Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 119-120 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στο Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στους Ψαλμούς στρέφοντας την προσοχή μας στα κεφάλαια 119 και 120. Αυτά τα βαθμιαία άσματα ιχνηλατούν την ανάβαση της ψυχής μέσα από δοκιμασία προς την ουράνια Ιερουσαλήμ. Ο Χέιντοκ συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων και μεταγενέστερων Καθολικών ερμηνευτών για να δείξει πώς η επιστροφή του αρχαίου Ισραήλ από την εξορία προτυπώνει το ταξίδι αρετής κάθε Χριστιανού. Το σχόλιο τονίζει την προσευχή εν μέσω θλίψης τον πόνο της συκοφαντίας και την ασφαλή προστασία του Κυρίου που ούτε νυστάζει ούτε κοιμάται. Καθώς μελετούμε αυτούς τους στίχους μαζί είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ψαλμωδό να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε πρακτική καθοδήγηση για την καθημερινή πιστότητα και τη βέβαιη ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 119 και 120 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες κραυγές για βοήθεια, τον πόθο για ειρήνη και τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος φυλάει τον λαό του. Αφήστε τα λόγια να αντηχήσουν στην καρδιά σας καθώς το σχόλιο θα ξεδιπλώσει σύντομα το βαθύτερο νόημά τους για την Εκκλησία και για κάθε πιστό στον δρόμο προς τον ουρανό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιδοκ ξεκινά εξηγώντας τον όρο βαθμιαίους ψαλμούς και τις πιθανές ιστορικές και μυστικές τους έννοιες.
Σχολιασμός Καθολικής Βίβλου Χέιδοκ Βαθμιαίος ψαλμός. Οι επόμενοι ψαλμοί, δεκαπέντε στον αριθμό, ονομάζονται βαθμιαίοι ψαλμοί ή ωδές, από τη λέξη βαθμός, που σημαίνει βήματα, αναβάσεις ή βαθμίδες· είτε επειδή ορίστηκαν να ψάλλονται στα δεκαπέντε σκαλοπάτια, από τα οποία ο λαός ανέβαινε στον ναό· είτε επειδή κατά την ψαλμωδία τους η φωνή έπρεπε να υψώνεται με ορισμένα βήματα ή αναβάσεις· είτε επειδή έπρεπε να ψάλλονται από τον λαό που επέστρεφε από την αιχμαλωσία του και ανέβαινε στην Ιερουσαλήμ, η οποία βρισκόταν ανάμεσα σε βουνά. Οι άγιοι Πατέρες, με μυστική έννοια, κατανοούν αυτά τα βήματα ή τις αναβάσεις ως τους βαθμούς με τους οποίους οι χριστιανοί ανεβαίνουν πνευματικά στην αρετή και την τελειότητα· και στον αληθινό ναό του Θεού στην ουράνια Ιερουσαλήμ. (Χάλλονερ) --- Και οι δύο αυτές τελευταίες ερμηνείες φαίνονται πιο πιθανές και κυριολεκτικές, όπως δίνονται από τον άγιο Χρυσόστομο κ.ά. (Μπερτιέ) --- Η αναφορά στα σκαλοπάτια του ναού (Ιεζεκιήλ μ΄) είναι πολύ αβέβαιη, όπως και η ύψωση της φωνής σε υψηλότερες νότες κατά τη διάρκεια κάθε ψαλμού. (Καλμέ) --- Μπορεί να ψάλλονταν σε άμβωνα, Β΄ Έσδρας θ΄ 4, και Β΄ Παραλειπομένων κ΄ 19. (Μενοχίος) --- Οι συγγραφείς φαίνεται να έζησαν στο τέλος της αιχμαλωσίας, (Καλμέ) αν και ο Δαυίδ μπορούσε κάλλιστα να συνθέσει αυτές τις ωδές κατά τη διάρκεια κάποιων από τις δοκιμασίες του, ή προβλέποντας αυτό το γεγονός. (Μπερτιέ) --- Περιέχουν μια παρηγορητική διαβεβαίωση για τη λύτρωση της ανθρωπότητας, προτυπωμένη από την απελευθέρωση των Ιουδαίων, και επίσης ότι η δύναμη και η οργή των διωκτών θα παύσουν. (Γουόρθινγκτον) --- Σιρ χαμααλόθ μπορεί να δηλώνει μια πολύ εξαίρετη ωδή. (Ιούνιος) (Μούις) (Χέιδοκ) --- Θλίψη. Κανένας χρόνος δεν είναι πιο κατάλληλος για προσευχή. (Άγιος Χρυσόστομος) (Καλμέ) --- Άκουσε. Ενθαρρύνομαι από την προηγούμενη εμπειρία να ελπίζω σε επανόρθωση. (Γουόρθινγκτον)Ο σχολιασμός στη συνέχεια εισάγει τον Ψαλμό ρκ΄ και τον τοποθετεί μέσα στις δοκιμασίες του Δαυίδ και στο ευρύτερο θέμα της προσκυνηματικής πορείας.
Σχολιασμός Καθολικής Βίβλου Χέιδοκ Ωδή. Ο Δαυίδ έγραψε αυτήν κατά τη φυγή του από τον Αβεσσαλώμ· (Γκρότιος) και ο ντε Μούις κρίνει από τον πολεμικό τόνο ότι συντέθηκε εν μέσω κινδύνου. Αναφέρεται στους αιχμαλώτους, (Ωριγένης· Καλμέ) και σε όλους κατά την προσκυνηματική πορεία αυτού του κόσμου. (Μπερτιέ) --- Βουνά. Ιερουσαλήμ, και ο ουρανός, από όπου πρέπει να έρχεται όλη η βοήθειά μας. Ο Θεός ακούει ευκολότερα τις προσευχές που χύνονται σε τόπους ορισμένους από αυτόν. (Γουόρθινγκτον) --- Η Ιερουσαλήμ βρισκόταν ανάμεσα σε βουνά, και οι Ιουδαίοι στρέφονταν προς αυτήν στην προσευχή, Δανιήλ στ΄ 10. Δεν εξαρτώνταν από ανθρώπινη βοήθεια, Ιερεμίας γ΄ 22.Ο Χέιδοκ εξετάζει στη συνέχεια την εμπειρία της διαμονής ανάμεσα σε εχθρικούς λαούς μακριά από την αγία πόλη.
--- Πώς θα τιμωρήσει ο Θεός τη συκοφαντία; Θα ρίξει τα βέλη του εναντίον των ενόχων, Αββακούμ γ΄ 11. (Καλμέ) --- Αυτή είναι η ανταμοιβή τους, (Μπερτιέ) και αυτό που τους αξίζει. (Γουόρθινγκτον) --- Η αγάπη και το καλό παράδειγμα θα αντισταθμίσουν καλύτερα την ολέθρια επιρροή τους. ( Παρατείνεται. Εβραϊκό, «είναι Μεσέχ». (Χέιδοκ) --- Αλλά ο Χουμπιγκάντ απορρίπτει αυτό ως άγνωστο τόπο· και η λέξη μπορεί να έχει την προηγούμενη σημασία, που δίνεται από τους Εβδομήκοντα και τον άγιο Ιερώνυμο. (Καλμέ) (Μπερτιέ) --- Ο Μωυσής μιλά για το Μεσέχ, (Γένεσις ι΄ 2.) ή για τα βουνά που χωρίζουν την Κολχίδα από την Αρμενία, όπου οι Ιουδαίοι μπορεί να ήταν διασκορπισμένοι, (Δ΄ Βασιλειών ιζ΄ 23, και Α΄ Έσδρας β΄ 59, και η΄ 15.) όπως και στην Κεδάρ, ή Αραβία Πετραία, (Ησαΐας μβ΄ 11.) όπου κατοικούσαν αργότερα οι Σαρακηνοί, σύμφωνα με τον άγιο Ιερώνυμο. (Τοπ. Εβρ.) (Καλμέ) --- Κάτοικοι. Εβραϊκό, «σκηνές», στις οποίες κατοικούσε κυρίως ο λαός. (Μπερτιέ) --- Από τον Κεδάρ, τον γιο του Ισμαήλ, προήλθε ο Μωάμεθ, του οποίου η τυραννία έχει γίνει αισθητή για πολύ καιρό. Η Κεδάρ δηλώνει το «σκότος» της αμαρτίας και της πλάνης. Οι Ιουδαίοι θρηνούσαν την απουσία τους από τον ναό, και οι χριστιανοί την αδυναμία τους να συναντηθούν για τη θεία λατρεία, και την εξορία τους (Γουόρθινγκτον) από τον ουρανό. (Άγιος Χρυσόστομος)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το σχόλιο καταλήγει υπογραμμίζοντας την πιστή φύλαξη της ψυχής από τον Θεό σε κάθε περίσταση.
Φυλάττει. Τα εβραϊκά επίσης «θα ή μπορεί». Οι λόγοι ενός προφήτου είναι πάντοτε αληθινοί, και οι χρόνοι ποικίλλονται κατά βούλησιν από τον Άγιον Ιερώνυμον κ.λπ. (Βερτιέρ) — Ψυχή, ή πνευματική ζωή. (Γουόρθινγκτον) (Α΄ Πέτρου α΄ 4.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την κλήση να ανεβείτε βήμα προς βήμα προς μεγαλύτερη αρετή; Πώς αντιδράτε όταν περιβάλλεστε από φωνές που διαταράσσουν την ειρήνη σας; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείτε να εμπιστευθείτε σήμερα την έξοδο και την είσοδό σας στην άγρυπνη φροντίδα του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ δούς ἡμῖν ταῦτα τὰ ᾄσματα τῆς ἀναβάσεως, ἀνάγαγε τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐκ τῆς κοιλάδος τῶν δακρύων εἰς τὰ ὕψη τῆς σῆς παρουσίας, σκεπάζων ἡμᾶς ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ καὶ χαριζόμενος ἡμῖν τὴν αἰώνιον εἰρήνην σου. Διεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν κατὰ τὸν λόγον σου, ἵνα φυλάξωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἀπὸ πάσης κακῆς γλώσσης καὶ πορευθῶμεν ἀσφαλῶς πρὸς τὴν οὐράνιον Ἱερουσαλήμ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὁδηγείτω τὸ Πνεῦμά σου τὰς οἰκογενείας ἡμῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →