Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 5-6 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής εμπιστοσύνης στους εκτυλισσόμενους σκοπούς της θείας χάριτος, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για την Έξοδο 5–6 ανιχνεύει τη μετάβαση από την υπομονετική μεσιτεία στο κατώφλι της κρίσης, φωτίζοντας πώς ο Θεός του Ισραήλ προετοιμάζει τον λαό του μέσω δοκιμασίας για την πλήρη αποκάλυψη της πιστότητας της διαθήκης. Η Αρμινιανή του ανάγνωση υπογραμμίζει τόσο την ανθρώπινη ευθύνη όσο και την κυρίαρχη πρωτοβουλία του Ιεχωβά, προσκαλώντας μας να δούμε τους δικούς μας αγώνες μέσα στην ευρύτερη ιστορία της λύτρωσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές καρδιές στο Πνεύμα που ακόμα μιλάει μέσω της Γραφής, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 5 και 6 της Εξόδου. Δώστε προσοχή στις μετρημένες εκκλήσεις του Μωυσή και του Ααρών, στην σκληραίνοντας αποφασιστικότητα του Φαραώ, στην ανανεωμένη αγωνία του Ισραήλ, και στην επίσημη επιβεβαίωση του ονόματος και της υπόσχεσης του Κυρίου. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην ένταση μεταξύ της ανθρώπινης αδυναμίας και του θείου σκοπού να διαμορφώσει την ακρόασή σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τη μεσιτεία του Μωυσή και του Ααρών ενώπιον του Φαραώ.
Εδάφιο 1. Η ΜΕΣΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΡΑΩ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, Έξοδος 5:1-23. 1. Η εποχή της προετοιμασίας τελειώνει, και αρχίζει η πρώτη πράξη του αγώνα. Ο Μωυσής και ο Ααρών ανοίγουν την αποστολή τους στον Φαραώ. Έτσι λέει ο Ιεχωβά, ο Θεός του Ισραήλ, έτσι πρέπει να αποδοθεί η φράση, αφού το 'Ιεχωβά' είναι το κύριο όνομα, και όχι η σύνθετη λέξη 'Κύριος Θεός', όπως θα υποδείκνυε η Εξουσιοδοτημένη Έκδοση. Ο Μωυσής και ο Ααρών δεν απαιτούν αρχικά εθνική ανεξαρτησία. Είναι ένα πολύ πιο μετριοπαθές αίτημα να επιτραπεί η θυσία σύμφωνα με την εντολή του Ιεχωβά. Καθώς όλα τα έθνη είχαν τις μορφές λατρείας τους, και καθώς οι θρησκευτικές αξιώσεις αναγνωρίζονταν παντού ως υπέρτατες, αυτό δεν ήταν παράλογο αίτημα, ειδικά στην Αίγυπτο, όπου οι θρησκευτικές εορτές και πομπές ήταν ένα πολύ οικείο θέαμα. Ταυτόχρονα περιείχε την βασική αρχή της αποστολής του Ισραήλ, την αναγνώριση του Ιεχωβά. Βλέπε Έξοδος 3:18-19. Είναι μια παράξενη και ασεβής παρανόηση που οδήγησε ορισμένους ερμηνευτές να θεωρήσουν αυτό ως παραπλανητικό αίτημα.Στη συνέχεια απεικονίζει τον Μωυσή να επιστρέφει στον Ιεχωβά με ένθερμη παράκληση μετά τον μομφή του λαού.
Εδάφια 22-23. 22, 23. Ο Μωυσής, επίσης, πονώντας από τις κατηγορίες των αδελφών του, και επίσης πληγωμένος από συμπάθεια για τα αυξημένα τους βάσανα, επιστρέφει στον Ιεχωβά με παθιασμένη παράκληση για εξήγηση της πρόνοιάς του. Υπάρχει μια χαρακτηριστική σφοδρότητα — μια σχεδόν ασεβής ορμητικότητα στην προσευχή του, πολύ φυσική για τον άνθρωπο, και όμως προδίδει μια αδυναμία που οποιοσδήποτε συγγραφέας των Ιουδαϊκών αιώνων θα ήθελε να κρύψει. Μόνο ο Μωυσής θα μπορούσε να το γράψει αυτό, και μόνο ένας εμπνευσμένος άνθρωπος θα μπορούσε να γράψει με τέτοια υπερκόσμια αντικειμενικότητα για τον εαυτό του.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει την ανανεωμένη δήλωση του θείου ονόματος σε αυτή την κρίσιμη στιγμή.
Εδάφια 2-8. 2-8. Εγώ είμαι ο Κύριος: (ΙΕΧΩΒΑ:) και εμφανίστηκα στον Αβραάμ, στον Ισαάκ και στον Ιακώβ, με (τον χαρακτήρα του) Ελ Σαντάι, (Παντοδύναμος Θεός,) αλλά με το όνομά μου (δηλαδή, με τον χαρακτήρα μου) ΙΕΧΩΒΑ δεν ήμουν γνωστός (γνωστοποιήθηκα) σε αυτούς. (Nordh., Hebrews Gram., § 1040, 2, c.; Ewald, Gram., § 299, 6.) Σχετικά με τη σημασία της λέξης 'Ιεχωβά', και το νόημα αυτής της δήλωσης, βλέπε σημειώσεις στην Έξοδο 3:13-15. Από την κλήση του Αβραάμ ο Θεός αποκάλυπτε τον χαρακτήρα του, καθώς οι πατριάρχες μπορούσαν από την εμπειρία να τον γνωρίσουν.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon σημειώνει τη σαφή πρόοδο σε ένα νέο στάδιο αποκάλυψης και δράσης.
Εισαγωγή. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ. (1.) Φτάνουμε τώρα σε ένα άλλο στάδιο της ιστορίας, σαφώς υποδεικνυόμενο από τις εμφατικές λέξεις, 'Τώρα θα δεις τι θα κάνω στον Φαραώ'. Υπάρχει μια παύση στη δράση πριν αρχίσουν να πέφτουν τα τρομερά χτυπήματα του Ιεχωβά. Το προπαρασκευαστικό στάδιο της ειρηνικής παράκλησης και μεσιτείας έχει περάσει, και από την αρχή αυτού του κεφαλαίου μέχρι το δέκατο εδάφιο του επόμενου έχουμε μια συγκέντρωση και ανασκόπηση των δυνάμεων, μια επανάληψη των μεγάλων ζητημάτων, πριν αρχίσει ο θανάσιμος αγώνας. Αυτή η συνήθεια ανασκόπησης και νέας εκκίνησης σε κάθε φυσική διαίρεση του έργου του είναι ένα συχνά σημειωμένο χαρακτηριστικό του ύφους του συγγραφέα μας. (2.) Ο Θεός αποκαλύπτει τον εαυτό του ως Ιεχωβά, δηλαδή, ως ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ· αλλά αυτό δεν πρέπει να γίνει κατανοητό, όπως φαντάζονται οι κριτικοί των 'εγγράφων', ως μια άλλη αφήγηση των γεγονότων των κεφ. 3 και 4. Η έλλειψη διορατικότητάς τους εδώ είναι εκπληκτική.Κλείνει σημειώνοντας τυχαία σημάδια Μωσαϊκής συγγραφής μέσα στη γενεαλογία.
Εδάφια 23-25. 23-25. Ελισάβετ, (Ελισάβετ,) που σημαίνει, ο Θεός είναι ο όρκος της, δηλαδή, Αυτή κατέχει και λατρεύει τον Θεό. Οι οικογενειακές σχέσεις του Ααρών και της συζύγου του Ελισάβετ αναλύονται με πολύ μεγαλύτερη πληρότητα από αυτές του Μωυσή, καθώς η καταγωγή των αρχιερέων ήταν ζήτημα υψίστης σημασίας στον Ισραήλ. Οι γιοι του Μωυσή δεν είχαν ιδιαίτερη προβολή στην εθνική ιστορία, και τα ονόματά τους μόλις αναφέρονται. Εδώ καταγράφεται ότι η σύζυγος του Ααρών ήταν η αδελφή του Ναασών, ενός γνωστού πρίγκιπα του Ιούδα. Θα παρατηρηθεί ότι η ιερατική διαδοχή εδώ σταματά στον Φινεές, τον εγγονό του Ααρών, ο οποίος, ως νέος, εισήλθε στη Χαναάν, και ήταν ο τελευταίος της γραμμής που θα μπορούσε να έχει δει ο Μωυσής. Αυτή η τυχαία απόδειξη της Μωσαϊκής συγγραφής αξίζει προσοχής.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στις παρούσες σας συνθήκες αισθάνεστε τον Κύριο να σας καλεί σε βαθύτερη εμπιστοσύνη ακόμα και όταν η άμεση ανακούφιση καθυστερεί;
2. Πώς η ένταση μεταξύ της αποθάρρυνσης του Μωυσή και του σταθερού λόγου του Ιεχωβά μιλάει στις δικές σας περιόδους αναμονής;
3. Με ποιους τρόπους η προοδευτική αποκάλυψη του ονόματος του Θεού μπορεί να ενθαρρύνει την καθημερινή σας πορεία υπάκουης πίστης;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Ιεχωβά, που αποκαλύπτεις τον εαυτό σου πληρέστερα μέσα από κάθε δοκιμασία, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Whedon. Ενδυνάμωσέ μας, όπως ενδυνάμωσες τον Μωυσή, να επιμένουμε στη μεσιτεία ακόμα και όταν το βάρος γίνεται βαρύτερο. Χάρισέ μας υπομονή να περιμένουμε το δυνατό σου χέρι σωτηρίας, και κράτησε τις καρδιές μας σταθερές στο όνομα της διαθήκης που είναι πάνω από κάθε όνομα. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Ισραήλ μπροστά να οδηγήσει την Εκκλησία σου σήμερα σε βαθύτερη αγιότητα και τολμηρότερη μαρτυρία, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →