Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 43-44 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Το σχόλιο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο προσφέρει μια προτεσταντική έκθεση στίχο προς στίχο, που χαρακτηρίζεται από προσεκτική προσοχή στη προφητική λεπτομέρεια και την εκπλήρωση του ευαγγελίου. Η προσέγγισή τους στον Ιεζεκιήλ 43-44 επικεντρώνεται στην επιστροφή της θείας δόξας, την αγιότητα του ναού και την τακτική υπηρεσία των ιερέων και του άρχοντα. Αυτό το μάθημα προσκαλεί τους αναγνώστες να ακούσουν με ευλάβεια καθώς αυτοί οι θεολόγοι του δέκατου ένατου αιώνα ξεδιπλώνουν το όραμα για την εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανοίξτε τώρα στα κεφάλαια 43 και 44 του Ιεζεκιήλ. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, σημειώνοντας την επιστροφή της δόξας, τις διαστάσεις του θυσιαστηρίου, τις διατάξεις για τον άρχοντα και τους κανονισμούς που δόθηκαν στους ιερείς. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να διαμορφώσει τις προσδοκίες σας για τη μελλοντική κατοίκηση του Θεού με τον λαό του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπράουν ξεκινάει αναφερόμενος στον τόπο του θρόνου.
Στίχος 7. 7. ο τόπος —δηλαδή, «ιδού ο τόπος του θρόνου μου»—ο τόπος στον οποίο οι σκέψεις σας έχουν τόσο πολύ εστιάσει (Ησαΐας 2:1-3· Ιερεμίας 3:17· Ζαχαρίας 14:16-20· Μαλαχίας 3:1). Ο Θεός από την αρχή διεκδίκησε να είναι ο Βασιλιάς τους πολιτικά όσο και θρησκευτικά: και είχε αντισταθεί στην επιθυμία τους να έχουν έναν ανθρώπινο βασιλιά, καθώς αυτό συνεπαγόταν την απόρριψη Αυτού ως της κατάλληλης Κεφαλής του κράτους. Ακόμη και όταν υπέκυψε στην επιθυμία τους, ήταν με μια διαμαρτυρία ενάντια στον βασιλιά τους να κυβερνάει εκτός από το να είναι ο αντιπρόσωπός Του. Όταν ο Μεσσίας θα βασιλεύσει στην Ιερουσαλήμ, τότε θα πραγματοποιήσει για πρώτη φορά την αρχική ιδέα της θεοκρατίας, με τον ταυτόχρονα θείο και ανθρώπινο βασιλιά να βασιλεύει με δικαιοσύνη πάνω σε έναν λαό όλο δίκαιο (Ιεζεκιήλ 43:12· Ησαΐας 52:1· Ησαΐας 54:13· Ησαΐας 60:21).Ο Φώσετ στη συνέχεια εκθέτει τον νόμο ολόκληρου του οίκου.
Στίχος 12. 12. όλος . . . άγιος των αγίων —Αυτός ο υπερθετικός, ο οποίος είχε χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για τα άγια των αγίων (Έξοδος 26:34), επρόκειτο τώρα να χαρακτηρίσει ολόκληρο το κτίριο. Αυτή η πανταχού παρούσα αγιότητα επρόκειτο να είναι «ο νόμος του (όλου) οίκου», σε αντίθεση με τον Λευιτικό νόμο, ο οποίος περιόριζε την ιδιαίτερη αγιότητα σε ένα μόνο διαμέρισμα του.Ο Τζέιμισον εξετάζει στη συνέχεια τον χαρακτήρα των καθορισμένων θυσιών.
Στίχος 18. 18-27. Οι θυσίες εδώ δεν είναι απλώς αναμνηστικές, αλλά εξιλαστήριες. Οι εκφράσεις, «αίμα» (Ιεζεκιήλ 43:18), και «για προσφορά αμαρτίας» (Ιεζεκιήλ 43:19· Ιεζεκιήλ 43:21· Ιεζεκιήλ 43:22), το αποδεικνύουν. Με την κυριολεκτική έννοια μπορούν να εφαρμοστούν μόνο στον δεύτερο ναό. Υπό τη χριστιανική διαθήκη θα αντιτίθεντο άμεσα στη διδασκαλία που διδάσκεται στον Ιεζεκιήλ 43:22-:, δηλαδή, ότι ο Χριστός με μία προσφορά εξιλέωσε για πάντα την αμαρτία. Ωστόσο, είναι πιθανό να υπήρχαν με αναδρομική αναφορά στα πάθη του Χριστού, όπως οι Λευιτικές θυσίες είχαν προοπτική αναφορά σε αυτά· όχι εξιλαστήριες από μόνες τους, αλλά μνημόσυνα για να διατηρήσουν τη μνήμη των εξιλαστήριων παθών Του, τα οποία αποτελούν το θεμέλιο της βασιλείας Του, μήπως χαθούν στη δόξα αυτής της βασιλείας [DE BURGH]. Η λεπτομέρεια των οδηγιών καθιστά απίθανο να γίνουν κατανοητές με μια απλώς αόριστη πνευματική έννοια.Ο Μπράουν στρέφεται τέλος στα καθήκοντα που ανατέθηκαν στον άρχοντα.
Στίχος 3. 3. ο άρχοντας —όχι ο Βασιλιάς Μεσσίας, καθώς Αυτός ποτέ δεν θα προσέφερε ολοκαύτωμα για τον Εαυτό Του, όπως πρόκειται να κάνει ο άρχοντας (Ιεζεκιήλ 46:4). Ο άρχοντας πρέπει να σημαίνει τον πολιτικό άρχοντα υπό τον Μεσσία. Η σύνδεσή του με την ανατολική πύλη (από την οποία ο Κύριος είχε επιστρέψει στον ναό Του) υποδηλώνει ότι, ως κυβερνών υπό τον Θεό, πρόκειται να σταθεί σε μια θέση ιδιαίτερης εγγύτητας προς τον Θεό. Εκπροσωπεί τον Μεσσία, ο οποίος εισήλθε στον ουρανό, το αληθινό αγιαστήριο, με έναν τρόπο που κανένας άλλος δεν μπορούσε, δηλαδή, με την ίδια Του την αγιότητα· όλοι οι άλλοι πρέπει να εισέλθουν ως αμαρτωλοί με πίστη στο αίμα Του, μέσω της χάριτος. να φάει ψωμί ενώπιον του Κυρίου —ένα έθιμο που συνδέεται με τις θυσίες (Γένεση 31:54· Έξοδος 18:12· Έξοδος 24:11· 1 Κορινθίους 10:18).
Σκεφτείτε
Για την αποδοχή του λαού από τον Κύριο, καταλήγει.
Στίχος 27. 27. θα σας δεχτώ — (Ιεζεκιήλ 20:40· Ιεζεκιήλ 20:41· Ρωμαίους 12:1· 1 Πέτρου 2:5).Ο Φώσετ κλείνει με την κληρονομιά που υποσχέθηκε στους ιερείς.
Στίχος 28. 28. Εγώ είμαι η κληρονομιά τους — (Αριθμοί 18:20· Δευτερονόμιο 10:9· Δευτερονόμιο 18:1· Ιησούς του Ναυή 13:14· Ιησούς του Ναυή 13:32).
Απαντήστε
Πώς το όραμα της δόξας του Θεού που επιστρέφει στον ναό διεγείρει τη δική σας λαχτάρα για την παρουσία Του; Με ποιους τρόπους η κλήση στην αγιότητα σε όλο τον οίκο αντιμετωπίζει περιοχές συμβιβασμού στη ζωή σας; Ποια πρακτικά βήματα μπορείτε να κάνετε για να τιμήσετε τον άρχοντα που κυβερνά υπό τον Μεσσία στην εκκλησία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Κύριε, ποίησον τὴν δόξαν Σου ἐπιστρέψαι καὶ πληρῶσαι τὸν ναὸν τῶν καρδιῶν ἡμῶν, καθὼς ὑπέσχου, καθαρίζων ἡμᾶς διὰ τῆς μιᾶς ἱκανῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἄρχοντος ἡμῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου καὶ πάσης ἀκαθαρσίας, ἵνα λατρεύωμέν Σοι μετὰ εὐλαβείας ἐν τῷ οἴκῳ ὃν ἡγίασας. Κυβέρνησον τὰς ζωὰς ἡμῶν ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ λατρεύειν Σοι εὐαρέστως μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅτε ἡ παρουσία Σου κατοικήσει μεθ' ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →