Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 41-42 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιερεμία 41-42 μας φέρνει αντιμέτωπους με την ωμή βία που ακολούθησε την πτώση της Ιερουσαλήμ. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης καταγράφει την προδοσία, τον φόνο και τη διασπορά ενός εύθραυστου υπολοίπου. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε τόσο την ανθρώπινη κακία που εκδηλώνεται όσο και το κυρίαρχο χέρι του Θεού που τακτοποιεί τα πάντα. Καθώς ακούμε τα λόγια του σήμερα, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και να εμπιστευθούμε τους κρυφούς σκοπούς του Κυρίου ακόμη και όταν τα γεγονότα φαίνονται παράλογα και σκληρά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 41 και 42 του Ιερεμία. Προσέξτε την προδοσία του Ισμαήλ, τη θλίψη των προσκυνητών και τον φόβο που ωθεί τους επιζώντες να ζητήσουν καθοδήγηση από τον Κύριο. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις του Καλβίνου σχετικά με αυτά τα θλιβερά γεγονότα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αποκαλύπτοντας την αποτρόπαια σκληρότητα του φόνου του Γοδολία από τον Ισμαήλ.
Ήταν αποτρόπαιη σκληρότητα και βαρβαρότητα εκ μέρους του Ισμαήλ να σκοτώσει τον Γοδολία, ο οποίος τον φιλοξενούσε και τον οποίο βρήκε να τρέφει πατρική στοργή προς αυτόν. Οι εθνικοί θεωρούσαν πάντοτε την φιλοξενία ιερή· και η παραβίασή της λογιζόταν από αυτούς ως το μέγιστο έγκλημα· και ο φιλόξενος Δίας κατείχε πάντοτε μεταξύ τους το δικαίωμα να εκδικείται, αν κάποιος παραβίαζε όρκο δοθέντα στο τραπέζι. Τώρα ο Ισμαήλ είχε ορκιστεί, όπως είδαμε, ότι θα ήταν πιστός στον Γοδολία. Έγινε πάλι δεκτός από αυτόν και φιλοξενήθηκε· και από το τραπέζι του σηκώθηκε για να σφάξει τον αθώο άνθρωπο, ο οποίος ήταν φίλος του και είχε φερθεί προς αυτόν, όπως έχει ειπωθεί, ως πατέρας. Και έτσι έγινε όχι μόνο πατροκτόνος, αλλά και προδότης της ίδιας του της πατρίδας· διότι γνώριζε ότι δεν μπορούσε παρά ο Ναβουχοδονόσορ να οργισθεί όλο και περισσότερο εναντίον εκείνου του δυστυχισμένου λαού, τον οποίο είχε φεισθεί· αλλά δεν έλαβε υπόψη την ίδια του την πιστότητα, ούτε έδειξε καμία φροντίδα για τους αδελφούς του, τους οποίους γνώριζε ότι εξέθετε σε σφαγή και καταστροφή.Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει τη βασιλική καταγωγή του Ισμαήλ ως πηγή της παράφρονος φιλοδοξίας του.
Αλλά η αιτία αυτής της παραφροσύνης υποδηλώνεται εδώ έμμεσα· ο Προφήτης λέγει ότι ήταν από το βασιλικό σπέρμα. Το βασιλικό σπέρμα ήταν τότε πράγματι στη μεγαλύτερη ατίμωση· τα παιδιά του βασιλιά είχαν σφαγεί· αυτός ο ίδιος είχε μεταφερθεί δεμένος στη Βαβυλώνα αφού ο Ναβουχοδονόσορ τον είχε τυφλώσει. Αλλά βλέπουμε ότι εκείνοι που είχαν βρεθεί κάποτε σε οποιαδήποτε αξιοπρέπεια, δύσκολα μπορούν να αποβάλουν εκείνες τις υψηλές αντιλήψεις με τις οποίες είναι φουσκωμένοι. Έτσι ώστε όταν εκείνοι του βασιλικού σπέρματος ανάγονται σε ακραία πενία και ένδεια, εξακολουθούν να αποβλέπουν σε κάτι βασιλικό και ποτέ δεν υποτάσσονται στη δύναμη του Θεού. Η πηγή λοιπόν αυτής της παραφροσύνης ο Προφήτης την δείχνει εδώ, σαν με το δάχτυλο, όταν λέγει ότι ο Ισμαήλ ήταν από το βασιλικό σπέρμα· διότι νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου τιμή γι’ αυτόν το ότι ο Γοδολίας είχε τεθεί επικεφαλής των Ιουδαίων. Αυτός, χωρίς αμφιβολία, φανταζόταν ότι η βασιλεία επρόκειτο να είναι αιώνια, αφού ο Θεός είχε υποσχεθεί τόσες φορές ότι ο θρόνος του Δαβίδ θα στεκόταν όσο η σελήνη συνεχίζει στους ουρανούς. (Ψαλμός 89:37) Αλλά η απλή φιλοδοξία και υπερηφάνεια τον οδήγησαν να διαπράξει αυτόν τον αποτρόπαιο φόνο· και έτσι έγινε ότι επέτρεψε στον εαυτό του να πεισθεί από τον βασιλιά των Αμμωνιτών.Ο Καλβίνος στη συνέχεια περιγράφει την περαιτέρω βαρβαρότητα που ο Ισμαήλ επέφερε στους ογδόντα άνδρες από τη Συχέμ, τη Σηλώ και τη Σαμάρεια.
Δεν είναι γνωστό από ποια αιτία ο Ισμαήλ παρακινήθηκε να διαπράξει αυτή την σκληρή και βάρβαρη πράξη, διότι δεν είχε κηρυχθεί πόλεμος, ούτε μπορούσε να προφασισθεί καμία δικαιολογία για να σφάξει έτσι δυστυχείς άνδρες, οι οποίοι δεν περίμεναν τέτοιο πράγμα. Ήταν από το σπέρμα του Αβραάμ, ήταν προσκυνητές του Θεού, και τότε δεν είχαν διαπράξει κανένα αδίκημα και δεν είχαν σχεδιάσει τίποτε εναντίον του. Γιατί λοιπόν κυριεύθηκε από τέτοια οργή είναι αβέβαιο, εκτός από το ότι οι πονηροί άνθρωποι, όπως είπαμε, δεν θέτουν ποτέ όρια στα εγκλήματά τους· διότι ο Θεός δίνει σε αυτούς το πνεύμα της ζάλης, ώστε να παρασύρονται από τυφλή παραφροσύνη. Είναι, πράγματι, πιθανόν ότι σκοτώθηκαν, επειδή ο Ισμαήλ νόμιζε ότι ήρθαν στον Γοδολία για να ζήσουν υπό την προστασία του, και ότι δεν μπορούσε να κερδίσει τίποτε από τον φόνο ενός μόνο ανθρώπου, εκτός αν αποκτούσε εξουσία σε όλη τη γη. Ήταν λοιπόν η υποψία μόνη, και μάλιστα ελαφρά, που τον οδήγησε σε τέτοια σκληρότητα. Και η φρικαλεότητα της πράξης ενισχύθηκε από ό,τι λέγει ο Προφήτης, ότι ήρθαν να προσφέρουν στον Θεό θυμίαμα και προσφορά, μνχχ, μενεχέ· και λέγει επίσης ότι είχαν τα γένια τους ξυρισμένα και τα ενδύματά τους σχισμένα. Μια τέτοια εμφάνιση έπρεπε να είχε προκαλέσει οίκτο ακόμη και στους πιο αμετάκλητους εχθρούς· διότι γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένα έμφυτο αίσθημα που μας οδηγεί να λυπηθούμε τη δυστυχία και τα δάκρυα και κάθε θλιβερή εμφάνιση. Η μανία λοιπόν του Ισμαήλ, ακόμη και αν είχε προηγουμένως αποφασίσει να κάνει κάτι βαρύ σε αυτούς τους άνδρες, έπρεπε να είχε καταπραϋνθεί από την ίδια τους την όψη, ώστε να μην οργισθεί ούτε με αυτούς. Σύμφωνα λοιπόν με κάθε άποψη της υπόθεσης, βλέπουμε ότι πρέπει να είχε στερηθεί κάθε αίσθημα δικαιοσύνης, και ότι ήταν πιο σκληρός από οποιοδήποτε άγριο θηρίο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται τον ακατανόητο σκοπό του Θεού που επέτρεψε αυτούς τους θανάτους.
Εδώ επίσης τίθεται ενώπιόν μας ο ακατανόητος σκοπός του Θεού, ότι επέτρεψε δυστυχείς άνδρες να σφαγούν έτσι από ληστές. Είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους για να θρηνήσουν την καύση του Ναού. Καθώς λοιπόν ο ζήλος της ευσέβειάς τους τους οδήγησε στην Ιερουσαλήμ, πόσο ανάξιο ήταν να γίνουν λεία της βαρβαρότητας του Ισμαήλ και των συντρόφων του; Αλλά όπως είπαμε χθες, ο Θεός έχει κρυφούς τρόπους με τους οποίους φροντίζει για τη σωτηρία του λαού του. Αφαίρεσε τον Γοδολία· το τέλος του πράγματι ήταν θλιβερό, αφού σφαγιάσθηκε από τον Ισμαήλ τον οποίο είχε φιλοξενήσει. Έτσι ο Θεός δεν τον άφησε να ταλαιπωρείται ανάμεσα σε μεγάλες θλίψεις. Διότι ο Ιωάννης, ο υιός του Καρέα, ο οποίος όμως ήταν πολύ πιστός άνθρωπος, θα γινόταν σύντομα ενοχλητικός στον άγιο άνθρωπο· διότι έγινε σύντομα μετά επικεφαλής και αρχηγός μιας ασεβούς φατρίας, και αντιτάχθηκε με αγριότητα στον Ιερεμία. Αν λοιπόν ο Γοδολίας ζούσε, θα δεχόταν επίθεση από κάθε πλευρά από τον ίδιο του τον λαό. Ήταν λοιπόν σκοπός του Θεού να τον ελευθερώσει αμέσως από όλες αυτές τις θλιβερές θλίψεις. Το ίδιο συνέβη και στους εβδομήντα που σφαγιάσθηκαν· διότι ο Κύριος τους αφαίρεσε στην ανάπαυσή τους, ώστε να μην εκτεθούν στα βαρύτατα κακά και τις συμφορές που ακολούθησαν σύντομα μετά· διότι κανείς δεν μπορούσε να βρίσκεται σε πιο θλιβερή κατάσταση από το υπόλοιπο που ο Ναβουχοδονόσορ είχε φεισθεί. Έχουμε λοιπόν λόγους σε αυτή την περίπτωση να θαυμάσουμε τον κρυφό σκοπό του Θεού, όταν βλέπουμε ότι αυτοί οι δυστυχείς άνδρες σκοτώθηκαν, οι οποίοι όμως είχαν πάει στην Ιερουσαλήμ για να μαρτυρήσουν την ευσέβειά τους. Ήταν, εν συντομία, καλύτερο γι’ αυτούς να αφαιρεθούν παρά να είναι αναγκασμένοι να υποφέρουν πάλι πολλές θλίψεις. Ακολουθεί τώρα, --
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπετε την υπερηφάνεια ή τη φιλοδοξία να τροφοδοτούν σιωπηλά πράξεις που αργότερα φέρνουν μεγάλη βλάβη;
2. Πώς η μεταχείριση του Καλβίνου για τους κρυφούς σκοπούς του Θεού σας βοηθά να Τον εμπιστευθείτε όταν τα γεγονότα φαίνονται παράλογα;
3. Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να παραβλέψετε τη φιλοξενία ή την πιστότητα υπό πίεση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ βασιλεύων ἐπὶ παντὸς θρόνου καὶ βουλεύων τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων, κλίνωμεν ἐνώπιον τοῦ μυστηρίου τῆς κυρίαρχης χειρός Σου ἐν τῇ προδοσίᾳ καὶ τῇ καταστροφῇ τῇ καταγεγραμμένῃ ὑπὸ Ἱερεμίου. Συγχώρησον τὴν ὑπερηφάνειαν τὴν ἀποστρέφουσαν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ λόγου Σου πρὸς τὰς ἰδίας ἡμῶν μηχανάς, καὶ δώρησαι χάριν ἵνα ἐμπιστευώμεθα τὴν διαθηκικὴν πίστιν Σου ὅταν πάντα πέριξ ἡμῶν φαίνονται χαμένα. Διατήρησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν ὑπακοῇ, κεκρυμμένους ἐν Χριστῷ, μέχρι τῆς ἡμέρας ὅτε οἱ σκοποί Σου θὰ σταθοῦν πλήρεις. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →