← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 59-60 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 59-60Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 59 και 60 μας προσκαλεί στην καρδιά ενός πιστού που αντιμετωπίζει αδιάκοπη αντίθεση αλλά αρνείται να εγκαταλείψει την κοινωνία με τον Θεό. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι παρακολουθεί την πορεία του Δαβίδ από τις επείγουσες κραυγές για σωτηρία μέχρι την πεποίθηση για θεία δικαίωση. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι κάθε δοκιμασία μπορεί να γίνει αφορμή για βαθύτερη εμπιστοσύνη και σαφέστερη μαρτυρία. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, ανακαλύπτουμε πώς οι αρχαίοι θρήνοι διαμορφώνουν ακόμη τις δικές μας προσευχές και αίνους σήμερα. Ας στερεώσουν τα λόγια του την ψυχή μας όταν οι εχθροί φαίνεται να πληθαίνουν και η ελπίδα μοιάζει μακρινή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 59 και 60, επιτρέποντας στις ωμές ικεσίες του ψαλμωδού και στα τελικά άσματα θριάμβου να αντηχήσουν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη εικόνα των εχθρών που περιφέρονται σαν σκύλοι και τη σταθερή στροφή προς τον Θεό ως ασπίδα και δύναμη. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν επιστρέψετε στις σκέψεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς την ειδική περίσταση που προκάλεσε αυτόν τον ψαλμό. Ο τίτλος αυτού του ψαλμού μας πληροφορεί ιδιαίτερα για την περίσταση κατά την οποία γράφτηκε· ήταν όταν ο Σαούλ έστειλε μια ομάδα φρουρών του να περικυκλώσουν το σπίτι του Δαβίδ τη νύχτα, για να τον συλλάβουν και να τον σκοτώσουν· έχουμε την ιστορία στο Α' Σαμ. 19:11. Ήταν όταν οι εχθροπραξίες του Σαούλ κατά του Δαβίδ είχαν μόλις αρχίσει, και εκείνος είχε μόλις διαφύγει στενά το ακόντιο του Σαούλ. Αυτές οι πρώτες εκρήξεις της κακίας του Σαούλ δεν μπορούσαν παρά να φέρουν τον Δαβίδ σε ταραχή και ήταν και θλιβερές και τρομακτικές, και όμως εκείνος διατήρησε την κοινωνία του με τον Θεό, και μια τέτοια ψυχική ηρεμία ώστε ποτέ δεν ήταν ανέτοιμος για προσευχή και αίνους· μακάριοι όσοι η επικοινωνία τους με τον ουρανό δεν διακόπτεται ούτε διασπάται από τις φροντίδες, τις λύπες, τους φόβους τους ή από τις ταραχές (είτε εξωτερικές είτε εσωτερικές) μιας θλιμμένης κατάστασης. Σε αυτούς τους στίχους, Συνεχίζει εξετάζοντας τις έντονες ικεσίες του Δαβίδ για θεία προστασία. Ι. Ο Δαβίδ προσεύχεται να ελευθερωθεί από τα χέρια των εχθρών του, και να ματαιωθούν τα σκληρά σχέδιά τους εναντίον του (εδ. 1, 2): «Ελευθέρωσέ με από τους εχθρούς μου, Θεέ μου! Εσύ είσαι Θεός, και μπορείς να με ελευθερώσεις, Θεέ μου, υπό την προστασία του οποίου έχω τεθεί· και μου έχεις υποσχεθεί να είσαι Θεός παντοδύναμος, και επομένως, προς τιμήν και πιστότητα, θα με ελευθερώσεις. Θέσε με ψηλά, έξω από την εμβέλεια της δύναμης και της κακίας εκείνων που εγερθήκαν εναντίον μου, και πάνω από τον φόβο αυτής. Ας είμαι ασφαλής, και ας βλέπω τον εαυτό μου έτσι, ασφαλής και ήρεμος, ασφαλής και ικανοποιημένος. Ω, ελευθέρωσέ με! και σώσε με.» Κραυγάζει σαν έτοιμος να χαθεί, και που είχε το βλέμμα του μόνο στον Θεό για σωτηρία και ελευθερία. Προσεύχεται (εδ. 4), «Ξύπνα για να με βοηθήσεις, λάβε γνώση της περίπτωσής μου, δες την με μάτι ελέους, και άσκησε τη δύναμή σου για την ανακούφισή μου.» Έτσι οι μαθητές, στην καταιγίδα, ξύπνησαν τον Χριστό, λέγοντας, Δάσκαλε, σώσε μας, χανόμαστε. Και έτσι πρέπει να προσευχόμαστε καθημερινά με ζήλο για να υπερασπιζόμαστε και να ελευθερωνόμαστε από τους πνευματικούς εχθρούς μας, τους πειρασμούς του Σατανά, και τις διαφθορές των ιδίων καρδιών μας, που πολεμούν κατά της πνευματικής μας ζωής. Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την έκκληση του ψαλμωδού στην ίδια του την αθωότητα εν μέσω διωγμού. 3. Επικαλείται την ίδια του την αθωότητα, όχι ενώπιον του Θεού (ποτέ δεν δίστασε να ομολογήσει τον εαυτό του ένοχο ενώπιόν Του), αλλά ενώπιον των διωκτών του· ό,τι τον κατηγόρησαν ήταν εντελώς ψευδές, ούτε είχε πει ή κάνει ποτέ τίποτα για να αξίζει τέτοια μεταχείριση από αυτούς (εδ. 3): «Όχι για την παράβασή μου, ούτε για την αμαρτία μου, Κύριε! Εσύ γνωρίζεις, που γνωρίζεις τα πάντα.» Και πάλι (εδ. 4), χωρίς δικό μου σφάλμα. Σημείωσε, (1.) Η αθωότητα των ευσεβών δεν θα τους προστατεύσει από την κακία των ασεβών. Εκείνοι που είναι αβλαβείς σαν περιστέρια, όμως, για χάρη του Χριστού, μισούνται από όλους τους ανθρώπους, σαν να ήταν βλαβεροί σαν φίδια, και κατά συνέπεια εκτεθειμένοι. (2.) Αν και η αθωότητά μας δεν θα μας προστατεύσει από τις θλίψεις, όμως θα μας στηρίξει και θα μας παρηγορήσει πολύ κάτω από τις θλίψεις μας. Η μαρτυρία της συνειδήσεώς μας υπέρ μας ότι συμπεριφερθήκαμε καλά προς εκείνους που συμπεριφέρονται άσχημα προς εμάς θα είναι πολύ μεγάλη χαρά μας την ημέρα της κακίας. (3.) Αν είμαστε συνειδητοί της αθωότητάς μας, μπορούμε με ταπεινή πεποίθηση να επικαλούμαστε τον Θεό και να Τον παρακαλούμε να υπερασπιστεί την αδικημένη υπόθεσή μας, την οποία θα κάνει στον κατάλληλο χρόνο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι συνεχίζει δείχνοντας την απόφαση του Δαβίδ να περιμένει τον Θεό και να Τον αινεί. Ι. Αποφασίζει να περιμένει τον Θεό (εδ. 9): «Εξαιτίας της δυνάμεώς Του» (είτε της δύναμης των εχθρών του, ο φόβος της οποίας τον οδήγησε στον Θεό, είτε εξαιτίας της δύναμης του Θεού, η ελπίδα της οποίας τον προσέλκυσε στον Θεό) «θα σε περιμένω, με πιστή εξάρτηση από Εσένα και πεποίθηση σε Εσένα.» Είναι σοφία και καθήκον μας, σε καιρούς κινδύνου και δυσκολίας, να περιμένουμε τον Θεό· γιατί Εκείνος είναι η άμυνά μας, ο υψηλός τόπος μας, εν τω οποίω θα είμαστε ασφαλείς. Ελπίζει, 1. Ότι ο Θεός θα είναι γι' αυτόν Θεός ελέους (εδ. 10): «Ο Θεός του ελέους μου θα με προλάβει με τις ευλογίες της αγαθότητάς Του και τα δώρα του ελέους Του, θα προλάβει τους φόβους μου, θα προλάβει τις προσευχές μου, και θα είναι καλύτερος για μένα από τις ίδιες μου τις προσδοκίες.» Είναι πολύ παρήγορο για εμάς, στην προσευχή, να βλέπουμε τον Θεό, όχι μόνο ως Θεό ελέους, αλλά ως Θεό του ελέους μας, τον αυτουργό κάθε αγαθού σε εμάς και τον δότη κάθε αγαθού σε εμάς. Όποιο έλεος υπάρχει στον Θεό, είναι αποταμιευμένο για εμάς, και είναι έτοιμο να δαπανηθεί επάνω μας. Δικαίως ο ψαλμωδός αποκαλεί το έλεος του Θεού δικό του έλεος, γιατί όλες οι ευλογίες της νέας διαθήκης ονομάζονται τα βέβαια ελέη του Δαβίδ (Ησ. 55:3)· και είναι βέβαια σε όλο το σπέρμα. 2. Ότι θα είναι στους διώκτες του Θεός εκδικήσεως. Η προσδοκία του γι' αυτό εκφράζεται εν μέρει κατά τρόπο προφητείας και εν μέρει κατά τρόπο ικεσίας, που καταλήγουν στο ίδιο· γιατί η προσευχή του να γίνει έτσι ισοδυναμεί με προφητεία ότι θα γίνει έτσι. Υπάρχουν αρκετά πράγματα που προλέγει σχετικά με τους εχθρούς του, ή παρατηρητές, που ζητούσαν αφορμές εναντίον του και ευκαιρία να του κάνουν κακό, σε όλα τα οποία θα έβλεπε την επιθυμία του, όχι παθιασμένη ή εκδικητική επιθυμία, αλλά πιστή επιθυμία επάνω τους, εδ. 10. (1.) Προβλέπει ότι ο Θεός θα τους εξέθετε σε χλευασμό, όπως πράγματι είχαν κάνει τον εαυτό τους γελοίο, εδ. 8. «Νομίζουν ότι ο Θεός δεν τους ακούει, δεν τους προσέχει· αλλά Εσύ, Κύριε! θα γελάσεις μαζί τους για την ανοησία τους, να νομίζουν ότι Εκείνος που φύτεψε το αυτί δεν θα ακούσει, και θα έχεις όχι μόνο αυτούς, αλλά και όλους τους άλλους ειδωλολατρικούς λαούς που ζουν χωρίς Θεό στον κόσμο, σε χλευασμό.» Σημείωσε, Οι άθεοι και οι διώκτες είναι άξιοι να γελούνται και να έχουν σε χλευασμό. Δες Ψαλμ. 2:4· Παρ. 1:26· Ησ. 37:22. (2.) Ότι ο Θεός θα τους έκανε μόνιμα μνημεία της δικαιοσύνης Του (εδ. 11): Μην τους σκοτώσεις· ας μην σκοτωθούν αμέσως, μήπως ο λαός μου λησμονήσει. Αν η εκτέλεση γίνει σύντομα, οι εντυπώσεις της δεν θα είναι βαθιές, και επομένως δεν θα είναι διαρκείς, αλλά θα φθαρούν γρήγορα. Οι ταχείες καταστροφές ταράζουν τους ανθρώπους για το παρόν, αλλά ξεχνιούνται σύντομα, γι' αυτόν τον λόγο προσεύχεται να είναι αυτό σταδιακό: «Σκόρπισέ τους με τη δύναμή Σου, και ας φέρουν μαζί τους, στις περιπλανήσεις τους, τέτοια σημεία της δυσαρέσκειας του Θεού που να διαδώσουν την είδηση της τιμωρίας τους σε όλα τα μέρη της χώρας.» Έτσι ο ίδιος ο Κάιν, αν και δολοφόνος, δεν σκοτώθηκε, μήπως η εκδίκηση λησμονηθεί, αλλά καταδικάστηκε να είναι φυγάς και περιπλανώμενος. Σημείωσε, Όταν νομίζουμε ότι οι κρίσεις του Θεού έρχονται αργά επάνω στους αμαρτωλούς, πρέπει να συμπεράνουμε ότι ο Θεός έχει σοφούς και άγιους σκοπούς στις σταδιακές διαδικασίες της οργής Του. «Σκόρπισέ τους έτσι ώστε να μην ενωθούν ποτέ ξανά για να κάνουν κακό, ρίξε τους κάτω, Κύριε, ασπίδα μας!» Αν ο Θεός έχει αναλάβει την προστασία του λαού Του ως ασπίδα τους, θα ταπεινώσει και θα καταβάλει σίγουρα όλους εκείνους που πολεμούν εναντίον τους. (3.) Ότι θα αντιμετωπιστούν σύμφωνα με τα έργα τους (εδ. 12): Για την αμαρτία του στόματός τους, ακόμη και για τα λόγια των χειλιών τους (γιατί κάθε λόγος που λένε έχει αμαρτία μέσα του), ας συλληφθούν γι' αυτό στην υπερηφάνειά τους, ακόμη και για τις κατάρες τους προς άλλους και προς τον εαυτό τους (αμαρτία στην οποία ήταν υποκείμενος ο Σαούλ, Α' Σαμ. 14:28, 44), και το ψέμα. Σημείωσε, Υπάρχει μεγάλη κακία στις αμαρτίες της γλώσσας, περισσότερη από ό,τι συνήθως νομίζεται. Σημείωσε, περαιτέρω, Η κατάρα, το ψέμα, και η υπερήφανη ομιλία, είναι μερικές από τις χειρότερες αμαρτίες της γλώσσας· και εκείνος ο άνθρωπος είναι αληθινά δυστυχής τον οποίο ο Θεός αντιμετωπίζει σύμφωνα με τα έργα αυτών, κάνοντας την ίδια του τη γλώσσα να πέσει επάνω του. (4.) Ότι ο Θεός θα δοξάσει τον εαυτό Του, ως Θεό και Βασιλιά του Ισραήλ, στην καταστροφή τους (εδ. 13): «Κατανάλωσέ τους εν οργή, κατανάλωσέ τους· δηλαδή, ακολούθησέ τους με μία κρίση μετά την άλλη, μέχρι να καταστραφούν εντελώς· ας φθαρούν αισθητά, αλλά σταδιακά, ώστε αυτοί οι ίδιοι, ενώ βρίσκονται στην κατανάλωση, να γνωρίσουν, και ώστε οι παρευρισκόμενοι να αντλήσουν επίσης αυτό το συμπέρασμα από αυτό, Ότι ο Θεός βασιλεύει στον Ιακώβ μέχρι τα πέρατα της γης.» Ο Σαούλ και η παράταξή του νομίζουν ότι θα βασιλέψουν και θα τα καταφέρουν όλα, αλλά θα γίνουν να γνωρίσουν ότι υπάρχει υψηλότερος από αυτούς, ότι υπάρχει ένας που κάνει και θα υπερισχύσει επάνω τους. Ο σκοπός των κρίσεων του Θεού είναι να πείσει τους ανθρώπους ότι ο Κύριος βασιλεύει, ότι εκπληρώνει τα δικά Του βουλεύματα, δίνει νόμο σε όλα τα πλάσματα, και διαθέτει όλα τα πράγματα προς τη δική Του δόξα, ώστε οι μεγαλύτεροι των ανθρώπων να είναι υπό τον έλεγχό Του, και Εκείνος κάνει ό,τι χρήση Του αρέσει από αυτούς. Βασιλεύει στον Ιακώβ· γιατί εκεί κρατά την αυλή Του· εκεί είναι γνωστό, και το όνομά Του είναι μεγάλο. Αλλά βασιλεύει μέχρι το πέρας της γης· γιατί όλα τα έθνη είναι μέσα στα εδάφη της βασιλείας Του. Βασιλεύει μέχρι τα πέρατα της γης, ακόμη και επάνω σε εκείνους που δεν Τον γνωρίζουν, αλλά βασιλεύει για τον Ιακώβ (έτσι μπορεί να διαβαστεί)· έχει το βλέμμα Του στο καλό της Εκκλησίας Του στην κυβέρνηση του κόσμου· οι διοικήσεις εκείνης της κυβερνήσεως, ακόμη και μέχρι τα πέρατα της γης, είναι για χάρη του Ιακώβ του δούλου Του και για χάρη του Ισραήλ του εκλεκτού Του, Ησ. 45:4. (5.) Ότι θα έκανε την αμαρτία τους τιμωρία τους, εδ. 14, συγκρίνετε εδ. 6. Η αμαρτία τους ήταν το κυνήγι τους για τον Δαβίδ για να τον κάνουν λεία· η τιμωρία τους θα ήταν ότι θα μειώνονταν σε τέτοια ακραία φτώχεια ώστε να κυνηγούν για φαγητό για να ικανοποιήσουν την πείνα τους, και να το χάνουν όπως έχασαν τον Δαβίδ. Έτσι θα ήταν, όχι αποκομμένοι αμέσως, αλλά σκορπισμένοι (εδ. 11), και σταδιακά καταναλωμένοι (εδ. 13)· εκείνοι που πεθαίνουν από πείνα πεθαίνουν κατά ίντσες, και αισθάνονται τον εαυτό τους να πεθαίνει, Θρ. 4:9. Προλέγει ότι θα αναγκάζονταν να ζητιανεύουν το ψωμί τους από πόρτα σε πόρτα. [1.] Ότι θα το έκαναν με τη μεγαλύτερη λύπη και απροθυμία που μπορεί να φανταστεί κανείς. Να ζητιανεύουν ντρέπονται (που το κάνει μεγαλύτερη τιμωρία γι' αυτούς), και επομένως το κάνουν το βράδυ, όταν αρχίζει να σκοτεινιάζει, για να μην τους δουν, την ώρα που άλλα θηρία της λείας σέρνονται έξω, Ψαλμ. 104:20. [2.] Ότι όμως θα ήταν πολύ θορυβώδεις και δυνατοί στα παράπονά τους, που θα προέρχονταν από μεγάλη αγανάκτηση για την κατάστασή τους, την οποία δεν μπορούν ούτε στο ελάχιστο να συμφιλιωθούν: Θα κάνουν θόρυβο σαν σκύλος. Όταν ήταν σε αναζήτηση του Δαβίδ έκαναν θόρυβο σαν θυμωμένος σκύλος που γρυλίζει και γαβγίζει· τώρα, όταν είναι σε αναζήτηση φαγητού, θα κάνουν θόρυβο σαν πεινασμένος σκύλος που ουρλιάζει και θρηνεί. Εκείνοι που μετανοούν για τις αμαρτίες τους πενθούν, όταν σε θλίψη, σαν περιστέρια· εκείνοι των οποίων οι καρδιές είναι σκληρυμένες κάνουν θόρυβο, όταν σε θλίψη, σαν σκύλοι, σαν άγριος ταύρος σε δίχτυ, γεμάτοι από τη μανία του Κυρίου. Δες Ωσ. 7:14, Δεν με επικαλέστηκαν με την καρδιά τους όταν ούρλιαζαν στα κρεβάτια τους για σιτάρι και κρασί. [3.] Ότι θα συναντούσαν λίγη ανακούφιση, αλλά οι καρδιές των ανθρώπων θα ήταν πολύ σκληρυμένες απέναντί τους, ώστε να πηγαίνουν γύρω-γύρω στην πόλη, και να περιπλανώνται πάνω-κάτω για φαγητό (εδ. 15), και να μην παίρνουν τίποτα παρά μόνο με επιμονή (σύμφωνα με την περιθωριακή μας ανάγνωση, Αν δεν ικανοποιηθούν, θα μείνουν όλη τη νύχτα), ώστε ό,τι τους δίνουν οι άνθρωποι δεν είναι με καλή θέληση, αλλά μόνο για να απαλλαγούν από αυτούς, μήπως με το συνεχές ερχομό τους τους κουράσουν. [4.] Ότι θα ήταν ακόρεστοι, που είναι η μεγαλύτερη δυστυχία όλων σε μια φτωχή κατάσταση. Είναι άπληστοι σκύλοι που δεν μπορούν ποτέ να χορτάσουν (Ησ. 56:11), και γκρινιάζουν αν δεν ικανοποιηθούν. Ένας ευχαριστημένος άνθρωπος, αν δεν έχει ό,τι θα ήθελε, όμως δεν γκρινιάζει, δεν φιλονικεί με την Πρόνοια, ούτε ταράζεται μέσα του· αλλά εκείνοι των οποίων ο Θεός είναι η κοιλιά τους, αν αυτή δεν γεμίσει και οι ορέξεις της δεν ικανοποιηθούν, τα βάζουν και με τον Θεό και με τον εαυτό τους. Δεν είναι η φτώχεια, αλλά η δυσαρέσκεια, που κάνει έναν άνθρωπο δυστυχή.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες από τις τρέχουσες πιέσεις σας χρειάζεστε περισσότερο να επαναλάβετε την κραυγή του Δαβίδ για ελευθερία; Πώς μπορεί η ανάμνηση της αθωότητάς σας ενώπιον των άλλων, ενώ ομολογείτε την ανάγκη σας ενώπιον του Θεού, να σας στηρίξει σήμερα; Ποια υπόσχεση της βασιλείας του Θεού θα μπορούσε να σας μετακινήσει από το παράπονο σε άσμα πεποίθησης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Θεέ, δίδαξέ μας ἀπὸ τὸ παράδειγμα τοῦ Δαβὶδ νὰ φέρνουμε κάθε ἀπειλὴ κατευθείαν σὲ Σένα. Ὅταν οἱ ἐχθροὶ κυκλώνουν καὶ οἱ κατηγορίες πετοῦν, στερέωσέ μας στὴν ἀλήθεια ὅτι ἐσὺ βλέπεις καὶ ὑπερασπίζεσαι τοὺς ἀθώους. Δημιούργησε μέσα μας μιὰ ὑπομονετικὴ ἀναμονὴ ποὺ προσδοκᾶ τὸ ἔλεός Σου πρὶν φτάσει ἡ ἀπάντηση, καὶ μετέτρεψε τοὺς στεναγμούς μας σὲ πρωινὰ ᾄσματα ποὺ διακηρύσσουν τὴ δύναμή Σου καὶ τὴν ἀμετάβλητη ἀγάπη Σου. Εἴθε οἱ ζωές μας νὰ δείχνουν ὅτι ἐσὺ κυβερνᾶς κάθε ἔθνος καὶ κάθε προσωπικὴ μάχη, γιὰ χάρη τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →