Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Ευαγγέλιο του Λουκά με την έμπιστη καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία μας βοηθά να δούμε πώς ο Ιησούς αντιμετώπισε τον άκαμπτο νομικισμό ενώ υποστήριζε τον αληθινό σκοπό του νόμου του Θεού. Οι γνώσεις του Καλβίνου σχετικά με τις διαμάχες για το Σάββατο στο έκτο κεφάλαιο αποκαλύπτουν τόσο την κακία των Φαρισαίων όσο και την ελεήμονα εξουσία του Χριστού. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές σχετικά με το έλεος, την λατρεία και την κυριότητα του Υιού του Ανθρώπου. Αυτή η μελέτη μας οδηγεί βαθύτερα στο ζωντανό μήνυμα της Γραφής για την καθημερινή μαθητεία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το έκτο κεφάλαιο του Λουκά, εστιάζοντας ιδιαίτερα στους στίχους ένα έως έντεκα όπου ο Ιησούς και οι μαθητές του αντιμετωπίζουν κατηγορίες σχετικά με το Σάββατο. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα, παρατηρώντας την ένταση μεταξύ εξωτερικών κανόνων και γνήσιας ανθρώπινης ανάγκης. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να απορροφήσετε την αφήγηση πριν ακούσουμε το σχόλιο του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά περιγράφοντας την κακόβουλη διάθεση των Φαρισαίων.
Ματθαίος 12:1. Ο Ιησούς περπατούσε το Σάββατο Ήταν ο σκοπός των Ευαγγελιστών, σε αυτή την ιστορία, να δείξουν εν μέρει τι κακόβουλη διάθεση είχαν οι Φαρισαίοι, και εν μέρει πόσο δεισιδαιμονικά ήταν προσκολλημένοι σε εξωτερικά και ασήμαντα ζητήματα, ώστε να κάνουν την αγιότητα να συνίσταται εξ ολοκλήρου σε αυτά. Κατηγορούν τους μαθητές του Χριστού ότι μάζευαν στάχια το Σάββατο, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, όταν ήταν πιεσμένοι από την πείνα, σαν να παραβίαζαν έτσι το Σάββατο. Η τήρηση του Σαββάτου ήταν πράγματι άγιο πράγμα, αλλά όχι με τον τρόπο που φαντάζονταν, ώστε να μην μπορεί κανείς να κουνήσει σχεδόν το δάχτυλό του χωρίς να κάνει τη συνείδηση να τρέμει. [76] Ήταν υποκρισία, επομένως, που τους έκανε τόσο ακριβείς σε ασήμαντα ζητήματα, ενώ λυπόντουσαν τον εαυτό τους σε χονδροειδείς δεισιδαιμονίες, όπως ο Χριστός τους ελέγχει αλλού μεΟ Καλβίνος παρουσιάζει στη συνέχεια το πρώτο επιχείρημα από το παράδειγμα του Δαβίδ.
Ματθαίος 12:3. Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ; Ο Χριστός χρησιμοποιεί πέντε επιχειρήματα για να αντικρούσει τη συκοφαντία τους. Πρώτον, απολογείται για τους μαθητές του επικαλούμενος το παράδειγμα του Δαβίδ, (Α' Σαμουήλ 21:6.) Ενώ ο Δαβίδ έφευγε από την οργή του Σαούλ, ζήτησε προμήθειες από τον αρχιερέα Αχιμέλεχ· και επειδή δεν υπήρχε συνηθισμένη τροφή διαθέσιμη, κατάφερε να λάβει μέρος του ιερού άρτου. Αν η ανάγκη του Δαβίδ τον δικαιολογούσε, το ίδιο επιχείρημα πρέπει να γίνει δεκτό και στην περίπτωση άλλων. Επομένως, έπεται ότι οι τελετουργίες του Νόμου δεν παραβιάζονται όπου δεν υπάρχει προσβολή της ευσέβειας. [77] Τώρα ο Χριστός θεωρεί δεδομένο ότι ο Δαβίδ ήταν απαλλαγμένος από κατηγορία, επειδή το Άγιο Πνεύμα αποδίδει έπαινο στον ιερέα που του επέτρεψε να συμμετάσχει στον ιερό άρτο. Όταν λέει ότι δεν ήταν νόμιμο να φάει αυτόν τον άρτο παρά μόνο για τους ιερείς, πρέπει να καταλάβουμε ότι αναφέρεται στον συνηθισμένο νόμο:Στο δεύτερο επιχείρημα ο Καλβίνος γράφει σχετικά με τους ιερείς στον ναό.
5. Ότι τα Σάββατα οι ιερείς βεβηλώνουν το Σάββατο. Αυτό είναι το δεύτερο επιχείρημα με το οποίο ο Χριστός αποδεικνύει ότι η παραβίαση του Σαββάτου, για την οποία παραπονιούνταν οι Φαρισαίοι, ήταν απαλλαγμένη από κάθε κατηγορία· επειδή τα Σάββατα είναι νόμιμο να σφάζονται ζώα για θυσία, να περιτέμνονται βρέφη και να γίνονται άλλα πράγματα σχετικά με τη λατρεία του Θεού. Επομένως, έπεται ότι τα καθήκοντα της ευσέβειας δεν είναι σε καμία περίπτωση ασυμβίβαστα μεταξύ τους. [78] Αλλά αν ο ναός αγιάζει τις χειρωνακτικές εργασίες που συνδέονται με τις θυσίες και με όλη την εξωτερική υπηρεσία, η αγιότητα του αληθινού και πνευματικού ναού έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, απαλλάσσοντας τους λατρευτές του από κάθε κατηγορία, ενώ εκτελούν τα καθήκοντα της ευσέβειας. [79] Τώρα ο σκοπός που είχαν οι μαθητές ήταν να προσφέρουν στον Θεό ψυχές που ήταν αφιερωμένες από το Ευαγγέλιο.Ο Καλβίνος ολοκληρώνει την ενότητα εκθέτοντας τη δήλωση του Χριστού για την κυριότητα επί του Σαββάτου.
8. Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου. Μερικοί συνδέουν αυτή την πρόταση με μια προηγούμενη δήλωση, ότι ένας μεγαλύτερος από τον ναό είναι εδώ, (εδ. 6)· αλλά εγώ τους θεωρώ διαφορετικούς. Στην πρώτη περίπτωση, ο Χριστός, με υπαινιγμό στον ναό, επιβεβαίωσε ότι ό,τι συνδεόταν με την προσωπική του αγιότητα δεν ήταν παράβαση του Νόμου· αλλά τώρα, δηλώνει ότι έχει λάβει εξουσία να απαλλάσσει τους οπαδούς του από την ανάγκη τήρησης του Σαββάτου. Ο Υιός του ανθρώπου, (λέει,) στην άσκηση της εξουσίας του, μπορεί να χαλαρώσει το Σάββατο με τον ίδιο τρόπο όπως και άλλες νομικές τελετουργίες. Και σίγουρα έξω από τον Χριστό η δουλεία του Νόμου είναι άθλια, από την οποία αυτός μόνο ελευθερώνει εκείνους στους οποίους δωρίζει το ελεύθερο Πνεύμα της υιοθεσίας, [82] (Ρωμαίους 8:15.)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξερευνά την αρχή ότι το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο.
Μάρκος 2:27. Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο. Αυτό το πέμπτο επιχείρημα αναφέρεται μόνο από τον Μάρκο. Η γενική έννοια είναι ότι εκείνοι οι άνθρωποι κρίνουν λανθασμένα που στρέφουν προς την καταστροφή του ανθρώπου, [83] το Σάββατο που ο Θεός όρισε για το όφελός του. Οι Φαρισαίοι είδαν τους μαθητές του Χριστού να απασχολούνται σε ιερό έργο· τους είδαν εξαντλημένους από την κούραση του ταξιδιού, και εν μέρει από την έλλειψη τροφής· και όμως προσβάλλονται που, όταν πεινούν, παίρνουν λίγους κόκκους σιταριού για την υποστήριξη των κουρασμένων σωμάτων τους. Δεν είναι αυτό μια ανόητη προσπάθεια να ανατρέψουν τον σκοπό του Θεού, όταν απαιτούν προς βλάβη των ανθρώπων εκείνη την τήρηση του Σαββάτου που αυτός σκόπευε να είναι ωφέλιμη; Αλλά νομίζω ότι κάνουν λάθος όσοι υποθέτουν ότι σε αυτό το χωρίο το Σάββατο καταργείται εντελώς· διότι ο Χριστός απλώς μας πληροφορεί ποια είναι η σωστή χρήση του. Αν και ισχυρίστηκε, λίγο πριν, ότι είναι Κύριος του Σαββάτου, όμως ο πλήρης χρόνος για την κατάργησή του [84] δεν είχε έρθει ακόμη, επειδή το καταπέτασμα του ναού δεν είχε ακόμη σχιστεί, (Ματθαίος 27:51.)Ο Καλβίνος στοχάζεται σχετικά με την ορθή προτεραιότητα του ελέους πάνω από την απλή τελετουργία.
7. Αλλά αν γνωρίζατε Αυτό το τρίτο επιχείρημα αναφέρεται επίσης μόνο από τον Ματθαίο. Ο Χριστός μεταφέρει έμμεσο έλεγχο στους Φαρισαίους, επειδή δεν σκέφτονται γιατί ορίστηκαν οι τελετουργίες και προς ποιο σκοπό κατευθύνονται. Αυτό ήταν κοινό σφάλμα σε σχεδόν κάθε εποχή· και γι' αυτό ο προφήτης Ωσηέ (6:6) φωνάζει εναντίον των ανθρώπων της εποχής του επειδή ήταν υπερβολικά προσκολλημένοι στις τελετουργίες, και νοιάζονταν λίγο για τα καθήκοντα της καλοσύνης. Αλλά ο Θεός δηλώνει δυνατά ότι δίνει υψηλότερη αξία στο έλεος παρά στη θυσία, χρησιμοποιώντας τη λέξη έλεος, με σχήμα λόγου, για πράξεις καλοσύνης, καθώς οι θυσίες περιλαμβάνουν την εξωτερική υπηρεσία του Νόμου. Αυτή η δήλωση ο Χριστός την εφαρμόζει στη δική του εποχή, και κατηγορεί τους Φαρισαίους ότι βασάνιζαν πονηρά τον Νόμο του Θεού έξω από την αληθινή του έννοια, παραβλέποντας τον δεύτερο πίνακα, και ότι ήταν εντελώς απασχολημένοι με τελετουργίες.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε ένταση μεταξύ εξωτερικής θρησκευτικής τήρησης και γνήσιου ελέους προς τους άλλους; Πώς η αναγνώριση του Ιησού ως Κυρίου του Σαββάτου μεταμορφώνει την άποψή σας για την ανάπαυση και τη λατρεία; Με ποιον πρακτικό τρόπο θα μπορούσατε να επεκτείνετε την καλοσύνη σήμερα χωρίς να αφήσετε τους κανόνες να εμποδίσουν το έλεος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ἐρευνῶν τὰς καρδίας καὶ ἐπιθυμῶν ἔλεος μᾶλλον ἢ θυσίαν, χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα δεχώμεθα τὰς ἐντολάς σου ὡς σὺ προτίθεσαι αὐτάς, καὶ ἀναπαυώμεθα ὁλοψύχως ἐν Χριστῷ, τῷ Κυρίῳ τοῦ Σαββάτου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου συμμόρφωσον ἡμᾶς πρὸς τὴν διαθηκικὴν πίστιν, ἥτις κινεῖ ἡμᾶς εἰς τὸ ἐκτείνειν συμπόνιαν πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς, ἵνα ἡ λατρεία ἡμῶν ᾖ εἰλικρινής καὶ αἱ ζωαὶ ἡμῶν χαρακτηρίζωνται ὑπὸ τῆς ἐλευθερίας τῆς ἀγορασθείσης δι' ἡμᾶς. Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ προσευχόμεθα, ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →