Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 1 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Expositions of Holy Scripture του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το Φιλιππησίους κεφάλαιο 1, ο Μακλάρεν ανιχνεύει τη θερμή αγάπη μεταξύ του Παύλου και των πιστών των Φιλιππησίων, δείχνοντας πώς η κοινή υπηρεσία τους στο ευαγγέλιο διαμορφώνει κάθε χαιρετισμό, προσευχή και στοχασμό. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στη χαρά του αποστόλου, στην κλήση για συνεργασία στο έργο του Χριστού και στον τρόπο με τον οποίο η αγάπη γίνεται πιο οξεία στην διάκριση. Καθώς προχωρούμε μέσα από τους έξι παλμούς, είθε αυτές οι γνώσεις να ανοίξουν φρέσκο χώρο για το Πνεύμα ώστε να εμβαθύνει τη δική μας κοινωνία και σκοπό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το Φιλιππησίους κεφάλαιο 1. Αφήστε τον εναρκτήριο χαιρετισμό, την ευχαριστία για τη συνεργασία στο ευαγγέλιο και την πεπεισμένη προσευχή του Παύλου να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε πώς η χαρά και η αγάπη διατρέχουν κάθε γραμμή ακόμη και ενώ ο Παύλος γράφει από τη φυλακή. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, επιτρέποντας στο κείμενο να αφυπνίσει ευγνωμοσύνη για τους φίλους και το έργο που ο Θεός έχει τοποθετήσει στη δική σας ζωή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει περιγράφοντας τον ιδιαίτερο τόνο και την προσωπική θέρμη αυτής της επιστολής.
Its tone and general cast are unlike those of most of his letters. It contains no doctrinal discussions and no rebukes of evil, but is an outpouring of happy love and confidence. Like all Paul's epistles it begins with salutations, and like most of them with prayer, but from the very beginning is a long gush of love. These early verses seem to me very beautiful if we regard them either as a revelation of the personal character of the Apostle, or as a picture of the relation between teacher and taught in its most blessed and undisturbed form, or as a lovely ideal of friendship and love in any relation, hallowed and solemnised by Christian feeling.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ευχαριστία του Παύλου για τη συντροφιά των Φιλιππησίων στην υπηρεσία του ευαγγελίου.
This salutation is followed by a great burst of thankful love, for the full apprehension of which we must look briefly at the details of these verses. We have first Paul's thankfulness in all his remembrance of the Philippians, then he further defines the times of his thankfulness as 'always in every supplication of mind on behalf of you all making my supplication with joy.' His gratitude for them is expressed in all his prayers which are all thank-offerings. He never thinks of them nor prays for them without thanking God for them. Then comes the reason for his gratitude--their fellowship in furtherance of the gospel, from the first day when Lydia constrained him to come into her house, until this moment when now at the last their care of him had flourished again. The Revised Version's rendering 'fellowship in furtherance of' instead of 'fellowship in' conveys the great lesson which the other rendering obscures--that the true fellowship is not in enjoyment but in service, and refers not so much to a common participation in the blessedness as in the toils and trials of Christian work. This is apparent in an immediately following verse where the Philippians' fellowship with Christ is again spoken of as consisting in sharing both in His bonds and in the double work of defending the gospel from gainsayers and in positively proclaiming it. Very beautifully in this connection does he designate that work and toil as 'my grace.'Ο Μακλάρεν στη συνέχεια προσδιορίζει τη συμμετοχή στο έργο του Χριστού ως το ευγενέστερο θεμέλιο για τη χριστιανική αγάπη.
I. Participation in the work of Christ is the noblest basis for love and friendship.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η Εκκλησία λειτουργεί ως εργαστήριο και όχι ως τόπος ανάπαυσης.
The Church is a workshop, not a dormitory, and every Christian man and woman is bound to help in the common cause. These Philippians help Paul by sympathy and gifts, indeed, but by their own direct work as well, and things are not right with us unless leaders can say, 'Ye all are partakers of my grace.' There are other real and sweet bonds of love and friendship, but the most real and sweetest is to be found in our common relation to Jesus Christ and in our co-operation in the work which is ours because it is His and we are His.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες από τις τρέχουσες σχέσεις σας αισθάνεστε την ίδια συνεργασία στο ευαγγέλιο που τονίζει ο Μακλάρεν; Πώς θα μπορούσαν οι καθημερινές σας εργασίες να γίνουν σαφέστερα όργανα για την προώθηση του έργου του Χριστού; Σε ποιο τομέα σας προσκαλεί το Πνεύμα να γίνει η αγάπη σας πιο διακριτική και ενεργή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τον ζωντανό δεσμό που σφυρηλατείς μεταξύ εκείνων που υπηρετούν τον Χριστό μαζί. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε κάθε περίσταση ως ευκαιρία για την πρόοδο του ευαγγελίου. Γέμισε την αγάπη μας με γνώση και διάκριση ώστε να πορευόμαστε ειλικρινείς και καρποφόροι μέχρι την ημέρα του Χριστού. Κάνε μας πρόθυμους να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλον και τολμηρούς να μιλάμε τον λόγο Σου. Ας εξαπλωθεί η θέρμη του Πνεύματός Σου μέσα μας ώστε πολλοί να οδηγηθούν να δοξάσουν τη δόξα Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →