← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 21-22Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τον Ιερεμία 21–22 προσφέρει ένα σοβαρό παράθυρο στις τελευταίες ημέρες της μοναρχίας του Ιούδα. Η προσεκτική ερμηνεία του αποκαλύπτει πώς τα λόγια του προφήτη αντιμετώπισαν βασιλείς και λαό με τις συνέπειες της απιστίας στη διαθήκη. Μέσα από τις γνώσεις του Χένρι βλέπουμε τόσο τη βεβαιότητα της θείας κρίσης όσο και το στενό μονοπάτι του ελέους που παραμένει ανοιχτό. Η πραγματεία του για αυτά τα κεφάλαια υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη μετάνοιας ακόμη και όταν η εθνική κατάρρευση φαίνεται αναπόφευκτη. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας ανταπόκριση στις προειδοποιήσεις του Θεού σήμερα. Αυτό το μάθημα αντλεί απευθείας από τις παρατηρήσεις του Χένρι στίχο προς στίχο για να καθοδηγήσει τη μελέτη μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ξεκινήστε διαβάζοντας τα κεφάλαια 21 και 22 του Ιερεμία σε μία μόνο συνεδρία. Παρατηρήστε τη μετάβαση από την απεγνωσμένη ερώτηση του Σεδεκία στα στοχευμένα μηνύματα που παραδόθηκαν στο βασιλικό οίκο σε διάφορες βασιλείες. Προσέξτε τις έντονες εναλλακτικές της ζωής και του θανάτου που τίθενται ενώπιον της πόλης και τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις για άσκηση δικαιοσύνης. Αφήστε το βάρος των προειδοποιήσεων να κατασταλάξει πριν στραφείτε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή της προφητείας στο κεφάλαιο 21. Είναι σαφές ότι οι προφητείες αυτού του βιβλίου δεν τοποθετούνται εδώ με την ίδια σειρά που κηρύχθηκαν· διότι υπάρχουν κεφάλαια μετά από αυτό που αφορούν τον Ιωάχαζ, τον Ιωακείμ και τον Ιεχονία, οι οποίοι όλοι βασίλεψαν πριν από τον Σεδεκία, κατά τη βασιλεία του οποίου χρονολογείται η προφητεία αυτού του κεφαλαίου. Εδώ είναι, Ι. Το μήνυμα που έστειλε ο Σεδεκίας στον προφήτη, για να τον παρακαλέσει να ρωτήσει τον Κύριο για λογαριασμό τους, εδ. 1, 2. ΙΙ. Η απάντηση που έστειλε ο Ιερεμίας, στο όνομα του Θεού, σε αυτό το μήνυμα, στην οποία, 1. Προλέγει την οριστική και αναπόφευκτη καταστροφή της πόλης, και την ακαρπία των προσπαθειών τους για τη διατήρησή της, εδ. 3-7. 2. Συμβουλεύει τον λαό να κάνει το καλύτερο δυνατό από το κακό, περνώντας στον βασιλιά της Βαβυλώνας, εδ. 8-10. 3. Συμβουλεύει τον βασιλιά και την οικογένειά του να μετανοήσουν και να μεταρρυθμιστούν (εδ. 11, 12), και να μην εμπιστεύονται τη δύναμη της πόλης τους και να γίνουν αμελείς, εδ. 13, 14. Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί τη συμβουλή του προφήτη προς τον λαό σχετικά με την παράδοση. Ι. Συμβουλεύει τον λαό να παραδοθεί και να αυτομολήσει στους Χαλδαίους, ως το μόνο μέσο που τους απομένει για να σώσουν τη ζωή τους, εδ. 8-10. Αυτή η συμβουλή ήταν πολύ δυσάρεστη σε εκείνους που κολακεύονταν από τους ψευδοπροφήτες τους σε μια απεγνωσμένη απόφαση να αντέξουν μέχρι την έσχατη ανάγκη, εμπιστευόμενοι τη δύναμη των τειχών τους και το θάρρος του στρατού τους για να κρατήσουν έξω τον εχθρό, ή στις ξένες βοήθειες για να λύσουν την πολιορκία. Ο προφήτης τους διαβεβαιώνει, 'Η πόλη θα παραδοθεί στο χέρι του βασιλιά της Βαβυλώνας, και αυτός όχι μόνο θα τη λεηλατήσει, αλλά θα την κάψει με φωτιά, διότι ο ίδιος ο Θεός έστρεψε το πρόσωπό του εναντίον αυτής της πόλης για κακό και όχι για καλό, για να την ερημώσει και όχι για να την προστατεύσει, για κακό που δεν θα έχει κανένα καλό αναμεμειγμένο, καμία μετρίαση ή ελεήμονα ανάμειξη· και επομένως, αν θέλετε να κάνετε το καλύτερο από το κακό, πρέπει να ζητήσετε έλεος από τους Χαλδαίους, και να παραδοθείτε αιχμάλωτοι πολέμου.' Μάταια ο Ραβσακής τους έπεισε να το κάνουν αυτό ενώ είχαν τον Θεό υπέρ τους (Ησ. λστ' 16), αλλά ήταν η καλύτερη πορεία που μπορούσαν να πάρουν τώρα που ο Θεός ήταν εναντίον τους. Τόσο ο νόμος όσο και οι προφήτες είχαν συχνά θέσει ενώπιόν τους ζωή και θάνατο με άλλη έννοια—ζωή αν υπακούσουν στη φωνή του Θεού, θάνατος αν επιμείνουν στην ανυπακοή, Δευτ. λ' 19. Αλλά είχαν περιφρονήσει εκείνη τη ζωή που θα τους έκανε αληθινά ευτυχείς, για να τους ελέγξει με την οποία ο προφήτης εδώ χρησιμοποιεί την ίδια έκφραση (εδ. 8): Ιδού, θέτω ενώπιόν σας τον δρόμο της ζωής και τον δρόμο του θανάτου, που δεν δηλώνει, όπως εκείνο, μια δίκαιη πρόταση, αλλά ένα μελαγχολικό δίλημμα, συμβουλεύοντάς τους δύο κακά να διαλέξουν το λιγότερο· και εκείνο το λιγότερο κακό, μια επαίσχυντη και άθλια αιχμαλωσία, είναι όλη η ζωή που τους απομένει τώρα να προτείνουν στον εαυτό τους. Εκείνος που μένει στην πόλη, και εμπιστεύεται σε αυτή για να τον ασφαλίσει, θα πεθάνει σίγουρα είτε από το ξίφος έξω από τα τείχη είτε από πείνα ή πανούκλα μέσα. Αλλά εκείνος που μπορεί να ταπεινώσει τόσο το πνεύμα του, και να εγκαταλείψει τις μάταιες ελπίδες του, ώστε να βγει έξω, και να πέσει στους Χαλδαίους, η ζωή του θα του δοθεί για λάφυρο· θα σώσει τη ζωή του, αλλά με μεγάλη δυσκολία και κίνδυνο, όπως ένα λάφυρο παίρνεται από τον ισχυρό. Είναι μια έκφραση όπως εκείνη, Θα σωθεί, όμως έτσι όπως δια πυρός. Θα διαφύγει αλλά πολύ στενά, ή θα έχει τέτοια έκπληκτη χαρά και ικανοποίηση στο να διαφύγει με τη ζωή του από μια τέτοια καθολική καταστροφή που θα ισοδυναμεί με εκείνους που μοιράζονται τα λάφυρα. Νόμιζαν ότι θα έκαναν λάφυρο το στρατόπεδο των Χαλδαίων, όπως οι πρόγονοί τους έκαναν εκείνο των Ασσυρίων (Ησ. λγ' 23), αλλά θα απογοητευτούν θλιβερά· αν με το να παραδοθούν κατά διακριτική ευχέρεια μπορούν απλώς να σώσουν τη ζωή τους, αυτό είναι όλο το λάφυρο που πρέπει να υποσχεθούν στον εαυτό τους. Τώρα κάποιος θα σκεφτόταν ότι αυτή η συμβουλή από έναν προφήτη, στο όνομα του Θεού, θα έπρεπε να είχε κερδίσει κάποια πίστη από αυτούς και να είχε ακολουθηθεί καθολικά· αλλά, για ό,τι φαίνεται, υπήρχαν λίγοι ή κανένας που την πήρε· τόσο άθλια είχαν σκληρυνθεί οι καρδιές τους, προς την καταστροφή τους. Στη συνέχεια, ο Χένρι ασχολείται με τη συγκεκριμένη συμβουλή που δόθηκε στον βασιλικό οίκο για μεταρρύθμιση. ΙΙ. Συμβουλεύει τον βασιλιά και τους άρχοντες να μεταρρυθμιστούν, και να κάνουν συνείδηση το καθήκον της θέσης τους. Επειδή ήταν ο βασιλιάς που έστειλε το μήνυμα σε αυτόν, στην απάντηση θα υπάρχει ένα ιδιαίτερο λόγια για τον οίκο του βασιλιά, όχι για να τους κολακέψει ή να τους αυλικοποιήσει (αυτό δεν ήταν μέρος της δουλειάς του προφήτη, όχι, ούτε όταν του έκαναν την τιμή να του στείλουν), αλλά για να τους δώσει υγιή συμβουλή (εδ. 11, 12): 'Εκτελέστε κρίση το πρωί· κάντε το προσεκτικά και επιμελώς. Εκείνοι οι άρχοντες που θα ήθελαν να γεμίσουν τη θέση τους με καθήκον πρέπει να σηκωθούν νωρίς. Κάντε το γρήγορα, και μην καθυστερείτε να αποδώσετε δικαιοσύνη σε εφέσεις που γίνονται σε εσάς, και να κουράσετε φτωχούς αιτούντες όπως έχετε κάνει. Μην μένετε στα κρεβάτια σας το πρωί για να κοιμηθείτε μακριά την ασωτία της προηγούμενης νύχτας, ούτε να περνάτε το πρωί περιποιούμενοι το σώμα (όπως εκείνοι οι άρχοντες, Εκκλ. ι' 16), αλλά περάστε το στην ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεων. Θα θέλατε να απελευθερωθείτε από το χέρι εκείνων που σας στενοχωρούν, και περιμένετε ότι σε αυτό ο Θεός θα σας αποδώσει δικαιοσύνη· δείτε λοιπόν ότι αποδίδετε δικαιοσύνη σε εκείνους που απευθύνονται σε εσάς, και απελευθερώστε τους από το χέρι των καταπιεστών τους, μήπως η οργή μου εξέλθει σαν φωτιά εναντίον σας με ιδιαίτερο τρόπο, και εσείς υποφέρετε χειρότερα εσείς που νομίζετε ότι θα διαφύγετε καλύτερα, εξαιτίας του κακού των πράξεών σας.' Τώρα, 1. Αυτό υπονοεί ότι ήταν η παραμέλησή τους να κάνουν το καθήκον τους που έφερε όλη αυτή την ερήμωση στον λαό. Ήταν το κακό των πράξεών τους που άναψε τη φωτιά της οργής του Θεού. Έτσι απλά συμπεριφέρεται ακόμη και με τον οίκο του βασιλιά· διότι εκείνοι που θα ήθελαν το όφελος των προσευχών ενός προφήτη πρέπει ευγνώμονα να δεχτούν τις ελέγχους ενός προφήτη. 2. Αυτό τους κατευθύνει να πάρουν τη σωστή μέθοδο για μια εθνική μεταρρύθμιση. Οι άρχοντες πρέπει να αρχίσουν, και να δώσουν καλό παράδειγμα, και τότε ο λαός θα προσκληθεί να μεταρρυθμιστεί. Πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη δύναμή τους για την τιμωρία του αδίκου, και τότε ο λαός θα υποχρεωθεί να μεταρρυθμιστεί. Τους υπενθυμίζει ότι είναι ο οίκος του Δαβίδ, και επομένως πρέπει να βαδίσουν στα βήματά του, ο οποίος εκτέλεσε κρίση και δικαιοσύνη στον λαό του. 3. Αυτό τους δίνει κάποια ενθάρρυνση να ελπίζουν ότι μπορεί ακόμη να υπάρξει παράταση της ηρεμίας τους, Δαν. δ' 27. Αν κάτι θα ανακτήσει την κατάστασή τους από το χείλος της καταστροφής, αυτό θα το κάνει.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αποκαλύπτοντας την ψευδή ασφάλεια των κατοίκων της Ιερουσαλήμ. ΙΙΙ. Τους δείχνει τη ματαιότητα όλων των ελπίδων τους όσο συνέχιζαν αμεταρρύθμιστοι, εδ. 13, 14. Η Ιερουσαλήμ είναι κάτοικος της κοιλάδας, φυλαγμένη με βουνά από όλες τις πλευρές, που ήταν οι φυσικές οχυρώσεις της, κάνοντας δύσκολο για έναν στρατό να την προσεγγίσει. Είναι βράχος της πεδιάδας, που έκανε δύσκολο για έναν εχθρό να την υπονομεύσει. Αυτά τα πλεονεκτήματα της θέσης τους τα εμπιστεύονταν περισσότερο από τη δύναμη και την υπόσχεση του Θεού· και, νομίζοντας ότι η πόλη τους με αυτά τα μέσα ήταν απόρθητη, έθεσαν τις κρίσεις του Θεού σε περιφρόνηση, λέγοντας, 'Ποιος θα κατέβει εναντίον μας; Κανένας από τους γείτονές μας δεν τολμά να κάνει επίθεση εναντίον μας, ή, αν το κάνει, ποιος θα εισέλθει στις κατοικίες μας;' Είχαν κάποιο χρώμα για αυτή την εμπιστοσύνη· διότι φαίνεται ότι ήταν η γνώμη όλων των γειτόνων τους ότι κανένας εχθρός δεν μπορούσε να εισβάλει στην Ιερουσαλήμ, Θρ. δ' 12. Αλλά εκείνοι είναι λιγότερο ασφαλείς που είναι πιο ασφαλείς. Ο Θεός σύντομα δείχνει τη ματαιότητα αυτής της πρόκλησης, Ποιος θα κατέβει εναντίον μας; όταν λέει (εδ. 13), Ιδού, εγώ είμαι εναντίον σου. Είχαν πράγματι με την ασεβεία διώξει τον Θεό έξω από την πόλη τους όταν θα ήθελε να μείνει μαζί τους ως φίλος· αλλά δεν μπορούσαν με τα οχυρώματά τους να τον κρατήσουν έξω από την πόλη τους όταν ερχόταν εναντίον τους ως εχθρός. Αν ο Θεός είναι υπέρ μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; Αλλά, αν είναι εναντίον μας, ποιος μπορεί να είναι υπέρ μας, για να μας σταθεί σε οποιαδήποτε χρήση; Ναι, έρχεται εναντίον τους όχι ως εχθρός που μπορεί νόμιμα και με κάποια ελπίδα επιτυχίας να αντισταθεί, αλλά ως κριτής που δεν μπορεί να αντισταθεί· διότι λέει (εδ. 14), Θα σας τιμωρήσω, με τη δέουσα πορεία του νόμου, σύμφωνα με τον καρπό των πράξεών σας, δηλαδή σύμφωνα με την αξία τους και την άμεση τάση τους. Αυτό θα φερθεί επάνω σας που είναι το φυσικό προϊόν της αμαρτίας. Ναι, δεν θα έρθει μόνο με την οργή ενός εχθρού και τη δικαιοσύνη ενός κριτή, αλλά με τη δύναμη μιας καταναλωτικής φωτιάς, που δεν έχει συμπόνια, όπως έχει μερικές φορές ένας κριτής, ούτε φείδεται τίποτα καύσιμου που έρχεται στον δρόμο της. Η Ιερουσαλήμ έχει γίνει δάσος, στο οποίο ο Θεός θα ανάψει φωτιά που θα καταναλώσει όλα μπροστά της· διότι ο Θεός μας είναι ο ίδιος καταναλωτική φωτιά· και ποιος είναι ικανός να σταθεί ενώπιόν του όταν κάποτε οργιστεί;
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου εμπιστεύομαι ακόμη σε εξωτερικές άμυνες αντί για γνήσια μετάνοια; Πώς ανταποκρίνομαι στις σαφείς εκκλήσεις του Θεού να ασκώ δικαιοσύνη προς τους ευάλωτους; Ποια ψευδή ασφάλεια μπορεί να χρειαστεί να παραδώσω ώστε το έλεος να με φτάσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, στις προειδοποιήσεις του Ιερεμία έθεσες ενώπιόν μας την επιλογή ζωής ή θανάτου· δώσε μας χάρη να εγκαταλείψουμε κάθε κενή άμυνα και να περπατήσουμε στην δικαιοσύνη που σε ευαρεστεί. Ταπείνωσε τις καρδιές μας όπου εμπιστευτήκαμε τη δική μας δύναμη, και κίνησέ μας με το Πνεύμα σου να πράττουμε δικαιοσύνη, ώστε το έλεός σου να μας φτάσει πριν έρθει η κρίση. Κράτησέ μας πάντοτε εξαρτημένους μόνο από τον Χριστό, στο όνομα του οποίου προσευχόμαστε. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →