Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζ 13-14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιεζεκιήλ φέρνει οξεία σαφήνεια στους κινδύνους της πνευματικής απάτης. Στα κεφάλαια 13 και 14 ακούμε τον σταθερό λόγο του Θεού εναντίον εκείνων που μιλούν από τις δικές τους καρδιές αντί από τον Κύριο. Η προσεκτική έκθεση του Χένρι μας βοηθά να δούμε τόσο την αμαρτία της ψευδούς προφητείας όσο και τη δικαιοσύνη της θείας κρίσης. Οι γνώσεις του καλούν κάθε αναγνώστη να εξετάσει τι προέρχεται πραγματικά από τον Θεό και τι είναι απλώς ανθρώπινη επινόηση. Καθώς ακούμε τα λόγια του σήμερα, ας δώσει το Πνεύμα σε εμάς διάκριση και ανανεωμένη αγάπη για την αλήθεια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον Ιεζεκιήλ 13–14. Αυτά τα κεφάλαια αποκαλύπτουν τα ψέματα των ψευδοπροφητών και ψευδοπροφητισσών ενώ καλούν τον λαό του Θεού πίσω στη γνήσια μετάνοια. Διάβασε αργά, σημειώνοντας τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις ότι ο απατημένος και ο απατεώνας ανήκουν στον Κύριο. Ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου για να δεχθείς τόσο την επίπληξη όσο και την υπόσχεση της αποκατάστασης που βρίσκεται σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για το κεφάλαιο.
Αναφορά είχε γίνει, στο προηγούμενο κεφάλαιο, για τα μάταια οράματα και τις κολακευτικές μαντείες με τις οποίες ο λαός του Ισραήλ άφησε τον εαυτό του να παραπλανηθεί (εδ. 24)· τώρα ολόκληρο αυτό το κεφάλαιο στρέφεται εναντίον τους. Οι πιστοί προφήτες του Θεού δεν είναι πουθενά τόσο οξείς εναντίον οποιουδήποτε είδους αμαρτωλών όσο εναντίον των ψευδοπροφητών, όχι επειδή ήταν οι πιο εχθρικοί εχθροί τους, αλλά επειδή έθεσαν τη μεγαλύτερη προσβολή στον Θεό και προκάλεσαν τη μεγαλύτερη βλάβη στον λαό Του. Ο προφήτης εδώ δείχνει την αμαρτία και την τιμωρία, Ι. Των ψευδοπροφητών, εδ. 1-16. ΙΙ. Των ψευδοπροφητισσών, εδ. 17-23. Και οι δύο συμφώνησαν να καθησυχάζουν τους ανθρώπους στις αμαρτίες τους και, με το πρόσχημα της παρηγοριάς του λαού του Θεού, να τους κολακεύουν με ελπίδες ότι θα είχαν ακόμη ειρήνη· αλλά οι προφήτες θα αποδειχθούν ψεύτες, οι προφητείες τους απλές απάτες, και οι προσδοκίες του λαού ψευδαισθήσεις· γιατί ο Θεός θα τους κάνει να γνωρίσουν ότι «ο απατημένος και ο απατεώνας είναι δικοί Του», είναι και οι δύο υπόλογοι σε Αυτόν, Ιώβ ιβ΄ 16.Ο Χένρι στη συνέχεια σημειώνει την κοινή απάτη μεταξύ προφητών στην Ιερουσαλήμ και τη Βαβυλώνα.
Οι ψευδοπροφήτες, εναντίον των οποίων προφητεύεται εδώ, ήταν μερικοί από αυτούς στην Ιερουσαλήμ (Ιερ. κγ΄ 14): Είδα στους προφήτες της Ιερουσαλήμ ένα φρικτό πράγμα· μερικοί από αυτούς μεταξύ των αιχμαλώτων στη Βαβυλώνα, γιατί σε αυτούς γράφει ο Ιερεμίας (Ιερ. κθ΄ 8), Μην αφήσετε τους μάντεις σας, που είναι ανάμεσά σας, να σας εξαπατήσουν. Και όπως οι προφήτες του Θεού, αν και σε απόσταση ο ένας από τον άλλον σε τόπο ή χρόνο, κήρυτταν όμως τις ίδιες αλήθειες, που ήταν απόδειξη ότι καθοδηγούνταν από ένα και το αυτό καλό Πνεύμα, έτσι και οι ψευδοπροφήτες προφήτευαν τα ίδια ψέματα, κινούμενοι από ένα και το αυτό πνεύμα πλάνης. Υπήρχαν λίγες ελπίδες να τους φέρουν σε μετάνοια, ήταν τόσο σκληρυνμένοι στην αμαρτία τους· όμως ο Ιεζεκιήλ πρέπει να προφητεύσει εναντίον τους, με την ελπίδα ότι ο λαός μπορεί να προειδοποιηθεί να μην τους ακούει· και έτσι θα αφεθεί μια μαρτυρία καταγεγραμμένη εναντίον τους, και έτσι θα μείνουν αναπολόγητοι.Στη συνέχεια, ο Χένρι λεπτομερεί τις συγκεκριμένες κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον των ψευδοπροφητών.
Ι. Για να αποκαλύψει την αμαρτία τους σε αυτούς, και να τους πείσει γι' αυτήν αν είναι δυνατόν, ή έτσι να αποτρέψει την περαιτέρω πρόοδό τους, καθιστώντας φανερή την ανοησία τους σε όλους τους ανθρώπους, Β΄ Τιμ. γ΄ 9. Εδώ ονομάζονται ανόητοι προφήτες (εδ. 3), άνθρωποι που δεν καταλάβαιναν καθόλου την υπόθεση που προσποιούνταν· για να κάνουν ανόητους τον λαό έκαναν ανόητους τον εαυτό τους, και έβαλαν τη μεγαλύτερη απάτη στις δικές τους ψυχές. Ας δούμε τι τους καταλογίζεται εδώ. 1. Προσποιούνται ότι έχουν αποστολή από τον Θεό, ενώ Αυτός ποτέ δεν τους έστειλε. Εισχώρησαν στο προφητικό αξίωμα, χωρίς εντολή από Αυτόν που είναι ο Κύριος ο Θεός των αγίων προφητών, που ήταν ανόητο πράγμα· γιατί πώς μπορούσαν να περιμένουν ότι ο Θεός θα τους αναγνώριζε σε έργο στο οποίο ποτέ δεν τους κάλεσε; Είναι προφήτες από τις δικές τους καρδιές (έτσι το διαβάζει το περιθώριο, εδ. 2), προφήτες της δικής τους κατασκευής, εδ. 6. Λένε, Ο Κύριος λέγει· προσποιούνται ότι είναι αγγελιοφόροι Του, αλλά ο Κύριος δεν τους έστειλε, δεν τους έδωσε καμία εντολή. Παραχαράσσουν τη μεγάλη σφραγίδα του ουρανού, από το οποίο δεν μπορούν να κάνουν μεγαλύτερη αδικία στην ανθρωπότητα, γιατί έτσι βάζουν όνειδος στην θεία αποκάλυψη, μειώνουν την πίστη της, και αποδυναμώνουν την αξιοπιστία της. Όταν αυτοί οι προσποιητές αποδεικνύονται απατεώνες, άθεοι και άπιστοι θα συμπεράνουν από αυτό, Όλοι είναι έτσι. Ο Κύριος δεν τους έστειλε· γιατί αν και αρκετά πανούργοι σε άλλα πράγματα όπως οι αλεπούδες, και πολύ σοφοί για τον κόσμο, όμως είναι ανόητοι προφήτες και δεν έχουν πειραματική γνωριμία με τα πράγματα του Θεού. Σημείωσε, Ανόητοι προφήτες δεν είναι από την αποστολή του Θεού, γιατί όποιον στέλνει είτε τον βρίσκει κατάλληλο είτε τον κάνει κατάλληλο. Όπου δίνει εντολή δίνει και σοφία. 2. Προσποιούνται ότι έχουν οδηγίες από τον Θεό, ενώ ποτέ δεν του έκανε γνωστό τον εαυτό Του και τον νου Του: Ακολούθησαν το δικό τους πνεύμα (εδ. 3)· παρέδωσαν ως μήνυμα από τον Θεό αυτό που ήταν προϊόν είτε της πονηρής εφεύρεσής τους, για να εξυπηρετήσουν έναν σκοπό για τον εαυτό τους, είτε της δικής τους τρελής και θερμής φαντασίας, για να δώσουν διέξοδο σε μια ιδέα. Γιατί δεν είδαν τίποτα, δεν είχαν πραγματικά κανένα ουράνιο όραμα· προσποιούνται ότι αυτό που λένε ο Κύριος το λέγει, αλλά ο Θεός το αρνείται: «Δεν το μίλησα, ποτέ δεν το είπα, ποτέ δεν εννοούσα τέτοιο πράγμα.» Αυτό που παρέδωσαν δεν ήταν αυτό που είχαν δει ή ακούσει, όπως είναι αυτό που παραδίδουν οι υπηρέτες του Χριστού (Α΄ Ιωάν. α΄ 1), αλλά είτε αυτό που είχαν ονειρευτεί είτε αυτό που νόμιζαν ότι θα ευχαριστούσε εκείνους που επιθυμούσαν να αποκτήσουν συμφέρον· αυτό ονομάζεται το να βλέπουν ματαιότητα και ψευδή μαντεία (εδ. 6)· προσποιούνταν ότι είχαν δει αυτό που δεν είδαν, και παρήγαγαν ως θεία αλήθεια αυτό που ήξεραν ότι ήταν ψευδές. Προς το ίδιο (εδ. 7): Είδατε μάταιο όραμα και μιλήσατε ψευδή μαντεία, που δεν είχε θεία προέλευση και δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα, αλλά σίγουρα θα διαψευδόταν από το γεγονός· τα λόγια αλλάζουν (εδ. 8): Μιλήσατε ματαιότητα και είδατε ψέματα· αυτό που είδαν και αυτό που είπαν ήταν όλα όμοια, μια απλή απάτη· δεν είδαν τίποτα, δεν είπαν τίποτα, προς τον σκοπό, τίποτα που να μπορεί να βασιστεί ή να αξίζει προσοχή. Πάλι (εδ. 9), Βλέπουν ματαιότητα και θεία ψέματα· προσποιούνταν ότι είχαν οράματα, όπως είχαν οι αληθινοί προφήτες, ενώ πραγματικά δεν είχαν κανένα, αλλά είτε ήταν δημιούργημα της δικής τους φαντασίας (νόμιζαν ότι είχαν όραμα, όπως οι άνθρωποι σε παραλήρημα, που ήταν να βλέπουν ματαιότητα) είτε ήταν μυθοπλασία της δικής τους πολιτικής, και ήξεραν ότι δεν είχαν κανένα, και τότε είδαν ψέματα, και μάντεψαν ψέματα. Δες Ιερ. κγ΄ 16, κ.λπ. Σημείωσε, Αφού ο διάβολος είναι παγκοσμίως γνωστός ως ο πατέρας των ψεμάτων, εκείνοι που βάζουν τη μεγαλύτερη προσβολή στον Θεό που μπορεί να φανταστεί κανείς, λένε ψέματα, και μετά τα αποδίδουν σε Αυτόν. Αλλά εκείνοι που είχαν βάλει τον χαρακτήρα του Θεού στον Σατανά, λατρεύοντας δαίμονες, έφτασαν τελικά σε τέτοιο ύψος ασεβείας ώστε να βάλουν τον χαρακτήρα του Σατανά στον Θεό. 3. Δεν έλαβαν καμία φροντίδα να αποτρέψουν τις κρίσεις του Θεού που εισέβαλλαν στο βασίλειο. Είναι σαν τις αλεπούδες στις ερήμους, τρέχοντας πέρα δώθε, και φαινομενικά σε μεγάλη βιασύνη, αλλά ήταν για να φύγουν και να φροντίσουν για τη δική τους ασφάλεια, όχι για να κάνουν κάποιο καλό: Ο μισθωτός φεύγει, και αφήνει τα πρόβατα. Είναι σαν αλεπούδες που είναι άπληστες για λεία για τον εαυτό τους, πανούργες και σκληρές για να τρέφονται. Αλλά (εδ. 5), «Δεν ανεβήκατε στα κενά, ούτε φτιάξατε τον φράχτη του οίκου του Ισραήλ. Έγινε ρήγμα στους φράχτες τους, από το οποίο οι κρίσεις είναι έτοιμες να χυθούν επάνω τους, και τότε, αν ποτέ, είναι η ώρα να τους υπηρετήσουν· αλλά δεν κάνατε τίποτα για να τους βοηθήσετε.» Θα έπρεπε να είχαν κάνει μεσιτεία για αυτούς, για να αποτρέψουν την οργή του Θεού· αλλά δεν ήταν προσευχόμενοι προφήτες, δεν είχαν συμφέρον στον ουρανό ούτε επικοινωνία με τον ουρανό (όπως συνήθιζαν να έχουν οι προφήτες, Γεν. κ΄ 7) και έτσι δεν μπορούσαν να τους υπηρετήσουν με αυτόν τον τρόπο. Θα έπρεπε να είχαν κάνει δουλειά τους με το κήρυγμα και τη συμβουλή να φέρουν τον λαό σε μετάνοια και μεταρρύθμιση, και έτσι να φτιάξουν τον φράχτη, και να σταματήσουν τις κρίσεις του Θεού· αλλά αυτό δεν ήταν φροντίδα τους: επινόησαν πώς να ευχαριστήσουν τον λαό, όχι πώς να τον ωφελήσουν. Είδαν έναν κατακλυσμό ασεβείας και ανομίας να εισβάλλει στη γη, να πολεμά με την αρετή και την αγιότητα, και να απειλεί να τους συντρίψει και να τους καταβάλει, και τότε θα έπρεπε να είχαν έρθει σε βοήθεια του Κυρίου, σε βοήθεια του Κυρίου εναντίον των ισχυρών, μαρτυρώντας εναντίον της ανομίας του καιρού και του τόπου που ζούσαν· αλλά νόμιζαν ότι αυτό θα ήταν τόσο επικίνδυνη υπηρεσία όσο το να στέκονται σε ρήγμα για να το κάνουν καλό εναντίον των πολιορκητών, και επομένως το απέφυγαν, δεν έκαναν τίποτα για να σταματήσουν το ρεύμα, δεν στάθηκαν στη μάχη εναντίον της κακίας και της ανηθικότητας, αλλά εγκατέλειψαν δειλά την υπόθεση της θρησκείας και της μεταρρύθμισης, την ημέρα του Κυρίου, όταν διακηρύχθηκε, Ποιος είναι με το μέρος του Κυρίου; Ποιος θα σηκωθεί για μένα εναντίον των κακοποιών; Ψαλμ. Ϟδ΄ 16. Αυτοί ήταν ανάξιοι του ονόματος των προφητών που μπορούσαν να σκέφτονται τόσο ευνοϊκά για την αμαρτία, και είχαν τόσο λίγο ζήλο για τον Θεό και το δημόσιο καλό. 4. Κολάκευαν τον λαό σε μια μάταιη ελπίδα ότι οι κρίσεις που ο Θεός είχε απειλήσει δεν θα έρχονταν ποτέ, με τις οποίες σκλήρυναν εκείνους στην αμαρτία που θα έπρεπε να είχαν προσπαθήσει να αποστρέψουν από την αμαρτία (εδ. 6): Έκαναν άλλους να ελπίζουν ότι όλα θα ήταν καλά, και θα είχαν ειρήνη, αν και συνέχιζαν ακόμη στις παραβάσεις τους, και ότι το γεγονός θα επιβεβαίωνε τον λόγο. Ήταν πάντα έτοιμοι να πουν, «Σας εγγυόμαστε ότι αυτά τα προβλήματα θα τελειώσουν γρήγορα, και θα είμαστε πάλι σε ευημερία.» σαν να επιβεβαίωναν τα ψευδή προφητείες, σε πείσμα του ίδιου του Θεού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει περιγράφοντας την ποινή που εκδόθηκε στους απατεώνες.
ΙΙ. Κατευθύνεται να καταγγείλει τις κρίσεις του Θεού εναντίον τους για αυτές τις αμαρτίες, από τις οποίες η προσποίησή τους στον χαρακτήρα των προφητών δεν θα τους απάλλασσε. 1. Γενικά, εδώ υπάρχει ένα αλίμονο εναντίον τους (εδ. 3), και τι είναι αυτό το αλίμονο μας λέγεται (εδ. 8). Ιδού, Εγώ είμαι εναντίον σας, λέγει ο Κύριος ο Θεός. Σημείωσε, Εκείνοι είναι σε οικτρή κατάσταση που έχουν τον Θεό εναντίον τους. Αλίμονο, και χίλια αλίμονο, σε εκείνους που τον έκαναν εχθρό τους. 2. Ιδιαίτερα, καταδικάζονται να αποκλειστούν από όλα τα προνόμια της κοινοπολιτείας του Ισραήλ, γιατί κρίνονται ότι τα έχουν χάσει όλα (εδ. 9): Το χέρι του Θεού θα είναι επάνω τους, για να τους συλλάβει και να τους φέρει στο δικαστήριό Του, για να τους αποκλείσει από την παρουσία Του, και θα βρουν ότι είναι φοβερό πράγμα να πέσουν στα χέρια Του. Προσποιούνται ότι είναι προφήτες, ιδιαίτερα αγαπημένοι του ουρανού, και εξουσιοδοτημένοι να προεδρεύουν στη σύναξη της εκκλησίας Του στη γη· αλλά, προσποιούμενοι τις τιμές στις οποίες δεν είχαν δικαίωμα, έχασαν εκείνες που διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν απολαύσει, Ματθ. ε΄ 19. Η μοίρα τους είναι, (1.) Να εκδιωχθούν από την κοινωνία των αγίων, και να μην θεωρούνται ότι ανήκουν σε αυτήν: Δεν θα είναι στο μυστικό του λαού μου· η ανοησία τους θα φανερωθεί τόσο καθαρά ώστε ποτέ δεν θα συμβουλεύονται, ούτε θα ζητείται η συμβουλή τους· δεν θα παρίστανται σε καμία συζήτηση για δημόσιες υποθέσεις. Ή, μάλλον, δεν θα είναι στη σύναξη του λαού του Θεού για θρησκευτική λατρεία, γιατί θα ντρέπονται να δείξουν τα κεφάλια τους εκεί, όταν αποδεικνύονται από τα γεγονότα ψευδοπροφήτες, και, όπως ο Κάιν, θα βγουν από την παρουσία του Κυρίου. Ο λαός που εξαπατάται από αυτούς θα τους εγκαταλείψει, και θα αποφασίσει να μην έχει πλέον καμία σχέση μαζί τους. Εκείνοι που σφετερίστηκαν την έδρα του Μωυσή δεν θα τους επιτραπεί ούτε θέση θυρωρού. Την μεγάλη ημέρα δεν θα σταθούν στη σύναξη των δικαίων (Ψαλμ. α΄ 5), όταν ο Θεός συγκεντρώνει τους αγίους Του μαζί Του (Ψαλμ. ν΄ 5, 16), για να είναι για πάντα μαζί Του. (2.) Να διαγραφούν από το βιβλίο των ζώντων. Θα πεθάνουν στην αιχμαλωσία τους, και θα πεθάνουν άτεκνοι, θα αφήσουν καμία απογόνους να πάρουν την ονομασία τους από αυτούς, και έτσι τα ονόματά τους δεν θα βρεθούν μεταξύ εκείνων που είτε οι ίδιοι είτε οι απόγονοί τους επέστρεψαν από τη Βαβυλώνα, από τους οποίους τηρούνταν ιδιαίτερος λογαριασμός σε δημόσιο μητρώο, που ονομαζόταν η γραφή του οίκου του Ισραήλ, όπως έχουμε Έσδρας β΄. Δεν θα βρεθούν μεταξύ των ζώντων στην Ιερουσαλήμ, Ησ. δ΄ 3. Ή δεν θα βρεθούν γραμμένοι μεταξύ εκείνων που ο Θεός έχει από αιωνιότητα εκλέξει να είναι σκεύη του ελέους Του στην αιωνιότητα. Διαβάζουμε για εκείνους που προφήτευσαν στο όνομα του Χριστού, και όμως θα τους πει ότι ποτέ δεν τους γνώρισε (Ματθ. ζ΄ 22, 23), επειδή δεν ήταν μεταξύ εκείνων που δόθηκαν σε Αυτόν. Η Χαλδαϊκή παράφραση το διαβάζει, Δεν θα γραφούν στη γραφή της αιωνίου ζωής, που είναι γραμμένη για τους δικαίους του οίκου του Ισραήλ. Δες Ψαλμ. ξθ΄ 28. (3.) Να αποκλειστούν για πάντα από τη γη του Ισραήλ. Ο Θεός έχει ορκιστεί στην οργή Του σχετικά με αυτούς ότι ποτέ δεν θα εισέλθουν με τους επιστρέφοντες αιχμαλώτους στη γη της Χαναάν, η οποία για δεύτερη φορά παραμένει ανάπαυση για αυτούς. Σημείωσε, Εκείνοι που αντιτίθενται στον σκοπό των απειλών του Θεού, και δεν θα επηρεαστούν και επηρεαστούν από αυτές, χάνουν το όφελος των υποσχέσεών Του, και δεν μπορούν να περιμένουν να παρηγορηθούν και να ενθαρρυνθούν από αυτές.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού επέτρεψα κολακευτικά λόγια να ησυχάσουν τη συνείδησή μου αντί να προσέχω την αλήθεια του Θεού; Πώς φυλάω την καρδιά μου από το να μιλώ ή να πιστεύω αυτό που απλώς ευχαριστεί αντί για αυτό που ο Θεός έχει πει; Σε ποια περιοχή με καλεί ο Κύριος σήμερα να ενισχύσω τον φράχτη της υπακοής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῆς ἀληθείας, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου καὶ ἀποκάλυψον πᾶσαν ψευδῆ παρηγορίαν εἰς ἣν ἐπιστεύσαμεν καὶ πᾶσαν λέξιν ἣν ἐλαλήσαμεν καὶ δὲν προῆλθεν ἐκ Σοῦ. Δώρησαι ἡμῖν θάρρος νὰ σταθοῦμε εἰς τὸ χάσμα ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης, οἰκοδομοῦντες μόνον ἐπὶ τοῦ ἀσφαλοῦς θεμελίου τῶν ὑποσχέσεών Σου, καὶ λύτρωσον τὸν λαόν Σου ἀπὸ παντὸς πνεύματος ψεύδους. Ἀποκατάστησον εἰς ἡμᾶς τὴν χαράν τοῦ περιπατεῖν ἐν γνησίᾳ μετανοίᾳ, ἵνα αἱ ζωαὶ καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν φέρωσι δόξαν εἰς τὸν Χριστὸν μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →