Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 6 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση του αμερικανικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς για το έκτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ο Μπάρνς αναπτύσσει υπομονετικά την υπεράσπιση της ελεύθερης δικαίωσης από τον απόστολο, αποδεικνύοντας ότι το ευαγγέλιο της χάριτος ουδέποτε επιτρέπει την αμαρτία αλλά αντιθέτως δεσμεύει τους πιστούς στην αγιότητα μέσω της ενώσεως με τον αναστάντα Χριστό. Η προσεκτική προσοχή του στην ροή του επιχειρήματος, στην δύναμη της βαπτισματικής ομολογίας και στην αποφασιστική ρήξη με την κυριαρχία της αμαρτίας εξοπλίζει την εκκλησία να απαντά σε κάθε ένσταση με δογματική ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα σε εμάς ώτα να ακούσουμε πώς η δικαίωση και ο αγιασμός στέκονται μαζί στο ενιαίο έργο του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο έκτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Αναγνώστε το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά, σημειώνοντας τις επανειλημμένες εκκλήσεις του αποστόλου στην βαπτισματική ένωση του πιστού με τον Χριστό και την αποφασιστική αλλαγή που αυτή η ένωση επιφέρει. Παρατηρήστε πώς ο Παύλος απαντά στην κατηγορία ότι η χάρις ενθαρρύνει την αμαρτία δείχνοντας την νέα ζωή που ρέει από το να ταφεί και να αναστηθεί κανείς με τον Κύριο. Αφήστε το κείμενο να διαμορφώσει τόσο τον νου όσο και την συνείδηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει θέτοντας τον σκοπό του κεφαλαίου.
Εισαγωγή. Το επιχείρημα που άρχισε σε αυτό το κεφάλαιο συνεχίζεται στα δύο επόμενα. Ο γενικός σκοπός είναι ο ίδιος — «να δείξει ότι το σχήμα δικαίωσης που υιοθέτησε ο Θεός δεν οδηγεί τους ανθρώπους στην αμαρτία, αλλά αντιθέτως στην αγιότητα». Αυτό εισάγεται απαντώντας σε μια ένσταση, Προς Ρωμαίους 6:1. Ο απόστολος επιδιώκει αυτό το θέμα με ποικίλα επιχειρήματα και εικονογραφήσεις, όλα τείνοντα να δείξουν ότι ο σκοπός και η κατεύθυνση του σχήματος της δικαίωσης ήταν να παράγει το μίσος της αμαρτίας και την αγάπη και την πρακτική της αγιότητας. Σε αυτό το κεφάλαιο το επιχείρημα αντλείται κυρίως από τις εξής πηγές: (1) Από το βάπτισμα των χριστιανών, με το οποίο έχουν ομολογήσει ότι είναι νεκροί στην αμαρτία και δεσμευμένοι να ζουν για τον Θεό, Προς Ρωμαίους 6:2-13. (2) Από το γεγονός ότι είναι τώρα υπηρέτες του Θεού και υπό υποχρέωση, από τους νόμους της δουλείας, να υπακούουν σε αυτόν, Προς Ρωμαίους 6:15-20. (3) Από την προηγούμενη εμπειρία τους του κακού της αμαρτίας, από την τάση της να παράγει δυστυχία και θάνατο, και από το γεγονός ότι από το ευαγγέλιο είχαν γίνει ντροπιασμένοι για εκείνα τα πράγματα και είχαν τώρα δοθεί στην καθαρή υπηρεσία του Θεού. Με αυτές τις ποικίλες σκέψεις αποκρούει την κατηγορία ότι η τάση της διδασκαλίας ήταν να παράγει ακολασία, αλλά βεβαιώνει ότι ήταν σύστημα καθαρότητας και ειρήνης. Το επιχείρημα συνεχίζεται στα δύο επόμενα κεφάλαια, δείχνοντας περαιτέρω την καθαρτική τάση του ευαγγελίου.Στη συνέχεια αντιμετωπίζει την ένσταση με ισχυρή άρνηση.
Στίχος 2. Μη γένοιτο — Καθόλου. Ελληνικά, Ας μη γίνει· Σημείωση, Προς Ρωμαίους 3:4. Η έκφραση είναι ισχυρή άρνηση αυτού που υπονοείται στην ένσταση στο Προς Ρωμαίους 6:1. Πώς θα; — Αυτό περιέχει λόγο της υπονοούμενης δήλωσης του αποστόλου, ότι δεν πρέπει να συνεχίζουμε στην αμαρτία. Ο λόγος αντλείται από το γεγονός ότι είμαστε νεκροί στην πραγματικότητα στην αμαρτία. Είναι αδύνατο για αυτούς που είναι νεκροί να ενεργούν σαν να ήταν ζωντανοί. Είναι εξίσου παράλογο να υποθέσουμε ότι ένας χριστιανός θα επιθυμούσε να ζει στην αμαρτία όσο και ότι ένας νεκρός άνθρωπος θα εξέφερε τις ενέργειες της ζωής. Ότι είναι νεκροί στην αμαρτία — Δηλαδή, όλοι οι χριστιανοί. Το να είναι νεκρός σε κάτι είναι ισχυρή έκφραση που δηλώνει ότι δεν έχει καμία επιρροή επάνω μας. Ένας άνθρωπος που είναι νεκρός είναι ανεπηρέαστος και αδιάφορος από τις υποθέσεις αυτής της ζωής. Είναι αναίσθητος σε ήχους, και γεύσεις, και απολαύσεις· στον θόρυβο της επιχείρησης, στην φωνή της φιλίας, και σε όλες τις σκηνές του εμπορίου, της ευθυμίας και της φιλοδοξίας.Στρεφόμενος στο βάπτισμα, ο Μπάρνς εξηγεί την ομολογία που γίνεται σε αυτό.
Στίχος 3. Δεν γνωρίζετε — Αυτή είναι περαιτέρω έκκληση στην χριστιανική ομολογία και στις αρχές που εμπλέκονται σε αυτήν, σε απάντηση της ένστασης. Το απλό επιχείρημα σε αυτόν τον στίχο και στους δύο επόμενους είναι ότι από την ίδια την ομολογία μας που έγινε στο βάπτισμα, έχουμε αποκηρύξει την αμαρτία και έχουμε δεσμευτεί να ζούμε για τον Θεό. Τόσοι πολλοί από εμάς ... — Όλοι όσοι βαπτίστηκαν· δηλαδή, όλοι οι ομολογημένοι χριστιανοί. Καθώς αυτή η αποκήρυξη της αμαρτίας είχε γίνει έτσι από όλους όσοι ομολογούσαν θρησκεία, έτσι η ένσταση δεν μπορούσε να αναφέρεται στον χριστιανισμό με οποιονδήποτε τρόπο. Βαπτίστηκαν — Η πράξη του βαπτίσματος δηλώνει αφιέρωση στην υπηρεσία εκείνου στο όνομα του οποίου βαπτιζόμαστε. Ένας από τους σκοπούς του είναι να μας αφιερώσει ή να μας καθιερώσει στην υπηρεσία του Χριστού: Έτσι στην Προς Κορινθίους Α΄ 10:2, οι Ισραηλίτες λέγεται ότι «βαπτίστηκαν στον Μωυσή εν τη νεφέλη και εν τη θαλάσση»· δηλαδή έγιναν καθιερωμένοι, ή αφιερωμένοι, ή δεσμευμένοι σε αυτόν ως αρχηγό και νομοθέτη τους.Στη συνέχεια αναπτύσσει την ταφή και την ανάσταση που σημαίνονται σε εκείνο το μυστήριο.
Στίχος 4. Άρα ετάφημεν ... — Είναι απολύτως πιθανό ότι ο απόστολος σε αυτό το σημείο είχε υπαινιγμό στο έθιμο του βαπτίσματος διά καταδύσεως. Αυτό δεν μπορεί, πράγματι, να αποδειχθεί, ώστε να μην υπόκειται σε καμία ένσταση· αλλά υποθέτω ότι αυτή είναι η ιδέα που θα εντυπωσίαζε την μεγάλη μάζα των αμερόληπτων αναγνωστών. Αλλά ενώ αυτό γίνεται δεκτό, είναι επίσης βέβαιο ότι ο κύριος σκοπός και πρόθεση του δεν ήταν να περιγράψει τον τρόπο του βαπτίσματος· ούτε να βεβαιώσει ότι εκείνος ο τρόπος έπρεπε να είναι καθολικός. Ο σκοπός ήταν πολύ διαφορετικός. Ήταν να δείξει ότι από την επίσημη ομολογία που έγινε στο βάπτισμά μας, είχαμε γίνει νεκροί στην αμαρτία, όπως ο Χριστός ήταν νεκρός στον ζωντανό κόσμο γύρω του όταν ετάφη· και ότι όπως αυτός αναστήθηκε σε ζωή, έτσι και εμείς πρέπει να αναστηθούμε σε νέα ζωή. Παρόμοια έκφραση εμφανίζεται στην Προς Κολοσσαείς 2:12, «Συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι», κ.λπ. Δείτε τις Σημειώσεις των Εκδοτών στο Ματθαίον 3:6, Ματθαίον 3:16. Εις θάνατον — εις.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς πιέζει την αποφασιστική συνέπεια της ενώσεως με τον Χριστό για την ελευθερία του πιστού από την κυριαρχία της αμαρτίας.
Όταν αυτός απέθανε στην αμαρτία, αυτοί θεωρούνται ότι απέθαναν σε αυτήν επίσης, και επομένως, εξίσου με την κεφαλή της διαθήκης τους, δικαιώθηκαν από αυτήν. Η αμαρτία, ή η δύναμή της, ο Νόμος, δεν έχει από την στιγμή της ενώσεως του αγίου με τον Χριστό καμία πλέον εξουσία να τον καταδικάσει, από ό,τι έχουν οι ανθρώπινοι νόμοι να καταδικάσουν κάποιον εκ νέου που είχε ήδη αποθάνει για να απαντήσει στις απαιτήσεις της δικαιοσύνης. «Ο νόμος έχει κυριαρχία επί ανθρώπου μόνο όσο ζει». Συνολικά, λοιπόν, η έκφραση «νεκρός στην αμαρτία» πρέπει να θεωρείται εντελώς παράλληλη με εκείνη την άλλη έκφραση στο έβδομο κεφάλαιο, «νεκρός στον νόμο», δηλαδή πλήρως απελευθερωμένος από την εξουσία του ως διαθήκη έργων, και ιδιαίτερα από την δύναμή του να καταδικάζει. Αυτή η άποψη ασκεί αποφασιστική επίδραση στον αγιασμό του πιστού. «Πώς εμείς που απεθάναμε στην αμαρτία θα ζήσουμε πλέον σε αυτήν;» Τα δύο πράγματα είναι ασυμβίβαστα.Καταλήγει το τμήμα υπογραμμίζοντας την παρούσα υποχρέωση που ρέει από αυτήν την ένωση.
Εάν εν αρετή της ενώσεως με τον Χριστό είμαστε νεκροί μαζί του και απελευθερωμένοι από την ποινή της αμαρτίας, δεν θα εξασφαλίσει η ίδια ένωση την απελευθέρωσή μας από την κυριαρχία της; «Εάν αποθάνωμεν μετά του Χριστού, πιστεύομεν ότι και θα ζήσωμεν μετ' αυτού». Όλο το επιχείρημα, από τον 1ο έως τον 11ο στίχο, προχωρεί επί του γεγονότος της ενώσεως του αγίου με τον Χριστό.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η βαπτισματική σας ομολογία συνεχίζει να διαμορφώνει την καθημερινή σας αντίσταση στην αμαρτία; Με ποιους τρόπους η ένωση με τον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού ενισχύει την ελπίδα σας ότι η κυριαρχία της αμαρτίας έχει ήδη σπάσει; Πού μπορείτε να λογίζεστε πληρέστερα τον εαυτό σας νεκρό στην αμαρτία και ζωντανό στον Θεό διά του Ιησού Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ πολυεύσπλαχνε, σε υμνούμε για τον πλούτο της ενώσεώς μας με τον Χριστό στον θάνατο και την ανάστασή Του, δια της οποίας ελευθερωθήκαμε από την κυριαρχία της αμαρτίας και αναστηθήκαμε για να περπατήσουμε σε καινότητα ζωής. Μέσω του Πνεύματος, ενδυνάμωσέ μας να λογιζόμαστε νεκροί ως προς την αμαρτία και ζωντανοί ως προς Εσένα, ώστε η χάρις που δικαιώνει να αγιάζει επίσης, φυλάσσοντάς μας από κάθε κατάχρηση του ελέους Σου. Στήριξε τις καρδιές μας στον Χριστό και μόνο, για να ζούμε προς δόξαν Σου.
Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →