← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Αποκάλυψη 14 — με τον Μακλάρεν

Αποκάλυψη 14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Σήμερα παραμένουμε στην Αποκάλυψη κεφάλαιο 14, αφήνοντας την προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν να φωτίσει την αντίθεση μεταξύ της φευγαλέας επίγειας απόκτησης και της διαρκούς κληρονομιάς εκείνων που πεθαίνουν εν Κυρίω. Οι μετρημένες σκέψεις του μας προσκαλούν να ζυγίσουμε τι πραγματικά διαρκεί πέρα από τον τάφο και να οργανώσουμε τις παρούσες ζωές μας ανάλογα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε την Αποκάλυψη 14 αργά, επιτρέποντας στις ζωηρές εικόνες του κεφαλαίου για τη συγκομιδή, την ανάπαυση και την αιώνια συνέπεια να μιλήσουν. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις για υπομονετική καρτερία και την υπόσχεση ότι τα έργα των πιστών δεν χάνονται ποτέ. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που ξεδιπλώνει ο Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει αντιπαραθέτοντας τα δύο αντιθετικά κείμενα. Πρέπει να παρατηρηθεί ότι αυτά τα δύο έντονα αντιθετικά κείμενα δεν αναφέρονται στα ίδια πρόσωπα. Το πρώτο μιλάει για έναν πλούσιο κοσμικό άνθρωπο, το δεύτερο για 'τους νεκρούς που πεθαίνουν εν Κυρίω'. Η απαρηγόρητη ζοφερότητα του ενός είναι σαν σκοτεινό υπόβαθρο πάνω στο οποίο η θριαμβευτική βεβαιότητα του άλλου λάμπει πιο φωτεινά και βαθαίνει τη ζοφερότητα που την υψώνει. Το τέλος του ανθρώπου που πρέπει να φύγει από τη γη γυμνός και με άδεια χέρια αποκτά νέα τραγική δύναμη όταν τεθεί απέναντι στη μοίρα εκείνων 'των οποίων τα έργα τους ακολουθούν'. Αν και και τα δύο σύνολα σκέψεων είναι φθαρμένα και κοινότοπα, ίσως να αναζωπυρωθούν σε νέα ζωντάνια με την αντιπαράθεση· και αν σε αυτό το κήρυγμα δεν έχουμε τίποτα νέο να πούμε, η παλιά αλήθεια δεν είναι εκτός τόπου μέχρι να έχει επεξεργαστεί και επηρεάσει την καθημερινή μας πρακτική. Θα συγκεντρώσουμε καλύτερα τα μαθήματα του κειμένου μας αν εξετάσουμε τι πρέπει να αφήσουμε, τι πρέπει να πάρουμε και τι μπορούμε να πάρουμε. Συνεχίζει πιέζοντας τους περιορισμούς του πλούτου. Ο Ιεροκήρυκας στο πλαίσιο παρουσιάζει μια τρομερή σειρά από τους περιορισμούς και τις ανεπάρκειες του πλούτου. Κατεχόμενος, δεν μπορεί να ικανοποιήσει, γιατί η όρεξη μεγαλώνει με την απόλαυση. Η αύξησή του μόλις που συμβαδίζει με την αύξηση των καταναλωτών του. Δεν συνεισφέρει τίποτα στο πλεονέκτημα του λεγόμενου ιδιοκτήτη του εκτός από 'την παρατήρησή του με τα μάτια του', και η ανάγκη παρακολούθησής του κρατά τα μάτια ανοιχτά όταν θα ήθελε να κοιμηθεί. Συχνά διατηρείται προς βλάβη του ιδιοκτήτη, συχνά εξαφανίζεται σε ατυχή κερδοσκοπία, και οι κληρονόμοι του κατόχου γίνονται πένητες. Αλλά, ακόμα κι αν όλες αυτές οι δυνατότητες ξεπεραστούν με ασφάλεια, ο άνθρωπος πρέπει να πεθάνει και να τα αφήσει όλα πίσω. 'Δεν θα πάρει τίποτα από τον κόπο του που μπορεί να μεταφέρει μακριά στο χέρι του'· αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος τον χωρίζει από όλα με τα οποία η ζωή του σώματος τον φέρνει σε επαφή. Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα σε ό,τι πρέπει να πάρουμε μαζί μας. Πρέπει να πάρουμε τον εαυτό μας. Είναι ο ίδιος 'αυτός' που πηγαίνει 'γυμνός όπως ήρθε'· είναι ο ίδιος 'αυτός' που 'ήρθε από την κοιλιά της μητέρας του' και 'γεννιέται ξανά' κατά κάποιον τρόπο σε μια νέα ζωή, μόνο που 'αυτός' έχει αναπτυχθεί και αποκαλυφθεί από την επίγεια ζωή του. Το φυτό έχει ανθίσει και καρποφορήσει. Ό,τι ήταν απλή δυνατότητα έχει γίνει γεγονός. Υπάρχει τώρα σταθερός χαρακτήρας. Οι παροδικές κτήσεις, σχέσεις και ασχολίες της επίγειας ζωής έχουν φύγει, αλλά ο άνθρωπος που αυτές έχουν φτιάξει είναι εκεί. Και στον χαρακτήρα υπάρχουν κυρίαρχες συνήθειες που επιμένουν να έχουν την επιρροή τους, και μια μνήμη της οποίας, όπως μπορούμε να πιστέψουμε, είναι γραμμένο ανεξίτηλα όλο το παρελθόν. Ό,τι κι αν αφαιρέσει ο θάνατος από εμάς, δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι αγγίζει τη συνείδηση και την προσωπική ταυτότητα, ή την επικρατούσα τάση και κλίση των χαρακτήρων μας. Και αν πράγματι περάσουμε σε μια άλλη ζωή 'όχι σε πλήρη λήθη, και όχι σε απόλυτη γύμνια', αλλά μεταφέροντας μια τελειοποιημένη μνήμη και ντυμένοι με ένα ένδυμα υφασμένο από όλες τις παρελθούσες πράξεις μας, δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να προκαλέσει μια επίσημη και συνεχή πράξη κρίσης.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Συμπερασματικά, ο Μακλάρεν εξετάζει τα έργα που ακολουθούν τους πιστούς. 'Τα έργα τους τους ακολουθούν.' Αυτά είναι τα λόγια του Πνεύματος σχετικά με 'τους νεκρούς που πεθαίνουν εν Κυρίω'. Δεν χρειάζεται να φοβηθούμε ότι θα αλλοιώσουμε τη μεγάλη αλήθεια ότι 'όχι με έργα δικαιοσύνης αλλά με το έλεός Του μας έσωσε', αν αρπάξουμε σταθερά τη μεγάλη βεβαιότητα που αυτό το κείμενο περιέχει μακαρίως. Τα έργα ενός χριστιανού ανθρώπου είναι διαρκή στον βαθμό που εναρμονίζονται με το θείο θέλημα, στον βαθμό που έχουν αιώνιες συνέπειες στον ίδιο ό,τι κι αν έχουν στους άλλους. Αν ζούμε ανοίγοντας το νου και την καρδιά μας στην εισροή της θείας δύναμης 'που ενεργεί μέσα μας και για να θέλουμε και για να ενεργούμε κατά την καλή Του ευαρέσκεια', τότε μπορούμε να είμαστε ταπεινά βέβαιοι ότι αυτά τα 'έργα' είναι αιώνια· και αν και δεν θα αποτελέσουν ποτέ τη βάση της αποδοχής μας, δεν θα αποτύχουν ποτέ να εξασφαλίσουν 'μεγάλη ανταπόδοση αμοιβής'. Σε πολλούς ταπεινούς αγίους θα υπάρξει μια στιγμή θαυμαστικής ευγνωμοσύνης όταν δει αυτά τα 'παιδιά του που ο Θεός του έδωσε' συγκεντρωμένα γύρω του, και πρέπει να πει: 'Κύριε, πότε σε είδα γυμνό, ή στη φυλακή, και σε επισκέφθηκα;' Θα υπάρξουν πολλές αποκαλύψεις ευγνώμονης έκπληξης στις αποκαλύψεις των ουρανών. Θυμόμαστε την ευγενή εξήγηση του Μίλτον για αυτά τα μεγάλα λόγια που μπορεί κάλλιστα να σιγήσει τις αδύναμες προσπάθειές μας να τα επιβάλουμε-
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες από τις καθημερινές σας εργασίες αισθάνεστε την έλξη των κτημάτων που δεν μπορούν να σας συνοδεύσουν πέρα από τον θάνατο; Πώς μπορεί η βεβαιότητα ότι ο αληθινός εαυτός σας και ο χαρακτήρας σας διαρκούν να διαμορφώσει τις επιλογές που κάνετε σήμερα; Με ποιους ήσυχους τρόπους μπορείτε να επενδύσετε σε έργα που θα σας ακολουθήσουν στην παρουσία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, στερέωσε τις καρδιές μας στον Αμνό που στέκεται νικηφόρος στο Όρος Σιών, ώστε να Τον ακολουθούμε αταλάντευτα και να αναπαυόμαστε από τους κόπους μας στο τετελεσμένο έργο του Ιησού. Δημιούργησε μέσα μας έναν χαρακτήρα που υπομένει, και ας ενδυναμώνει το Πνεύμα κάθε πράξη ώστε να φέρει καρπό που μένει προς δόξαν Σου. Μέχρι την ημέρα που θα ακούσουμε το καλωσόρισμά Σου, κράτησέ μας σταθερούς στο ευαγγέλιο και πεπεισμένους ότι τα έργα μας θα μας ακολουθήσουν στην πατρίδα. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →