Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 11-12 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την οικοδόμηση της Εκκλησίας. Στα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα του Ιώβ ο Συμεών ανιχνεύει το μυστήριο της θείας πρόνοιας και την κλήση σε ταπεινή εμπιστοσύνη. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δεχθούμε την Γραφή με παιδική πραότητα και να βρούμε στην θλίψη την ίδια ένα σχολείο συμπάθειας και ελπίδας. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Συμεών να ανοίξει τις καρδιές μας στους πλούτους του Χριστού που εκτίθενται σε αυτούς τους αρχαίους λόγους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο ίδιο το ιερό κείμενο. Στα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα ο Κύριος θέτει ενώπιόν μας τις διερευνητικές ερωτήσεις του Ζοφάρ και την μετρημένη απάντηση του Ιώβ. Ας διαβάσουμε αργά επιτρέποντας στον μετρημένο ρυθμό της Μετάφρασης του Βασιλέως Ιακώβου να εγκατασταθεί στην καρδιά. Ας προσέξουμε τόσο τις αυστηρές προειδοποιήσεις κατά της αυθάδειας όσο και την ήσυχη πρόσκληση σε υπομονετική καρτερία υπό την χείρα του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει παρατηρώντας την οδυνηρή κακή εφαρμογή της αλήθειας από τους φίλους του Ιώβ.
Λυπούμαστε αρκετά που βλέπουμε έναν καλό άνθρωπο υπό περιστάσεις που θα έπρεπε να προκαλέσουν μόνο τρυφερότητα και συμπόνια να καταδιώκεται και να διώκεται από τους ίδιους του τους φίλους και αυτούς τους φίλους άνδρες μεγάλης νοημοσύνης και αληθινής ευσέβειας. Αλλά η ανθρώπινη φύση παρόλο που μπορεί να έχει ανακαινισθεί από τη θεία χάρη παραμένει ατελής και αν αφεθεί υπό την επίδραση κάποιας εσφαλμένης αρχής μπορεί να επιδιώξουμε το κακό με ζήλο υπό το πρόσχημα του καλού και να προκαλέσουμε την οργή του Θεού ενώ φανταζόμαστε ότι του προσφέρουμε την πλέον αποδεκτή υπηρεσία. Οι φίλοι του Ιώβ ήταν ιδιαίτερα φωτισμένοι άνδρες όμως όλοι διαδοχικά συμπεριφέρονται προς αυτόν ως εχθροί και ο καθένας διαδοχικά με αυξανόμενη πικρία τον καταδικάζει ως υποκριτή ενώπιον του Θεού. Πόσο οδυνηρό είναι να ακούει κανείς αυτή την προσφώνηση του Ζοφάρ 'Οι ψεύδη σου θα κάνουν τους ανθρώπους να σιωπούν και όταν χλευάζεις δεν θα σε ντροπιάσει κανείς [Σημείωση: εδ. 3];'Στη συνέχεια αποκαλύπτει την ακατανόητη φύση του Θεού στις τελειότητες της φύσεώς του.
Στις τελειότητες της φύσεώς του [Οι άνθρωποι συχνά μιλούν για τον Θεό και θέτουν νόμους γι' αυτόν ακριβώς σαν να είχαν την πλέον τέλεια γνώση του και για όλα όσα τον αφορούν. Αλλά η γνώση μας για τον Θεό είναι εντελώς αρνητική γνωρίζουμε ότι δεν είναι άσοφος ούτε ανόσιος ούτε άδικος αλλά όσον αφορά οποιεσδήποτε σαφείς ιδέες για τις ιδιότητές του δεν τις έχουμε. Τι αντίληψη έχουμε για τις φυσικές του τελειότητες της αιωνιότητας ή της απειρότητας; Καμία απολύτως. Ομοίως για τις ηθικές του τελειότητες της δικαιοσύνης του ελέους της αγαθότητας της αλήθειας στην πραγματικότητα γνωρίζουμε τόσο λίγο. Στοχάζομαι αυτές τις ιδιότητες όπως υπάρχουν στον άνθρωπο και μπορούμε να εκτιμήσουμε με κάποια ακρίβεια τις κατάλληλες σχέσεις τους αλλά όταν έρχεται να μεταφέρουμε αυτές τις ιδιότητες στη Θεότητα βρισκόμαστε πολύ στο σκοτάδι και είμαστε ένοχοι μεγάλης αυθάδειας όταν υπαγορεύουμε κανόνες γι' αυτόν και τον δεσμεύουμε με νόμους που ταιριάζουν στους περιορισμούς των ανθρώπινων πράξεων.Ο Συμεών στη συνέχεια παρουσιάζει την ανοησία του να τολμά κανείς να κρίνει τον Παντοδύναμο.
βαθύτερο από τον άδη τι μπορείς να γνωρίζεις το μέτρο του είναι μακρύτερο από τη γη και πλατύτερο από τη θάλασσα. 'Όσον αφορά τον Παντοδύναμο δεν μπορούμε να τον εξιχνιάσουμε [Σημείωση: Ιώβ 37:23]. 'Καθώς κανείς δεν γνωρίζει τα πράγματα του ανθρώπου παρά το πνεύμα του ανθρώπου που είναι μέσα του έτσι και τα πράγματα του Θεού δεν τα γνωρίζει κανείς παρά το Πνεύμα του Θεού [Σημείωση: Α' Κορινθίους 2:11].' Αν ο Θεός είναι τόσο ακατανόητος τότε μπορούμε να δούμε ΙΙ. Την ανοησία του να τολμά κανείς να καθίσει σε κρίση επάνω του Αυτός ήταν ο ιδιαίτερος σκοπός της νουθεσίας του Ζοφάρ. Φαντάστηκε ότι ο Ιώβ είχε παραπονεθεί για τον Θεό ως άδικο προς αυτόν και γι' αυτό αφού προειδοποίησε επίσημα τον Ιώβ ότι 'ο Θεός είχε απαιτήσει λιγότερα από αυτόν από όσα άξιζαν οι ανομίες του' προχώρησε να αναπτύξει τον χαρακτήρα και τους τρόπους του Θεού ως υπερβαίνοντες κάθε ανθρώπινη κατανόηση και να δείξει στον Ιώβ την ανοησία του να κατηγορεί τη συμπεριφορά του Υψίστου. Στην προώθηση του επιχειρήματός του ο Ζοφάρ δείχνει 1.Ολοκληρώνει την πρώτη κίνηση προτρέποντάς μας να δεχθούμε τον λόγο του Θεού με πραότητα.
Γνωρίζουμε πόσο ανίκανη θα ήταν μια μικρή παιδί να κατανοήσει και να καθίσει σε κρίση επί των σχεδίων ενός μεγάλου πολιτικού όμως δεν υπάρχει απόσταση μεταξύ εκείνων σε σύγκριση με αυτή που υπάρχει μεταξύ του Θεού και ημών. Ας έχουμε λοιπόν κατά νου τι είμαστε οι ίδιοι και αυτό θα καταστείλει αποτελεσματικότατα την αλαζονεία μας αν πειρασθούμε να κρίνουμε τον Θεό.] Ως την προφανή βελτίωση αυτού του θέματος ας μάθουμε 1. Να δεχόμαστε με πραότητα ό,τι ο Θεός έχει αποκαλύψει [Δεν πρέπει να καθίσουμε σε κρίση επί του λόγου του Θεού περισσότερο από ό,τι επί της πρόνοιάς του αν μια φορά διαπιστωθεί ότι ο λόγος είναι αποκάλυψη από τον Θεό τότε πρέπει να τον δεχθούμε με την απλότητα ενός μικρού παιδιού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών πιέζει το καθήκον της υπομονής στη θλίψη.
Το αποτέλεσμα των δοκιμασιών του Ιώβ προτείνεται σε εμάς ακριβώς υπό αυτή την άποψη ως μέσο να ηρεμήσουμε το νου μας και να μας συμφιλιώσει με τις πλέον θλιβερές προνοίες [Σημείωση: Ιακώβου 5:11]. Αν ο Ιώβ ζούσε τώρα πάλι στη γη και έβλεπε όλο το όφελος που προέκυψε τόσο για τον ίδιο όσο και για την Εκκλησία και όλη τη δόξα που αποδόθηκε στον Θεό του από τις θλίψεις που υπέμεινε πόσο διαφορετικά θα μιλούσε γι' αυτές από ό,τι έκανε όταν βρισκόταν υπό την άμεση πίεσή τους! Ό,τι έχει δει από την αλάνθαστη σοφία του Θεού και την απεριόριστη αγάπη του θα τον έκανε να δικαιώσει τον Θεό ναι και να τον δοξάσει επίσης για όλες εκείνες τις δοκιμασίες που κάποτε ένιωθε τόσο ανυπόφορες και αν τώρα μάθουμε με πίστη να εκτιμούμε ορθά τον θείο χαρακτήρα θα υποδεχθούμε κάθε οικονομία όσο θλιβερή κι αν είναι και θα καυχώμαστε στις παρούσες θλίψεις μας υπό τη γλυκιά βεβαιότητα ότι 'το φως μας θα ανατείλει σύντομα εν σκότει και το σκότος μας θα γίνει ως μεσημέρι'.Τέλος παρουσιάζει το όφελος που προσφέρει η θλίψη στην συμπαθητική ψυχή.
Το όφελος της θλίψης [Η θλίψη αναμφίβολα δεν είναι χαρούμενη αλλά λυπηρή αλλά μας προσόντωνει για υπηρεσίες για τις οποίες αλλιώς θα ήμασταν ακατάλληλοι. Ο ευλογημένος Κύριός μας πειράστηκε σε όλα όπως εμείς εκτός από την αμαρτία ακριβώς για να συγκινηθεί από το αίσθημα των ασθενειών μας και να προσοντωθεί (για να μιλήσουμε) 'να βοηθήσει αυτούς που πειράζονται' [Σημείωση: Εβραίους 2:17-18] και από αυτή ακριβώς την σκέψη ενθαρρυνόμαστε να προσέλθουμε σε αυτόν για ανακούφιση υπό τις θλίψεις μας [Σημείωση: Εβραίους 4:15-16]. Δεν θα δεχθούμε λοιπόν να μάθουμε στο σχολείο της δυστυχίας τα μαθήματα που σχεδιάζει να μεταδώσει σε άλλους; Δεν αμφιβάλλουμε ότι ο Ιώβ αν ήταν πάλι στη γη και γνώριζε πόσες εκατομμύρια ψυχές το παράδειγμά του έχει διδάξει θα υποτασσόταν πρόθυμα πάλι στην ίδια πειθαρχία για να μεταδώσει τις ίδιες ευλογίες στην ανθρωπότητα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις μου πειράζομαι να υπαγορεύω κανόνες για τον Ύψιστο; Πώς μπορεί η ανάμνηση της ακατανόητης φύσης του Θεού να απαλύνει τις κρίσεις μου για τους άλλους; Με ποιον τρόπο ο Κύριος με προσκαλεί μέσω της δοκιμασίας να αυξηθώ σε συμπάθεια προς εκείνους που είναι έτοιμοι να ολισθήσουν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που κατοικείς σε φως απρόσιτο χάρισε μας τη χάρη της αγίας ευλάβειας. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που θα κατηγορούσε τους τρόπους σου ή θα σε δέσμευε με τους νόμους της δικής μας κατασκευής. Δίδαξέ μας μάλλον να δεχόμαστε με πραότητα ό,τι έχεις αποκαλύψει και να υπομένουμε με υπομονή ό,τι επιβάλλεις. Είθε το μυστήριο της πρόνοιάς σου να γίνει για εμάς σχολείο συμπάθειας ώστε εμείς που παρηγορηθήκαμε από σένα να παρηγορούμε άλλους στη θλίψη τους. Μέσα από τη γνώση του αγαπητού σου Υιού στον οποίο όλες οι τελειότητές σου επιδεικνύονται ενδόξως συμμόρφωσε τις καρδιές μας προς τον ίδιο τον συμπονετικό νου του και φέρε μας τελικά σε εκείνη την ανάπαυση όπου κάθε δάκρυ σκουπίζεται για χάρη εκείνου που μας αγάπησε και έδωσε τον εαυτό του για εμάς. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →