← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ

Απολογία — Περί Μετανοίας — Book of Concord

Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ 10Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord)15 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στην Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ, συγκεκριμένα στο άρθρο της Περί Μετανοίας. Γραμμένο για την υπεράσπιση της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ, αυτό το τμήμα των Λουθηρανικών Ομολογιών διευκρινίζει πώς οι αμαρτωλοί λαμβάνουν συγχώρεση μετά το βάπτισμα. Αντιμετωπίζει λάθη που επισκιάζουν το έργο του Χριστού και αποκαθιστά την παρηγοριά του Ευαγγελίου σε τρομαγμένες συνειδήσεις. Διακρίνοντας τη συντριβή από τη σωτήρια πίστη, η Απολογία φυλάττει το κύριο άρθρο της χριστιανικής διδασκαλίας. Η προσεκτική έκθεσή της παραμένει ζωτική για κάθε Λουθηρανό αναγνώστη που ζητά ειρήνη με τον Θεό μέσω της υπόσχεσης του Χριστού μόνο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε το πλήρες άρθρο Περί Μετανοίας από την Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ. Το κείμενο στηρίζεται ιδιαίτερα στο Λουκά 24:47, Ρωμαίους 5:1, Ρωμαίους 10:17 και σε πολυάριθμους ψαλμούς που περιγράφουν τους τρόμους της συνείδησης. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς η Ομολογία κατευθύνει συνεχώς τις φοβισμένες καρδιές στην υπόσχεση της συγχώρεσης για χάρη του Χριστού αντί για ανθρώπινα έργα ή συναισθήματα.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει αντιμετωπίζοντας την άρνηση της πίστης από την Αναίρεση. Στο Δωδέκατο Άρθρο εγκρίνουν το πρώτο μέρος, στο οποίο εκθέτουμε ότι όσοι έπεσαν μετά το βάπτισμα μπορούν να λάβουν άφεση αμαρτιών οποτεδήποτε και όσες φορές μετανοήσουν. Καταδικάζουν το δεύτερο μέρος, στο οποίο λέμε ότι τα μέρη της μετανοίας είναι η συντριβή και η πίστη [μια μετανοημένη, συντετριμμένη καρδιά, και πίστη, δηλαδή ότι λαμβάνω την άφεση των αμαρτιών μέσω του Χριστού]. [Ακούστε τώρα τι είναι αυτό που αρνούνται οι αντίπαλοι.] Αρνούνται [χωρίς ντροπή] ότι η πίστη είναι το δεύτερο μέρος της μετανοίας. Τι να κάνουμε εδώ, ω Κάρολε, πιο ακαταμάχητε Αυτοκράτορα; Η ίδια η φωνή του Ευαγγελίου είναι αυτή, ότι με την πίστη λαμβάνουμε την άφεση των αμαρτιών. [Αυτή η λέξη δεν είναι δική μας λέξη, αλλά η φωνή και ο λόγος του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα μας.] Αυτή τη φωνή του Ευαγγελίου καταδικάζουν οι συγγραφείς της Αναίρεσης. Εμείς, επομένως, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να συμφωνήσουμε με την Αναίρεση. Δεν μπορούμε να καταδικάσουμε τη φωνή του Ευαγγελίου, τόσο σωτήρια και γεμάτη παρηγοριά. Τι άλλο είναι η άρνηση ότι με την πίστη λαμβάνουμε άφεση αμαρτιών παρά να περιφρονούμε το αίμα και τον θάνατο του Χριστού; Στη συνέχεια εκθέτει τη δική της θέση για τα μέρη της μετανοίας. Για να ελευθερώσουμε, λοιπόν, τις ευσεβείς συνειδήσεις από αυτούς τους λαβυρίνθους των σοφιστών, αποδώσαμε στη μετάνοια [ή τη μεταστροφή] αυτά τα δύο μέρη, δηλαδή τη συντριβή και την πίστη. Αν κάποιος επιθυμεί να προσθέσει ένα τρίτο, δηλαδή καρπούς άξιους μετανοίας, δηλαδή αλλαγή ολόκληρης της ζωής και του χαρακτήρα προς το καλύτερο [καλά έργα που θα πρέπει και πρέπει να ακολουθήσουν τη μεταστροφή], δεν θα προβάλουμε καμία αντίθεση. Από τη συντριβή διαχωρίζουμε εκείνες τις αδρανείς και άπειρες συζητήσεις, ως προς το πότε λυπούμαστε από αγάπη προς τον Θεό και πότε από φόβο τιμωρίας. [Διότι αυτές δεν είναι παρά λόγια και άχρηστη φλυαρία προσώπων που δεν έχουν ποτέ βιώσει την κατάσταση του νου μιας τρομαγμένης συνείδησης.] Αλλά λέμε ότι η συντριβή είναι ο αληθινός τρόμος της συνείδησης, που αισθάνεται ότι ο Θεός οργίζεται με την αμαρτία και που λυπάται που αμάρτησε. Στη συνέχεια παρουσιάζει την πίστη στον Χριστό ως το δεύτερο μέρος της μετανοίας. Προσθέτουμε, επομένως, ως δεύτερο μέρος της μετανοίας, Περί Πίστεως στον Χριστό, ότι σε αυτούς τους τρόμους το Ευαγγέλιο σχετικά με τον Χριστό πρέπει να εκτεθεί στις συνειδήσεις, στο οποίο Ευαγγέλιο η άφεση των αμαρτιών υπόσχεται ελεύθερα σχετικά με τον Χριστό. Επομένως, πρέπει να πιστέψουν ότι για χάρη του Χριστού οι αμαρτίες τους αφίενται ελεύθερα. Αυτή η πίστη ευφραίνει, στηρίζει και ζωογονεί τον συντετριμμένο, σύμφωνα με Ρωμ. 5:1: Δικαιωθέντες εκ πίστεως, έχουμε ειρήνη με τον Θεό. Αυτή η πίστη λαμβάνει την άφεση των αμαρτιών. Αυτή η πίστη δικαιώνει ενώπιον του Θεού, όπως μαρτυρεί το ίδιο χωρίο: Δικαιωθέντες εκ πίστεως. Αυτή η πίστη δείχνει τη διάκριση μεταξύ της συντριβής του Ιούδα και του Πέτρου, του Σαούλ και του Δαβίδ. Η συντριβή του Ιούδα ή του Σαούλ δεν ωφελεί, διότι σε αυτή δεν προστίθεται αυτή η πίστη, που αρπάζει την άφεση των αμαρτιών, δοθείσα ως δώρο για χάρη του Χριστού. Αντιστοίχως, η συντριβή του Δαβίδ ή του Πέτρου ωφελεί, διότι σε αυτή προστίθεται πίστη, που αρπάζει την άφεση των αμαρτιών που δόθηκε για χάρη του Χριστού. Ούτε η αγάπη είναι παρούσα πριν γίνει η συμφιλίωση με την πίστη. Περαιτέρω δείχνει ότι η ίδια η Γραφή ενώνει αυτά τα δύο μέρη. Αλλά καθώς η Αναίρεση μας καταδικάζει για το ότι αποδώσαμε αυτά τα δύο μέρη στη μετάνοια, πρέπει να δείξουμε ότι [όχι εμείς, αλλά] η Γραφή εκφράζει αυτά ως τα κύρια μέρη στη μετάνοια ή τη μεταστροφή. Διότι ο Χριστός λέει, Ματθ. 11:28: Ελάτε σε Εμένα, όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, και θα σας δώσω ανάπαυση. Εδώ υπάρχουν δύο μέλη. Ο κόπος και το φορτίο σημαίνουν τη συντριβή, την αγωνία και τους τρόμους της αμαρτίας και του θανάτου. Το να έρθει κανείς στον Χριστό είναι να πιστέψει ότι οι αμαρτίες αφίενται για χάρη του Χριστού· όταν πιστεύουμε, οι καρδιές μας ζωογονούνται από το Άγιο Πνεύμα μέσω του Λόγου του Χριστού. Εδώ, επομένως, υπάρχουν αυτά τα δύο κύρια μέρη, η συντριβή και η πίστη. Και στο Μάρκ. 1:15 ο Χριστός λέει: Μετανοείτε και πιστεύετε το Ευαγγέλιο, όπου στο πρώτο μέλος ελέγχει για αμαρτίες· στο δεύτερο μας παρηγορεί και δείχνει την άφεση των αμαρτιών. Διότι το να πιστέψει κανείς το Ευαγγέλιο δεν είναι εκείνη η γενική πίστη που έχουν και οι δαίμονες [δεν είναι μόνο να πιστέψει την ιστορία του Ευαγγελίου], αλλά με την κυριολεκτική έννοια είναι να πιστέψει ότι η άφεση των αμαρτιών έχει δοθεί για χάρη του Χριστού. Διότι αυτό αποκαλύπτεται στο Ευαγγέλιο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η Ομολογία καταλήγει δείχνοντας πώς όλη η Γραφή διαιρείται μεταξύ αυτών των δύο έργων του Θεού. Διότι τα δύο κύρια έργα του Θεού στους ανθρώπους είναι αυτά, να τρομάζει, και να δικαιώνει και να ζωογονεί εκείνους που έχουν τρομαχθεί. Σε αυτά τα δύο έργα έχει κατανεμηθεί όλη η Γραφή. Το ένα μέρος είναι ο Νόμος, που δείχνει, ελέγχει και καταδικάζει αμαρτίες. Το άλλο μέρος είναι το Ευαγγέλιο, δηλαδή η υπόσχεση της χάριτος που δόθηκε στον Χριστό, και αυτή η υπόσχεση επαναλαμβάνεται συνεχώς σε όλη τη Γραφή, έχοντας πρώτα δοθεί στον Αδάμ [Θα βάλω έχθρα, κ.λπ., Γεν. 3:15, έπειτα στους πατριάρχες· έπειτα, ακόμη πιο καθαρά κηρυχθεί από τους προφήτες· τέλος, κηρυχθεί και εκτεθεί μεταξύ των Ιουδαίων από τον Χριστό, και διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο από τους αποστόλους. Διότι όλοι οι άγιοι δικαιώθηκαν με πίστη σε αυτή την υπόσχεση, και όχι με τη δική τους θλίψη ή συντριβή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αναζητάτε συχνότερα ειρήνη όταν η συνείδησή σας είναι ταραγμένη; Πώς διαφέρει η υπόσχεση της συγχώρεσης για χάρη του Χριστού από το να βασίζεστε στη δική σας συντριβή ή έργα; Με ποιους τρόπους μπορεί αυτό το άρθρο να ενισχύσει την καθημερινή σας χρήση της Εξομολόγησης και της Άφεσης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ, μέσω της φωνής του Ευαγγελίου Σου χορηγείς συγχώρεση σε όλους όσοι πιστεύουν. Φύλαξέ μας από κάθε λάθος που θα στρέψει τα μάτια μας από τον σταυρό Σου στη δική μας λύπη ή προσπάθεια. Χάρισε να ακούμε καθημερινά την άφεση ως δικό Σου λόγο από τον ουρανό και να αναπαύουμε τις συνειδήσεις μας στην υπόσχεση ότι οι αμαρτίες αφίενται για χάρη Σου μόνο. Ενίσχυσε την πίστη μας μέσα σε κάθε τρόμο, ώστε να ζούμε ενώπιόν Σου με την ειρήνη που υπερβαίνει την κατανόηση. Αμήν.

Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →