← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 23-24 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 23-24Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα18 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, στρεφόμαστε σήμερα στο The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον για ένα ταξίδι έξι σταδίων μέσα από τους Ψαλμούς 23 και 24. Η θερμή, χριστοκεντρική έκθεση του Σπέρτζεον μας τραβάει στην φροντίδα του Ποιμένα και στην ανάβαση του Βασιλιά, προσκαλώντας τις καρδιές μας να αναπαυθούν και να χαρούν στον Κύριο που μας οδηγεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε δυνατά αυτά τα αγαπημένα κεφάλαια, επιτρέποντας στο Πνεύμα να διεγείρει τις ψυχές μας καθώς ο Δαβίδ ψάλλει για την πρόνοια του Ποιμένα και τη δόξα του Βασιλιά. Σταματήστε μετά από κάθε στίχο και αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν βαθιά μέσα σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει τοποθετώντας αυτόν τον ψαλμό μετά τον εικοστό δεύτερο. Στίχος 1. Αυτό είναι το μαργαριτάρι των ψαλμών, του οποίου η απαλή και καθαρή λάμψη ευχαριστεί κάθε μάτι· ένα μαργαριτάρι για το οποίο ο Ελικών δεν θα έπρεπε να ντρέπεται, αν και ο Ιορδάνης το διεκδικεί. Για αυτό το απολαυστικό τραγούδι μπορεί να ειπωθεί ότι η ευσέβειά του και η ποίησή του είναι ίσες, η γλυκύτητά του και η πνευματικότητά του είναι ασύγκριτες. Η θέση αυτού του ψαλμού αξίζει προσοχής. Ακολουθεί τον εικοστό δεύτερο, ο οποίος είναι ιδιαιτέρως ο Ψαλμός του Σταυρού. Δεν υπάρχουν πράσινα λιβάδια, ούτε ήρεμα νερά στην άλλη πλευρά του εικοστού δεύτερου ψαλμού. Μόνο αφού διαβάσουμε, 'Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;' φτάνουμε στο 'Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου'. Πρέπει να γνωρίσουμε εμπειρικά την αξία της αιματοχυσίας, και να δούμε το ξίφος να ξυπνάει εναντίον του Ποιμένα, πριν μπορέσουμε να γνωρίσουμε αληθινά τη γλυκύτητα της φροντίδας του καλού Ποιμένα. Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια αναπτύσσει την αρχική δήλωση του πρώτου στίχου. Στίχος 3. Στίχ. 1. Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου. Τι συγκατάβαση είναι αυτή, που ο άπειρος Κύριος αναλαμβάνει προς τον λαό του το αξίωμα και τον χαρακτήρα ενός Ποιμένα! Θα έπρεπε να είναι αντικείμενο ευγνώμονος θαυμασμού το ότι ο μεγάλος Θεός επιτρέπει να συγκρίνεται με οτιδήποτε θα αναδείξει τη μεγάλη του αγάπη και φροντίδα για τον λαό του. Ο Δαβίδ ο ίδιος ήταν βοσκός προβάτων, και κατανοούσε τόσο τις ανάγκες των προβάτων όσο και τις πολλές φροντίδες ενός ποιμένα. Συγκρίνει τον εαυτό του με ένα πλάσμα αδύναμο, ανυπεράσπιστο και ανόητο, και θεωρεί τον Θεό ως τον Προμηθευτή του, τον Φύλακά του, τον Οδηγό του, και, πράγματι, το παν του. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του πρόβατο του Κυρίου, εκτός αν η φύση του έχει ανανεωθεί, διότι η βιβλική περιγραφή των αμετανόητων ανθρώπων δεν τους απεικονίζει ως πρόβατα, αλλά ως λύκους ή τράγους. Ένα πρόβατο είναι αντικείμενο ιδιοκτησίας, όχι άγριο ζώο· ο ιδιοκτήτης του το εκτιμά πολύ, και συχνά αγοράζεται με μεγάλο τίμημα. Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια πιέζει την αυτοπεποιθητική συμπερασματική λογική που ακολουθεί. Στίχος 4. Είναι καλό να γνωρίζουμε, όπως σίγουρα γνώριζε ο Δαβίδ, ότι ανήκουμε στον Κύριο. Υπάρχει ένας ευγενής τόνος εμπιστοσύνης σε αυτή την πρόταση. Δεν υπάρχει 'αν' ούτε 'αλλά', ούτε καν 'ελπίζω'· αλλά λέει, 'Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου'. Πρέπει να καλλιεργήσουμε το πνεύμα της βέβαιης εξάρτησης από τον ουράνιο Πατέρα μας. Η πιο γλυκιά λέξη από όλες είναι αυτή η μονοσύλλαβη, 'μου'. Δεν λέει, 'Ο Κύριος είναι ο ποιμένας του κόσμου γενικά, και οδηγεί το πλήθος ως το ποίμνιό του', αλλά 'Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου'· αν δεν είναι ποιμένας για κανέναν άλλο, είναι ποιμένας για μένα· με φροντίζει, με προσέχει και με διατηρεί. Οι λέξεις είναι σε ενεστώτα. Όποια κι αν είναι η θέση του πιστού, βρίσκεται ακόμη υπό την ποιμαντική φροντίδα του Ιεχωβά. Οι επόμενες λέξεις είναι ένα είδος συμπεράσματος από την πρώτη δήλωση—είναι αποφθεγματικές και θετικές—Δεν θα στερηθώ.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον κλείνει τη μελέτη αγκυροβολώντας τη δια βίου εμπιστοσύνη του πιστού. Στίχος 6. Τα γηρατειά με την αδυναμία τους δεν θα μου φέρουν καμία έλλειψη, και ακόμη και ο θάνατος με τη σκοτεινιά του δεν θα με βρει άπορο. Έχω τα πάντα και περισσεύω· όχι επειδή έχω ένα καλό απόθεμα χρημάτων στην τράπεζα, όχι επειδή έχω δεξιότητα και εξυπνάδα για να κερδίσω το ψωμί μου, αλλά επειδή 'Ο Κύριος είναι ο ποιμένας μου'. Οι ασεβείς πάντα στερούνται, αλλά οι δίκαιοι ποτέ· η καρδιά ενός αμαρτωλού είναι μακριά από την ικανοποίηση, αλλά ένα ευγενικό πνεύμα κατοικεί στο παλάτι της ικανοποίησης.
Απαντήστε
Πού ο Κύριος πρόσφατα αποδείχθηκε Ποιμένας σας με έναν νέο τρόπο; Πώς η γνώση ότι ο σταυρός προηγείται των πράσινων λιβαδιών διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σας σήμερα; Σε ποιον τομέα μπαίνετε στον πειρασμό να αμφιβάλλετε ότι δεν θα στερηθείτε;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Ποιμένα και Βασιλιά, σε ευχαριστούμε για τα σίγουρα ελέη που εκτίθενται σε αυτούς τους ψαλμούς. Οδήγησέ μας δίπλα σε ήρεμα νερά, ανανέωσε τις ψυχές μας, και ύψωσε τα μάτια μας στην ανερχόμενη δόξα Σου. Κράτησέ μας από την έλλειψη με τη δύναμη της παρουσίας Σου, και ας κατοικούν οι καρδιές μας στον οίκο Σου για πάντα, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →