← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικό 23-24 — με τον Whedon

Λευιτικόν 23-24Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon για τα κεφάλαια 23 και 24 του Λευιτικού. Ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τις καθορισμένες γιορτές και τις ιερές συνάξεις με σαφή Αρμινιανή-Γουεσλεϋανή διορατικότητα, δείχνοντας πώς ο ίδιος ο χρόνος διεκδικείται από τον Κύριο για λατρεία, μνήμη και την καλλιέργεια ιερών συναισθημάτων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα Λευιτικό 23 και 24, ακούγοντας το κάλεσμα του Κυρίου για ιερές συνάξεις, τον ρυθμό των σαββάτων και των εορτών, και τις επίσημες προειδοποιήσεις που συνοδεύουν την ευγενική του πρόνοια για τον λαό του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τον θείο σκοπό στην καθιέρωση των εορτών του Ισραήλ. Εισαγωγή. ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΕΣ ΕΟΡΤΕΣ. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Ο χρόνος, ως ανεκτίμητο δώρο του Θεού, υπόκειται στις απαιτήσεις του. Εκτός από την έβδομη ημέρα, όρισε άλλες εποχές που έπρεπε να τηρούνται από τους Ισραηλίτες για τον τριπλό σκοπό της διατήρησης της γνώσης των μεγάλων γεγονότων στα οποία βασιζόταν η θρησκεία τους, της διατήρησης του αισθήματος της εθνικής ενότητας και της ανάπτυξης των θρησκευτικών τους συναισθημάτων. Αυτά είναι το πάσχα, σε ανάμνηση της θαυματουργικής απελευθέρωσης από την Αίγυπτο· και δύο εορτές που έχουν σαφώς γεωργική σημασία — η εορτή των πρωτογεννημάτων, που ονομάζεται ποικιλοτρόπως εορτή του θερισμού του σιταριού, των εβδομάδων ή πεντηκοστή, και η εορτή της συγκομιδής, που ονομάζεται επίσης εορτή των σκηνών. Υποτίθεται ότι η εορτή της πεντηκοστής τιμά τη δωρεά του νόμου, ο οποίος δόθηκε μόλις πενήντα ημέρες μετά την έξοδο· αλλά καμία γραφική απόδειξη δεν μπορεί να αναφερθεί για αυτή την άποψη. Στη συνέχεια αποκαλύπτει τον αυστηρά τοπικό και συντηρητικό χαρακτήρα ολόκληρης της Μωσαϊκής οικονομίας. Αυτή η απαίτηση, μαζί με την απαγόρευση των θυσιών, εκτός από το ένα μέρος που επέλεξε ο Ιεχωβά, είναι ένα κλειδί για ολόκληρη τη διακονία του Ιουδαϊσμού. Δείχνει ότι σχεδιάστηκε να είναι μια καθαρά τοπική θρησκεία, περιορισμένη σε τόσο στενά όρια ώστε οι οπαδοί της να μπορούν εύκολα να εκτελούν τα μεγάλα καθήκοντα της λατρείας αυτοπροσώπως στην ιερή πόλη τρεις φορές κάθε χρόνο. Ως εκ τούτου, το σύστημα πρέπει να είναι αυστηρά συντηρητικό, και όχι επιθετικό και παντοδύναμο. Σε τέλεια συμφωνία με αυτό είναι η απουσία, στην Παλαιά Διαθήκη, όλων των εντολών ιεραποστολικού χαρακτήρα, όπως η μεγάλη εντολή που έδωσε ο Ιησούς Χριστός να μαθητεύσει όλα τα έθνη. Ο συντηρητικός χαρακτήρας του Ιουδαϊσμού δεν θα σήμαινε από μόνος του, αν ο Ιεχωβά ήταν μια απλή εθνική θεότητα, ότι ήταν μια προετοιμασία για ένα μελλοντικό παγκόσμιο σύστημα. Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει τον νόμο της φιλανθρωπίας που φύλαγε τις γωνίες κάθε αγρού. Εδάφιο 22. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, Λευιτικό 23:22. 22. Οι γωνίες του αγρού σου. Αυτή η πρόβλεψη για τους φτωχούς ήταν πιο άφθονη από ό,τι δείχνει η Εξουσιοδοτημένη Έκδοση. Τα όρια του αγρού έπρεπε να αφεθούν. Το πόσο πλατύ όριο, έπρεπε να καθοριστεί από τον ιδιοκτήτη, παρέχοντας έτσι πεδίο για την άσκηση των φιλανθρωπικών του συναισθημάτων, ή για την εκδήλωση της απληστίας. Στο Δευτερονόμιο 24:19, το παραβλεφθέν δεμάτι τίθεται με έλεος στην άκρη για τους άπορους θεριστές. Έτσι, το πνεύμα της ανιδιοτελούς αγάπης, η ίδια η ουσία του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού, επιβλήθηκε προσεκτικά στους Ισραηλίτες. Ο ξένος. Αυτός ο όρος σημαίνει περίπου το ίδιο με την έκφρασή μας 'πολιτογραφημένος αλλοδαπός', καθώς υποδηλώνει ένα ορισμένο πολιτικό καθεστώς στη χώρα στην οποία κατοικεί. Τα πολιτικά δικαιώματα του ξένου δεν ήταν πολύ ακριβώς καθορισμένα.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Στην επίπληξη για την βιαστική αφοσίωση, πιέζει την προτεραιότητα του Χριστού έναντι του εαυτού. Πώς αυτό επιπλήττει την βιαστική ανάγνωση της Βίβλου, τις βιαστικές προσευχές, την περιορισμένη υποστήριξη των ιερέων, και την απρόθυμη και τσιγκούνικη ευεργεσία πολλών ομολογούντων Χριστιανών με τους οποίους ο εαυτός είναι πρώτος και ο Χριστός τελευταίος! Τέλος, προειδοποιεί για το φοβερό όριο πέρα από το οποίο η αμετανοησία δεν βρίσκει εξιλέωση. Εδάφιο 29. 29. Θα εκκοπεί. Θα καταστραφεί. Η αμετανοησία είναι ένα θανάσιμο αδίκημα. Όταν επιμένει κανείς πέρα από ένα ορισμένο σημείο, δεν είναι δυνατή καμία εξιλέωση. 'Υπάρχει ένας χρόνος, δεν ξέρουμε πότε, ένα σημείο, δεν ξέρουμε πού, που σηματοδοτεί τη μοίρα των ανθρώπων για δόξα ή απελπισία.'
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πώς η διάταξη των ιερών χρόνων του Ισραήλ μας καλεί να παραδώσουμε τα δικά μας ημερολόγια στον Κύριο; 2. Με ποιους τρόπους η απαίτηση να εμφανιζόμαστε ενώπιον του Θεού τρεις φορές το χρόνο μπορεί ακόμα να μιλάει στην πρακτική μας της κοινής λατρείας; 3. Πού στην καθημερινή μας συγκομιδή εργασίας αφήνουμε περιθώριο για τους φτωχούς και τους ξένους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Θεέ, που όρισες καιρούς και εποχές για τη δόξα σου, δώσε μας χάρη να τηρούμε ιερές συνάξεις με ειλικρινείς καρδιές. Είθε η μνήμη των ισχυρών σου πράξεων να ανάψει εθνική και προσωπική ενότητα μεταξύ μας. Δίδαξέ μας την ανιδιοτελή αγάπη που αφήνει τις γωνίες των αγρών μας για τους άπορους. Διαφύλαξέ μας από τη σκλήρυνση της αμετανοησίας, και οδήγησέ μας πάντα να τοποθετούμε τον Χριστό πρώτο σε όλες μας τις προσφορές. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →