Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 125-126 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στη σιωπηλή ρυθμική ροή της μέσης οδού, στρεφόμαστε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης όπου το ευαγγελικό και το καθολικό συναντώνται. Στους Ψαλμούς 125 και 126 ο Σίμεων ιχνηλατεί τη σταθερή εμπιστοσύνη των προσκυνητών της Σιών και τη θαυμαστή χαρά εκείνων που ελευθερώθηκαν από τη δουλεία, δείχνοντας πώς και τα δύο θέματα συγκλίνουν στη ζωή της πίστης. Τα λόγια του μας προσκαλούν να σταθμίσουμε τη συνήθεια της καρδιάς, να αναπαυθούμε κάτω από τη γύρω φροντίδα του Κυρίου και να προχωρήσουμε μέχρι κάθε αιχμάλωτος να οδηγηθεί στην ουράνια Ιερουσαλήμ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τις ίδιες τις Γραφές. Με ευλαβική προσοχή διαβάζουμε τους Ψαλμούς 125 και 126, προσέχοντας την υπόσχεση της ακλόνητης σταθερότητας για όσους εμπιστεύονται τον Κύριο και το άσμα της απελευθέρωσης που υψώνεται όταν η αιχμαλωσία στρέφεται πάλι. Το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους ψαλμούς ας προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχθούν την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων αρχίζει εξετάζοντας τη συνήθεια του νου που χαρακτηρίζει όσους εμπιστεύονται τον Κύριο.
Στίχοι 1-2. ΟΜΙΛΙΑ: 717 ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Ψαλμοί 125:1-2 . Όσοι εμπιστεύονται τον Κύριο θα είναι σαν το όρος Σιών, που δεν μπορεί να μετακινηθεί, αλλά μένει για πάντα. Όπως τα όρη είναι γύρω από την Ιερουσαλήμ, έτσι και ο Κύριος είναι γύρω από τον λαό του, από τώρα και για πάντα. Σχηματίζοντας την εκτίμησή μας για τους ανθρώπους, έχουμε την τάση να κοιτάζουμε μόνο τις πράξεις τους· και ακόμη και τους δικούς μας χαρακτήρες, επίσης, τους δοκιμάζουμε με αυτό το μέτρο. Αλλά είναι η συνήθεια του νου που κυρίως χαρακτηρίζει τον άνθρωπο· και με αυτή θα εκτιμηθούμε στο δικαστήριο του Θεού μας. Αναμφίβολα οι πράξεις είναι σημαντικές, ως ενδεικτικές των αρχών από τις οποίες πηγάζουν· και με αυτές, εμείς που μπορούμε να δούμε μόνο τους εξωτερικούς καρπούς, αναγκαζόμαστε να κρίνουμε την ποιότητα της ρίζας από την οποία προέρχονται. Αλλά ο Θεός που ερευνά τις καρδιές κοιτάζει την ίδια τη ρίζα· και εγκρίνει ή αποδοκιμάζει τους ανθρώπους σύμφωνα με την πραγματική ποιότητα και συνήθεια των νόων τους.Για τα προνόμια που εξασφαλίζονται από τέτοια εμπιστοσύνη, ερμηνεύει στη συνέχεια την εικόνα της σταθερότητας.
Σταθερότητα— [Το όρος Σιών ήταν τόπος τόσης ισχύος, ώστε, από τις ημέρες του Ιησού του Ναυή μέχρι την εποχή του Δαβίδ, οι Ισραηλίτες δεν μπόρεσαν ποτέ να το καταλάβουν. Κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ· αλλά το όρος Σιών ήταν πολύ ισχυρό γι’ αυτούς· τόσο ώστε οι Ιεβουσαίοι που το κατοικούσαν τους περιγελούσαν, καυχώμενοι ότι αν δεν έμεναν παρά μόνο τυφλοί και χωλοί για να υπερασπιστούν το φρούριο, οι Ιουδαίοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να επικρατήσουν εναντίον του [Σημείωση: Β’ Σαμουήλ 5:6-8 .]. Αλλά πολύ πιο απόρθητο είναι το φρούριο στο οποίο κατοικούν όσοι εμπιστεύονται τον Κύριο: «Το όνομα του Κυρίου είναι ισχυρός πύργος· ο δίκαιος τρέχει σε αυτόν και είναι ασφαλής [Σημείωση: Παροιμίες 18:10 .].» Μπορεί να δέχονται επίθεση τόσο από ανθρώπους όσο και από δαίμονες· αλλά είναι βέβαιοι ότι «ο Θεός θα τους φυλάξει με τη δική του δύναμη, μέσω πίστεως, για αιώνια σωτηρία [Σημείωση: Α’ Πέτρου 1:5 .].» Βρίσκονται στα χέρια του Σωτήρα· και αυτός έχει δεσμευτεί ότι «κανείς δεν θα τους αρπάξει ποτέ από τα χέρια του [Σημείωση: Ιωάννης 10:28-29 .].»Στρεφόμενος στο άσμα της αποκατάστασης στον Ψαλμό 126, ο Σίμεων εξετάζει τα συναισθήματα που πρώτα ξυπνούν από την απελευθέρωση.
Αναφέρεται κατ’ αρχήν στην απελευθέρωση του Ισραήλ από τη σκληρή δουλεία του και στην αποκατάστασή του στη μακροχρόνια ερημωμένη χώρα του· αλλά εφαρμόζεται καλά και σε εκείνη την απολύτρωση που παρέχεται στις ψυχές των ανθρώπων και που προεικονίστηκε από εκείνο το μεγάλο γεγονός. Ας εξετάσουμε από το χωρίο, Ι. Την απελευθέρωση που εδώ εορτάζεται— Η αιχμαλωσία του Ισραήλ ήταν πέρα από έκφραση οδυνηρή. Μεταχειρίστηκαν με τη μέγιστη σκληρότητα από τους Βαβυλώνιους καταπιεστές τους [Σημείωση: Ψαλμοί 137:8-9 .]· και τα παθήματά τους μεγάλωσαν πολύ από τη χλεύη με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι ευλαβείς θρήνοι τους [Σημείωση: Ψαλμοί 137:3-4 .]. Αλλά σε αναλογία με το μέγεθος των θλίψεών τους ήταν η χαρά τους για την απροσδόκητη απελευθέρωση που τους παρασχέθηκε. Παρατηρήστε, 1. Τα συναισθήματα που προκάλεσε— [Μεταξύ των ίδιων των αιχμαλώτων η χαρά ήταν τόσο μεγάλη, ώστε σχεδόν δεν ήξεραν αν ήταν πραγματικότητα ή όνειρο.Στη συνέχεια αναπτύσσει την ακόμη μεγαλύτερη απελευθέρωση από την πνευματική δουλεία που αυτά τα γεγονότα προεικονίζουν.
Πράγματι όλοι δεν έχουν το ίδιο έργο ανατεθειμένο· αλλά όλοι περπατούν σύμφωνα με τη φαντασία των δικών τους καρδιών, «παγιδευμένοι στη παγίδα του διαβόλου και οδηγούμενοι αιχμάλωτοι από αυτόν κατά το θέλημά του». Ο υποσχεμένος Λυτρωτής όμως έχει φθάσει· έχει εισέλθει στη σύγκρουση με τον μεγάλο αντίπαλό μας και τον υπέταξε εντελώς. Ο Ιησούς, προφητευμένος ονομαστικά εκατοντάδες χρόνια πριν από την έλευσή του εν σαρκί, έχει ολοκληρώσει το έργο για το οποίο ανυψώθηκε· και, έχοντας τώρα «αναβεί ψηλά και οδηγήσει αιχμαλωσία αιχμάλωτη», έχει στείλει τους κήρυκές του να «κηρύξουν ελευθερία στους αιχμαλώτους και άνοιγμα της φυλακής σε όσους είναι δεμένοι». Αυτή είναι ακριβώς η πρώτη χρήση που κάνει της νεοαποκτηθείσας εξουσίας του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σίμεων ολοκληρώνει την ομιλία για την ευθύτητα πιέζοντας την ανάγκη αποφασιστικής πιστότητας στον Θεό.
Ας είμαστε λοιπόν πάντοτε έτοιμοι να απαντούμε στους αντιπάλους μας, όπως έκαναν οι Απόστολοι: «Αν είναι σωστό να υπακούμε σε εσάς περισσότερο παρά στον Θεό, κρίνετε εσείς»· διότι δεν μπορούμε παρά να τον υπακούμε σε κάθε περίπτωση και να εκτελούμε το θέλημά του, ακόμη κι αν κάθε άνθρωπος στη γη και κάθε πονηρό πνεύμα στην κόλαση ενώνονταν εναντίον μας. Θα είμαστε, με τη βοήθεια του Θεού, πιστοί μέχρι θανάτου· διότι τότε μόνο μπορούμε να έχουμε κάποια γραφική ελπίδα να αποκτήσουμε αιώνια ζωή.Τέλος συγκαλεί όσους έχουν ήδη ελευθερωθεί να ζουν ως αληθινοί προσκυνητές που προχωρούν προς τη Σιών.
Μην χάνετε ούτε στιγμή τη μνήμη της πρώην αιχμαλωσίας σας ή των υποχρεώσεών σας προς τον Κύριο Ιησού Χριστό, ο οποίος «με τον δικό του θάνατο κατέστρεψε τον θάνατο και εκείνον που είχε την εξουσία του θανάτου, δηλαδή τον διάβολο· και ελευθέρωσε εκείνους που διαμέσου φόβου θανάτου ήταν όλη τη ζωή τους υποκείμενοι σε δουλεία». Μην ξεχνάτε ούτε στιγμή ότι βρίσκεστε σε πορεία προς τη Σιών και ότι όλες οι νέες πηγές σας είναι σε εκείνον τον προσκυνητό Σωτήρα, ο οποίος σας εξαγόρασε με το αίμα του. Μην παύετε ούτε στιγμή να προχωρείτε μπροστά στον ουράνιο δρόμο σας· αλλά, ξεχνώντας ό,τι είναι πίσω, να τεντώνεστε μπροστά, όπως δρομείς, προς τον προορισμένο στόχο. Ας είναι όλες οι ελπίδες σας και όλη η ευτυχία σας στον ουρανό. Με μια λέξη, ας είστε ακριβώς στην κατάσταση και τη συνήθεια των νόων σας ό,τι ήταν οι απελευθερωμένοι αιχμάλωτοι στο ταξίδι τους προς τη Σιών. Τότε θα έχετε φθάσει στην τελειότητα των χριστιανών προσκυνητών και θα κατέχετε εν καιρώ με όλη της την πληρότητα την προορισμένη κληρονομιά σας.] 2.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις καθημερινές μου συνήθειες η εμπιστοσύνη στον Κύριο ακόμη συγκρούεται με μικρότερες πεποιθήσεις; Πώς η μνήμη της παρελθούσας απελευθέρωσης έχει διαμορφώσει την παρούσα χαρά και επιμονή μου; Σε ποια μοναδική πράξη υπακοής με καλεί τώρα ο Κύριος σε μεγαλύτερη απόφαση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που περιβάλλεις τον λαό σου όπως τα όρη στέκονται γύρω από την Ιερουσαλήμ, βάθυνε μέσα μας εκείνη την σταθερή εμπιστοσύνη που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Χάρισε ώστε η χαρά εκείνων των οποίων την αιχμαλωσία στρέφεις να γίνει δικό μας συνεχές άσμα, και φύλαξέ μας από κάθε στρεβλό μονοπάτι που θα μας απομάκρυνε από σένα. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να περπατούμε ως προσκυνητές των οποίων τα μάτια είναι στραμμένα στην ουράνια Σιών, μέχρι να εισέλθουμε τελικά στην ανάπαυση που ετοίμασες· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →