Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Τα Ελέη Του Είναι Νέα Κάθε Πρωί: Ελπίδα στο Βάθος της Θλίψης
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο τρίτος θρήνος ανοίγει με τη φωνή του Προφήτη βυθισμένη στον χαμηλότερο τόνο της: 'Εγώ είμαι ο άνθρωπος που είδε θλίψη από τη ράβδο της οργής Του.' Ο Ιερεμίας δεν στέκεται πλέον μακριά από την κατεστραμμένη πόλη· παίρνει όλη τη θλίψη της μέσα του. Και τότε, ακριβώς στο πάτωμα της θλίψης, το βιβλίο στρέφεται και το φως ξεσπά: 'Είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε, επειδή οι οικτιρμοί Του δεν εκλείπουν· είναι νέα κάθε πρωί· μεγάλη είναι η πιστότητα Σου.' Η Χριστιανική Ανατολή ψάλλει τους Θρήνους κατά την Αγία Εβδομάδα — το πένθος για την πεσμένη Ιερουσαλήμ ενωμένο με τον θρήνο στον Τάφο του Χριστού — και εδώ, στο βαθύτερο σκοτάδι, η ελπίδα της Αναστάσεως ήδη λάμπει. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, ένας μεγάλος και νηφάλιος Πατέρας της Ανατολής, μας οδηγεί μέσα από αυτή τη στροφή: ότι ακόμη και η παιδεία του Θεού είναι αγάπη Πατέρα, ότι δεν θλίβει από καρδιάς, και ότι το έλεός Του είναι ο λόγος που ο αμαρτωλός ακόμη αναπνέει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Θρήνους 3 — 'Εγώ είμαι ο άνθρωπος που είδε θλίψη από τη ράβδο της οργής Του'· η ψυχή περικυκλωμένη, η δύναμη και η ελπίδα της χαμένη από τον Κύριο. Και τότε η μεγάλη στροφή στην καρδιά όλου του βιβλίου: 'Είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε, επειδή οι οικτιρμοί Του δεν εκλείπουν· είναι νέα κάθε πρωί· μεγάλη είναι η πιστότητα Σου… Ο Κύριος είναι αγαθός προς εκείνους που τον προσμένουν.' Διότι 'αν και προξενεί θλίψη, όμως θα έχει οικτιρμό… Διότι δεν θλίβει εκουσίως ούτε λυπάται τα τέκνα των ανθρώπων.' Η πρόσκληση σε μετάνοια — 'Ας ερευνήσουμε και ας δοκιμάσουμε τις οδούς μας, και ας επιστρέψουμε στον Κύριο' — και η κραυγή από το χαμηλό μπουντρούμι, 'Είπες, Μη φοβού.'
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί είναι 'από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε'; Ο Θεοδώρητος απαντά με μια σκέψη που αγγίζει την ίδια τη ρίζα του στίχου της ελπίδας: η τιμωρία που έπεσε ήταν ήδη έλεος, επειδή ήταν λιγότερη από ό,τι άξιζε η αμαρτία.
Διότι αν είχε φέρει τιμωρία ανάλογη με την αμαρτία, ούτε εμείς θα είχαμε διαφύγει της σφαγής. Ότι ο λαός επιβιώνει καθόλου είναι η διαρκής απόδειξη ότι οι οικτιρμοί Του δεν εξέλιπαν· η ίδια η αναπνοή του πενθούντος είναι το έλεός Του. Και αυτός είναι ο λόγος που η ελπίδα είναι βέβαιη, διότι δεν στηρίζεται στη δύναμη του πάσχοντος αλλά στην αμετάβλητη καλοσύνη του Θεού. Ακόμη και όπου ο Προφήτης έχει απαρνηθεί τις μικρότερες ελπίδες του, η ίδια η ευσεβής θλίψη γίνεται προσευχή που τον κινεί σε έλεος:
Απαρνήθηκα καλύτερες ελπίδες, αλλά παρ' όλα αυτά με τη συνεχή ανάμνηση των θλίψεων φθείρω την ψυχή μου και έλκω τον Δεσπότη σε έλεος. Και τα ελέη είναι 'νέα κάθε πρωί' επειδή η συμφορά ονομάστηκε 'σκοτάδι', και έτσι το πέρασμά της είναι το σπάσιμο μιας νέας ημέρας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
'Δεν θλίβει εκουσίως ούτε λυπάται τα τέκνα των ανθρώπων' — και σε αυτό ο Θεοδώρητος λέει το πιο παρηγορητικό από όλα. Ο Θεός που πλήττει δεν είναι, κατά βάθος, οργισμένος· η οργή είναι μόνο η εξωτερική όψη που φορά για τη θεραπεία μας.
Διότι έχει μόνο την εξωτερική εμφάνιση κάποιου που είναι οργισμένος, αλλά το θέλημά του είναι γεμάτο αγαθοσύνη. Αυτός είναι ο Πατέρας που παιδεύει αλλά δεν εγκαταλείπει· η ράβδος είναι πραγματική, αλλά η καρδιά πίσω της είναι αγάπη, και δεν την κρατά περισσότερο από όσο απαιτεί η θεραπεία —
δεν χρησιμοποιεί παιδεύσεις για πολύ, αλλά μετά την παίδευση φέρνει έλεος. Έτσι ο Προφήτης διδάσκει την απελπισμένη ψυχή να προσμένει, διότι 'ο Κύριος είναι αγαθός προς εκείνους που τον προσμένουν.' Η ελπίδα δεν είναι πολυτέλεια εδώ αλλά το ίδιο το μάθημα της θλίψης:
Τότε διδάσκει τη χρησιμότητα της ελπίδας στον Θεό. Και η παίδευση δεν είναι ο τελευταίος λόγος αλλά η πόρτα προς τη μετάνοια —
Ας γίνει η τιμωρία για εμάς αφορμή μετανοίας. Αυτό είναι το πρότυπο που η Εκκλησία βλέπει να εκπληρώνεται στον Τάφο: η βαθύτερη θλίψη είναι η ώρα πριν την αυγή.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού κάθεσαι σήμερα στο τρίτο κεφάλαιο — 'ο άνθρωπος που είδε θλίψη', η δύναμη και η ελπίδα σου χαμένη; Τότε άκουσε τη στροφή που όλο το βιβλίο χτίστηκε να κάνει: είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλώθηκες. Η επιβίωσή σου δεν είναι τύχη· είναι ο οικτιρμός Του, που δεν εξέλιπε και ποτέ δεν θα εκλείψει. Ο Θεοδώρητος θα ήθελε να λογαριάσεις ειλικρινά: ο κόπος που κουβαλάς είναι ελαφρύτερος από ό,τι άξιζε η αμαρτία σου — έτσι το ίδιο το βάρος του είναι ήδη έλεος. Μην διαβάζεις την παίδευση του Θεού ως εγκατάλειψή Του. 'Δεν θλίβει εκουσίως'· πίσω από το πρόσωπο της οργής το θέλημά Του είναι 'γεμάτο αγαθοσύνη', και δεν θα κρατήσει τη ράβδο ούτε μία ώρα πέρα από τη θεραπεία σου. Άσε τη θλίψη σου να κάνει το έργο της — κάνε την 'αφορμή μετανοίας', όχι απελπισίας. Και πρόσμενε Αυτόν. Τα ελέη Του θα είναι νέα πάλι με το πρωί· ο Κύριος είναι αγαθός προς εκείνους που προσμένουν. Η ψυχή που μαθαίνει να ελπίζει στο σκοτάδι έχει ήδη αρχίσει να βλέπει την αυγή.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, των οποίων τα ελέη είναι ο λόγος που δεν καταναλωθήκαμε, και των οποίων οι οικτιρμοί δεν εκλείπουν αλλά είναι νέα κάθε πρωί: στο βάθος της θλίψης δίδαξε την ψυχή μου να σε προσμένει. Ομολογώ ότι ό,τι υποφέρω είναι ελαφρύτερο από ό,τι η αμαρτία μου έχει κερδίσει, και ότι ακόμη και η παίδευση της χειρός Σου είναι έλεος· διότι δεν θλίβεις εκουσίως, αλλά το θέλημά Σου είναι γεμάτο αγαθοσύνη. Ας γίνει η θλίψη μου αφορμή μετανοίας και όχι απελπισίας. Εσύ που πλησίασες την ημέρα που ο δούλος Σου σε κάλεσε, και είπες, Μη φοβού — πλησίασε σε εμένα, και ας σπάσει το πρωί του ελέους Σου στη νύχτα μου. Μεγάλη είναι η πιστότητα Σου, ω Κύριε· Εσύ είσαι η μερίδα μου, γι' αυτό θα ελπίζω σε Εσένα. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →