Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Δια της Θαλάσσης διά Πίστεως
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Πατριάρχες και Προφήτες η Έλεν Γουάιτ ανιχνεύει την φυγή του Ισραήλ από την Αίγυπτο διαμέσου της Ερυθράς Θαλάσσης, δείχνοντας πώς ο ίδιος Θεός που οδήγησε τον αρχαίο Ισραήλ οδηγεί ακόμη τον λαό Του σήμερα. Τα λόγια της μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε το σύννεφο που τους καθοδηγούσε την ημέρα και τη φωτιά που φώτιζε τις νύχτες τους, και να ακούσουμε την κλήση να προχωρήσουμε όταν κάθε ανθρώπινο μονοπάτι φαίνεται κλειστό. Σε αυτά τα κεφάλαια αποκαλύπτει έναν ελεήμονα Λυτρωτή που δοκιμάζει την πίστη μόνο για να ενισχύσει την εμπιστοσύνη και που μετατρέπει αδύνατα εμπόδια σε οδούς απελευθέρωσης. Η μαρτυρία της κρατά τα μάτια μας στραμμένα σε Εκείνον που μάχεται για τους δικούς Του και τους φέρνει με ασφάλεια στην πατρίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στην Έξοδο 13 και 14. Διαβάστε αργά για τον στύλο που δεν εγκατέλειψε ποτέ το στρατόπεδο, για τη θάλασσα που άνοιξε στον λόγο του Θεού, και για το άσμα που υψώθηκε όταν κάθε εχθρός καταποντίστηκε. Αφήστε την ιστορία να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν ακούσετε τις σκέψεις της Έλεν Γουάιτ για τα ίδια γεγονότα.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ δείχνει πρώτα την αδιάλειπτη καθοδήγηση που δόθηκε από τον στύλο του νέφους και της φωτιάς.
'Και απήραν εκ Σοκχώθ, και εστρατοπέδευσαν εν Εθάμ, εν τη ερήμω. Και ο Κύριος επορεύετο έμπροσθεν αυτών ημέρας εν στύλω νεφέλης, διά να οδηγή αυτούς την οδόν· και νυκτός εν στύλω πυρός, διά να φωτίζη αυτούς· διά να πορεύωνται ημέρας και νυκτός. Ουκ απεστάθη ο στύλος της νεφέλης ημέρας, ουδέ ο στύλος του πυρός νυκτός, έμπροσθεν του λαού.' Λέγει ο ψαλμωδός, 'Εξέτεινε νέφος εις σκέπην, και πυρ διά να φωτίζη εν τη νυκτί.' Ψαλμός 105:39. Βλέπε επίσης Α' Κορινθίους 10:1, 2. Το λάβαρο του αοράτου Αρχηγού τους ήταν πάντοτε μαζί τους. Ημέρας το νέφος κατηύθυνε τας πορείας αυτών ή εξαπλούτο ως σκηνή υπεράνω του στρατεύματος. Εξυπηρέτει ως προστασία από την καυτή θερμότητα, και διά της δροσιάς και υγρασίας του παρείχε ευάρεστη αναψυχή εν τη ξηρά και διψώση ερήμω. Νυκτός εγίνετο στύλος πυρός, φωτίζων το στρατόπεδον αυτών και διαρκώς βεβαιώνων αυτούς περί της θείας παρουσίας. [p. 283]Έπειτα περιγράφει πώς το ίδιο νέφος έγινε φως για τον Ισραήλ ενώ παρέμεινε σκότος για την Αίγυπτο.
Αλλά τώρα, καθώς το Αιγυπτιακό στράτευμα πλησίαζεν αυτούς, προσδοκών να τους κάμη εύκολον λείαν, η νεφελώδης στήλη ανυψώθη μεγαλοπρεπώς εις τους ουρανούς, διήλθεν υπεράνω των Ισραηλιτών, και κατέβη μεταξύ αυτών και των στρατευμάτων της Αιγύπτου. Τείχος σκότους [p. 287] παρενεβλήθη μεταξύ των διωκομένων και των διωκτών. Οι Αιγύπτιοι δεν ηδύναντο πλέον να διακρίνωσι το στρατόπεδον των Εβραίων, και ηναγκάσθησαν να σταματήσωσι. Αλλά καθώς το σκότος της νυκτός εβάθυνε, το τείχος του νέφους έγινε μέγα φως διά τους Εβραίους, κατακλύζον ολόκληρον το στρατόπεδον με την ακτινοβολίαν της ημέρας.Η Γουάιτ κλείνει την αφήγηση υπογραμμίζοντας την πίστη που εισήλθε εις την θάλασσαν προτού χωρίσουν τα ύδατα.
Ο Θεός εν τη προνοία Του έφερεν τους Εβραίους εις τα ορεινά στενά προ της θαλάσσης, διά να φανερώση την δύναμιν Του εν τη απελευθερώσει αυτών και να ταπεινώση επιφανώς την υπερηφάνειαν των καταδυναστευτών αυτών. Ηδύνατο να τους σώση καθ' οποιονδήποτε άλλον τρόπον, αλλά εξέλεξε την μέθοδον ταύτην διά να δοκιμάση την πίστιν αυτών και να ενισχύση την εμπιστοσύνην αυτών εις Αυτόν. Ο λαός ήτο κουρασμένος και τρομοκρατημένος, όμως εάν είχον οπισθοχωρήσει όταν ο Μωυσής τους διέταξεν να προχωρήσωσι, ο Θεός δεν θα ήνοιγε ποτέ την οδόν δι' αυτούς. 'Διά πίστεως' 'διήλθον την Ερυθράν Θάλασσαν ως διά ξηράς.' Εβραίους 11:29. Βαδίζοντες κάτω εις αυτό το ύδωρ, έδειξαν ότι επίστευον τον λόγον του Θεού ως ελαλήθη υπό του Μωυσέως. Έπραξαν ό,τι ήτο εις την δύναμιν αυτών να πράξωσι, και τότε ο Ισχυρός του Ισραήλ διήρεσε την θάλασσαν διά να κάμη οδόν διά τους πόδας αυτών.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας από την απελευθέρωση της Ερυθράς Θαλάσσης εις το μέγα άσμα του Μωυσέως και του Αρνίου.
Το άσμα τούτο και η μεγάλη απελευθέρωσις την οποίαν μνημονεύει, ενετύπωσαν ανεξίτηλον εντύπωσιν εις την μνήμην του Εβραϊκού λαού. Από γενεάς εις γενεάν αντηχείτο υπό των προφητών και ψαλτωδών του Ισραήλ, μαρτυρούν ότι ο Ιεχωβά είναι η ισχύς και η απελευθέρωσις εκείνων που εμπιστεύονται εις Αυτόν. Το άσμα τούτο δεν ανήκει εις τον Ιουδαϊκόν λαόν μόνον. Δείχνει προς τα εμπρός εις την καταστροφήν πάντων των εχθρών της δικαιοσύνης και την τελικήν νίκην του Ισραήλ του Θεού. Ο προφήτης της Πάτμου βλέπει το λευκοφόρον πλήθος που 'ενίκησε', ιστάμενον επί της 'υαλίνης θαλάσσης μεμιγμένης μετά πυρός', έχον 'τας κιθάρας του Θεού. Και άδουσι την ωδήν του Μωυσέως του δούλου του Θεού, και την ωδήν του Αρνίου.' Αποκάλυψις 15:2,3.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού σας ζητά ο Κύριος να 'προχωρήσετε' μολονότι η οδός φαίνεται κλειστή;
Πώς το νέφος που κάποτε καθωδήγησε τον Ισραήλ έγινε φως διά την ιδίαν σας οδόν σήμερα;
Με ποιους τρόπους το άσμα του Αρνίου σας καλεί ακόμη να εμπιστευθήτε Εκείνον που μάχεται υπέρ υμών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε του νέφους και της φωτιάς, ευχαριστούμεν Σε διότι οδηγείς τον λαόν Σου διαμέσου πάσης θαλάσσης. Δίδαξον ημάς να στεκώμεθα ακίνητοι όταν λέγεις στήκετε, και να κινούμεθα όταν λέγεις πορεύεσθε. Κράτησον το φως της παρουσίας Σου έμπροσθεν ημών ώστε η αμφιβολία να μη μας καταλάβη. Η αυτή πίστις που διέβη την Ερυθράν Θάλασσαν ας μας φέρη διαμέσου πάσης δοκιμασίας έως ότου ενωθώμεν εις το άσμα του Μωυσέως και του Αρνίου. Σε αινούμεν διά την απελευθέρωσιν που ήδη εδόθη και διά την μακαρίαν ελπίδα της τελικής νίκης εν Ιησού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →