Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρον. 18-20 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για το Α' Χρονικών 18–20 μας καλεί να παρακολουθήσουμε πώς οι νίκες του Δαβίδ πήγαζαν από την προηγούμενη κοινωνία του με τον Θεό. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι δείχνει το σταθερό χέρι της θείας διαφύλαξης μέσα από κατακτήσεις, διπλωματία και εναπομείναντες γίγαντες. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η ευημερία ακολουθεί την ευσέβεια όταν η καρδιά παραμένει προσηλωμένη στον Κύριο. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χένρι, εισερχόμαστε στο ίδιο πρότυπο αναζήτησης του Θεού πρώτα και παρακολουθούμε κάθε άλλη ανάγκη να βρίσκει τη σωστή της θέση. Το σημερινό μάθημα αφήνει τις μετρημένες παρατηρήσεις του να καθοδηγήσουν τη δική μας πορεία πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε στο Α' Χρονικών 18–20 και παρακολουθήστε τις εκστρατείες του Δαβίδ εναντίον γειτονικών εθνών, την ευγενική αλλά δαπανηρή πρεσβεία του προς τους Αμμωνίτες και την τελική ήττα των γιγάντων της Γεθ. Παρατηρήστε πώς κάθε νίκη πλαισιώνεται από την επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος διαφύλαξε τον Δαβίδ όπου κι αν πήγαινε. Αφήστε τον σταθερό ρυθμό αυτών των κεφαλαίων να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις του Χένρι σχετικά με την πρόνοια, το θάρρος και τους κινδύνους της εναπομένουσας αμαρτίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά συνδέοντας άμεσα τις στρατιωτικές επιτυχίες του Δαβίδ με την προσευχή που καταγράφεται στο προηγούμενο κεφάλαιο.
Μετά από αυτό, λέγεται (εδ. 1), ο Δαβίδ έκανε εκείνα τα μεγάλα κατορθώματα. Μετά τη γλυκιά κοινωνία που είχε με τον Θεό μέσω του λόγου και της προσευχής, όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο, προχώρησε στο έργο του με εξαιρετική δύναμη και θάρρος, κατακτώντας και για να κατακτήσει. Έτσι ο Ιακώβ, μετά το όραμά του, σήκωσε τα πόδια του, Γεν. 29:1.Ο Χένρι στη συνέχεια αντλεί αρκετά σαφή μαθήματα από τη σειρά των νικών επί των Σύρων και των συμμάχων τους.
Έχουμε δει αυτές τις νίκες προηγουμένως, και τώρα θα παρατηρήσουμε μόνο, 1. Εκείνοι που υπήρξαν για πολύ καιρό εχθροί του Ισραήλ του Θεού θα ταπεινωθούν τελικά. Οι Φιλισταίοι, για αρκετές γενιές, ήταν ενοχλητικοί για τον Ισραήλ, αλλά τώρα ο Δαβίδ τους υπέταξε, εδ. 1. Έτσι κάθε αντίθετη αρχή, εξουσία και δύναμη θα τεθεί στο τέλος του χρόνου υπό τον Υιό του Δαβίδ, και οι πιο αμετάπειστοι εχθροί θα πέσουν ενώπιόν του. 2. Τέτοια είναι η αβεβαιότητα αυτού του κόσμου ώστε συχνά οι άνθρωποι χάνουν τον πλούτο και τη δύναμή τους όταν νομίζουν ότι θα τους εδραιώσουν. Ο Αδραάζαρ χτυπήθηκε καθώς πήγαινε να εδραιώσει την κυριαρχία του, εδ. 3. 3. Το άλογο είναι μάταιο για ασφάλεια, όπως είπε ο Δαβίδ (Ψαλμ. 33:17), και φαίνεται ότι πίστευε αυτό που είπε, γιατί αχρήστευσε τα άλογα των αρμάτων, εδ. 4. Αποφασισμένος να μην εμπιστευθεί σε αυτά (Ψαλμ. 20:7), δεν ήθελε να τα χρησιμοποιήσει. 4. Οι εχθροί της εκκλησίας του Θεού συχνά οδηγούνται να καταστρέψουν οι ίδιοι βοηθώντας ο ένας τον άλλον, εδ. 5. Οι Σύροι της Δαμασκού χτυπήθηκαν όταν ήρθαν να βοηθήσουν τον Αδραάζαρ. Όταν χέρι ενώνεται με χέρι, όχι μόνο δεν θα μείνουν ατιμώρητοι, αλλά έτσι θα συναχθούν ως τα δεμάτια στο αλώνι, Μιχ. 4:11,12. 5. Ο πλούτος του αμαρτωλού μερικές φορές αποδεικνύεται ότι έχει αποταμιευθεί για τον δίκαιο. Οι Σύροι έφεραν δώρα, εδ. 6. Οι χρυσές ασπίδες τους και ο χαλκός τους μεταφέρθηκαν στην Ιερουσαλήμ, εδ. 7,8. Όπως η σκηνή χτίστηκε από τα λάφυρα των Αιγυπτίων, έτσι και ο ναός από τα λάφυρα άλλων εθνών, μια ευτυχής πρόγευση του ενδιαφέροντος που θα είχαν τα έθνη στην ευαγγελική εκκλησία.Ο Χένρι αργότερα εξετάζει την σκλήρυνση των Αμμωνιτών και την θαρραλέα αντίδραση του Ιωάβ και των ανδρών του.
Μπορούμε να δούμε εδώ, 1. Πώς οι καρδιές των αμαρτωλών που είναι σημαδεμένοι για καταστροφή σκληρύνονται προς την καταστροφή τους. Τα παιδιά του Αμμών είδαν ότι είχαν κάνει τον εαυτό τους απεχθή στον Δαβίδ (εδ. 6), και τότε θα ήταν σοφία τους να ζητήσουν όρους ειρήνης, να ταπεινωθούν και να προσφέρουν οποιαδήποτε ικανοποίηση για την αδικία που του είχαν κάνει, τόσο περισσότερο επειδή είχαν κάνει τον εαυτό τους όχι μόνο απεχθή στον Δαβίδ αλλά και υπόλογο στη δικαιοσύνη του Θεού, ο οποίος είναι Βασιλιάς των εθνών. Αλλά, αντί γι' αυτό, προετοιμάστηκαν για πόλεμο, και έτσι έφεραν πάνω τους, μέσω του χεριού του Δαβίδ, εκείνες τις ερημώσεις που ποτέ δεν τους είχε σκοπό. 2. Πώς το θάρρος των γενναίων ανδρών αυξάνεται και ενισχύεται από τις δυσκολίες. Όταν ο Ιωάβ είδε ότι η μάχη είχε στηθεί εναντίον του μπροστά και πίσω (εδ. 10), αντί να σκεφτεί υποχώρηση, διπλασίασε την αποφασιστικότητά του· και, αν και δεν μπορούσε να διπλασιάσει, διαίρεσε τον στρατό του, και όχι μόνο μίλησε αλλά έδρασε σαν γενναίος άνδρας, που είχε μεγάλη ψυχραιμία όταν είδε τον εαυτό του περικυκλωμένο. Δεσμεύτηκε με τον αδελφό του για αμοιβαία βοήθεια (εδ. 12), παρότρυνε τον εαυτό του και τους υπόλοιπους αξιωματικούς να ενεργήσουν δυναμικά στις αντίστοιχες θέσεις τους, με το βλέμμα στη δόξα του Θεού και το καλό της χώρας τους, όχι σε κάποια τιμή και όφελος δικό τους, και μετά άφησε το αποτέλεσμα στον Θεό: Ας κάνει ο Κύριος αυτό που είναι σωστό στα μάτια του. 3. Πόσο μάταιη είναι η μεγαλύτερη τέχνη και δύναμη απέναντι στη δικαιοσύνη και την ισότητα. Οι Αμμωνίτες έκαναν το μέγιστο για να αξιοποιήσουν καλύτερα τη θέση τους: έφεραν όσο καλύτερη δύναμη στο πεδίο και τη διέταξαν με όσο περισσότερη πολιτική ήταν δυνατόν· όμως, έχοντας κακή υπόθεση και ενεργώντας υπερασπιζόμενοι το άδικο, δεν απέδωσε· ηττήθηκαν. Το δίκαιο θα επικρατήσει και θα θριαμβεύσει τελικά. 4. Πόσο λίγο σκοπό έχει για εκείνους που δεν έχουν τον Θεό με το μέρος τους να συγκεντρωθούν ξανά και να ενισχυθούν. Οι Σύροι, αν και δεν είχαν καμία σχέση με τα πλεονεκτήματα της υπόθεσης, αλλά υπηρετούσαν μόνο ως μισθοφόροι των Αμμωνιτών, όταν ηττήθηκαν, θεώρησαν ότι έπρεπε να ανακτήσουν την τιμή τους, και γι' αυτό κάλεσαν τη βοήθεια των Σύρων από την άλλη πλευρά του Ευφράτη· αλλά χωρίς αποτέλεσμα, γιατί ακόμη έφευγαν μπροστά από τον Ισραήλ (εδ. 18)· έχασαν 7000 άνδρες, που λέγεται ότι ήταν οι άνδρες 700 αρμάτων, Β' Βασ. 10:18. 5. Εκείνοι που αναμίχθηκαν σε έριδα που δεν τους ανήκει, και βρήκαν ότι αναμίχθηκαν προς βλάβη τους, κάνουν καλά να μάθουν σύνεση τελικά και να μην αναμιχθούν περαιτέρω. Οι Σύροι, βλέποντας ότι ο Ισραήλ ήταν η νικηφόρα πλευρά, όχι μόνο διέκοψαν τη συμμαχία τους με τους Αμμωνίτες και δεν τους βοήθησαν πλέον (εδ. 19), αλλά έκαναν ειρήνη με τον Δαβίδ και έγιναν υπηρέτες του. Ας γίνουν έτσι σοφοί για τον εαυτό τους εκείνοι που μάταια αντιστάθηκαν στον Θεό, και ας συμφωνήσουν μαζί του γρήγορα, ενώ είναι στον δρόμο. Ας γίνουν υπηρέτες του· γιατί δεν μπορούν παρά να δουν ότι καταστρέφονται αν είναι εχθροί του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα για το κεφάλαιο 18 υπογραμμίζοντας τέσσερις διαρκείς αρχές για εκείνους που περπατούν με τον Θεό.
Εδώ ας μάθουμε, 1. Ότι είναι προς το συμφέρον μας να κάνουμε φίλους εκείνους που έχουν την παρουσία του Θεού μαζί τους. Ο βασιλιάς της Χαμάθ, ακούγοντας για τη μεγάλη επιτυχία του Δαβίδ, έστειλε να τον συγχαρεί και να ζητήσει την εύνοιά του με ένα ευγενές δώρο, εδ. 9,10. Είναι μάταιο να αντιμάχεσαι τον Υιό του Δαβίδ. Φιλήστε τον Υιό, λοιπόν, μήπως οργισθεί· ας γίνουν έτσι σοφοί και διδαγμένοι οι βασιλιάδες και οι κριτές της γης, και όλος ο κατώτερος λαός επίσης. Τα δώρα που πρέπει να του προσφέρουμε δεν είναι χρυσά και ασημένια σκεύη, όπως εδώ (εκείνοι θα γίνουν δεκτοί από αυτόν που δεν έχουν τέτοια δώρα να προσφέρουν), αλλά οι καρδιές μας και οι ειλικρινείς στοργές μας, ο εαυτός μας ολόκληρος, πρέπει να τον προσφέρουμε ως ζωντανές θυσίες. 2. Ότι ό,τι μας ευλογεί ο Θεός πρέπει να τον τιμούμε με αυτό. Τα δώρα των φίλων του, καθώς και τα λάφυρα των εχθρών του, ο Δαβίδ τα αφιέρωσε στον Κύριο (εδ. 11), δηλαδή τα αποθήκευσε για την οικοδόμηση και τον πλουτισμό του ναού. Εκείνο είναι αληθινά και πιο άνετα δικό μας που έχουμε αφιερώσει στον Κύριο και που το χρησιμοποιούμε για τη δόξα του. Ας είναι το εμπόριό μας και ο μισθός μας αγιότητα στον Κύριο, Ησ. 23:18. 3. Ότι εκείνοι που παίρνουν τον Θεό μαζί τους όπου κι αν πηγαίνουν μπορούν να περιμένουν να ευημερήσουν και να διαφυλαχθούν, όπου κι αν πηγαίνουν. Είχε ειπωθεί προηγουμένως (εδ. 6) και εδώ επαναλαμβάνεται (εδ. 13) ότι ο Κύριος διαφύλαξε τον Δαβίδ όπου κι αν πήγαινε. Εκείνοι είναι πάντα υπό το βλέμμα του Θεού που έχουν τον Θεό πάντα στο βλέμμα τους. 4. Ο Θεός δίνει στους ανθρώπους δύναμη, όχι για να φαίνονται μεγάλοι με αυτήν, αλλά για να κάνουν καλό με αυτήν. Όταν ο Δαβίδ βασίλευε σε όλο τον Ισραήλ, εκτελούσε κρίση και δικαιοσύνη μεταξύ όλου του λαού του, και έτσι απάντησε στον σκοπό της ανύψωσής του. Δεν ήταν τόσο προσηλωμένος στις κατακτήσεις του στο εξωτερικό ώστε να παραμελεί την απονομή δικαιοσύνης στο εσωτερικό. Με αυτόν τον τρόπο υπηρέτησε τους σκοπούς της βασιλείας της πρόνοιας, και εκείνου του Θεού που κάθεται στον θρόνο κρίνοντας ορθά· και ήταν εξέχων τύπος του Μεσσία, του οποίου το σκήπτρο της βασιλείας είναι σκήπτρο δικαιοσύνης.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας η κοινωνία με τον Θεό προηγήθηκε απροσδόκητης δύναμης ή εύνοιας; Πώς θα μπορούσατε να αφιερώσετε πρόσφατες ευλογίες στους σκοπούς του Κυρίου αντί να τις κρατήσετε για τον εαυτό σας; Σε ποια περιοχή πειράζεστε να 'μείνετε στην Ιερουσαλήμ' και έτσι να εκτεθείτε σε περιττό πειρασμό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Δαβίδ που διαφυλάχθηκε από το χέρι Σου όπου κι αν πήγαινε. Δίδαξέ μας να ζητούμε πρώτα το πρόσωπό Σου ώστε κάθε νίκη να λαμβάνεται ως δώρο Σου. Φύλαξέ μας από την υπερηφάνεια που σκληρύνει τις καρδιές και από την άνεση που προσκαλεί κρυμμένη αμαρτία. Ενίσχυσε το θάρρος μας όταν οι μάχες πιέζουν μπροστά και πίσω, και βοήθησέ μας να ενεργούμε γενναία για τον λαό Σου και τη δόξα Σου. Ας αφιερώσουμε τα λάφυρα κάθε εποχής στην οικοδόμηση της βασιλείας Σου, εμπιστευόμενοι ότι το δίκαιο θα επικρατήσει τελικά. Στο όνομα του μεγαλύτερου Υιού του Δαβίδ προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →