήποτε έννοια· τα έργα δεν είναι ούτε οι κινητήριες αιτίες ούτε οι προμηθεύουσες αιτίες ούτε οι βοηθητικές αιτίες ούτε "causa sine qua non" ή όροι της σωτηρίας· τα καλύτερα έργα που γίνονται από ανθρώπους δεν γίνονται από τον εαυτό τους αλλά δια της χάριτος του Θεού και επομένως δεν μπορούν ποτέ να αξίζουν από το χέρι του: και η σωτηρία τίθεται σε τέτοια βάση μήπως κάποιος άνθρωπος καυχηθεί· για τα έργα του ενώπιον του Θεού και προς τους ανθρώπους· γι' αυτό αρνήθηκε στα έργα οποιαδήποτε θέση στη δικαίωση και στη σωτηρία για να αποκλείσει κάθε καύχηση στον άνθρωπο· και την έχει στερεώσει σε τρόπο χάριτος και έχει εκλέξει και καλέσει πτωχά αμαρτωλά ανάξια πλάσματα να την απολαύσουν ώστε όποιος καυχάται να καυχάται εν τω Κυρίω. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού βλέπετε πιο καθαρά την προηγούμενη κατάστασή σας να αντικατοπτρίζεται στις εναρκτήριες παρατηρήσεις του Γκιλ στον στίχο 1; 2. Πώς η περιγραφή του πλούσιου ελέους του Θεού στον στίχο 4 σας κινεί σε νέα ευγνωμοσύνη; 3. Με ποιους τρόπους ο αποκλεισμός των έργων στον στίχο 9 σας φυλάσσει από λεπτή καύχηση σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τοῦ ἐλέους Σου, τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἡμᾶς ὅτε ἤμεθα νεκροὶ ἐν ταῖς παραβάσεσι καὶ ταῖς ἁμαρτίαις, ἀναστήσας ἡμᾶς ὁμοῦ μετὰ τοῦ Χριστοῦ διὰ χάριτος μόνης. Εὐχαριστοῦμέν Σοι διὰ τὸ δωρεὰν δῶρον τῆς σωτηρίας διὰ πίστεως, οὐκ ἐξ ἔργων ἡμῶν, ἵνα μηδέποτε καυχηθῶμεν ἀλλὰ ἀναπαυθῶμεν πλήρως ἐν τῷ Ἰησοῦ. Κράτησον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν προσηλωμένους εἰς Αὐτὸν καὶ τὰς καρδίας ἡμῶν ταπεινὰς ἐνώπιον τῆς κυριάρχου ἀγάπης Σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →