Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 1 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε σήμερα τις καρδιές μας στο «Commentary on the Old and New Testaments» του Daniel D. Whedon, εκείνον τον σεβάσμιο Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου η Αρμινιανή διαύγεια φωτίζει τον αποστολικό λόγο. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα για το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, καθόμαστε ως Μεθοδιστές στα πόδια της Γραφής, έτοιμοι να δεχτούμε τόσο τις λαμπρές υποσχέσεις όσο και τις διερευνητικές κλήσεις που χαρακτηρίζουν την αληθινή χριστιανική ζωή. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κάλεσε τον Παύλο να μας καλέσει τώρα εκ νέου στον σταυρό που μόνος ενώνει την Εκκλησία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, ακούγοντας τη φωνή που κάλεσε έναν απόστολο και καλεί ακόμη αγίους. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το κείμενο αναφέρει τη χάρη, την ενότητα και την αφροσύνη του σταυρού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά προτού στραφούμε στην έκθεση του Whedon.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εξετάζοντας το αποστολικό ύφος και τον χαιρετισμό.
Στίχος 1. Αποστολικό Ύφος και Χαιρετισμός, Α' Κορινθίους 1:1-3 . 1 . Παύλος, κλητός απόστολος Βλέπε σημείωση στο Ρωμαίους 1:1 . Ο Neander λέει, 'Καλείν, το να καλείς, χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ειδικά διορίζει ανθρώπους για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό.' Όχι εντελώς σωστό. Αυστηρά, δηλώνει μόνο την ίδια την πράξη του Θεού να καλεί ή να προσκαλεί σε έναν σκοπό. Εκφράζει τη θεϊκή πλευρά της κλήσης· αλλά η ανθρώπινη πλευρά της υπακοής στην κλήση υπονοείται, οπότε η λέξη, σε περιπτώσεις υπακοής, προϋποθέτει την επακόλουθη ανάθεση του ανθρώπου στην αποστολή. Σημειώσεις, Ρωμαίους 1:1 · Ρωμαίους 8:30 · Β' Κορινθίους 8:20 . Θέλημα Θεού Και έτσι όχι ένας μη κλητός απόστολος, μόνο μέσω του ανθρώπινου θελήματος, όπως θα διαπιστώσουμε στις δύο επιστολές που υποστήριζαν οι αντίπαλοι του Παύλου στην Κόρινθο. Σωσθένης ο αδελφός μας Κυριολεκτικά, ο αδελφός· έτσι ώστε ο μεγάλος απόστολος και ο ταπεινός αδελφός να ενώνουν τις δυνάμεις τους σε αυτή την επιστολή. Και αυτή η υποδεέστερη συνεργασία του αδελφού σε αυτή την επιστολογραφία εξηγείται αναμφίβολα καλύτερα υποθέτοντας ότι ο Σωσθένης (όπως ο Τέρτιος στο Ρωμαίους 16:22 , και ο Σιλβανός και ο Τιμόθεος στην Α' Θεσσαλονικείς 1:1 ) ήταν ο γραμματέας του. Και καθώς βρίσκουμε έναν Κορίνθιο Σωσθένη στις Πράξεις 18:17 , (βλέπε σημείωση στις Πράξεις 18:8 ,) έτσι αυτό που ονομάζεται στη λογική 'νόμος της λιτότητας', δηλαδή, ο νόμος ότι δεν πρέπει να υποθέτουμε περισσότερα πράγματα από όσα είναι απαραίτητα, απαιτεί να μην κάνουμε περισσότερους από έναν Σωσθένη όπου ένας θα αρκεί. Αν ο Σωσθένης, ο άρχοντας της συναγωγής της Κορίνθου, έγινε Χριστιανός, ήταν, αναμφίβολα, ο κατάλληλος άνθρωπος για να είναι βοηθός του Παύλου, και ο συν-επιστολογράφος του προς τους Κορινθίους.Στη συνέχεια παρέχει ένα ευχαριστήριο προοίμιο πριν αναπτύξει τα σφάλματα.
Στίχοι 4-9. Ευχαριστήριο Προοίμιο, Α' Κορινθίους 1:4-9 . Πριν αναπτύξει στους Κορινθίους τα σφάλματά τους στην πράξη και στο δόγμα, ο Παύλος, στο προοίμιο, θίγει εν συντομία τα φωτεινότερα σημεία τους. Και αυτή η ευνοϊκή περιγραφή δεν πρέπει να θεωρηθεί ως κολακεία, ή αναλήθεια, ή αντίφαση προς τις επιπλήξεις που ακολουθούν, αλλά μια αληθινή άποψη την οποία ο απόστολος χάρηκε να δώσει. Ήταν, παρά τις ατέλειες, μια αληθινή Χριστιανική, αποστολική Εκκλησία. Οι έπαινοι του αποστόλου, ωστόσο, είναι απλώς γενικοί, επιτρέποντας άφθονες εξαιρέσεις· και εστιάζει περισσότερο στα χαρισματικά τους χαρίσματα, και λιγότερο στις αγιασμένες τους χάρες, απ' ό,τι σε κάποιες άλλες επιστολές του.Στη συνέχεια υποβιβάζει τα πάντα κάτω από την υπεροχή του σταυρού.
Στίχος 18. 2 . Υποβιβάζει τα πάντα κάτω από την υπεροχή του σταυρού , 18-31. 18 . Οι απολλύμενοι Αυτοί που χάνονται. Μωρία Το ακριβώς αντίθετο της σοφίας. Σώζονται Αυτοί που σώζονται. Σημείωση Πράξεις 2:47 .
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon πιέζει την πιστή επιβεβαίωση μέχρι τέλους, ενώ υποστηρίζει τη δοκιμασία.
Στίχος 8. 8 . Ος Αναφέρεται στον Ιησού Χριστό. Θα βεβαιώσει Θα επιβεβαιώσει· είναι ο απλός μέλλοντας. Η μοιρολατρική διδασκαλία ερμηνεύει αυτό το 'θα επιβεβαιώσει' ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποτυχία στην σταθερή τους αντοχή μέχρι τέλους· ότι το χωρίο 'παρέχει εγγύηση έναντι του μεγαλύτερου κινδύνου, της αστάθειας της ανθρώπινης θέλησης'. LANGE’S Bibel-werke, στο χωρίο. Μια τέτοια ερμηνεία παραβιάζει την αληθινή διδασκαλία της δοκιμασίας, και αγνοεί την αληθινή φύση της ελευθερίας μιας υπεύθυνης θέλησης, στην οποία πρέπει να επιτρέπεται η δύναμη και ο χώρος για να επιλέξει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Βλέπε τη σημείωσή μας στο Ρωμαίους 2:9 . Επομένως ο Grotius λέει καλώς, 'Ο Θεός κάνει το δικό του μέρος', στην επιβεβαίωση. Λέμε όπως παραπάνω, Α' Κορινθίους 1:1 , ο απόστολος εκφράζει μόνο τη θεϊκή πλευρά του έργου, υπονοώντας την απαιτούμενη εκτέλεση των ανθρώπινων όρων που εκφράζονται αλλού σε αμέτρητες περιπτώσεις. Δηλαδή, υποθέτοντας ότι η Εκκλησία της Κορίνθου είναι ειλικρινά πρόθυμη να επιβεβαιωθεί άμεμπτη μέχρι τέλους , υπόσχεται ότι ο Θεός από την πλευρά του θα είναι πιστός να τους επιβεβαιώσει. Άμεμπτοι Έχοντας συγχωρεθεί κάθε αμαρτία και αγιαστεί σε όλη την αγιότητα· έτσι ώστε στο τέλος να είμαστε απολύτως άμεμπτοι. Σημείωση Ρωμαίους 8:33 . Το τέλος η έλευση του Χριστού για κρίση. Βλέπε σημείωση στο Α' Κορινθίους 15:24 .Ολοκληρώνει με τη θεϊκή επανάσταση στην οποία τα τίποτα γίνονται πραγματικότητες.
Στίχος 28. 28 . Τα μη όντα Τίποτα και κανένας. Έτσι τα βλέπει ο κόσμος· έτσι είναι αυτά καθαυτά. Ωστόσο, μέσω του θεϊκού δώρου που έχουν λάβει, είναι εγγενώς και αληθινά οι πραγματικότητες, και οι αντίπαλοί τους είναι οι ψευδαισθήσεις. Ο Νέρων, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο Δίας, ο παγανισμός, η παγανιστική φιλοσοφία, είναι όλα τα παροδικά· ο Θεός, ο Χριστός, ο Χριστιανισμός, η Εκκλησία, είναι μόνο τα μόνιμα και τα αιώνια. Η ανατροπή του παγανισμού και η εγκαθίδρυση του Χριστιανισμού ως θρησκείας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν, ωστόσο, μόνο η εξωτερική επαλήθευση των λόγων του αποστόλου. Η σημασία του ήταν βαθύτερη. Αυτό που αναγνώρισε ήταν η απείρως υπερέχουσα πνευματική δύναμη του Χριστού και της θρησκείας του στο έργο της αναγέννησης της ψυχής· στη σωτηρία της από τον θάνατο και την κόλαση και στην ανάστασή της στην αθανασία και τον ουρανό.
Απαντήστε
Απάντησε
Σε ποιον τομέα της ζωής μου εξακολουθώ να μπαίνω στον πειρασμό να καυχιέμαι στην ανθρώπινη σοφία αντί στον σταυρό; Πώς διαμορφώνει η κλήση να είμαστε άγιοι την καθημερινή μου υπακοή και την ενότητά μου με άλλους πιστούς; Πού έχω δει τον Θεό να επιλέγει τους αδύναμους και τους περιφρονημένους για να δείξει τη δύναμή του;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Daniel D. Whedon και για το φως που ρίχνει το σχόλιό του στον λόγο σου. Επιβεβαίωσέ μας άμεμπτους μέχρι τέλους με τη δύναμη του Υιού σου. Απάλλαξέ μας από κάθε πνεύμα διχόνοιας και από την υπερηφάνεια της ανθρώπινης φιλοσοφίας. Επίλεξε ξανά τους μωρούς και τους αδύναμους ανάμεσά μας, ώστε κάθε σάρκα να καυχιέται μόνο στην παρουσία σου. Ενωσέ μας σε ένα πνεύμα και μία κρίση γύρω από τον σταυρό του Χριστού, και δώσε να οδηγήσει η κλήση μας σε άγια ζωή μέχρι να έρθει. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →