Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 41-42 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης μεθοδιστικής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ έφερε τόσο επιστημονική φροντίδα όσο και θερμή ευαγγελική καρδιά στο ιερό κείμενο. Η προσέγγισή του στους Ψαλμούς 41 και 42 μας καλεί να παρακολουθήσουμε τις δοκιμασίες του Δαβίδ, την προδοσία των εχθρών του και τη βαθιά δίψα της ψυχής για τον Θεό, όλα διαβασμένα υπό το φως του Χριστού. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να ενισχύσουν την ελπίδα μας και να ανάψουν νέα αγάπη για τον ζωντανό Θεό που υποστηρίζει τον λαό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 41 και 42. Ακούστε την ειλικρινή κραυγή του Δαβίδ στην ασθένεια και την εξορία, τον πόθο του για τις αυλές του Κυρίου και την επανειλημμένη του έκκληση να ελπίζει στον Θεό. Καθώς τα λόγια αναδύονται από τη σελίδα, δεχτείτε τα ως προσευχή και υπόσχεση, εμπιστευόμενοι τον ίδιο πιστό που στήριξε τον ψαλμωδό να μας συναντήσει στη δική μας ανάγκη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ξεκινά σκιαγραφώντας το ιστορικό πλαίσιο και τον τίτλο του Ψαλμού 41.
Στίχος 1. Ψαλμοί 41:0 . Η φροντίδα του Θεού για τους φτωχούς. Ο Δαβίδ παραπονείται για την προδοσία των εχθρών του: καταφεύγει στον Θεό για βοήθεια. Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ. Τίτλος. לדוד מזמור למנצח lamnatseach mizmor ledavid. — Η βάση αυτού του ψαλμού είναι η ίδια με αυτή των 38ου και 39ου. Ο συγγραφέας υποφέρει από κάποια ασθένεια. Παραπονείται για την προσβολή και την προδοσία των εχθρών του, και ενός συγκεκριμένου: προσεύχεται να ανακουφιστεί, και ανακουφίζεται αναλόγως. Αυτό το έλεος του Θεού προς αυτόν, φαίνεται να το αποδίδει στους τρεις πρώτους στίχους στη δική του συμπόνια για τους πάσχοντες. Ο Δρ. Delaney είναι της γνώμης ότι αυτός ο ψαλμός γράφτηκε από τον Δαβίδ μετά την ασθένειά του, όταν ο Αβεσσαλώμ συνωμότησε εναντίον του.Στη συνέχεια στρέφεται στην αρχή του δεύτερου βιβλίου και την περίσταση του Ψαλμού 42.
Στίχος 1. Ψαλμοί 42:0 . Ο ζήλος του Δαβίδ να υπηρετήσει τον Θεό στον ναό: ενθαρρύνει την ψυχή του να εμπιστευτεί τον Θεό. Εις τον αρχιμουσικόν, Μασχίλ, για τους υιούς του Κορέ. Τίτλος. קרח לבני משׂכיל למנזח lamnatseach maskiil libnei korach. — Αυτό αρχίζει το Δεύτερο Βιβλίο των Ψαλμών: το πρώτο μέρος του οποίου αποτελείται από κομμάτια που απευθύνονται στους υιούς του Κορέ, για να τα μελοποιήσουν ή να τα ψάλουν υπό την καθοδήγηση του αρχιμουσικού που διεύθυνε την ορχήστρα. Κάποια από αυτά ήταν αναμφίβολα σύνθεση του Δαβίδ, καθώς είναι εμφανές ότι τα περισσότερα από αυτά στο τελευταίο μέρος αυτού του βιβλίου απευθύνονται με τον ίδιο τρόπο, και ομολογείται ομόφωνα ότι γράφτηκαν από αυτόν. Όταν συνέθεσε αυτόν τον Ψαλμό, είναι φανερό ότι το μυαλό του κυμαινόταν μεταξύ απελπισίας και ελπίδας: ποια ήταν η συγκεκριμένη περίσταση, δεν εκφράζεται· αλλά γενικά πιστεύεται ότι ήταν κατά την εξέγερση του Αβεσσαλώμ, όταν εκδιώχθηκε από τον οίκο και την υπηρεσία του Θεού.Στην τυπολογική ανάγνωση, ο Κόουκ συνδέει τον Δαβίδ με τον Κύριό μας.
Εάν υποστηριχθεί ότι όλα αυτά είναι απλώς ένα σχόλιο σε έναν ψαλμό, που δεν βασίζεται σε καμία ιστορική σχέση· απαντώ, ότι ο ίδιος ο ψαλμός είναι σαφώς ιστορικός· ομολογουμένως γραμμένος από τον Δαβίδ, και προσωπικά εφαρμοσμένος στον εαυτό του· και συνεπώς πρέπει να αναφέρεται σε κάποιες περιστάσεις της ζωής του: Δεν μπορεί να αναφέρεται σε καμία άλλη παρά σε αυτή· και όταν εφαρμόζεται σε αυτή δίνει, όπως αντιλαμβάνομαι, νέο φως στην αφήγηση του ιερού ιστορικού για την εξέγερση του Αβεσσαλώμ. Βλέπε Life of David, β. i. κ. 8. Θα παρατηρούσα μόνο, ότι, υποθέτοντας την αλήθεια αυτής της εφαρμογής, ο Δαβίδ μπορεί σωστά να θεωρηθεί εδώ ως ο τύπος του Χριστού, και ο Αχιτόφελ του Ιούδα· υπό αυτή την άποψη το σύνολο μπορεί να εφαρμοστεί στον Σωτήρα μας, ο οποίος μας οδήγησε σε αυτή την εφαρμογή, αναφερόμενος σε έναν στίχο του στον εαυτό του. Βλέπε Ιωάννης 13:18 .
Σκεφτείτε
Κλείνοντας το έργο του στον Ψαλμό 41, ο Κόουκ υψώνει την τελική δοξολογία του επαίνου.
Εκφράζει την εμπιστοσύνη του στον Θεό, και αναγνωρίζει ότι το έργο πρέπει να είναι εξ ολοκλήρου χάρη του Θεού, τόσο για να τον υποστηρίξει όσο και για να τον ανταμείψει. Ο Υιός του Δαβίδ, με άσπιλη ακεραιότητα, στάθηκε σταθερός· και, μετά από υπακοή μέχρι θανάτου, έλαβε την ανταμοιβή εν δόξη, όπου τώρα κάθεται στα δεξιά του Θεού, ενθρονισμένος για πάντα. Είθε να έρθουμε στην καλή του ώρα να καθίσουμε δίπλα του! Για να γίνει αυτό, πρέπει να είμαστε ευαίσθητοι, [1.] Ότι το έργο είναι εξ ολοκλήρου χάρη. [2.] Ότι, αφήνοντας τον εαυτό μας, αναπόφευκτα θα πέσουμε. 7. Καταλήγει με ευχαριστία για μια τόσο ένδοξη ελπίδα· και αξίζει την αιώνια δοξολογία αυτός που φέρνει την πιστή ψυχή στην αιώνια ευλογία. Όλος ο Ισραήλ του Θεού, οι πιστοί κάθε εποχής, εν όψει αυτού του ένδοξου έργου, δεν μπορούν παρά να ανταποδώσουν τον ήχο, με καρδιές θερμές από ευγνωμοσύνη, και να ξεχειλίζουν από χαρά: Ευλογητός ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, από αιώνος και έως αιώνος. Αμήν, και Αμήν!Ολοκληρώνει τις σκέψεις του για τον Ψαλμό 42 παροτρύνοντας την ψυχή να ελπίζει στον Θεό.
Στις δυσκολίες μας είναι καλό να συλλογιζόμαστε με τις ψυχές μας, γιατί είμαι έτσι; Συχνά προκαλούμε τη δική μας κατάθλιψη, εστιάζοντας στις δοκιμασίες ή τις θλίψεις μας, και ξεχνώντας τις υποσχέσεις, τη χάρη και την πιστότητα του Λυτρωτή μας. (2.) Στον ουρανό τουλάχιστον όλες οι λύπες των πιστών θα τελειώσουν, και το ποτέ-συννεφιασμένο φως του προσώπου του Θεού θα γεμίσει τις ψυχές τους με αιώνιες παρηγοριές.
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα αδυναμία ή θλίψη μου χρειάζομαι περισσότερο το έλεος που ζήτησε ο Δαβίδ;
2. Πώς ο πόθος για την παρουσία του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο που οργανώνω τις ημέρες μου;
3. Ποια υπόσχεση ελπίδας θα εκφωνήσω δυνατά στην ίδια μου την πεσμένη ψυχή σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία του δούλου σου Τόμας Κόουκ και για τους ψαλμούς που εξήγησε με τόση φροντίδα. Όπως ο Δαβίδ έκλαψε από το κρεβάτι του πόνου του και από πέρα από τον Ιορδάνη, έτσι κι εμείς φέρνουμε τις δικές μας αδυναμίες και πόθους ενώπιόν σου. Στήριξέ μας με τη χάρη σου, ηρέμησε τις ανήσυχες καρδιές μας, και δίδαξέ μας να ελπίζουμε μόνο σε σένα. Είθε η ίδια αγάπη που ανέστησε τον Υιό σου από τη σκόνη του θανάτου να μας αναστήσει σε νέα ζωή και σταθερό έπαινο. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →