← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές

Κριτ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Κριτές 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Κριτές κεφάλαια 3 και 4 προσφέρει μια προσεκτική πορεία μέσα στους επαναλαμβανόμενους κύκλους αμαρτίας, καταπίεσης και απελευθέρωσης του Ισραήλ. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν τόσο την υπομονή του Θεού όσο και το θάρρος που Εκείνος παρέχει σε απίθανους ηγέτες. Καθώς ακολουθούμε την επεξεργασία του Χένρι για τον Οθνιήλ, τον Αώδ και τα γύρω έθνη, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς ο Κύριος ακόμη γυμνάζει τον λαό Του μέσα από δυσκολίες και εγείρει απελευθερωτές με απροσδόκητους τρόπους. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από τα ίδια τα λόγια του Χένρι για να αφήσει τις γνώσεις του να διαμορφώσουν την ανάγνωσή μας αυτών των αρχαίων αλλά πάντα επίκαιρων αφηγήσεων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Κριτές κεφάλαια 3 και 4 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε το πρότυπο της ανυπακοής του Ισραήλ, την άνοδο κάθε καταπιεστή και τους κριτές που ο Θεός εγείρει σε απάντηση. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα πρόσωπα Οθνιήλ και Αώδ, καθώς και στα πνευματικά μαθήματα που είναι ενσωματωμένα στην αφήγηση. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά σκιαγραφώντας τη δομή και τα κύρια γεγονότα του κεφαλαίου. Σε αυτό το κεφάλαιο, Ι. Προτάσσεται μια γενική περιγραφή των εχθρών του Ισραήλ και της βλάβης που τους προκάλεσαν, εδ. 1-7. ΙΙ. Μια ιδιαίτερη περιγραφή των γενναίων κατορθωμάτων που έκαναν οι τρεις πρώτοι κριτές. 1. Ο Οθνιήλ, τον οποίο ο Θεός ανέστησε για να πολεμήσει τις μάχες του Ισραήλ και να υπερασπιστεί την υπόθεσή τους εναντίον του βασιλιά της Μεσοποταμίας, εδ. 8-11. 2. Ο Αώδ, ο οποίος απασχολήθηκε στην απελευθέρωση του Ισραήλ από τα χέρια των Μωαβιτών και το έκανε με το να μαχαιρώσει τον βασιλιά του Μωάβ, εδ. 12-30. 3. Ο Σαμγάρ, ο οποίος διακρίθηκε σε μια συνάντηση με τους Φιλισταίους, εδ. 31. Ο Χένρι προχωρεί στην εξέταση του σοφού σκοπού πίσω από την απόφαση του Θεού να αφήσει ορισμένα έθνη στη γη. Ι. Πόσο σοφά ο Θεός επέτρεψε να παραμείνουν. Αναφέρεται στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου ως πράξη δικαιοσύνης του Θεού, ότι τους άφησε για την διόρθωση του Ισραήλ. Αλλά εδώ δίνεται μια άλλη ερμηνεία και φαίνεται ότι ήταν πράξη σοφίας του Θεού, ότι τους άφησε για το πραγματικό όφελος του Ισραήλ, ώστε εκείνοι που δεν είχαν γνωρίσει τους πολέμους της Χαναάν να μάθουν πόλεμο, εδ. 1, 2. Ήταν θέλημα του Θεού να εξασκηθεί ο λαός του Ισραήλ στον πόλεμο, 1. Επειδή η χώρα τους ήταν εξαιρετικά πλούσια και εύφορη και αφθονούσε σε λιχουδιές κάθε είδους, οι οποίες, αν δεν τους γινόταν μερικές φορές να γνωρίσουν δυσκολία, θα κινδύνευαν να τους βυθίσουν στον έσχατο βαθμό πολυτέλειας και θηλυπρέπειας. Πρέπει μερικές φορές να βαδίζουν στο αίμα και όχι πάντα στο γάλα και το μέλι, μήπως ακόμη και οι πολεμιστές τους, από τη μακρά αχρηστία των όπλων, γίνουν τόσο μαλακοί και λεπτοί όσο η τρυφερή και ευαίσθητη γυναίκα, που δεν θα έθετε ούτε το πέλμα του ποδιού της στο έδαφος από τρυφερότητα και ευαισθησία, μια διάθεση τόσο καταστροφική για κάθε τι καλό όσο και για κάθε τι μεγάλο, και επομένως να φυλάγεται προσεκτικά από όλο τον Ισραήλ του Θεού. 2. Επειδή η χώρα τους βρισκόταν πολύ στο μέσο εχθρών, από τους οποίους έπρεπε να περιμένουν προσβολές· διότι η κληρονομιά του Θεού ήταν ένα πουλί με στίγματα· τα πουλιά γύρω της ήταν εναντίον της, Ιερ. ιβ΄ 9. Ήταν επομένως αναγκαίο να είναι καλά γυμνασμένοι, ώστε να υπερασπίζονται τις ακτές τους όταν εισβάλλονταν και να μπορούσαν αργότερα να διευρύνουν την ακτή τους όπως ο Θεός τους είχε υποσχεθεί. Η τέχνη του πολέμου μαθαίνεται καλύτερα με την εμπειρία, η οποία όχι μόνο εξοικειώνει τους ανθρώπους με τη στρατιωτική πειθαρχία, αλλά (που δεν είναι λιγότερο αναγκαίο) τους εμπνέει με στρατιωτική διάθεση. Ήταν προς το συμφέρον του Ισραήλ να εκτρέφει στρατιώτες, όπως είναι το συμφέρον ενός νησιού να εκτρέφει ναυτικούς, και επομένως ο Θεός άφησε Χαναναίους ανάμεσά τους, ώστε, με τις μικρότερες δυσκολίες και κακουχίες που συναντούσαν μαζί τους, να προετοιμαστούν για μεγαλύτερες, και, τρέχοντας με τους πεζούς, να μάθουν να διαγωνίζονται με άλογα, Ιερ. ιβ΄ 5. Ο Ισραήλ ήταν τύπος της στρατευόμενης εκκλησίας, που πρέπει να πολεμήσει τον δρόμο της προς μια θριαμβεύουσα κατάσταση. Οι στρατιώτες του Χριστού πρέπει να υπομένουν σκληρότητα, Β΄ Τιμ. β΄ 3. Η διαφθορά επομένως αφήνεται να παραμένει στις καρδιές ακόμη και των καλών χριστιανών, ώστε να μάθουν πόλεμο, να κρατούν όλη την πανοπλία του Θεού και να στέκονται συνεχώς σε επιφυλακή. Ο λόγιος επίσκοπος Πάτρικ προσφέρει μια άλλη έννοια του εδ. 2: Ώστε να γνωρίζουν να τους διδάσκουν πόλεμο, δηλαδή θα γνωρίσουν τι σημαίνει να αφήνονται στον εαυτό τους. Οι πατέρες τους πολέμησαν με θεία δύναμη. Ο Θεός δίδαξε τα χέρια τους στον πόλεμο και τα δάχτυλά τους στη μάχη· αλλά τώρα που έχουν χάσει την εύνοιά Του ας μάθουν τι σημαίνει να πολεμούν όπως οι άλλοι άνθρωποι. Ο Χένρι στη συνέχεια αναφέρεται στην αμαρτωλή ανάμειξη του Ισραήλ με τους εναπομείναντες Χαναναϊκούς λαούς. ΙΙ. Πόσο πονηρά ο Ισραήλ αναμίχθηκε με εκείνους που παρέμειναν. Ένα πράγμα που ο Θεός σκόπευε αφήνοντάς τους ανάμεσά τους ήταν να δοκιμάσει τον Ισραήλ (εδ. 4), ώστε εκείνοι που ήταν πιστοί στον Θεό του Ισραήλ να έχουν την τιμή να αντιστέκονται στις δελεαστικές προτροπές των Χαναναίων προς την ειδωλολατρία, και εκείνοι που ήταν ψεύτικοι και ανειλικρινείς να αποκαλυφθούν και να πέσουν κάτω από την ντροπή της υποχώρησης σε αυτές τις δελεαστικές προτροπές. Έτσι στις χριστιανικές εκκλησίες πρέπει αναγκαστικά να υπάρχουν αιρέσεις, ώστε εκείνοι που είναι τέλειοι να γίνουν φανεροί, Α΄ Κορ. ια΄ 19. Ο Ισραήλ, κατά τη δοκιμασία, αποδείχθηκε κακός. 1. Ενώθηκαν σε γάμο με τους Χαναναίους (εδ. 6), αν και δεν μπορούσαν να προωθήσουν ούτε την τιμή ούτε την περιουσία τους παντρευόμενοι μαζί τους. Θα κατέστρεφαν το αίμα τους αντί να το βελτιώσουν, και θα βύθιζαν τις περιουσίες τους αντί να τις ανεβάσουν, με τέτοιους γάμους. 2. Έτσι οδηγήθηκαν να ενώσουν τη λατρεία μαζί τους· υπηρέτησαν τους θεούς τους (εδ. 6), τους Βααλείμ και τα άλση (εδ. 7), δηλαδή τα είδωλα που λατρεύονταν σε άλση από πυκνά δέντρα, τα οποία ήταν ένα είδος φυσικών ναών. Σε τέτοιους άνισους γάμους υπάρχει περισσότερος λόγος να φοβηθεί κανείς ότι το κακό θα διαφθείρει το καλό παρά να ελπίζει ότι το καλό θα μεταρρυθμίσει το κακό, όπως συμβαίνει όταν τοποθετούνται δύο αχλάδια μαζί, το ένα σάπιο και το άλλο υγιές. Όταν έτειναν να λατρεύουν άλλους θεούς, ξέχασαν τον Κύριο τον Θεό τους. Σε συμμόρφωση με τις νέες σχέσεις τους, δεν μιλούσαν για τίποτε άλλο παρά για Βααλείμ και άλση, ώστε βαθμιαία έχασαν τη μνήμη του αληθινού Θεού και ξέχασαν ότι υπήρχε τέτοιο Ον και ποιες υποχρεώσεις είχαν απέναντί Του. Σε τίποτε η διεφθαρμένη μνήμη του ανθρώπου δεν είναι πιο προδοτική από αυτό, ότι είναι επιρρεπής να ξεχνά τον Θεό· επειδή είναι εκτός όψεως, είναι εκτός νου· και εδώ αρχίζει όλη η πονηρία που υπάρχει στον κόσμο: διέστρεψαν τον δρόμο τους, διότι ξέχασαν τον Κύριο τον Θεό τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στον διορισμό του Οθνιήλ και στο έλεος που δείχθηκε στην πρώτη απελευθέρωση του Ισραήλ. ΙΙΙ. Η επιστροφή του Θεού με έλεος σε αυτούς για την απελευθέρωσή τους. Αν και η ανάγκη τους οδήγησε σε Αυτόν, δεν απέρριψε επομένως τις προσευχές τους, αλλά με χάρη ανέστησε έναν απελευθερωτή, ή σωτήρα, όπως είναι η λέξη. Παρατηρήστε, 1. Ποιος ήταν ο απελευθερωτής. Ήταν ο Οθνιήλ, ο οποίος παντρεύτηκε την κόρη του Χάλεβ, ένας από την παλιά γενιά που είχε δει τα έργα του Κυρίου και ο ίδιος, χωρίς αμφιβολία, είχε διατηρήσει την ακεραιότητά του και θρηνούσε κρυφά την αποστασία του λαού του, αλλά περίμενε μια θεία κλήση να εμφανιστεί δημόσια για την αποκατάσταση των αδικιών τους. Ήταν τώρα, μπορούμε να υποθέσουμε, πολύ προχωρημένος στα χρόνια, όταν ο Θεός τον ανέστησε σε αυτή την τιμή, αλλά οι φθορές της ηλικίας δεν ήταν εμπόδιο στη χρησιμότητά του όταν ο Θεός είχε έργο για αυτόν να κάνει. 2. Από πού είχε την αποστολή του, όχι από άνθρωπο ούτε μέσω ανθρώπου· αλλά το Πνεύμα του Κυρίου ήρθε επάνω του (εδ. 10), το πνεύμα της σοφίας και του θάρρους για να τον προσόντα για την υπηρεσία, και ένα πνεύμα δύναμης για να τον διεγείρει σε αυτή, ώστε να δώσει σε αυτόν και σε άλλους πλήρη ικανοποίηση ότι ήταν θέλημα του Θεού να εμπλακεί σε αυτό. Ο Χαλδαίος λέει, Το πνεύμα της προφητείας παρέμεινε επάνω του. 3. Ποια μέθοδο ακολούθησε. Πρώτα έκρινε τον Ισραήλ, τους επέπληξε, τους κάλεσε σε λογοδοσία για τις αμαρτίες τους και τους μεταρρύθμισε, και έπειτα βγήκε στον πόλεμο. Αυτή ήταν η σωστή μέθοδος. Ας κατακτηθεί η αμαρτία στο σπίτι, αυτός ο χειρότερος εχθρός, και τότε οι εχθροί στο εξωτερικό θα αντιμετωπιστούν πιο εύκολα. Έτσι ας είναι ο Χριστός ο Κριτής και Νομοθέτης μας, και τότε θα μας σώσει, και με κανέναν άλλο όρο, Ησ. λγ΄ 22. 4. Ποια καλή επιτυχία είχε. Επικράτησε να σπάσει τον ζυγό της καταπίεσης και, όπως φαίνεται, να σπάσει τον λαιμό του καταπιεστή· διότι λέγεται, Ο Κύριος παρέδωσε τον Χουσάν-ρισαθαΐμ στο χέρι του. Τώρα ο Ιούδας, από τη φυλή του οποίου ήταν ο Οθνιήλ, ως σκύμνος λιονταριού ανέβηκε από τη λεία. 5. Η ευτυχής συνέπεια των καλών υπηρεσιών του Οθνιήλ. Η γη, αν και δεν κέρδιζε έδαφος, όμως είχε ανάπαυση και μερικούς καρπούς της μεταρρύθμισης, σαράντα χρόνια· και το όφελος θα ήταν μόνιμο αν είχαν μείνει κοντά στον Θεό και στο καθήκον τους.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού βλέπετε τον σκοπό της γύμνασης του Θεού να εργάζεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε τώρα; 2. Πώς μπορεί ο πειρασμός του συμβιβασμού με την περιβάλλουσα κουλτούρα να εμφανιστεί στη δική σας ζωή; 3. Με ποιους απροσδόκητους τρόπους έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός απίθανους ανθρώπους ή περιστάσεις για να φέρει απελευθέρωση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὅταν θλίψεις μᾶς πιέζουν καὶ ἐχθροὶ ἐγείρονται λόγω τῶν πλανῶν μας, δίδαξέ μας νὰ βοῶμεν πρὸς Σὲ ἀμέσως, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἀκούεις καὶ στέλλεις ἀπελευθέρωση σύμφωνα μὲ τὸν Λόγον Σου. Φύλαξε τὶς καρδιές μας ἀπὸ τὸν ἀργὸ συμβιβασμὸ ποὺ ἀμβλύνει τὴν ἀγάπη μας πρὸς Σέ, καὶ γέμισέ μας μὲ τὸ Πνεῦμά Σου γιὰ νὰ περπατοῦμε μὲ ὑπακοὴ καὶ θάρρος. Εἴθε τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, τοῦ τελείου μας Λυτρωτοῦ, νὰ ἀγκυροβολήσει τὴν ἐλπίδα μας μέχρις ὅτου κάθε ἐχθρὸς ὑποταχθεῖ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια Του. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →