Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 33-34 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Ιωάννη Καλβίνο μας προσκαλεί να ανιχνεύσουμε την πιστότητα του Θεού μέσα από τα ταξίδια στην έρημο και προς την κληρονομιά που υποσχέθηκε. Στο σχόλιό του στους Αριθμούς 33-34, ο Καλβίνος τονίζει πώς κάθε σταθμός και όριο μαρτυρεί τη θεία πρόνοια και την ανθρώπινη ευθύνη. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος Θεός που οδήγησε τον Ισραήλ εξακολουθεί να κατευθύνει τα βήματά μας σήμερα. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, οδηγούμαστε να εξετάσουμε τόσο τα ελέη όσο και τις προειδοποιήσεις που διατηρήθηκαν για τη διδαχή μας. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που εκπληρώνει κάθε υπόσχεση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 33 και 34 των Αριθμών. Προσέξτε την λεπτομερή καταγραφή των ταξιδιών του Ισραήλ, τον θάνατο του Ααρών, την εντολή να μοιραστεί η γη με κλήρο και τα σαφή όρια που θέτει ο Θεός για τη Χαναάν. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει τόσο για την καθοδήγηση του Θεού μέσα από την έρημο όσο και για την πρόσκλησή Του σε πιστή κατοχή αυτού που έχει δώσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντανακλώντας στον σκοπό της απαρίθμησης των ταξιδιών των παιδιών του Ισραήλ.
1. Αυτά είναι τα ταξίδια των παιδιών του Ισραήλ. Ο Μωυσής δεν είχε απαριθμήσει προηγουμένως όλους τους σταθμούς στους οποίους είχε στρατοπεδεύσει ο λαός, αλλά μόλις περισσότερους από εκείνους στους οποίους συνέβη κάτι αξιομνημόνευτο, ιδιαίτερα μετά τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας· επειδή ήταν μεγάλης σημασίας να τεθούν οι πραγματικές τοποθεσίες, ως ένα είδος, μπροστά στα μάτια τους, μέχρις ότου όχι μόνο διασώθηκαν από τον επικείμενο θάνατο με την εκπληκτική δύναμη του Θεού, αλλά άνοιξε ένας δρόμος προς τη ζωή μέσω του θανάτου και του κατώτατου βάθους. Στην πραγματικότητα, σε ένα χωρίο έχει σχεδόν μας πει ότι παρέλειψε ορισμένους σταθμούς, όπου καταγράφει ότι ο λαός «ταξίδεψε από την έρημο του Σιν, μετά τα ταξίδια τους, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου», προς τη Ρεφιδίμ, (Έξοδος 17:1) εδώ, όμως, δηλώνει πιο ακριβώς κάθε τόπο στον οποίο σταμάτησαν, σαν να ζωγραφίζει μια εικόνα του ταξιδιού τους των σαράντα ετών. Ο σκοπός του σε αυτό είναι, πρώτον, ότι η ανάμνηση της απελευθέρωσής τους, και τόσες συνοδευτικές ευλογίες, να εντυπωθεί βαθύτερα σε αυτούς, αφού οι τοπικές περιγραφές έχουν όχι μικρή επίδραση στο να δίνουν βεβαιότητα στην ιστορία· και, δεύτερον, ότι να υπενθυμίζονται από τα ονόματα των τόπων, πόσο συχνά και με πόσους τρόπους είχαν προκαλέσει την οργή του Θεού εναντίον τους· αλλά ιδιαίτερα ότι, τώρα που βρίσκονταν στο κατώφλι της γης που υποσχέθηκε, να αναγνωρίσουν ότι είχαν κρατηθεί μακριά από αυτήν, και περιπλανιόνταν με διάφορες ελικοειδείς διαδρομές, συνέπεια της δικής τους διαφθοράς και πείσματος, μέχρις ότου έλαβαν την ανταμοιβή της άθλιας αχαριστίας τους. Ταυτόχρονα, θα μπορούσαν να αναλογιστούν ότι ο Θεός είχε μετριάσει τη σοβαρότητα της τιμωρίας τους, ώστε ακόμη διατήρησε και στήριξε τους περιφρονητές της χάρης Του, παρά την ανομία και την αναξιότητά τους· και επίσης ότι συνέχισε στα παιδιά (των παραβατών) τη διαθήκη που είχε κάνει με τον Αβραάμ.Ο Καλβίνος στη συνέχεια στρέφεται στην εντολή να μοιραστεί η γη με κλήρο.
54 Και θα μοιράσετε τη γη με κλήρο. Ο τρόπος της διαίρεσης δηλώνεται επίσης, ότι ο καθένας να κατέχει αυτό που έπεσε σε αυτόν με κλήρο· και αυτό ήταν το καλύτερο σχέδιο, γιατί οι διάφορες φυλές δεν θα επέτρεπαν ποτέ στον εαυτό τους να σταλούν εδώ ή εκεί κατά την επιλογή ανθρώπων· και ακόμη κι αν η διευθέτηση είχε αφεθεί στις φωνές των κριτών, θα προτιμούσαν να τσακωθούν μεταξύ τους παρά να καθορίσουν τι είναι σωστό. Αλλά εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη κάτι βαθύτερο· δηλαδή, ότι με αυτή τη μέθοδο ο Θεός έδωσε βέβαιη απόδειξη ότι τα παιδιά του Ισραήλ ήταν οι κληρονόμοι και κύριοι αυτής της γης με τη γενναιοδωρία Του και την ειδική ευλογία. Και, πρώτον, πρέπει να θυμηθούμε ότι, αν και οι άνθρωποι θεωρούν τίποτα πιο τυχαίο από το ρίξιμο κλήρων, ακόμη αυτά κυβερνώνται από τον Θεό, όπως λέει ο Σολομών. (Παροιμίες 16:33.) Ο Θεός, επομένως, διέταξε τον λαό να ρίξει κλήρους, διατηρώντας στον Εαυτό Του την κρίση ως προς αυτούς στους οποίους θα έπεφταν. Γιατί συνέβη να λάβει ο Ζαβουλών το μερίδιό του στην ακτή της θάλασσας, εκτός αν επειδή είχε προβλεφθεί έτσι από τον Πατριάρχη Ιακώβ; Γιατί έπεσε στην φυλή του Ασήρ μια περιοχή παραγωγική του καλύτερου σιταριού, εκτός αν επειδή είχε προφητευθεί από τα ίδια χείλη, ότιΣτη συνέχεια, ο Καλβίνος ασχολείται με την προειδοποίηση κατά της αποτυχίας να διώξουν τους κατοίκους.
55 Αλλά αν δεν διώξετε. Έχουμε δει αλλού γιατί η οργή του Θεού ήταν τόσο πολύ διεγερμένη εναντίον εκείνων των εθνών, ώστε να επιθυμεί να εξολοθρευτούν. Ακόμη και στον καιρό του Αβραάμ η χονδροειδής επιείκεια της αμαρτίας είχε αρχίσει να επικρατεί εκεί, όπως συλλέγουμε από τον λόγο του Θεού, όταν είπε ότι «η ανομία τους δεν ήταν ακόμη πλήρης». Αφού είχαν καταχραστεί την ανεκτικότητα του ίδιου του Θεού για 400 χρόνια, ποιος θα αρνηθεί ότι η καταστροφή τους ήταν η δίκαιη και λογική ανταμοιβή της μακράς πείσματος τους; Ακόμη, στην αποκοπή τους, ο Θεός είχε υπόψη τον εκλεκτό λαό Του, ώστε να διαχωριστούν από τους εθνικούς, και να μην στραφούν ποτέ σε ξένες δεισιδαιμονίες. Αλλά η τιμωρία που απειλείται εδώ οι Ισραηλίτες την άξιζαν δύο φορές λόγω της αμέλειάς τους, γιατί ούτε εκτέλεσαν το καθήκον τους στην εκτέλεση της εκδίκησης του Θεού, και, όσο εξαρτιόταν από αυτούς, αφαίρεσαν από τη χάρη Του. Δεν τους είχε αποδώσει κοινή τιμή, όταν τους διόρισε ως υπουργούς Του για την εκτέλεση των κρίσεών Του. Ήταν επομένως βάση νωθρότητα σε αυτούς να είναι αμελείς σε αυτό το σημείο. Αλλά πάλι, τους είχε δώσει ολόκληρη τη γη· όταν, λοιπόν, αρκούνταν σε μέρος της, και παραμελούσαν το υπόλοιπο, η διεστραμμένη αχαριστία τους πρόδιδε τον εαυτό της με την αδιαφορία τους. Επιπλέον, είχαν εσκεμμένα μπλεχτεί σε θανατηφόρες παγίδες, αναμειγνυόμενοι με εθνικά έθνη, από τα οποία είχαν διαχωριστεί από τον Θεό, μήπως μιμηθούν τα έθιμά τους, και διαφθείρουν θρησκευτικές τελετές. Ο Θεός, επομένως, απειλεί ότι αυτά τα έθνη θα είναι ως αγκάθια για να τρυπήσουν τα μάτια τους, και αγκάθια στις πλευρές τους. Ότι αυτό εκπληρώθηκε, το Βιβλίο των Κριτών παρέχει την σαφέστερη και πιο άφθονη μαρτυρία, αν και, ακόμη και μέχρι τις ημέρες του Δαβίδ, αυτή η τιμωρία ήταν συνεχώς σε πορεία επιβολής στα μάτια και τις πλευρές τους. Έτσι, επίσης, αποδεικνύεται η αδάμαστη πείσματος τους, αφού μια τέτοια επίσημη προειδοποίηση δεν είχε αποτέλεσμα στο να τους κάνει να προχωρήσουν, όχι λιγότερο στην ανοιχτή τιμωρία της ανομίας, παρά σε πορεία νίκης και επιτυχίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει τη διαίρεση με κλήρο με τη φροντίδα της πρόνοιας του Θεού πάνω στην κληρονομιά.
Με την ίδια προφητεία η φυλή του Ιούδα έλαβε κληρονομιά πλούσια σε αμπέλια, και άφθονη σε τα καλύτερα βοσκοτόπια. Έτσι η διαίρεση της γης, με κλήρο, έδειξε σαφώς ότι ο Θεός δεν είχε υποσχεθεί προηγουμένως εκείνη τη γη στον Αβραάμ μάταια· επειδή η διακήρυξη του δώρου από το στόμα του Ιακώβ επιβεβαιώθηκε πραγματικά. Ο ευσεβής γέροντας είχε εκδιωχθεί από εδώ από πείνα· ήταν μόνο προσωρινός κάτοικος στην Αίγυπτο, και δύο φορές εξόριστος, και όμως αποδίδει τα μερίδιά τους στους απογόνους του με τον πιο αυθεντικό τρόπο, ακριβώς όπως ο πατέρας μιας οικογένειας θα μπορούσε να μοιράσει τα λίγα στρέμματά του μεταξύ των κληρονόμων του. Ωστόσο ο Θεός τελικά σφράγισε αυτό που τότε μπορεί να φαινόταν γελοίο. Εξ αυτού φαίνεται ότι πράγματα που, στην αδυναμία των αισθήσεών μας, φανταζόμαστε ότι κινούνται με την τυφλή ώθηση της τύχης, κατευθύνονται από τη μυστική πρόνοια του Θεού· και ότι η βουλή Του προχωρεί πάντα σε τόσο τακτική πορεία, ώστε το τέλος να αντιστοιχεί με την αρχή. Πάλι συνιστά σε αυτούς τον νόμο της αναλογίας, ώστε, σύμφωνα με τους αριθμούς τους, μεγαλύτερο ή μικρότερο μερίδιο να δοθεί στις διάφορες φυλές. Η αλληγορία που κάποιοι αντιλαμβάνονται ότι υποδεικνύεται εδώ, δηλαδή, ότι λαμβάνουμε την ουράνια κληρονομιά μας με την δωρεάν καλή ευχαρίστηση του Θεού, σαν με κλήρο, αν και εκ πρώτης όψεως εύλογη, εύκολα αντικρούεται. Η Χεβρών ήταν μέρος της κληρονομιάς, αλλά ο Κάλεβ την έλαβε χωρίς ρίψη κλήρων· και μια ακόμη πιο αποφασιστική εξαίρεση εμφανίζεται στην περίπτωση της φυλής του Ρουβήν, του Γαδ, και του μισού Μανασσή, που, με τη συναίνεση των υπολοίπων, και όχι με κλήρο, απέκτησαν με προνόμιο, ως ένα είδος, όλη την επικράτεια που είχε κερδηθεί στην άλλη πλευρά του Ιορδάνη. Ας μάθουν λοιπόν οι αναγνώστες μου να απέχουν από τέτοιες φαντασιώσεις, μήπως συχνά αναγκαστούν να ομολογήσουν με ντροπή, ότι έχουν πιάσει ένα κενό σκιά.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πώς βοηθά η ανάμνηση της παρελθούσας καθοδήγησης του Θεού να Τον εμπιστευτείτε στις παρούσες αβεβαιότητες;
2. Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί να πειραστείτε να αφήσετε «κατοίκους» που ο Θεός σας έχει καλέσει να αφαιρέσετε;
3. Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα της προνοιακής τακτοποίησης του «κλήρου» σας από τον Θεό τον τρόπο που βλέπετε τις καθημερινές σας ευθύνες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁδηγήσας τὸν Ἰσραὴλ σταδίῳ πρὸς στάδιον διὰ τῆς ἐρήμου διὰ τῆς ἀδιαλείπτου διαθηκικῆς σου ἐλέους, διάταξον ὁμοίως τὰ βήματά μας καὶ χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἐκδιώξωμεν πάντα ἀντίπαλον τῆς δόξης σου ἐντὸς τῶν ὁρίων ἃ ἔθεσας. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῆς κληρονομίας τῆς ἡτοιμασμένης ἐν Χριστῷ, πιστεύοντες ὅτι πᾶν ὅριον καὶ πᾶσα ὑπόσχεσις ἀσφαλῶς ἀναπαύεται ἐν τῇ κυριαρχικῇ σου χειρί. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →