Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β΄ Κορινθίους 6 — Eterniseed (Καθολικό με δευτεροκανόνια)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο έκτο κεφάλαιο της δεύτερης επιστολής του προς τους Κορινθίους, ο Απόστολος Παῦλος ομιλεί ως ένας που έχει εμπιστευθεί τη διακονία της συμφιλιώσεως, προτρέποντας τους πιστούς να δεχθούν την χάρη του Θεού καρποφόρα και όχι μάταια. Αυτή η προτροπή αναδύεται εντός της ζώσης Παραδόσεως της Εκκλησίας, όπου τα μυστήρια διαμεσολαβούν συνεχώς τη θεία ζωή και καλούν τους πιστούς σε αγιότητα που αντικατοπτρίζει τον χωρισμό του αγίου λαού από οτιδήποτε μολύνει. Το χωρίο αντηχεί με την αρχαία κατανόηση της Εκκλησίας ότι η χριστιανική ζωή δεν είναι ιδιωτική κτήση αλλά συμμετοχή στην αποστολική αποστολή, η οποία συντηρείται από την Ευχαριστία και τάσσεται προς τον αγιασμό όλου του προσώπου. Εδώ ο Παῦλος παρουσιάζει τις δυσκολίες της διακονίας όχι ως εμπόδια αλλά ως τα ίδια τα μέσα με τα οποία η χάρη του Χριστού πιστοποιείται στο σώμα των πιστών. Η κλήση να εξέλθουμε από μεταξύ των απίστων και να μη θίξουμε τίποτε ακάθαρτο αντηχεί τον λειτουργικό ρυθμό της καθάρσεως που προετοιμάζει την Εκκλησία για την νυμφική ένωσή της με τον Αμνό. Υπό αυτό το φως το κείμενο προσκαλεί τον αναγνώστη να εξετάσει πώς η χάρη που ελήφθη στο βάπτισμα και ανανεώθηκε στο μυστήριο της μετανοίας βιώνεται εν μέσω των συνηθισμένων πιέσεων της καθημερινής υπάρξεως.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στους ρυθμούς της παύλειας παρακλήσεως να εγκατασταθούν στην καρδιά. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στο να εργαζόμαστε μαζί με τον Θεό και την επείγουσα προειδοποίηση κατά του να δεχθούμε τη χάρη μάταια. Παρατηρήστε τον κατάλογο των αποστολικών παθημάτων που ακολουθεί και την αιφνίδια μετάβαση στην εντολή να είμαστε χωρισμένοι από τους απίστους. Προσέξτε ιδιαιτέρως την εικόνα των πιστών ως ναού του ζώντος Θεού και την διαθηκική υπόσχεση που ολοκληρώνει το κεφάλαιο. Αυτά τα νήματα μαζί αποκαλύπτουν μία ενιαία κίνηση από το δώρο της συμφιλιώσεως προς τις συγκεκριμένες απαιτήσεις της αγίας ζωής εντός της κοινωνίας της Εκκλησίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παῦλος αρχίζει παρουσιάζοντας τον εαυτό του και τους συντρόφους του ως συνεργάτες του Θεού, μία έκφραση που τοποθετεί την αποστολική διακονία εντός της θείας οικονομίας και όχι παράλληλα προς αυτήν. Η χάρη του Θεού, ήδη χυθείσα στο βάπτισμα και συνεχώς προσφερομένη στα μυστήρια, δεν πρέπει να δεχθεί μάταια· δηλαδή δεν πρέπει να συναντηθεί με ζωή που αντιφάσκει προς τη νέα κτίση που ήδη άρχισε. Ο κατάλογος των δυσκολιών που ακολουθεί—θλίψεις, ανάγκες, στενοχώριες, πληγές, φυλακίσεις, ταραχές, κόποι, αγρυπνίες και νηστείες—δεν χρησιμεύει ως καύχημα αλλά ως η ορατή απόδειξη ότι ο διάκονος συμμετέχει στον θάνατο του Χριστού ώστε η ζωή του Χριστού να φανερωθεί στην Εκκλησία. Αυτές οι δοκιμασίες είναι επομένως μυστηριακά σημεία, εξωτερικές μορφές που μεταδίδουν εσωτερική συμμετοχή στο πασχάλιο μυστήριο. Το κείμενο στρέφεται έπειτα προς την ηθική απαίτηση του χωρισμού. Η απαγόρευση του να ζευχθούμε με απίστους δεν είναι κλήση απομάκρυνσης από τον κόσμο αλλά πρόσκληση διατηρήσεως της ακεραιότητας της διαθηκικής σχέσεως που θεμελιώθηκε εν Χριστώ. Όπως ο ναός στα Ιεροσόλυμα ήταν αφιερωμένος για την κατοίκηση της δόξας του Θεού, έτσι οι βαπτισμένοι είναι τώρα ο ζωντανός ναός στον οποίο κατοικεί το Πνεύμα. Κάθε συμμαχία που συμβιβάζει αυτήν την αφιέρωση διακινδυνεύει να βεβηλώσει το ιερό. Η τελική υπόσχεση—'Θα είμαι Θεός τους και αυτοί θα είναι λαός μου'—ανακαλεί τον διαθηκικό τύπο που επαναλαμβάνεται σε όλη την ιστορία της σωτηρίας και τώρα εκπληρώνεται στην Εκκλησία. Εντός της Παραδόσεως αυτό το χωρίο πάντοτε αναγινώσκεται ως πρόσκληση στις ευαγγελικές συμβουλές και στην μυστηριακή πειθαρχία που διαφυλάττει την αγιότητα του λαού του Θεού. Το λειτουργικό έτος της Εκκλησίας ενσαρκώνει αυτόν τον ρυθμό: περίοδοι καθάρσεως προετοιμάζουν τους πιστούς να δεχθούν τη χάρη των μυστηρίων αξίως, ενώ η μεσιτεία των αγίων υπενθυμίζει συνεχώς την οδοιπορούσα Εκκλησία ότι ο χωρισμός από την αμαρτία είναι ο δρόμος προς βαθύτερη κοινωνία με τον Κύριο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια διαθηκική λογική εμφανίζεται στις παλαιοδιαθηκικές κλήσεις προς αγιότητα που διαμόρφωσαν την ταυτότητα του Ισραήλ και στις ευαγγελικές προειδοποιήσεις κατά του να υπηρετούμε δύο κυρίους. Εντός της Καινής Διαθήκης η εικόνα του ναού αναλαμβάνεται πάλι στην επιστολή προς Εφεσίους, όπου η Εκκλησία αυξάνεται σε άγιο κατοικητήριο, και στην Αποκάλυψη, όπου η ουράνια Ιερουσαλήμ δεν χρειάζεται ναό επειδή ο Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ και ο Αμνός είναι ο ναός της. Η λειτουργική παράδοση τοποθετεί αυτό το κεφάλαιο κοντά στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής σε ορισμένους κύκλους, ακριβώς ώστε οι πιστοί να ακούσουν την αποστολική πρόσκληση σε συμφιλίωση πριν εισέλθουν στη πασχάλια νηστεία. Η μαριανή διάσταση αναδύεται σιωπηλά: η Μαρία είναι το αρχέτυπο του ναού ολοκληρωτικά αφιερωμένου, εκείνης που δέχθηκε τη χάρη χωρίς εμπόδιο και παρέμεινε αφιερωμένη στον Κύριο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας είδαν στα λόγια του Παύλου πρώιμη έκφραση της μεταγενέστερης μυστηριακής θεολογίας της Εκκλησίας, στην οποία η ορατή κοινότητα πρέπει να αντανακλά την αόρατη χάρη που έχει λάβει.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους αυτή την εβδομάδα θα μπορούσα να επιτρέψω στη χάρη του βαπτίσματός μου και της πρόσφατης εξομολογήσεώς μου να διαμορφώσει τις επιλογές μου αντί να παραμείνει αχρησιμοποίητο δώρο; Πού έχω επιτρέψει σε σχέσεις ή συνήθειες να δημιουργήσουν άνισο ζυγό που συμβιβάζει την ανήκουσά μου στον ζωντανό ναό της Εκκλησίας; Πώς μπορώ να εισέλθω βαθύτερα στις περιόδους νηστείας ή μετανοίας της Εκκλησίας ώστε η κλήση στον χωρισμό να γίνει δρόμος προς μεγαλύτερη οικειότητα με τον Χριστό παρόντα στην Ευχαριστία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που μας εκάλεσες να είμαστε συνεργάτες σου στη διακονία της συμφιλιώσεως, χάρισε να μη δεχθούμε ποτέ τη χάρη σου μάταια. Κάθαρε την Εκκλησία σου, τον ζωντανό ναό του Πνεύματός σου, από κάθε συμμαχία που θα βεβήλωνε τη διαθήκη που συνήψες μαζί μας. Διά της μεσιτείας της Μαρίας, Μητέρας της Εκκλησίας, και όλων των αγίων που υπέμειναν τις δυσκολίες της αποστολικότητας, ενίσχυσέ μας να πορευθούμε στον χωρισμό που οδηγεί στην αγιότητα. Τα μυστήρια που τελούμε ας ανανεώνουν συνεχώς εντός μας τη ζωή της αναστάσεώς σου, έως ότου σταθούμε ενώπιόν σου ως λαός αφιερωμένος στη δόξα σου, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.