Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Γαλάτας 4 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με την ήσυχη δύναμη της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική προσευχή και πιστή μελέτη του λόγου. Στο κεφάλαιο 4 των Γαλατών ο Σιμεών ξεδιπλώνει το μυστήριο της αποστολής του Υιού και της ενοίκησης του Πνεύματος, οδηγώντας την Εκκλησία από τη δουλεία στην ελευθερία των υιοθετημένων υιών. Η μετρημένη φωνή του ακόμα μας καλεί να δεχθούμε το Ευαγγέλιο όχι ως βαρύτερο ζυγό αλλά ως το δώρο ζωής του ίδιου του Πατέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τα ίδια τα λόγια του αποστόλου στους Γαλάτας 4, προσέχοντας την πληρότητα του χρόνου, την αποστολή του Υιού και το Πνεύμα της υιοθεσίας που κράζει μέσα στην καρδιά. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να εγκατασταθεί εν σιωπή προτού ακούσουμε την ερμηνεία του Σιμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει θέτοντας τον χρόνο της ενσάρκωσης.
Εμείς, αντίθετα, είμαστε σαν το ίδιο πρόσωπο όταν έφτασε σε πλήρη ηλικία, έχοντας τέλεια ελευθερία από δουλικούς περιορισμούς και εισερχόμενοι στην πλήρη απόλαυση της κληρονομιάς, στην οποία κατά το θέλημα του Πατέρα μας έχουμε δικαίωμα. Υπό αυτή την άποψη ο ίδιος ο απόστολος Παύλος έχει εικονογραφήσει το θέμα στο κεφάλαιο ενώπιόν μας. Έχοντας στους προηγούμενους στίχους περιγράψει την κατάσταση της Ιουδαϊκής Εκκλησίας, διακηρύττει, με τα λόγια του κειμένου μας, τα ανώτερα προνόμια που, δια της ενσαρκώσεως του Υιού του Θεού, απολαμβάνουμε. Για να θέσουμε όλο το θέμα υπό την εξέτασή σας, θα είναι σκόπιμο να σημειώσουμε τον χρόνο, τον τρόπο και τον σκοπό της ενσαρκώσεως του Σωτήρος μας. Ι. Ο χρόνος — Μπορεί να φαίνεται παράξενο ότι, όταν ο Θεός είχε υποσχεθεί να στείλει τον Υιό του στον κόσμο, καθυστέρησε την εκτέλεση αυτής της υποσχέσεως τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Αλλά δεν μας αρμόζει να κρίνουμε τις ενέργειες του Θεού· αρκεί για εμάς να γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να σφάλει.Στη συνέχεια εξετάζει τον τρόπο της ελεύσεως του Σωτήρος.
Ο Πατήρ απέστειλε τον Υιό του, 1. «Γεννημένο από γυναίκα» — [Η έκφραση αυτή θα ήταν περιττή αν εφαρμοζόταν σε οποιονδήποτε απλό άνθρωπο· αλλά, εφαρμοζόμενη στον Κύριο Ιησού, είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Ο προσκυνητός Σωτήρας μας δεν γεννήθηκε όπως οι άλλοι άνθρωποι· αλλά πλάστηκε στην κοιλιά μιας καθαρής παρθένου δια της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος· και αυτό ήταν αναγκαίο για πολλούς λόγους. Αν ο Χριστός είχε γεννηθεί κατά τον συνήθη τρόπο γεννήσεως, θα περιλαμβανόταν στους φυσικούς απογόνους του Αδάμ και συνεπώς θα είχε εμπλακεί στην ίδια κατάρα όπως όλοι οι άλλοι εξαιτίας της πρώτης παραβάσεως· διότι «εν τω Αδάμ πάντες απέθανον»· και «δια της παρακοής αυτού πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί», ακόμη και όλοι όσοι αντιπροσωπεύονταν από αυτόν ως κεφαλή της διαθήκης τους. Επιπλέον, θα ήταν διεφθαρμένος, όπως όλοι οι άλλοι· διότι «ποιος μπορεί να φέρει καθαρό πράγμα από ακάθαρτο;»Ο Σιμεών τότε διακηρύττει τον σκοπό για τον οποίο απεστάλη ο Υιός.
Για να μας λυτρώσει από ενοχή και δυστυχία — [Μόνο οι Ιουδαίοι ήταν υπό τον τελετουργικό νόμο, και συνεπώς μόνο αυτοί μπορούν να λεχθεί ότι ελευθερώθηκαν από τον ζυγό που αυτός ο νόμος επέβαλε σε αυτούς. Αλλά ολόκληρο το ανθρώπινο γένος είναι υπό τον ηθικό νόμο· είναι υπό αυτόν ως διαθήκη, η οποία, αφού παραβιάστηκε μία φορά, αναγγέλλει μόνο τις κατάρες της εναντίον τους, χωρίς να τους παρέχει την παραμικρή ελπίδα ελέους. Τώρα ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήλθε για να μας λυτρώσει από τον νόμο· και να θεμελιώσει μια νέα διαθήκη για εμάς, με την οποία, αγκαλιάζοντάς την, απελευθερωνόμαστε από τη διαθήκη των έργων και εισερχόμαστε σε μια εντελώς νέα κατάσταση. Αυτή η νέα διαθήκη μας προσφέρει ζωή με εντελώς διαφορετικούς όρους από εκείνους που προτείνονταν υπό την παλαιά διαθήκη· η παλαιά διαθήκη έλεγε, «Κάνε αυτό και θα ζήσεις»· η νέα διαθήκη λέγει, «Πίστευε στον Κύριο Ιησού Χριστό, και θα σωθείς».Τέλος στρέφεται στο Πνεύμα της υιοθεσίας που δίδεται στους υιούς.
Στίχος 6. ΟΜΙΛΙΑ: 2071 ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ Γαλάτας 4:6. Επειδή είστε υιοί, ο Θεός απέστειλε το Πνεύμα του Υιού αυτού εις τας καρδίας σας, κράζον, Αββά, Πατήρ. Αν κρίναμε από την εξωτερική εμφάνιση της ζωής των ανθρώπων, θα ήμασταν έτοιμοι να νομίσουμε ότι ο Χριστιανισμός έχει κάνει μέχρι τώρα λίγο για τον κόσμο· διότι πρέπει να ομολογηθεί ότι, από εκείνους που ομολογούν την αγία μας θρησκεία, οι περισσότεροι διαφέρουν πολύ λίγο από ειδωλολάτρες. Αλλά τότε πρέπει να θυμηθούμε ότι πολλά γίνονται από το Ευαγγέλιο, τα οποία, αν και σε κάποιο βαθμό ορατά στα αποτελέσματά τους, φαίνονται καθαρά μόνο από τον ίδιο τον Θεό. Υπάρχει σε καθέναν που δέχεται το Ευαγγέλιο ορθώς μια αλλαγή, τόσο στην κατάστασή του ενώπιον του Θεού όσο και στη μυστική συνήθεια του νου του. Από εχθρός του Θεού γίνεται φίλος και υιός· και από το να υπηρετεί τον Θεό εξ ανάγκης, ως δούλος, έρχεται σε αυτόν με πνεύμα υιοθεσίας, ως αγαπημένο παιδί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σιμεών τονίζει την ανοησία του να παραμένει κανείς υπό τον νόμο.
Και όμως αυτό θα ήταν σοφία σε σύγκριση με την απόρριψη του Ευαγγελίου και την αναζήτηση σωτηρίας δια των έργων του νόμου· διότι είναι αδύνατο για τον πεσμένο άνθρωπο να σωθεί δια της διαθήκης των έργων· και, αν ο Χριστός δεν μας είχε λυτρώσει από εκείνη τη διαθήκη, όλοι θα είχαμε απολεσθεί μαζί. Θα θελήσει λοιπόν κανείς από εσάς να είναι τόσο παράφρων ώστε να προσκολλάται σε εκείνη τη διαθήκη, τώρα που ο Θεός απέστειλε τον ίδιο τον Υιό του για να σας λυτρώσει από αυτήν; Πράγματι νομίζετε ότι με αυτό δείχνετε τον ζήλο σας για καλά έργα· αλλά είναι ζήλος που δεν είναι σύμφωνος με τη γνώση· και ζήλος που θα σας αφήσει μόνο, όπως άφησε τους αυτοδικαίους Ιουδαίους, χωρίς κανένα μέρος στη σωτηρία του Χριστού.» Δεν θα αποθαρρύναμε τον ζήλο σας για καλά έργα· μόνο επιθυμούμε να του δώσουμε ορθή κατεύθυνση. Υπακούετε τον νόμο· αλλά υπακούετε τον με ορθές απόψεις. Αποκηρύξτε την εξάρτησή σας από αυτόν ως διαθήκη έργων, και ζητήστε σωτηρία δια πίστεως στον Χριστό.Καταλήγει προτρέποντας τους πιστούς να κρατήσουν στερεά την ελευθερία του Ευαγγελίου.
ποιος μπορεί να σας αποζημιώσει για την απώλεια αυτών των προνομίων· ή να παρηγορήσει τον νου σας, όταν αυτά τοποθετηθούν ανεπανόρθωτα πέρα από την εμβέλειά σας; Γίνετε σοφοί, σας παρακαλώ· και ζητήστε αυτές τις ευλογίες, πριν κρυφτούν για πάντα από τα μάτια σας.] 3. Πόσο σθεναρά πρέπει να κρατήσουμε στερεά τις ευλογίες που έτσι μας δόθηκαν! [Μεγάλες καθώς ήταν αυτές οι ευλογίες, οι Γαλάτες Χριστιανοί σύντομα πείσθηκαν να εγκαταλείψουν την κατοχή τους και να επιστρέψουν στη δουλεία στην οποία είχαν προηγουμένως κρατηθεί. Και η ίδια διάθεση παραμένει σε εμάς. Όλοι έχουμε ένα μέτρο δουλοπρέπειας στον νου μας· και είμαστε έτοιμοι να δέσουμε στον εαυτό μας βάρη από τα οποία ο Χριστός μας έχει ελευθερώσει. Νομικές ελπίδες, νομικοί φόβοι, νομικές προσπάθειες, είναι απόλυτα σύμφωνες με τις διεφθαρμένες καρδιές μας. Αλλά μη ατιμάζετε τον μακάριο Κύριό μας επιτρέποντας τέτοιες ροπές· αγωνισθείτε μάλλον να απαλλαγείτε από αυτές, και σταθείτε στερεοί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός σας ελευθέρωσε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αποστολή του Υιού στην πληρότητα του χρόνου σας προσκαλεί να εμπιστευθείτε τη σοφία του Πατέρα στη δική σας περίοδο αναμονής; Με ποιους τρόπους το Πνεύμα της υιοθεσίας ήδη διαμορφώνει την καθημερινή σας προσέγγιση προς τον Θεό στην προσευχή και την υπακοή; Πού μπορεί ακόμα να προσκολλάστε σε δουλικούς φόβους αντί να αναπαύεστε στην ελευθερία που ο Χριστός αγόρασε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ Πατέρα μας, ο οποίος στην πληρότητα του χρόνου απέστειλες τον Υιό σου για να μας λυτρώσεις από τον νόμο και να μας κάνεις δικά σου παιδιά, χάρισε μας το Πνεύμα της υιοθεσίας ώστε να κράζουμε Αββά με αληθινή ελευθερία καρδιάς. Φύλαξέ μας από κάθε επιστροφή στη δουλεία, και δίδαξέ μας να πορευόμαστε ενώπιόν σου ως αγαπημένοι υιοί και θυγατέρες. Ας αναπαυθεί το ίδιο Πνεύμα που επαναπαύθηκε στον ενσαρκωμένο Υιό σου και στην Εκκλησία σου, ώστε η ζωή μας να μαρτυρεί την ελευθερία και τη χαρά του Ευαγγελίου· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →