← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Πράξεις 10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στο υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου στις Πράξεις κεφάλαιο 10, όπου ο Μεταρρυθμιστής παρακολουθεί προσεκτικά το εκπληκτικό έργο του Θεού στο να φέρει το ευαγγέλιο στον Κορνήλιο. Η έκθεση του Καλβίνου τονίζει πώς η θεία πρωτοβουλία υπερνικά τα ανθρώπινα εμπόδια και καλεί την εκκλησία σε πιστή υπακοή. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τόσο τον χαρακτήρα της αληθινής ευσέβειας όσο και την κεντρικότητα του Χριστού σε κάθε βήμα της σωτηρίας. Καθώς ακούμε, ας ανοιχθούν οι καρδιές μας στο ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Πέτρο και τον Κορνήλιο. Αυτό το μάθημα μας εισάγει στη Γραφή με νέα σαφήνεια και ευλάβεια για τη κυρίαρχη χάρη του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τις Πράξεις κεφάλαιο 10 ολόκληρο. Αφήστε την αφήγηση του οράματος του Κορνήλιου, της συνάντησης του Πέτρου στην ταράτσα και της έκχυσης του Πνεύματος να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε τις προσεκτικές λεπτομέρειες της προσευχής, της υπακοής και της θείας καθοδήγησης που προετοιμάζουν τον δρόμο για να διασχίσει το ευαγγέλιο τα πολιτιστικά σύνορα. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει με τους δικούς του όρους πριν στραφούμε στις γνώσεις του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει εισάγοντας την αξιοσημείωτη ιστορία του Κορνήλιου και την επίσκεψη του αγγέλου. 1. Ο Λουκάς περνά τώρα σε μια άξια ιστορία, δηλαδή ότι ο Θεός αξιώνει να προάγει έναν ξένο και απερίτμητο σε ιδιαίτερη τιμή πάνω από όλους τους Ιουδαίους, επειδή στέλνει τον άγγελό του σε αυτόν και για χάρη του φέρνει τον Πέτρο στην Καισάρεια, για να τον διδάξει στο ευαγγέλιο. Αλλά πρώτα απ' όλα ο Λουκάς δείχνει τι είδους πρόσωπο ήταν αυτός ο Κορνήλιος, για τον οποίο κατέβηκε άγγελος από τον ουρανό και ο Θεός μίλησε στον Πέτρο σε όραμα. Ήταν εκατόνταρχος της Ιταλικής κοόρτης· η κοόρτη αποτελούνταν από χίλιους πεζούς, και αυτός που ήταν αρχηγός λεγόταν χιλίαρχος. Πάλι, κάθε εκατό είχε έναν εκατόνταρχο. Μια λεγεώνα είχε συνήθως πέντε κοόρτεις. Αυτή η κοόρτη ονομαζόταν Ιταλική επειδή οι Ρωμαίοι επέλεγαν συχνά στρατιώτες από αυτούς που κατοικούσαν στις επαρχίες· αλλά είχαν τη δύναμη του στρατού από την Ιταλία· επομένως ο Κορνήλιος ήταν Ιταλός εκ γενετής· αλλά ήταν στην Καισάρεια με τους εκατό του, για να φυλάει την πόλη. Διότι οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να κατανέμουν έτσι τους τόπους διαμονής τους, ώστε κάθε πόλη που είχε φήμη να έχει φρουρά για να συγκρατεί αιφνίδιες ταραχές. Σπάνιο παράδειγμα ότι ένας στρατιώτης ήταν τόσο ευλαβής προς τον Θεό, τόσο ευθύς και ευγενής προς τους ανθρώπους! Διότι εκείνη την εποχή οι Ιταλοί, όταν μεταφέρονταν στις επαρχίες για να ζήσουν στον πόλεμο, έτρεχαν πέρα δώθε σαν πεινασμένοι λύκοι για να αποκτήσουν κάποια λεία· δεν είχαν ως επί το πλείστον περισσότερη θρησκεία από τα θηρία· είχαν τόση φροντίδα για την αθωότητα όσο οι δολοφόνοι· γι' αυτό οι αρετές του Κορνήλιου αξίζουν μεγαλύτερο έπαινο, επειδή ζώντας στρατιωτική ζωή, η οποία ήταν τότε πιο διεφθαρμένη, υπηρετούσε τον Θεό οσίως και ζούσε ανάμεσα σε ανθρώπους χωρίς να κάνει καμία βλάβη ή αδικία. Και αυτό δεν είναι μικρή αύξηση του επαίνου του, επειδή απορρίπτοντας τη δεισιδαιμονία στην οποία γεννήθηκε και ανατράφηκε, αγκάλιασε την καθαρή λατρεία του Θεού· διότι γνωρίζουμε τι λογαριασμό έκαναν οι Ιταλοί για τον εαυτό τους και πόσο υπερήφανα περιφρονούσαν τους άλλους. Και οι Ιουδαίοι ήταν τότε σε τέτοια περιφρόνηση, ώστε για χάρη τους η καθαρή θρησκεία θεωρούνταν άδοξη και σχεδόν καταραμένη. Βλέποντας ότι τίποτε από αυτά δεν μπορούσε να εμποδίσει τον Κορνήλιο, αλλά ότι εγκαταλείποντας τα είδωλά του αγκάλιασε τη λατρεία του αληθινού Θεού μόνο, πρέπει να ήταν προικισμένος με σπάνια και ιδιαίτερη ειλικρίνεια. Επιπλέον, μπορούσε να βρει ελάχιστα πράγματα ανάμεσα στους Ιουδαίους με τα οποία θα μπορούσε να δελεαστεί στη μελέτη της ευσέβειας, επειδή τότε υπήρχε μόλις ένας στους χίλιους που είχε έστω και μικρή γνώση του νόμου· και αναμφίβολα ο Κορνήλιος είχε συναντήσει κάποιον καλό προσκυνητή του Θεού, ο οποίος, όντας υγιής από διεφθαρμένες γνώμες, του εξηγούσε τον νόμο πιστά, χωρίς να αναμειγνύει κανένα προζύμι· αλλά επειδή ο Λουκάς του δίνει πολλούς τίτλους επαίνου, πρέπει να τους σημειώσουμε όλους. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τις συγκεκριμένες αρετές που καταγράφει ο Λουκάς στη ζωή του Κορνήλιου. 2. Λέει ότι ήταν ευλαβής άνθρωπος και που φοβόταν τον Θεό· δεύτερον, ότι σαν καλός οικοδεσπότης φρόντιζε να διδάξει την οικογένειά του· τον επαινεί αργότερα για τα έργα της αγάπης, επειδή ήταν ευεργετικός προς όλο τον λαό· και τέλος, ότι προσευχόταν στον Θεό συνεχώς. Το σύνολο είναι αυτό, ότι ο Κορνήλιος ήταν άνθρωπος με σπάνιες αρετές, στις οποίες συνίσταται η ακεραιότητα των ευσεβών, ώστε η ζωή του να ήταν διαμορφωμένη, σε όλα τα σημεία, σύμφωνα με τον κανόνα που ο Θεός μας προστάζει. Και επειδή ο νόμος περιέχεται σε δύο πλάκες, ο Λουκάς επαινεί πρώτα την ευσέβεια του Κορνήλιου· δεύτερον, κατεβαίνει στο δεύτερο μέρος, ότι ασκούσε τα έργα της αγάπης προς τους ανθρώπους. Αυτό είναι πολύ ωφέλιμο να σημειωθεί, επειδή έχουμε έναν τρόπο να ζούμε καλά περιγραμμένο στο πρόσωπό του. Στο θεμέλιο της ευσέβειας, ο Καλβίνος τονίζει στη συνέχεια την προτεραιότητα της πίστης και του φόβου του Θεού. Γι' αυτό, στην τακτοποίηση της ζωής καλά, ας είναι η πίστη και η θρησκεία το θεμέλιο, το οποίο αν αφαιρεθεί, όλες οι άλλες αρετές δεν είναι τίποτε άλλο παρά καπνοί. Ο Λουκάς απαριθμεί τον φόβο του Θεού και την προσευχή ως καρπούς και μαρτυρίες της ευσέβειας και της λατρείας του Θεού, και αυτό για καλούς λόγους. Διότι η θρησκεία δεν μπορεί να χωριστεί από τον φόβο του Θεού και την ευλάβεια προς αυτόν, ούτε μπορεί κανείς να θεωρηθεί ευλαβής, παρά μόνο αυτός που, αναγνωρίζοντας τον Θεό ως Πατέρα και Κύριο, αφοσιώνεται ολόψυχα σε αυτόν. Και ας γνωρίζουμε ότι ο εκούσιος φόβος επαινείται εδώ όταν αυτοί οι άνθρωποι υποτάσσονται στον Θεό εκουσίως και από την καρδιά, οι οποίοι εξετάζουν δεόντως τι του οφείλεται. Ο Καλβίνος συνεχίζει δείχνοντας πώς η συνεχής προσευχή του Κορνήλιου απέδειξε ειλικρινή λατρεία. Επιπλέον, επειδή μεγάλο μέρος του κόσμου διαφθείρει και διαστρέφει τη λατρεία του Θεού με προσποιητά μικροπράγματα, ο Λουκάς πρόσθεσε, για καλούς λόγους, ότι ο Κορνήλιος προσευχόταν συνεχώς· με αυτό σημαίνει ότι δεν απέδειξε την ευσέβειά του μόνο με εξωτερικές τελετές, αλλά ότι λάτρευε τον Θεό πνευματικά, όταν ασκούνταν στην προσευχή. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε τη συνέχεια της προσευχής του· από όπου συμπεραίνουμε ότι δεν προσευχόταν μόνο ψυχρά, σύμφωνα με το κοινό έθιμο, αλλά ότι ήταν σοβαρά προσηλωμένος στην προσευχή, όπως οι συνεχείς ευεργεσίες του Θεού μας προτρέπουν και μας ωθούν προς αυτό, και η δύναμη της πίστης πρέπει να δείχνει τον εαυτό της εκεί. Γι' αυτό ας προτρέψει ο καθένας μας τον εαυτό του να επιμένει στην προσευχή με το παράδειγμα του Κορνήλιου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αντιμετωπίζει εσφαλμένες απόψεις που θα χώριζαν την πίστη από τον Χριστό ή θα θεωρούσαν τα έργα ως αξιομίσθια. Αλλά οι Παπικοί καταχρώνται αυτόν τον τόπο με δύο τρόπους· διότι επειδή ο Θεός σεβάστηκε τις προσευχές και τις ελεημοσύνες του Κορνήλιου, ώστε να τον προικίσει με την πίστη του ευαγγελίου, το στρέφουν αυτό στις προετοιμασίες που έχουν εφεύρει, σαν να αποκτούσε ο άνθρωπος την πίστη με τη δική του επιμέλεια και δύναμη, και να προλάμβανε τη χάρη του Θεού με τα αξιομίσθια των έργων. Δεύτερον, συμπεραίνουν γενικά ότι τα καλά έργα είναι αξιομίσθια με τέτοιο τρόπο, ώστε οι χάρες του Θεού να αυξάνονται σε κάθε άνθρωπο όπως έχει αξιωθεί. Στο πρώτο απατώνται πολύ παιδαριωδώς, ενώ προσποιούνται ότι τα έργα του Κορνήλιου ήταν αποδεκτά στον Θεό πριν φωτιστεί από την πίστη. Και δεν χρειαζόμαστε να ζητήσουμε απόδειξη μακριά για να αναιρέσουμε την άγνοιά τους· διότι δεν μπορούσε να αποκτήσει τίποτε με προσευχή αν δεν προηγούνταν η πίστη, η οποία μόνο ανοίγει την πύλη για να προσευχηθούμε· και ο Αυγουστίνος το ζυγίζει αυτό καλά και σοφά, ο οποίος χλευάζει τον Πελάγιο, επειδή είπε ότι η πίστη αποκτήθηκε με προσευχές πριν υπάρξει στον άνθρωπο σε οποιοδήποτε μέτρο: Ποιος (λέει) θα ζητήσει γιατρό παρά μόνο αυτός που είναι ήδη θεραπευμένος σε κάποιο μέρος; Και είναι η υγεία της πίστης που μας διδάσκει να κρούουμε. Επιπλέον, ο φόβος του Θεού και η ευσέβεια αποδεικνύουν σαφώς ότι αναγεννήθηκε από το Πνεύμα. Διότι ο Ιεζεκιήλ δίνει αυτόν τον έπαινο μόνο στον Θεό, ότι πλάθει τις καρδιές των ανθρώπων για να τον φοβούνται (Ιεζεκιήλ 36:27). Και ο Ησαΐας λέει ότι το Πνεύμα του φόβου του Θεού αναπαύεται στον Χριστό (Ησαΐας 11:2), ώστε να γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να βρεθεί πουθενά παρά μόνο στα μέλη του. Επομένως είναι πολύ μεγάλη ανοησία να προσποιηθεί κανείς έναν άνθρωπο στο πρόσωπο του Κορνήλιου, ο οποίος, έχοντας τη φύση ως οδηγό, μπορεί να φτάσει στην αιώνια ζωή ή να προσπαθήσει να έρθει εκεί. Επομένως συλλογίζονται αδέξια, ότι είμαστε ικανοί να προλάβουμε τη χάρη του Θεού με τα αξιομίσθια των έργων. Ο Καλβίνος εξετάζει περαιτέρω πώς η πίστη του Κορνήλιου, αν και μερική, ήταν ήδη θεμελιωμένη στον υποσχεμένο Λυτρωτή. Εδώ όμως μπορεί να τεθεί ένα ερώτημα, αν η πίστη απαιτεί τη γνώση του Χριστού, ή αν αρκείται στην απλή πεποίθηση του ελέους του Θεού· διότι ο Κορνήλιος φαίνεται να μην ήξερε τίποτε απολύτως για τον Χριστό. Αλλά μπορεί να αποδειχθεί με στέρεες αποδείξεις ότι η πίστη δεν μπορεί να χωριστεί από τον Χριστό· διότι αν αρπάξουμε τη γυμνή μεγαλειότητα του Θεού, συγχυζόμαστε μάλλον με τη δόξα του, παρά ότι αισθανόμαστε κάποια γεύση της καλοσύνης του. Επομένως, ο Χριστός πρέπει να έρθει ανάμεσα, ώστε ο νους του ανθρώπου να συλλάβει ότι ο Θεός είναι ελεήμων. Και δεν είναι χωρίς αιτία που ονομάζεται η εικόνα του αόρατου Θεού (Κολοσσαείς 1:15)· επειδή ο Πατέρας προσφέρει τον εαυτό του να κρατηθεί μόνο στο πρόσωπό του. Επιπλέον, βλέποντας ότι είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή (Ιωάννης 14:6)· όπου κι αν πας χωρίς αυτόν, θα τυλιχθείς από παντού σε πλάνες, και ο θάνατος θα σε συναντήσει από παντού. Μπορούμε εύκολα να απαντήσουμε για τον Κορνήλιο. Όλα τα πνευματικά χαρίσματα προσφέρονται σε εμάς εν Χριστώ· και ιδιαίτερα από πού έρχεται η αναγέννηση, παρά μόνο επειδή είμαστε εμφυτευμένοι στον θάνατο του Χριστού, ο παλαιός μας άνθρωπος σταυρώνεται; (Ρωμαίους 6:5, 6.) Και αν ο Κορνήλιος έγινε μέτοχος του Πνεύματος του Χριστού, δεν υπάρχει λόγος να νομίζουμε ότι ήταν εντελώς κενός από την πίστη του· ούτε είχε αγκαλιάσει τη λατρεία του αληθινού Θεού (τον οποίο μόνο οι Ιουδαίοι λάτρευαν) χωρίς να έχει ακούσει κάτι για τον υποσχεμένο Μεσίτη· αν και η γνώση του ήταν ασαφής και μπερδεμένη, ήταν κάποια. Όποιος ερχόταν εκείνη την εποχή στην Ιουδαία αναγκαζόταν να ακούσει κάτι για τον Μεσσία, ναι, υπήρχε κάποια φήμη γι' αυτόν που διαδόθηκε σε χώρες που ήταν μακριά. Γι' αυτό ο Κορνήλιος πρέπει να τεθεί στον κατάλογο των παλαιών πατέρων, οι οποίοι ήλπιζαν στη σωτηρία από τον Λυτρωτή πριν αποκαλυφθεί. Και λέγεται ακατάλληλα από τον Αυγουστίνο ότι ο Πέτρος θεμελίωσε την πίστη του· ενώ είχε ήδη πριν σταθερό θεμέλιο· αν και ο Αυγουστίνος σκέφτεται όπως εμείς στο ίδιο το πράγμα, ο οποίος δηλώνει σαφώς ότι ο Κορνήλιος δεν μπορούσε να προσευχηθεί αν δεν είχε πίστη, στο βιβλίο του για την Προορισμό των Αγίων και σε άλλα μέρη.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην πίστη ως ρίζα κάθε αληθινής αρετής αμφισβητεί τον τρόπο που βλέπετε τις δικές σας πνευματικές πρακτικές; Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί να πειρασθείτε να τοποθετήσετε τα έργα πριν από το θεμέλιο της πίστης στον Χριστό; Πού σας προσκαλεί ο Θεός σε μεγαλύτερη υπακοή, ακόμη και όταν το μονοπάτι φαίνεται αβέβαιο ή δαπανηρό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ μόνος ἀνοίγων καρδίας εἰς τὸ δέχεσθαι τὸν Λόγον σου καὶ ἐκτείνων τὰς ἐλέους τῆς διαθήκης τοῦ Χριστοῦ εἰς πᾶν ἔθνος, χάρισον ἡμῖν τὴν εἰλικρίνειαν τῶν φοβουμένων σε καὶ περιπατούντων ἐν εὐθύτητι, ἵνα αἱ προσευχαὶ καὶ αἱ ζωαὶ ἡμῶν ἀναβῶσιν εὐπρόσδεκτοι ἐνώπιόν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, κατάλυσον πᾶν μεσότοιχον φραγμοῦ καὶ ἕνωσον ἡμᾶς ἐν ζώσῃ πίστει εἰς τὸν Υἱόν σου, ἵνα αἱ οἰκίαι ἡμῶν σὲ λατρεύωσιν ἐν εὐλαβείᾳ καὶ ἀληθείᾳ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς παρουσίας σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →