Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτ 23-24 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το Δευτερονόμιο 23–24 ανοίγει ένα παράθυρο στην αγιότητα που απαιτούσε ο Θεός από τον αρχαίο Ισραήλ. Οι στοχασμοί του αποκαλύπτουν πώς κάθε κανονισμός, από την καθαρότητα του στρατοπέδου μέχρι τα όρια του γάμου, υπηρετούσε την προστασία της ταυτότητας του λαού ως ιδίας κτήσεως του Κυρίου. Καθώς ακολουθούμε τον Χένρι μέσα από αυτά τα κεφάλαια, ανακαλύπτουμε διαχρονικές αρχές που ακόμη διαμορφώνουν την πιστή ζωή σήμερα. Η ποιμαντική του διορατικότητα μας βοηθά να δούμε τόσο το έλεος όσο και τη σοβαρότητα που υφαίνονται στον νόμο του Θεού. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του πιο κοντά στην καρδιά Εκείνου που περπατά ανάμεσα στον λαό Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 23 και 24 του Δευτερονομίου. Προσέξτε την προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην προστασία της αγιότητας του στρατοπέδου και τη συμπόνια προς τους ευάλωτους. Αφήστε το Πνεύμα να τονίσει οποιαδήποτε φράση που προκαλεί πεποίθηση ή παρηγοριά. Επιστρέψτε συχνά στο κείμενο καθώς ξεδιπλώνονται τα σχόλια του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τους νόμους του κεφαλαίου 23.
Οι νόμοι αυτού του κεφαλαίου προβλέπουν, Ι. Τη διατήρηση της καθαρότητας και της τιμής των οικογενειών του Ισραήλ, αποκλείοντας όσους θα αποτελούσαν ντροπή γι’ αυτές, εδ. 1-8. ΙΙ. Τη διατήρηση της καθαρότητας και της τιμής του στρατοπέδου του Ισραήλ όταν βρισκόταν εκτός, εδ. 9-14. ΙΙΙ. Την ενθάρρυνση και την υποδοχή δούλων που κατέφευγαν σ’ αυτούς, εδ. 15, 16. IV. Εναντίον της πορνείας, εδ. 17, 18. V. Εναντίον της τοκογλυφίας, εδ. 19, 20. VI. Εναντίον της παράβασης όρκων, εδ. 21-23. VII. Τι ελευθερία μπορούσε να πάρει κάποιος στον αγρό και στον αμπελώνα του πλησίον του, και τι όχι, εδ. 24, 25.Ο Χένρι στη συνέχεια πραγματεύεται την απαίτηση καθαρότητας εντός του ίδιου του στρατοπέδου.
Ο Ισραήλ ήταν τώρα στρατοπεδευμένος, και αυτός ο τεράστιος στρατός μόλις εισερχόταν σε δράση, η οποία πιθανότατα θα τους κρατούσε ενωμένους για μεγάλο χρονικό διάστημα, και γι’ αυτό ήταν σκόπιμο να τους δοθούν ιδιαίτερες οδηγίες για την καλή τάξη του στρατοπέδου τους. Και η εντολή είναι με μία λέξη να είναι καθαροί. Πρέπει να φροντίζουν να διατηρούν το στρατόπεδό τους καθαρό από ηθική, τελετουργική και φυσική μόλυνση.Ο Χένρι αργότερα εξετάζει τις διατάξεις σχετικά με το διαζύγιο στο κεφάλαιο 24.
Αυτή είναι η άδεια στην οποία οι Φαρισαίοι αναφέρονταν εσφαλμένα ως εντολή, Ματθ. ιθ΄ 7, ο Μωυσής διέταξε να δοθεί έγγραφο απολύσεως. Δεν ήταν έτσι· ο Σωτήρας μας τους είπε ότι μόνο το επέτρεψε εξαιτίας της σκληρότητας της καρδιάς τους, μήπως, αν δεν είχαν την ελευθερία να απολύσουν τις γυναίκες τους, τις κυβερνούσαν με σκληρότητα, και ίσως να τις θανατώσουν. Είναι πιθανό ότι τα διαζύγια ήταν σε χρήση πριν (λαμβάνονται ως δεδομένα, Λευ. κα΄ 14), και ο Μωυσής θεώρησε αναγκαίο εδώ να δώσει κάποιους κανόνες σχετικά μ’ αυτά. 1. Ότι ένας άνδρας δεν μπορούσε να απολύσει τη γυναίκα του εκτός αν βρει κάποια ακαθαρσία σ’ αυτήν, εδ. 1. Δεν αρκούσε να πει ότι δεν του άρεσε, ή ότι του άρεσε άλλη περισσότερο, αλλά έπρεπε να δείξει αιτία για την απέχθειά του· κάτι που την καθιστούσε δυσάρεστη και απωθητική σ’ αυτόν, αν και μπορεί να μην την καθιστούσε έτσι σε άλλον. Αυτή η ακαθαρσία πρέπει να σημαίνει κάτι λιγότερο από μοιχεία· διότι γι’ αυτό έπρεπε να πεθάνει· και λιγότερο από την υποψία αυτής, διότι σ’ αυτή την περίπτωση μπορούσε να της δώσει τα ύδατα της ζηλοτυπίας· αλλά σημαίνει είτε ελαφρά συμπεριφορά, είτε σταυρωτή και ισχυρογνώμονα διάθεση, είτε κάποια αηδιαστική πληγή ή ασθένεια· μάλιστα, μερικοί από τους Ιουδαίους συγγραφείς υποθέτουν ότι μια προσβλητική αναπνοή θα μπορούσε να αποτελέσει δίκαιο λόγο για διαζύγιο. Ό,τι κι αν εννοείται μ’ αυτό, αναμφίβολα ήταν κάτι σημαντικό· ώστε οι σύγχρονοι διδάσκαλοί τους σφάλλουν που επέτρεπαν διαζύγιο για κάθε αιτία, έστω και τόσο ασήμαντη, Ματθ. ιθ΄ 3. 2. Ότι έπρεπε να γίνεται, όχι με προφορικό λόγο, διότι αυτό μπορούσε να ειπωθεί βιαστικά, αλλά με γραπτό, και αυτό σε δέουσα μορφή, και να δηλωθεί επισήμως ενώπιον μαρτύρων, ότι είναι δική του πράξη και ενέργεια, που ήταν έργο χρόνου, και άφηνε περιθώριο για σκέψη, ώστε να μην γίνεται βιαστικά. 3. Ότι ο σύζυγος έπρεπε να το δώσει στο χέρι της γυναίκας του, και να την αποπέμψει, πράγμα που μερικοί θεωρούν ότι τον υποχρέωνε να της προικίσει και να φροντίσει γι’ αυτήν, ανάλογα με την ποιότητά της και τέτοια που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να ξαναπαντρευτεί· και καλός λόγος είχε να το κάνει αυτό, αφού η αιτία της διαμάχης δεν ήταν δικό της σφάλμα, αλλά η δυστυχία της. 4. Ότι αφού απολυόταν ήταν νόμιμο γι’ αυτήν να παντρευτεί άλλον σύζυγο, εδ. 2. Το διαζύγιο είχε διαλύσει τον δεσμό του γάμου τόσο αποτελεσματικά όσο θα μπορούσε να τον διαλύσει ο θάνατος· ώστε ήταν τόσο ελεύθερη να ξαναπαντρευτεί όσο αν ο πρώτος σύζυγός της είχε πεθάνει φυσικά. 5. Ότι αν ο δεύτερος σύζυγός της πέθαινε, ή την απολύσει, τότε ακόμη μπορούσε να παντρευτεί τρίτο, αλλά ο πρώτος σύζυγός της δεν έπρεπε ποτέ να την πάρει πίσω (εδ. 3, 4), πράγμα που θα μπορούσε να κάνει αν δεν είχε παντρευτεί άλλον· διότι με αυτή την πράξη της ίδιας είχε αποκηρύξει τελείως αυτόν για πάντα, και ως προς αυτόν θεωρούνταν μολυσμένη, αν και όχι ως προς άλλο πρόσωπο. Οι Ιουδαίοι συγγραφείς λένε ότι αυτό ήταν για να αποτραπεί μια πολύ άθλια και πονηρή πρακτική που είχαν οι Αιγύπτιοι να αλλάζουν γυναίκες· ή ίσως προοριζόταν να αποτρέψει την προπέτεια των ανδρών να αποπέμπουν τις γυναίκες τους· διότι η γυναίκα που απολυόταν θα ήταν έτοιμη, εκδικούμενη, να παντρευτεί αμέσως άλλον, και ίσως ο σύζυγος που την απολύει, όσο κι αν νόμιζε ότι θα βελτιωνόταν με άλλη επιλογή, θα έβρισκε την επόμενη χειρότερη, και κάτι σ’ αυτήν πιο δυσάρεστο, ώστε να ευχόταν να είχε πάλι την πρώτη γυναίκα του. «Όχι» (λέει αυτός ο νόμος) «δεν θα την έχεις, έπρεπε να την είχες κρατήσει όταν την είχες». Σημείωσε, Είναι καλύτερο να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα έχουμε, αφού οι αλλαγές που γίνονται από δυσαρέσκεια συχνά αποδεικνύονται χειρότερες. Η δυσφορία που γνωρίζουμε είναι συνήθως καλύτερη, αν και είμαστε έτοιμοι να τη θεωρήσουμε χειρότερη, από εκείνη που δεν γνωρίζουμε. Με την αυστηρότητα αυτού του νόμου ο Θεός απεικονίζει τον πλούτο της χάρης Του στην προθυμία Του να συμφιλιωθεί με τον λαό Του που είχε πορνεύσει από Αυτόν. Ιερ. γ΄ 1, Επόρνευσες με πολλούς εραστές, όμως επέστρεψε πάλι σ’ Εμένα. Διότι οι σκέψεις και οι οδοί Του είναι πάνω από τις δικές μας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι εξερευνά διαφορετικές ερμηνείες της εισόδου στη συναγωγή του Κυρίου.
Οι ερμηνευτές δεν συμφωνούν για το τι εννοείται εδώ με την είσοδο στη συναγωγή του Κυρίου, η οποία απαγορεύεται εδώ στους ευνούχους και στους νόθους, στους Αμμωνίτες και στους Μωαβίτες, για πάντα, αλλά στους Εδωμίτες και στους Αιγυπτίους μόνο μέχρι την τρίτη γενιά. 1. Μερικοί νομίζουν ότι έτσι αποκλείονται από την κοινωνία με τον λαό του Θεού στις θρησκευτικές τους υπηρεσίες. Αν και οι ευνούχοι και οι νόθοι αναγνωρίζονταν ως μέλη της εκκλησίας, και οι Αμμωνίτες και Μωαβίτες μπορούσαν να περιτμηθούν και να προσηλυτιστούν στην ιουδαϊκή θρησκεία, όμως αυτοί και οι οικογένειές τους έπρεπε να παραμείνουν για κάποιο διάστημα υπό σημάδια ατιμίας, θυμούμενοι τον βράχο από τον οποίο λαξεύτηκαν, και δεν έπρεπε να πλησιάσουν το αγιαστήριο τόσο κοντά όσο άλλοι, ούτε να έχουν τόσο ελεύθερη κοινωνία με Ισραηλίτες. 2. Άλλοι νομίζουν ότι έτσι αποκλείονται από το να φέρουν αξίωμα στη συναγωγή: κανένας από αυτούς δεν πρέπει να είναι πρεσβύτεροι ή κριτές, μήπως η τιμή της αρχής κηλιδωθεί έτσι. 3. Άλλοι νομίζουν ότι αποκλείονται μόνο από το να παντρεύονται με Ισραηλίτες. Έτσι ο λόγιος επίσκοπος Πάτρικ τείνει να το κατανοήσει· όμως βρίσκουμε ότι όταν αυτός ο νόμος τέθηκε σε εφαρμογή μετά την αιχμαλωσία αποχωρίστηκαν από τον Ισραήλ, όχι μόνο οι ξένες γυναίκες, αλλά και όλο το μικτό πλήθος, δες Νεεμ. 13:1-2. Με τις θυγατέρες αυτών των εθνών (αν και εκτός των εθνών της Χαναάν), φαίνεται ότι οι άνδρες του Ισραήλ μπορούσαν να παντρευτούν, αν ήταν πλήρως προσηλυτισμένοι στην ιουδαϊκή θρησκεία· αλλά με τους άνδρες αυτών των εθνών οι θυγατέρες του Ισραήλ δεν μπορούσαν να παντρευτούν, ούτε οι άνδρες μπορούσαν να πολιτογραφηθούν διαφορετικά από ό,τι προβλέπεται εδώ.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου με καλεί ο Θεός να φυλάξω την καθαρότητα πιο προσεκτικά; 2. Πώς η παρουσία του Κυρίου ανάμεσα στον λαό Του διαμορφώνει τον τρόπο που φέρομαι στους άλλους; 3. Σε ποιες σχέσεις προσκαλούμαι να επεκτείνω τόσο την αλήθεια όσο και το έλεος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, αγίασε τις καρδιές μας με το Πνεύμα Σου, ώστε να διατηρούμε τον στρατώνα Σου άγιο και να περπατάμε άξια της αδιάλειπτης παρουσίας Σου. Χάρισέ μας χάρη να τιμούμε την διαθήκη του γάμου που εσύ καθιέρωσες, να δείχνουμε καλοσύνη στους φτωχούς και στους ξένους, και να εκπληρώνουμε κάθε υπόσχεση που κάνουμε ενώπιόν Σου. Είθε η πιστότητα του Χριστού να διαμορφώσει τόσο τη ζωή μας, ώστε ό,τι κάνουμε να αντανακλά το έλεος και την αλήθεια Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →