← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 4 — με τον Whedon

Ρωμαίους 4Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αυτή την ακλόνητη Μεθοδιστική μαρτυρία για την απλή έννοια της Γραφής. Σήμερα η έκθεσή του για το κεφάλαιο 4 της προς Ρωμαίους μας καλεί να δούμε τη δικαίωση μέσω της πίστης ως την ίδια τη ρίζα τόσο της αρχαίας διαθήκης όσο και του ευαγγελίου που τώρα διακηρύσσουμε. Με Αρμινιανή σαφήνεια ο Whedon δείχνει ότι η χάρη προηγείται και καθιστά δυνατή κάθε υπάκουη ανταπόκριση, ενώ το Πνεύμα σφραγίζει την πιστεύουσα καρδιά. Είθε αυτές οι παράγραφοι να σταθεροποιήσουν την εμπιστοσύνη μας ότι η ίδια πίστη που λογίστηκε στον Αβραάμ λογίζεται ακόμα σε όλους όσοι εμπιστεύονται τον αναστημένο Κύριο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 4 της προς Ρωμαίους αργά και με προσευχή, ακούγοντας το Πνεύμα που μίλησε πρώτα μέσω του παραδείγματος του Αβραάμ και τώρα μιλάει μέσω του αποστόλου. Καθώς οι λέξεις ξεδιπλώνονται, παρατηρήστε πώς η εμπιστοσύνη του πατριάρχη γίνεται το πρότυπο για κάθε γενιά. Σταματήστε μετά από κάθε παράγραφο για να αφήσετε την υπόσχεση της αποδοθείσας δικαιοσύνης να εγκατασταθεί στη συνείδηση. Σε αυτή την ανάγνωση ενωνόμαστε με το μεγάλο σύννεφο μαρτύρων που έζησαν με την ίδια πίστη που δικαιώνει τους ασεβείς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει πλαισιώνοντας ολόκληρο το επιχείρημα από την περίπτωση του Αβραάμ. Στίχοι 1-25. Η δικαίωση μέσω της πίστης, όπως φαίνεται από την περίπτωση του Αβραάμ, βρίσκεται στο θεμέλιο της Ιουδαϊκής, καθώς και της Χριστιανικής Εκκλησίας, Ρωμαίους 4:1-25. Ο ίδιος ο Αβραάμ δικαιώθηκε δωρεάν μέσω της πίστης, (Ρωμαίους 4:1-5) με μια δικαίωση της οποίας η ευλογία μαρτυρείται από τον Δαβίδ, (Ρωμαίους 4:6-8) και η οποία του αποδόθηκε στην ειδωλολατρία του, και αργότερα σφραγίστηκε με την περιτομή, (Ρωμαίους 4:9-11) καθιστώντας τον πατέρα των πιστών μέσω της πίστης, (Ρωμαίους 4:12-17) τόσο που από αυτή την πίστη προήλθε με θαυματουργή γέννηση η ίδια η φυλή του Ισραήλ, (Ρωμαίους 4:18-22) μια πίστη ταυτόσημη με τη δικαιωτική πίστη στον Χριστό, (Ρωμαίους 4:23-25). Ο ΑΒΡΑΑΜ ήταν για τον Ιουδαίο το πιο θεϊκό από όλα τα ανθρώπινα ονόματα. Η σεβάσμια μορφή του, στη φαντασία τους, υψωνόταν επιβλητικά από την ομίχλη μιας πρώιμης αρχαιότητας ως ο ιδρυτής της φυλής τους, εξασφαλίζοντάς της μια θεϊκή υπεροχή σε αυτόν τον κόσμο, και μια βέβαιη σωτηρία στον μέλλοντα κόσμο. Συνέδεσε τη γενεαλογική τους καταγωγή με τον Αδάμ, η οποία επρόκειτο να κορυφωθεί στον Μεσσία. Ως εκ τούτου, όταν ο Παύλος ταύτισε τη χριστιανική πίστη με την Αβρααμική, θεμελίωσε τον Χριστιανισμό στα βαθύτερα δυνατά θεμέλια, και έδειξε ότι μια μεγάλη εποχή στην ιερή ιστορία είχε αρχίσει εδώ. (Σημείωση Πράξεις 7:2). Στη συνέχεια εξηγεί τη φύση της αποδοχής αυτής της πίστης. Ο Αβραάμ πίστεψε στον Θεό, παραδόθηκε με πίστη στον Θεό, τουλάχιστον από τότε που υπάκουσε στη θεία κλήση να εγκαταλείψει την Ουρ των Χαλδαίων και να μεταναστεύσει στην υποσχεμένη γη. Βρισκόταν σε μια μόνιμη κατάσταση ενεργού πίστης, ζώντας με πίστη, και συνεχούς, συνεπαγόμενης δικαίωσης και έγκρισης από τον Θεό. Και επειδή αυτή ήταν η συνεχής ιστορία του, οποιαδήποτε εμφανής πράξη πίστης του Αβραάμ στην οποία η συνεπαγόμενη δικαίωση είναι σαφώς εμφανής είναι απολύτως επαρκής για το επιχείρημα του αποστόλου. Η φρασεολογία της Γένεσης 15:6, την καθιστά έτσι ένα κατάλληλο χωρίο για τον σκοπό του. Για δικαιοσύνη Ως αμαρτωλός, η πίστη του Αβραάμ, όντας μια πλήρης παράδοση στον Θεό, γεμάτη με αγία υπακοή, έγινε δεκτή αντί της παρελθούσας και τέλειας δικαιοσύνης· έτσι ώστε να γίνει δεκτός και να θεωρηθεί δίκαιος, σαν να μην είχε αμαρτήσει ποτέ. Και όπως για τον Αβραάμ, έτσι και για κάθε άνθρωπο. Στη συνέχεια διευκρινίζει τη σειρά της δικαίωσης και της αναγέννησης. Στίχος 5. 5. Δεν εργάζεται Για τους οφειλόμενους μισθούς. Ο ασεβής Ο άνθρωπος είναι ασεβής μέχρι την ώρα της δικαίωσής του. Δεν είναι αγιασμένος ή αναγεννημένος άνθρωπος. Η αναγέννηση δεν προηγείται της δικαίωσης, αλλά την ακολουθεί. Η σειρά είναι, πρώτον, η πίστη υπό την καταδικαστική καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος· δεύτερον, η δικαίωση, που απαλλάσσει τον άνθρωπο από την ενοχή· τρίτον, το αναγεννητικό Πνεύμα, που κάνει την καρδιά σωστή με τον Θεό.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει ταυτίζοντας την Αβρααμική πίστη με τη χριστιανική πίστη. Στίχοι 23-25. Η Αβρααμική Πίστη είναι ταυτόσημη με τη Δικαιωτική Πίστη στον Χριστό, Ρωμαίους 4:23-25. Με μια οριστική εφαρμογή του επιχειρήματός του ο Άγιος Παύλος τώρα ισχυρίζεται ότι η πίστη του Αβραάμ και η χριστιανική πίστη είναι μία. Η Εκκλησία της Παλαιάς Διαθήκης και η Εκκλησία της Καινής Διαθήκης έχουν το ίδιο θεμέλιο. Οι πιστοί στον Χριστό είναι οι αληθινοί υιοί του Αβραάμ· ο αληθινός Χριστιανός είναι ο αληθινός Ιουδαίος.
Απαντήστε
1. Πού στην προσωπική μου πορεία εξακολουθώ να προσπαθώ να κερδίσω αυτό που ο Θεός έχει ήδη δώσει μόνο με πίστη; 2. Πώς η σειρά της δικαίωσης πριν από την αναγέννηση διαμορφώνει την καθημερινή μου εξάρτηση από το Πνεύμα; 3. Με ποιον νέο τρόπο μπορώ να αγκαλιάσω τη θέση μου ανάμεσα στα πνευματικά παιδιά του Αβραάμ σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την αρχαία πίστη που λογάριασες στον Αβραάμ και για την ίδια δικαιωτική χάρη που τώρα μας δίνεται εν Χριστώ. Κράτησέ μας από κάθε υπερήφανη σκέψη που θα πρόσθετε τα έργα μας στο ελεύθερο δώρο σου. Δώσε, όπως ο πατριάρχης, να μην διστάζουμε στην υπόσχεσή σου αλλά να σου δίνουμε δόξα ακόμα και όταν κάθε φυσική ελπίδα έχει χαθεί. Σφράγισε τις καρδιές μας με το Πνεύμα που ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς, ώστε να περπατάμε σε καινούργια ζωή ως αληθινά παιδιά του Αβραάμ. Μέσω του ίδιου αναστημένου Κυρίου προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →