Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Κριταί 19-20 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Κριτές 19–20 αντιμετωπίζει ένα από τα πιο σκοτεινά επεισόδια της Γραφής με νηφάλια σαφήνεια και ποιμαντική διορατικότητα. Σε αυτά τα κεφάλαια η απουσία θεοσεβούς ηγεσίας επιτρέπει στην ηθική παρακμή να ανθίσει, καταλήγοντας σε ανείπωτη βία εναντίον ενός Λευίτη και της παλλακής του. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά τόσο τις ιδιωτικές αποτυχίες που προηγούνται της δημόσιας αγριότητας όσο και την εθνική αντίδραση που ακολουθεί. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η αμαρτία, όταν μένει ανεξέλεγκτη, εξαπλώνεται από τα νοικοκυριά στις φυλές και απειλεί τον ίδιο τον ιστό της διαθήκης της κοινότητας. Καθώς ακούμε τα λόγια του σήμερα, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές, τα σπίτια μας και τις εκκλησίες μας, μήπως παρόμοια κακά ριζώσουν ανάμεσά μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στους Κριτές κεφάλαια 19 και 20. Αυτοί οι στίχοι αφηγούνται το ταξίδι ενός Λευίτη, τη φιλοξενία που δέχεται και αρνείται, και το φρικτό έγκλημα που διαπράχθηκε στη Γαβαά και πυροδότησε εμφύλιο πόλεμο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο βάρος της αφήγησης να πιέσει το πνεύμα σας. Προσέξτε την απουσία οποιουδήποτε βασιλιά ή κριτή και το ηθικό χάος που προκύπτει. Ζητήστε από τον Κύριο να φυλάξει την καρδιά σας καθώς συναντάτε τόσο την ανθρώπινη διαφθορά όσο και την δίκαιη κρίση που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξηγώντας γιατί η οικιακή κατάσταση του Λευίτη αφηγείται με τόση λεπτομέρεια.
Οι οικιακές υποθέσεις αυτού του Λευίτη δεν θα είχαν αφηγηθεί τόσο εκτενώς παρά μόνο για να ανοίξουν τον δρόμο στην ακόλουθη ιστορία των αδικιών που του έγιναν, στις οποίες ενδιαφέρθηκε ολόκληρο το έθνος. Η πρώτη παρατήρηση του Επισκόπου Χολ σε αυτή την ιστορία είναι ότι δεν υπάρχει παράπονο για μια δημόσια τακτοποιημένη κατάσταση χωρίς να υπάρχει ένας Λευίτης στο ένα άκρο της, είτε ως δράστης είτε ως θύμα. Στην ειδωλολατρία του Μιχά ήταν ενεργός ένας Λευίτης· στην κακία της Γαβαά ήταν παθητικός ένας Λευίτης· καμία φυλή δεν θα αισθανόταν νωρίτερα την έλλειψη διακυβέρνησης από αυτή του Λευί· και σε όλο το βιβλίο των Κριτών δεν γίνεται καμία αναφορά σε κανέναν αυτής της φυλής, παρά μόνο σε αυτούς τους δύο. Αυτός ο Λευίτης ήταν από το όρος Εφραίμ, εδ. 1. Παντρεύτηκε μια γυναίκα από τη Βηθλεέμ-Ιούδα. Ονομάζεται παλλακή του, επειδή δεν είχε προίκα, γιατί ίσως δεν είχε τίποτα να της δώσει, όντας ο ίδιος πάροικος και όχι εγκατεστημένος· αλλά δεν φαίνεται να είχε άλλη γυναίκα, και το περιθώριο την αποκαλεί σύζυγο, παλλακή, εδ. 1. Προερχόταν από την ίδια πόλη από την οποία προερχόταν ο Λευίτης του Μιχά, σαν η Βηθλεέμ-Ιούδα να όφειλε διπλή κακή υπηρεσία στο όρος Εφραίμ, γιατί ήταν τόσο κακή για σύζυγο Λευίτη όσο ο άλλος για Λευίτη.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τη φυγή της παλλακής και τον ρόλο του πατέρα στην υποδοχή της.
Ι. Η παλλακή αυτού του Λευίτη πόρνευσε και έφυγε από τον άνδρα της, εδ. 2. Η Χαλδαϊκή το μεταφράζει μόνο ότι συμπεριφέρθηκε αλαζονικά απέναντί του, ή τον περιφρόνησε, και, επειδή δυσαρεστήθηκε, έφυγε από αυτόν, και (που δεν ήταν δίκαιο) έγινε δεκτή και φιλοξενήθηκε στο σπίτι του πατέρα της. Αν ο άνδρας της την είχε διώξει άδικα από το σπίτι, ο πατέρας της όφειλε να λυπηθεί την ταλαιπωρία της· αλλά, όταν αυτή αποχώρησε προδοτικά από τον άνδρα της για να αγκαλιάσει τον κόλπο ενός ξένου, ο πατέρας της δεν όφειλε να υποστηρίξει την αμαρτία της. Ίσως δεν θα παραβίαζε το καθήκον της προς τον άνδρα της αν δεν γνώριζε πολύ καλά πού θα γινόταν δεκτή με καλοσύνη. Η καταστροφή των παιδιών οφείλεται συχνά πολύ στην επιείκεια των γονέων.Στη συνέχεια ο Χένρι περιγράφει την ελεήμονα πρωτοβουλία του Λευίτη να ζητήσει συμφιλίωση.
ΙΙ. Ο Λευίτης πήγε ο ίδιος για να ζητήσει την επιστροφή της. Ήταν σημάδι ότι δεν υπήρχε βασιλιάς, ούτε κριτής, στο Ισραήλ, αλλιώς θα είχε διωχθεί και θα είχε θανατωθεί ως μοιχαλίδα· αλλά, αντί γι' αυτό, της απευθύνεται με τον πιο ευγενικό τρόπο από τον αδικημένο άνδρα της, ο οποίος κάνει ένα μακρύ ταξίδι με σκοπό να την ικετεύσει να συμφιλιωθεί, εδ. 3. Αν την είχε διώξει, θα ήταν έγκλημα γι' αυτόν να επιστρέψει σε αυτήν πάλι, Ιερ. γ΄ 1. Αλλά, αφού αυτή έφυγε, ήταν αρετή γι' αυτόν να συγχωρήσει το αδίκημα, και, αν και ήταν το θύμα, να κάνει την πρώτη κίνηση προς αυτήν για να γίνουν πάλι φίλοι. Είναι μέρος του χαρακτήρα της σοφίας άνωθεν ότι είναι πράος και εύκολος να τον παρακαλέσει κανείς. Μίλησε φιλικά σε αυτήν, ή παρηγορητικά (γιατί έτσι σημαίνει συνήθως η εβραϊκή φράση του ομιλείν προς την καρδιά), που υπονοεί ότι ήταν σε λύπη, μετανοημένη για ό,τι είχε κάνει λάθος, το οποίο πιθανώς άκουσε όταν ήρθε να την πάρει πίσω. Έτσι υπόσχεται ο Θεός σχετικά με την μοιχαλίδα Ισραήλ (Ωσ. β΄ 14), Θα την οδηγήσω στην έρημο, και θα μιλήσω παρηγορητικά σε αυτήν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στρέφεται αργότερα στην συγκλονιστική κακία που επέδειξαν οι άνδρες της Γαβαά.
Εδώ είναι, Ι. Η μεγάλη κακία των ανδρών της Γαβαά. Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ποτέ θα έμπαινε στην καρδιά ανθρώπων που είχαν τη χρήση του ανθρώπινου λόγου, Ισραηλιτών που είχαν το όφελος της θείας αποκάλυψης, να είναι τόσο πολύ κακοί. «Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος!» είπε ο Δαβίδ, «τι ταπεινό πλάσμα είναι!» «Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος,» μπορούμε να πούμε διαβάζοντας αυτή την ιστορία, «τι ευτελές πλάσμα είναι, όταν παραδίδεται στις επιθυμίες της καρδιάς του!» Οι αμαρτωλοί εδώ ονομάζονται υιοί Βελίαλ, δηλαδή αχαλίνωτοι άνθρωποι, άνθρωποι που δεν ανέχονταν κανένα ζυγό, παιδιά του διαβόλου (γιατί αυτός είναι ο Βελίαλ), που του μοιάζουν και ενώνονται μαζί του στην επανάσταση κατά του Θεού και της διακυβέρνησής του. Υιοί Βενιαμίν, για τους οποίους ο Μωυσής είχε πει, Ο αγαπημένος του Κυρίου θα κατοικήσει με ασφάλεια κοντά του (Δευτ. λγ΄ 12), έχουν γίνει τέτοιοι υιοί Βελίαλ ώστε ένας έντιμος άνθρωπος δεν μπορεί να διανυκτερεύσει με ασφάλεια ανάμεσά τους. Οι πάσχοντες ήταν ένας Λευίτης και η σύζυγός του, και εκείνος ο καλός άνθρωπος που τους φιλοξένησε. Είμαστε ξένοι στη γη, και πρέπει να περιμένουμε παράξενη μεταχείριση. Λέγεται ότι έκαναν την καρδιά τους ευφρόσυνη όταν τους ήρθε αυτή η συμφορά, εδ. 22. Αν η ευφροσύνη ήταν αθώα, μας διδάσκει πόσο αβέβαιη είναι η διάρκεια όλων των κτιστών παρηγοριών και απολαύσεών μας· όταν είμαστε τόσο ευχαριστημένοι με τους φίλους μας, δεν ξέρουμε πόσο κοντά είναι οι εχθροί μας· ούτε, αν είναι καλά μαζί μας αυτή την ώρα, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα είναι έτσι την επόμενη. Αν η ευφροσύνη ήταν αμαρτωλή και υπερβολική, ας είναι προειδοποίηση για εμάς να κρατάμε αυστηρή φρουρά στον εαυτό μας, ώστε να μην γινόμαστε ακραίοι στη χρήση νόμιμων πραγμάτων, ούτε να παρασυρόμαστε σε απρέπειες από την ευθυμία μας· γιατί το τέλος εκείνης της ευφροσύνης είναι βαρύτητα. Ο Θεός μπορεί σύντομα να αλλάξει τον τόνο εκείνων που κάνουν την καρδιά τους ευφρόσυνη, και να μετατρέψει το γέλιο τους σε πένθος και τη χαρά τους σε βαρύτητα. Ας δούμε ποια ήταν η κακία αυτών των Βενιαμιτών.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου ή στο νοικοκυριό μου ανέχομαι μικρούς συμβιβασμούς που θα μπορούσαν να μεγαλώσουν σε μεγαλύτερα κακά;
2. Πόσο πρόθυμος είμαι να επιδιώξω συμφιλίωση με εκείνους από τους οποίους αδικήθηκα, ακολουθώντας το παράδειγμα του Λευίτη;
3. Ποια μέτρα προστασίας μπορεί να θέσει η εκκλησιαστική μας κοινότητα ώστε η φιλοξενία να μην γίνει ποτέ αφορμή για βλάβη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, στεκόμαστε ταπεινωμένοι ενώπιον της αγιότητάς Σου καθώς συλλογιζόμαστε τις οδυνηρές αμαρτίες που καταγράφονται στα Κριτές 19–20. Συγχώρεσε κάθε κακό που δικαιολογούμε και κάθε αδικία που παραβλέπουμε· καθάρισε τις καρδιές μας και χάρισέ μας ταχεία μετάνοια που Σε τιμά. Ανάδειξε ηγέτες που φοβούνται μόνο Εσένα, και γέμισε τον λαό Σου με τη δύναμη του Πνεύματος για να φυλάσσει την αγνότητα και τη δικαιοσύνη στα σπίτια και τις εκκλησίες μας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →