← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου

Α' Πέτρου 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Πέτρου 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι, ο σεβαστός σχολιαστής του δεκάτου ογδόου αιώνα, φέρνει το χαρακτηριστικό του βάθος και την ποιμαντική του θέρμη στο πρώτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου. Η ερμηνεία του αναδεικνύει τον χαιρετισμό του αποστόλου προς τους διεσπαρμένους πιστούς και ξεδιπλώνει τον πλούτο της πνευματικής τους ταυτότητας εν Χριστώ. Μέσα από προσεκτική προσοχή τόσο στο δόγμα όσο και στο καθήκον, ο Χένρι δείχνει πώς η εκλογή, η αναγέννηση και η ελπίδα εξοπλίζουν τους αγίους για χαρούμενη υπομονή εν μέσω δοκιμασιών. Αυτό το μάθημα αντλεί απευθείας από τις διαχρονικές παραγράφους του για να βοηθήσει τους σύγχρονους αναγνώστες να απολαύσουν τις ίδιες αλήθειες. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χένρι, καλούμαστε να δούμε την κλήση μας με φρέσκια σαφήνεια και ευγνωμοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου. Αφήστε τον χαιρετισμό του αποστόλου και την υψηλή περιγραφή της ζωντανής ελπίδας να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε ιδιαίτερα τα θέματα της εκλογής, της κληρονομιάς και της δοκιμής της πίστης που διατρέχουν το απόσπασμα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να διεγείρει τόσο τον νου όσο και το συναίσθημα πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς την αυτοπεριγραφή του Πέτρου ως αποστόλου. Ι. Ο συγγραφέας του, περιγράφεται, 1. Από το όνομά του—Πέτρος. Το πρώτο του όνομα ήταν Σίμων, και ο Ιησούς Χριστός του έδωσε το επώνυμο Πέτρος, που σημαίνει πέτρα, ως έπαινο της πίστης του, και για να δηλώσει ότι θα ήταν εξέχων στύλος στην εκκλησία του Θεού, Γαλ. β' 9. 2. Από το αξίωμά του—απόστολος του Ιησού Χριστού. Η λέξη σημαίνει κάποιον που στέλνεται, πρεσβευτής, αγγελιαφόρος, οποιονδήποτε στέλνεται στο όνομα του Χριστού και για το έργο του· αλλά πιο αυστηρά σημαίνει το ανώτατο αξίωμα στην χριστιανική εκκλησία. Α' Κορ. ιβ' 28, Ο Θεός έθεσε μερικούς στην εκκλησία, πρώτα αποστόλους. Η αξιοπρέπεια και η υπεροχή τους έγκειτο σε αυτά:—Εκλέχθηκαν αμέσως από τον ίδιο τον Χριστό,—ήταν πρώτοι μάρτυρες, έπειτα κήρυκες, της αναστάσεως του Χριστού, και έτσι ολόκληρης της ευαγγελικής οικονομίας,—τα χαρίσματά τους ήταν εξαίρετα και έκτακτα,—είχαν δύναμη να κάνουν θαύματα, όχι πάντα, αλλά όταν ευδοκούσε ο Χριστός,—οδηγήθηκαν σε όλη την αλήθεια, προικίστηκαν με το πνεύμα της προφητείας, και είχαν έκταση εξουσίας και δικαιοδοσίας πέρα από όλους τους άλλους· κάθε απόστολος ήταν οικουμενικός επίσκοπος σε όλες τις εκκλησίες, και πάνω από όλους τους λειτουργούς. Με αυτόν τον ταπεινό τρόπο ο Πέτρος, (1.) Διακηρύττει τον δικό του χαρακτήρα ως αποστόλου. Εξ αυτού μάθετε, Ένας άνθρωπος μπορεί νόμιμα να αναγνωρίζει, και μερικές φορές είναι υποχρεωμένος να διακηρύττει, τα χαρίσματα και τις χάριτες του Θεού προς αυτόν. Το να προσποιείται κανείς ό,τι δεν έχει είναι υποκρισία· και το να αρνείται ό,τι έχει είναι αχαριστία. (2.) Αναφέρει την αποστολική του λειτουργία ως την εξουσιοδότησή του και την κλήση του να γράψει αυτή την επιστολή σε αυτούς τους ανθρώπους. Σημείωσε, Αφορά όλους, αλλά ιδιαίτερα τους λειτουργούς, να εξετάζουν καλά την εξουσιοδότησή τους και την κλήση από τον Θεό στο έργο τους. Αυτό θα τους δικαιώσει ενώπιον των άλλων, και θα τους δώσει εσωτερική υποστήριξη και παρηγοριά κάτω από όλους τους κινδύνους και τις αποθαρρύνσεις. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει το δόγμα της εκλογής σύμφωνα με την πρόγνωση του Θεού Πατρός. (1.) Εκλεκτοί σύμφωνα με την πρόγνωση του Θεού Πατρός. Η εκλογή είναι είτε σε αξίωμα: έτσι ο Σαούλ ήταν ο άνθρωπος τον οποίο ο Κύριος επέλεξε να είναι βασιλιάς (Α' Σαμ. ι' 24), και ο Κύριός μας λέει στους αποστόλους του, Δεν σας επέλεξα εγώ τους δώδεκα; (Ιωάν. στ' 70)· ή είναι σε εκκλησιαστική κατάσταση, για την απόλαυση ειδικών προνομίων: έτσι ο Ισραήλ ήταν ο εκλεκτός του Θεού (Δευτ. ζ' 6), Διότι είσαι άγιος λαός στον Κύριο τον Θεό σου· ο Κύριος ο Θεός σου σε επέλεξε να είσαι ειδικός λαός για τον εαυτό του πάνω από όλους τους λαούς που είναι πάνω στο πρόσωπο της γης· ή είναι σε αιώνια σωτηρία: Ο Θεός από την αρχή σας επέλεξε σε σωτηρία, διαμέσου αγιασμού του Πνεύματος και πίστεως της αληθείας. Αυτή είναι η εκλογή που μνημονεύεται εδώ, δηλώνοντας το ελεήμον διάταγμα ή την απόφαση του Θεού να σώσει μερικούς, και να τους φέρει, διαμέσου του Χριστού, με κατάλληλα μέσα, στην αιώνια ζωή. [1.] Αυτή η εκλογή λέγεται ότι είναι σύμφωνα με την πρόγνωση του Θεού. Η πρόγνωση μπορεί να ληφθεί με δύο τρόπους:—Πρώτον, για απλή πρόγνωση, προόραση, ή κατανόηση, ότι ένα τέτοιο πράγμα θα συμβεί, πριν συμβεί. Έτσι ένας μαθηματικός βεβαίως προγνωρίζει ότι σε τέτοια ώρα θα υπάρξει έκλειψη. Αυτό το είδος προγνώσεως υπάρχει στον Θεό, ο οποίος με μία κυρίαρχη θέα βλέπει όλα τα πράγματα που ποτέ υπήρξαν, ή είναι, ή ποτέ θα είναι. Αλλά τέτοια πρόγνωση δεν είναι η αιτία γιατί οτιδήποτε είναι έτσι ή έτσι, αν και στο αποτέλεσμα βεβαίως θα είναι έτσι, όπως ο μαθηματικός που προγνωρίζει έκλειψη δεν προκαλεί έτσι αυτή την έκλειψη να είναι. Δεύτερον, Η πρόγνωση μερικές φορές σημαίνει βουλή, διορισμό, και έγκριση. Πράξ. β' 23, Αυτόν παραδοθέντα κατά την ωρισμένη βουλή και πρόγνωση του Θεού. Ο θάνατος του Χριστού δεν μόνο προγνώσθηκε, αλλά προωρίσθηκε, όπως εδ. 20. Λάβετέ το έτσι εδώ· έτσι η έννοια είναι, εκλεκτοί σύμφωνα με την βουλή, τον διορισμό, και την ελεύθερη χάρη του Θεού. [2.] Προστίθεται, σύμφωνα με την πρόγνωση του Θεού Πατρός. Με τον Πατέρα εννοούμε εδώ το πρώτο πρόσωπο της μακαρίας Τριάδος. Υπάρχει τάξη μεταξύ των τριών προσώπων, αν και όχι υπεροχή· είναι ίσοι σε δύναμη και δόξα, και υπάρχει συμφωνημένη οικονομία στα έργα τους. Έτσι, στο ζήτημα της απολυτρώσεως του ανθρώπου, η εκλογή κατά τρόπο εξέχοντα αποδίδεται στον Πατέρα, όπως η συμφιλίωση στον Υιό και ο αγιασμός στο Άγιο Πνεύμα, αν και σε καθένα από αυτά ένα πρόσωπο δεν ενδιαφέρεται τόσο αποκλειστικά ώστε να αποκλείει τα άλλα δύο. Διά τούτου τα πρόσωπα της Τριάδος ανακαλύπτονται πιο καθαρά σε εμάς, και διδασκόμαστε ποιες υποχρεώσεις έχουμε προς καθένα από αυτά ξεχωριστά. Ο Χένρι έπειτα εκθέτει το άφθονο έλεος που κινεί τους πιστούς να ευλογούν τον Θεό για την αναγέννησή τους. 3. Οι λόγοι που μας υποχρεώνουν σε αυτό το καθήκον της ευλογίας του Θεού, οι οποίοι περιλαμβάνονται στο άφθονο έλεός του. Όλες οι ευλογίες μας οφείλονται στο έλεος του Θεού, όχι στην αξία του ανθρώπου, ιδιαίτερα η αναγέννηση. Μας εγέννησε πάλι, και αυτό αξίζει την ευχαριστία μας προς τον Θεό, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη τον καρπό που παράγει σε εμάς, ο οποίος είναι εκείνη η εξαίρετη χάρη της ελπίδας, και όχι τέτοια μάταιη, νεκρή, φθειρόμενη ελπίδα όπως των κοσμικών και των υποκριτών, αλλά ζωντανή ελπίδα, ζωντανή, ισχυρή, ζωοποιούσα, και διαρκή ελπίδα, όπως πρέπει να είναι εκείνη η ελπίδα που έχει τέτοιο στερεό θεμέλιο όπως την ανάσταση του Ιησού Χριστού εκ νεκρών. Μάθετε, (1.) Η κατάσταση ενός καλού χριστιανού δεν είναι ποτέ τόσο κακή ώστε να μην έχει μεγάλο λόγο ακόμη να ευλογεί τον Θεό. Όπως ο αμαρτωλός έχει πάντα λόγο να πενθεί, παρά την παρούσα ευημερία του, έτσι οι καλοί άνθρωποι, εν μέσω των πολλαπλών δυσκολιών τους, έχουν λόγο ακόμη να χαίρονται και να ευλογούν τον Θεό. (2.) Στις προσευχές και τις αινέσεις μας πρέπει να απευθυνόμαστε στον Θεό ως Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· μόνο δι' αυτού εμείς και οι υπηρεσίες μας γινόμαστε δεκτοί. (3.) Οι καλύτεροι άνθρωποι οφείλουν τις καλύτερες ευλογίες τους στο άφθονο έλεος του Θεού. Όλο το κακό στον κόσμο είναι από την αμαρτία του ανθρώπου, αλλά όλο το καλό σε αυτόν είναι από το έλεος του Θεού. Η αναγέννηση αποδίδεται ρητώς στο άφθονο έλεος του Θεού, και έτσι όλα τα υπόλοιπα· υφιστάμεθα εξ ολοκλήρου πάνω στο θείο έλεος. Για τη φύση της αναγεννήσεως, δες Ιωάν. γ' 3. (4.) Η αναγέννηση παράγει ζωντανή ελπίδα αιωνίου ζωής. Κάθε αμετανοήτος άνθρωπος είναι απελπισμένο πλάσμα· ό,τι προσποιείται από εκείνο το είδος είναι όλη εμπιστοσύνη και αυθάδεια. Η ορθή χριστιανική ελπίδα είναι εκείνη στην οποία ο άνθρωπος γεννιέται πάλι από το Πνεύμα του Θεού· δεν είναι από τη φύση, αλλά από την ελεύθερη χάρη. Εκείνοι που γεννιούνται σε νέα και πνευματική ζωή γεννιούνται σε νέα και πνευματική ελπίδα. (5.) Η ελπίδα του χριστιανού έχει αυτή την εξοχότητα, είναι ζωντανή ελπίδα. Η ελπίδα της αιωνίου ζωής σε αληθινό χριστιανό είναι ελπίδα που τον κρατά ζωντανό, τον ζωοποιεί, τον υποστηρίζει, και τον οδηγεί στον ουρανό. Η ελπίδα ενισχύει και εμψυχώνει την ψυχή σε δράση, σε υπομονή, σε ανδρεία, και σε επιμονή μέχρι τέλους. Οι απατηλές ελπίδες των αμετανοήτων είναι μάταιες και φθειρόμενες· ο υποκριτής και η ελπίδα του εκπνέουν και πεθαίνουν μαζί, Ιώβ κζ' 8. (6.) Η ανάσταση του Ιησού Χριστού εκ νεκρών είναι το έδαφος ή το θεμέλιο της ελπίδας του χριστιανού. Η ανάσταση του Χριστού είναι η πράξη του Πατρός ως Κριτού, του Υιού ως νικητή. Η ανάστασή του αποδεικνύει ότι ο Πατήρ δέχεται τον θάνατό του ως πλήρη εξόφληση για το λύτρο μας, ότι είναι νικητής επί του θανάτου, του τάφου, και όλων των πνευματικών εχθρών μας· και είναι επίσης βεβαίωση της δικής μας αναστάσεως. Υπάρχουσα αδιαχώριστη ένωση μεταξύ του Χριστού και του ποιμνίου του, αυτοί ανασταίνονται δυνάμει της αναστάσεώς του ως κεφαλής, μάλλον παρά δυνάμει της εξουσίας του ως Κριτού. Συναναστήκαμε με τον Χριστό, Κολ. γ' 1. Από όλα αυτά μαζί, οι χριστιανοί έχουν δύο στερεά και γερά θεμέλια πάνω στα οποία να οικοδομήσουν την ελπίδα της αιωνίου ζωής.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαζόμενος την κληρονομιά που ετοιμάστηκε για τους αγίους, ο Χένρι απαριθμεί τις τέσσερις ασύγκριτες εξοχότητές της. 2. Οι ασύγκριτες εξοχότητες αυτής της κληρονομιάς, οι οποίες είναι τέσσερις:—(1.) Είναι άφθαρτη, κατά την οποία έννοια μοιάζει με τον Ποιητή της, ο οποίος καλείται ο άφθαρτος Θεός, Ρωμ. α' 23. Όλη η φθορά είναι αλλαγή από το καλύτερο στο χειρότερο, αλλά ο ουρανός είναι χωρίς αλλαγή και χωρίς τέλος· ο οίκος είναι αιώνιος στους ουρανούς, και οι κάτοχοι πρέπει να υφίστανται για πάντα, διότι το φθαρτό τους πρέπει να ενδυθεί αφθαρσία, Α' Κορ. ιε' 53. (2.) Αυτή η κληρονομιά είναι αμόλυντη, όπως ο μέγας αρχιερέας που είναι τώρα στην κατοχή της, ο οποίος είναι άγιος, αθώος, και αμόλυντος, Εβρ. ζ' 26. Η αμαρτία και η δυστυχία, οι δύο μεγάλες μολύνσεις που χαλάζουν αυτόν τον κόσμο, και αλλοιώνουν την ομορφιά του, δεν έχουν θέση εκεί. (3.) Δεν μαραίνεται, αλλά πάντα διατηρεί τη σφριγηλότητά της και την ομορφιά της, και παραμένει αμάραντη, πάντα ευφραίνουσα και ευαρεστούσα τους αγίους που την κατέχουν, χωρίς την ελάχιστη κούραση ή αηδία. (4.) «Τετηρημένη εν ουρανοίς δι' υμάς,» η οποία έκφραση μας διδάσκει, [1.] Ότι είναι ένδοξη κληρονομιά, διότι είναι εν ουρανώ, και όλα όσα είναι εκεί είναι ένδοξα, Εφ. α' 18. [2.] Είναι βέβαιη, αναστροφή σε άλλον κόσμο, ασφαλώς φυλαγμένη και διατηρημένη μέχρι να έλθουμε στην κατοχή της. [3.] Τα πρόσωπα για τα οποία είναι τετηρημένη περιγράφονται, όχι από τα ονόματά τους, αλλά από τον χαρακτήρα τους: δι' υμάς, ή ημάς, ή καθένα που εγεννήθη πάλι εις ζώσαν ελπίδα. Αυτή η κληρονομιά διατηρείται γι' αυτούς, και για κανέναν άλλον· όλοι οι υπόλοιποι θα αποκλειστούν για πάντα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η ανάμνηση της εκλογής σας διεγείρει ευγνωμοσύνη ακόμη και εν μέσω παρόντων δυσκολιών; Με ποιους τρόπους μπορεί η άφθαρτη κληρονομιά που περιγράφει ο Χένρι να μεταμορφώσει την άποψή σας για τις επίγειες απώλειες; Πού σας προσκαλεί το Πνεύμα να αναπαυθείτε πληρέστερα στη δύναμη του Θεού που σας φυλάττει εις σωτηρίαν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν ζῶσαν ἐλπίδα εἰς ἣν ἡμᾶς ἀνεγέννησας διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ τετηρημένην ἐν οὐρανῷ δι' ἡμᾶς. Ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ἐν μέσῳ δοκιμασιῶν αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν τὸ γνήσιον αὐτῆς, φύλαξον ἡμᾶς διὰ τῆς δυνάμεώς σου καθ' ἑκάστην ἐποχήν, καὶ αὔξησον ἡμᾶς ἐν ἁγιότητι καθὼς ἀναμένομεν τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Εἴθε ἡ χάρις σου καὶ ἡ εἰρήνη σου νὰ πληθυνθῶσιν εἰς πάντα τὸν διεσκορπισμένον λαόν σου μέχρι ἐκείνης τῆς ἡμέρας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →